pondera. et prohibitio rapine. Ad octauum reducit̉ ꝓhibitio falſi iudicij de qͣ exo. xxiij. et ꝓhibitō mendacij et ꝑiurij q̄ etiaꝫ reducit̉ ad ſcd̓m. et ſuſceptōis mēdacij et acceptōis muneꝝ de qͥbꝰ habẻ ibidē. qꝛ oīa p̄dicta co oꝑant̉ ad corruptōꝫ iudicij. Et ꝓhibitio detractōis d̓ qͣ leui. xix. vbi d̓r. n̄ eris crimīator nec ſuſurro ī ppl̓is Vtꝝ aūt ſint aliqͣ q̄ re ducant̉ ad vltiā duo p̄cepta infra videbỉ cū de illis aget̉. Sic ergo pꝫ ꝙ oīa p̄cepta mora lia alia a decē p̄ceptis decalogi aūt ī eis ꝯti nent̉ ſicut prīcipia ī cōcluſioībꝰ ſicut primū principiū legis nature et p̄ceptū de dilectōe dei et ꝓximi. aut reducūt̉ ad ea ſicut ꝯcluſiones ad principia. Equit̉ videre de tercio ſcꝫ de mō tradēdi .x. p̄cepta. Et circa hͦ q̄runt̉ pl̓a.ſ. vtꝝ mādata decalogi debuerīt tradi ꝑ modū obligatōis et p̄cepti. ℟º ꝙ ſic. rō huiꝰ ē. tū qꝛ deū decebat. tū qꝛ nobis expediebat. deū vti qꝫ decebat. qꝛ ī his verbis decalogi ꝯſiſtit re gula iuſticie ſcd̓ꝫ qd̓ dictat lumē rōnis recte. et qm̄ deꝰ tanꝙͣ iuſtꝰ debet eſſe emulator rectitudīs et iuſticie et ī ſubditis et ī ſeip̄o. hīc eſt ꝙ hoī leges iuſticie īpoſuit ad qͣs ip̄ꝫ obligauit vt nll̓o mō licerꝫ ip̄ꝫ eas īpune trāſgre di. Nobis etiā expediebat. Prīo ꝓpter gloriā augēdā qꝛ gl̓ioſiꝰ eſt hoī obtinere btītudinē ꝑ merita ꝙͣ ſine meritis. et qm̄ cū aliqͥd reddỉ ex meritis qd̓āmō hō q̄ meret̉ obligat ſibi retributorē et magis decet hoīeꝫ obligari d̓o ꝙͣ deū hoī. Hinc ē ꝙ ad oꝑa ꝑ q̄ ꝯtingebat mereri debuit hō ꝑ p̄cepta obligari vt dū obligatꝰ obediret et merito ꝓficerꝫ et ad maiorē gr̄e cumulū ꝑueniret. Scdo ꝓpter pacē ꝯſeruā dā q̄ tm̄ bonū eſt. ſic̄ dicit augͥ. vt cūcta paceꝫ appetāt. pax aūt ſeruari nō p̄t vbi hō vſurpat. ſibi qd̓ eſt alienū. ideo vt pax ſeruaret̉ inter hoīes debuit deꝰ mādata hoī tradere ī qͥbus obligarẻ ne qd̓ ē alienū ſibi vſurparet ſꝫ redderet deo et ꝓxīo qd̓ eis deberꝫ. ne aliter faciēdo īiuriā pacē frāgeret et frāgendo paceꝫ ip̄e ī ſe pace amitteret. Sꝫ obỉ ꝯtra p̄dicta qꝛ d̓r ro. vij. pctm̄ occaſiōe accepta ꝑ mādatū oꝑatū eſt ī me om̄eꝫ ꝯcupīam. ſꝫ deꝰ nihil im ponere debꝫ qd̓ augeat ꝯcupīam. ℟º ꝙ dictū apl̓i habꝫ veritatē ſꝫ valde ꝑ accn̄s et occaſionaliter. ex hoc em̄ ꝙ ꝑ legē erat pctī ꝯgnitō et tn̄ ꝑ ip̄aꝫ n̄ erat gr̄e collato ꝯcupīa intente in vetitū et hoīe ſciēter ꝑpetrāte pctm̄. occaſionaliter fieret et ip̄iꝰ ꝯcupīe intēſio et pctī aggrauatō. ſꝫ hoc nō erat de prīcipali intentione ferētis mādata nec de ip̄oꝝ mandatoꝝ obligatōe Nā deus ſic tribuit mādata obliga toria ꝙ ſꝑ fuit ꝓmptꝰ tribue̓ gr̄aꝫ adiutricē ad illa implēda. vn̄ ꝙ ꝑ mādatoꝝ obligatōꝫ augeret̉ ꝯcupīa hoc nō erat ex ip̄is mādatis ſꝫ potiꝰ ex negligētia et culpa hoīs. dn̄s aūt ꝓpter negligētiā hoīs n̄ debuit dimittere quī diligētiā c̓ca ſalutē hoīs exercerꝫ. ¶ Vtꝝ mo dus caritatis cadat ſub p̄cepto legis diuine. ℟º circa hec fuerūt ꝯtrarie opīoēs. quidā eī dixerūt abſolute ꝙ oīno modꝰ caritatis n̄ ca dit ſub p̄cepto qꝛ ſi caderet ſequeret̉ ꝙ qͥcunꝫ nō haberet caritatē peccarꝫ mortaliter ī oꝑe qd̓ facit ꝙͣtumcūqꝫ ſit de genere bonoꝝ qd̓ ē incōueniēs. Alij dicūt abſolute mod̓ caritatis eē ſub p̄cepto. nec eē īpoſſibile ſeruare hͦ p̄ceptū nō habēti caritatē qꝛ p̄t ſe diſponere ad hͦ ꝙ ei caritas infūdả. nec qn̄cūqꝫ aliqͥs nō habēs caritatē facit aliqͥd de genere bono rū peccat mortaliter qꝛ hoc ē p̄ceptū affirma tiuū. ſcꝫ vt ex caritate oꝑẻ et n̄ obligat ꝓ ſꝑ ſꝫ ꝓ tꝑe illo quo aliqͥs habꝫ caritatē. Vtriqꝫ aūt ꝙͣtū ad aliqͥd veꝝ dixerūt. Actꝰ em̄ caritatis dupliciter ꝯſiderari p̄t. vno mō ſꝫm ꝙ e quidā actꝰ ꝑ ſe. et ſic cadit ſub p̄cepto legis qͥd de hoc ſpeāliter dat̉ ſcꝫ diligēs dn̄m deū tuū. et diliges ꝓximū t. et ꝙͣtum ad hoc ſcd̓i veꝝ dixerūt. Alio mō ſcd̓ꝫ ꝙ ē modꝰ aliaꝝ v̓ tutū et ſcd̓ꝫ ꝙ actꝰ aliaꝝ v̓tutū ordinant̉ ad caritate q̄ eſt finis p̄cepti vt d̓r. j. thi. j. et ſic veꝝ dixerūt primi ſcꝫ ꝙ modꝰ caritatis nō ca dit ſub p̄cepto. hͦ ē dictū ꝙ ī hoc p̄cepto honora prēm tuū nō includit̉ ꝙ pater ex carita te honoret̉ ſꝫ tm̄ ꝙ pr̄ honoret̉. vn̄ qui hono rat pr̄eꝫ licꝫ nō habeat caritatē nō ē trāgreſſor huiꝰ p̄cepti licꝫ ſit trāſgreſſor p̄cepti qd̓ ē de actu caritatis ꝓpter quā trāſgreſſiōꝫ penā meret̉. Sic ergo qui honorat ꝑentes tenẻ ex caritate honorare nō ex vi huiꝰ p̄cepti qd̓ eſt honora ꝑentes ſꝫ ex vi huiꝰ p̄cepti qd̓ ē diliges do. de. t. ex to. cor. t. Et hec duo p̄cepta affirmatīa nō obligātia ꝓ ſꝑ. pn̄t ꝓ diuerſis tꝑibꝰ obligare. et ita p̄t ꝯtīgere ꝙ aliqͥs īplēſ hoc p̄ceptū de honoratōne ꝑentum nō tranſ grediả tcͣ p̄ceptū d̓ omiſſiōe mōi caritatis Si ergo obiciả ꝙ ſi modꝰ caritatis nō cadat ſub p̄cepto ergo aliqͥs īplere p̄t p̄cepta legis ſine caritate et ꝑ ꝯn̄s ſine gr̄a que caritati ſꝑ eſt adiūcta. Hic aūt eſt error pelagij vt pꝫ ꝑ augͥ. de hereſibꝰ. Dicēd̓ ꝙ nō p̄t ſeruare oīa p̄ cepta legis niſi ſꝫuet p̄cepta caritatis qd̓ ſine grā nō fit et ideo pelagiꝰ errauit. hec tho. Equit̉ videre de quarto ſcꝫ de debita ob ſeruatōe. x. p̄ceptoꝝ. Circa qd̓ q̄rit̉ vtrū dei p̄cepta merito ſint ſeruāda. ℟º ꝙ ſic et hoc pꝫ primo ex ꝑte d̓i cuiꝰ autoritate nulla eſt maior. psͣ. tu ſolꝰ altiſſimꝰ ſuꝑ om̄eꝫ terrā Ip̄e em̄ eſt dn̄s nr̄ iure creatōis iure guberna tionis et iure redemptōis. ideo merito tanꝙͣ ſubditi et ſerui eius et obedire debemꝰ vt ſcꝫ ip̄ius p̄cepta diligēter obſeruemꝰ. act. j. obe dire oportꝫ deo magis ꝙͣ hoībꝰ. Propter qd̓ dn̄s recte priuſꝙͣ mādata ꝓponat ꝑmittit exo. .xx. ego ſum dn̄s deus tuꝰ qͥ eduxi te d̓ terra egipti et de domo ſeruitutis. q. d. bene poſſū vobis p̄ciꝑe et vos debetis michi obedire qꝛ ego ſum dn̄s deus tuus ꝑ creatōeꝫ qui eduxi te ⁊cͣ. ꝑ redemptōꝫ ſcd̓m ſenſū ſpūalem. Scd̓o ex ꝑte nr̄i qꝛ obſeruatō eoꝝ eſt nobis fructu oſiſſima. Math. ix. ſi vis ad vitā īgredi ſerua mādata. et tranſgreſſio ꝑiculoſiſſima. psͣ. Ma ledicti qui declinat a mādatis tuis. maledicti qꝛ dicet̉ eis. Ite maledicti in ignē eternū Cōſidera ꝙ poſuit nos deꝰ inter ꝑadiſum et infernū. nec aliter poſſumꝰ ingredi ꝑadiſum nec euadere īfernū niſi ꝑ obſuātiā mādatoꝝ
zum Hauptmenü