Seite
animare: omnibus uere penitenti bus ⁊ cōfeſſis ⁊qui matutinali offi cio feſti eiuſdeꝫ in eccleſiaᵇ in qua idem cęlebrabitur interiuerint cē tum Qui vero miſſe totidē. Qui autē in primisª ipſius feſti ueſperis interfuerint ſimiliter centuꝫ. Qui vero in ſecūdis totidem Illis ve ro ꝗ primis tertie ⁊ ſexte nōne ac completorij officijs interfuerint: pro qualibet horarū ipſarum qua draginta Illis autē qui per octa uas illius feſti matutinalibꝰ ueſꝑti Primū querite regnū dei ⁊ iuſticiā eius. ⁊ licꝫ valerius li. vii. c. ii. dicat ꝙ ſo crates quaſi quoddā humane ſapientie terreſtre oraculū nil ultra perendū a dijs ī n. ortalibus arbitrabat̉ ꝙ ut bona tribuerēt. Patet tn̄ ex oratione do minica ꝙ et. ā aliquid determinate petere poſſumus. Unde aug. ad probā. dicit ꝙ ad deū id licet orare qd̓ licet deſiderare. dicens ꝙ oratio dn̄ica oſtē­dit etiā tꝑalia a deo peti poſ­ſe: dū dicit: panē noſtrū quot tidianū ⁊c̄. tenent ergo theo logi ꝙ tēꝑalia a deo orando petere poſſumus: nō ut finē conſtituamus in illis: ſed ut ſint adminicula btītudinis ꝯſequende. ut.ſ. quaſi inſtru mentaliter nobis deſeruiant ad ſuſtentationē uite corꝑa­lis exercende ad actus uirtu oſos. facit. i. q. iii. ſi quis obie cit. ⁊ qd̓ dixi de regula. Ioan nes. in oppo. ſecunda. De ſe ptimo ſcias ꝙ hoſti. in pre. ver. ponit. xiiii. que requirūt̉ in oratione.ſ. ꝙ ſit fidelis: ſ cura: humilis: diſcreta: deuo ta: verecunda: ſecreta: pura: lachrymoſa: attenta: cōmunis: feruida: operoſa ⁊ aſſidua. Sed tu ꝙͣtum ad preſens membrū ꝑtinet breuiter dic ꝙ modus orādi requirit humiliationē corporis: deuotionē cordis: attentione ⁊ breuiloquiū. De primo eccle. xxxv. Oratio humiliantis ſe penetrabit nubes. de elec. vbi periculū.§. penul. li. vi. ⁊ cyprianus li. de oratione dn̄ica. Sit orantibus ſermo cuꝫ diſciplina quietē continens ⁊ pudorē. incuruatio tamē uel corporis humiliatio nō refectionis ſed deuotionis obtentu fieri debet ut dicit caſſianus. ⁊ facit. viii. q. i. ſciendū. C. de his qui ſpon. mu. ſub. l. i. ⁊. ii. Et de ſecundo ꝓbat̉ de vo. magne circa fi. ⁊ pre. decre. vbi periculū.§. penult. Et aug. Quid ꝓdeſt ſtrepitus labiorū ſi mutū eſt cor. Et greg. in mora. Ueraciter orare eſt amaros ī cōpunctione gemitus nō verba compoſita reſonare. ⁊ ibidē. Animarū verba ſūt ipſa deſi deria: in quibus tanto quis minus clamat quāto minus deſiderat. De tertio patet hic ⁊ de conſecra. di. v. nunꝙͣ. in prin. ⁊ cyprianꝰ. Nil aliud cogitet ani mus ꝙͣ id ſolū qd̓ precat̉. de conſe. di. i. quando aūt. ⁊ dicit greg. ꝙ illā or̄onē deus nō audit: cui ille qui orat nō attendit. Dicūt tn̄ theologi hoc intelligen­dum quādo attentio nullo modo orationi coniungit̉. nō enī requirit̉ ꝙ atten tio ſemꝑ maneat in oratiōe actus per eſſentiā. vnde pſal. xxxvi. Cor meum dereliquit me. ſatis enī eſt ꝙ maneat ꝑ virtutē: qd̓ eſt quando cū bona inten tione quis ad orationē accedit. ⁊ ſi in ꝓſecutione mens ad alia rapiat̉. Semꝑ enī prime intentionis vis ꝑmanet: niſi tanta ſit euagatio ꝙ attentio omnino depereat. ⁊ tūc locus eſſet ei qd̓ dicit cyprianus. li. de or̄one dn̄ica. Quomō audiri te a deo poſtulas cū ipſe te nō audias. ⁊ beatꝰ ber. Cauſamur nobis deeſſe gratiā: ſed iuſtius ipſa gratia conqueritur nōnullos deeſſe ſibi. ⁊ caſſi anus. Nunꝙͣ orat quiſquis etiā flexis genibus ſi vagatiōe diſtrahitur. ⁊ fa. qd̓ de officiis ſcripſi de cele. miſ. dolentes. De quarto matthei. vi. Cū oraue ritis nolite multū loqui. ⁊cͣ. facit de conſe. di. vi. nō mediocriter. ⁊ vide quod no. de eta. ⁊ qua. c. penul. ī vlti. glo. Nec tn̄ putes breuiloquiū eſſe de neceſſi tate orationis. Nam oratio nō ſolū ẜm ſuā cauſam que eſt deſideriū charita tis. ſed etiā ẜm ſeipſam poteſt eſſe diuturna. Nam ⁊ de chriſto legimus ꝙ ꝑ noctauit orādo. luce vi. ⁊ ꝙ ꝓlixiꝰ orauit luce. xxii. Item dicit̉ luce. xviii. in prin. Oportet ſemꝑ orare ⁊ nō deficere. facit. lxxvi. di. noſſe. ibi orationi ꝑ­noctanter inſtētimus. Sed qꝛ ut dicit aug ad probā. Multū loqui in orādo eſt rem neceſſariā ſuꝑfluis agere verbis. cum plerūqꝫ hoc negociuꝫ plus ge mitibus ꝙͣ ſermonibus agat. ideo mouemur ad breuiloquiū. Nam ut dicūt ſancti frequens ⁊ breuis debet eſſe oratio. ne īmorantibꝰ nobis aliud cordi noſtro inſerat inimicus. Sed dubitat̉ an̄ oratio debeat eē vocalis. qd̓ videỉ pſal. iii. ⁊. lxxvi. Voce mea ad dn̄m clamaui voce mea ad dn̄m deprecatꝰ ſū. Cōtra oratio deo porrigit̉ ut eſt dictū. ſed deus cordis locutionē cognoſcit fruſtra igit̉ vxoris adiungit̉. facit. xxxviii. di. ſedulo. Dicunt theologi ꝙ cō­munis oratio que ſit per miniſtros eccleſie. xii. q. i. duo ſunt. in pͥn. in ꝑſonā totius populi. ut innoteſcat ei ꝓ quo fit. merito ex inſtitutione debet eſſe vo calis. Sed ſingularis quā quis ꝓ ſe uel alio porrigit de neceſſitate nō eſt vo calis. adiungit tamē vox triplici ratione. Primo ad excitandū interiorē de uotionē. verbis enī ⁊ ſignis noſipſos interius excitamꝰ ad ſanctū deſideriū augendū. ut dicit aug. ad probā. Secundo ad redditionē debiti.ſ. ut ſeruiat orans deo ẜm ſe totū.ſ. corde ⁊ corpore. de conſe. di. v. nūꝙͣ. Tertio ex qua­dam redundantia ab aīa in corpus ex vehementi affectione. Vnde pſal. xv. Letatū eſt cor meum ⁊ exultauit lingua mea. De octauo pꝫ matthei. vi. ibi. Cū oraueris intra cubiculū tuū. ⁊ clauſo oſtio ora patrē tuū in abſcondito. ⁊ ut dicit caſſianus. Intra cubiculū oramus cum a cogitationū ⁊ ſollicitudi nū ſtrepitu corde remoto ſecrete ac familiariter preces noſtras ſoli deo reſe ramus. ⁊ facit qd̓ no. xli. di. parſimoniā. ⁊ aug. de ſermone domini. Uideri ab hoībus nō eſt nephas. ſed id agere ut ab hoībus videaris. recipit enī ille mercedē ſuā. de pe. di. iii. cauendū. Orationes etiā principaliter ſūt in eccle­ſia faciende. de pur. poſt par. c. vno. de īmu. ec. decet. li. vi. sͣ. ea. com. de cele. miſ. c. i. ſed ut dicit beatus ber. li. meditationū. Ubicūqꝫ fueris infra temet ipſū ora. ſi longe fueris ab oratorio nō queras locū quoniam ipſe locus es. Uidet̉ quibuſdā ꝙ fieri debeat ad orientē. ſed cum deus ſit vbiqꝫ ad omnē partē poſſumus ad eū orare. eque tamē oramus ⁊ miſſe ſacrificiū facimus nis miſſe ac predictarū horaꝝ offi cijsᵍ interfuerint centū dies ſingu lis octauarū ipſaꝝ diebus: de oī­potentis dei miſericordia ac bea­toruꝫ apoſtoloꝝ eius petri ⁊ pauli auctoritate confiſis de iniunctisʰ ſi bi penitentijs relaxamus. CLemens ꝗntꝰ in cōcilio vien̄. De immunitate eccle­ſiarum Rubrica. Uoniam ex conſtitutio. ne bonifacij pape. viij. prede. noſtri que incipit verſus orientē. de hoc. xj. di. eccleſiaſticarū. De vltimo dicendū ꝙ orationis effectus eſt duplex. habet enī virtutē merendi ⁊ impetrā di. primū dupliciter. Primo qꝛ vitat̉ ꝑ eam tentatio. Hieronymus ſuꝑ mattheū. xiiii. In tentationē intrat qui orare negligit ⁊ augu­ſtinus. Oratio eſt oranti preſidiū. aduerſario incendiū. angelis ſo latiū. deo gratū ſa­crificium. Nā prin cipaliter valet ꝯtra vitia ſpūalia. Un̄ hieronymus ſuper mattheū. xvii. ibi: Hoc genus demo­nioꝝ nō eijcit̉ niſi in or̄one ⁊ ieiunio. qd̓ etiā hr̄ mathei. ix. dicit ſic: Nō ſa­nat oculū qd̓ ſanat calcaneū. Ieiunio ſanant̉ peſtes cor­poris. oratione v̓o ſanāt̉ peſtes mētis Secundo qꝛ proce dit ex radice chari tatis: penes quam conſiſtit omne meritū. ⁊ eſt fons viuus ⁊cͣ. de pe. di. ii. charitas. ii. de regu. licet in fi. De virtute impetrandi ꝓbat̉. xxiii. q. viii. in qua libet. s. ea. compila. de elec. ne romani in fi. Mar. xi. Quodcunqꝫ orantes petitis credite quia accipietis. Vnde ꝑ orationē reuelant̉ ſecreta diuina. viii. q. i. ſi ergo. Boetiꝰ dicit. Nō fruſtra in deo ſpes ponit̉. preces enī que recte ſunt inefficaces eſſe nō poſſūt. ⁊ beatꝰ ber. li. meditationū. Ex duobus vnū indubitāter ſperare debemꝰ: aut dabit nobis qd̓ petimus: aut qd̓ nouit eē vtilius. Et aug. li. ſen. ꝓſperi dicit ꝙ orans miſericorditer audit̉ ⁊ miſericorditer nō au­ditur. Quid enī infirmo ſit vtile magis nouit medicus ꝙͣ egrotus De his valerius. li. iii. c. vii. dicit ꝙ votis ſepe expetimus quod nō impetraſſe melius foret. ⁊ ponit exempla dicēs. Diuitias appetis que multis fuerūt exitio: honores cōcupiſcis qui ꝙͣplures peſſun dederunt. regna tecū ipſa voluis quoꝝ exitus ſepenumero miſera biles cernunt. ſplendidis coniugiis manus inijcis ad hoc ut aliqn̄ illuſtrēt: iſta nōnunꝙͣ funditus domos euertunt. Suadet gͦ celeſti arbitrio nos ſubmitti effectu orationis. ſumus in italia nuꝑ exꝑti qn̄ enī cū verſibus illis. Exurgat deus ⁊cͣ. cepit eccleſia contra re­belles orare ꝑempti ⁊ exterminati ſūt quaſi ſubito qui cenſura ec­cleſiaſtica ⁊ rmis belliciſ iā dudū domari nō potuere. bn̄ fa. xxxvj di. c. vlt. vbi dr̄ ꝙ orante moyſe vincebat populus. vincebat̉ auteꝫ dū dimittebat manus. ⁊ vide Hoſti. in ſum. de remiſ.§. ad quid va lent. v̓. fateor. vbi ponit exempla de daniele moyſe ⁊ dauid orātibꝰ Sed qui legent tripartitā hiſtoriā hug. floracen̄. helimand̓. rufinū ⁊ hiſtoriagraphos inuenit ꝙ theodoſiꝰ imꝑator ſenior ſuis or̄oni bus miraculoſam victoriā obtinuit ꝯͣ eugeniū ⁊ arbogaſten: quorū exercitus iacula vehementiſſimus ventus retorquebat in ipſos. ⁊ iacula partis theodoſii cui maiori fortitudine vltra mēſurā huma­ni ictus impingebat ī illos. ⁊ hoc voluit ipſe claudianus poeta qui tunc florebat dicēs. O nimiū dilecte deo cui militet ether. Et ꝯiu­rati veniūt ad claſſica venti. hoc aūt obtinuit ipſius theodoſii or̄o que talis fuiſſe legit̉. Omnipotēs deus tu noſti ꝙ in noīe chriſti fi lii tui vltionis iuſte ut puto. prelia ſuſcepi. ſin aliter in me vindica. ſi v̓o cū iuſta cā ⁊ in te confiſus huc veni. porrige dexteram tuis ne forte dicāt gentes vbi eſt deus eoruꝫ. concor. huic fi. de vo. magne poſt prin. ⁊ huic glo. ſit finis. de cuiꝰ ꝓlixitate ſum excuſabilis. tum quia in orationis ſuffragio ſperans ſū effectū illius expertus in aſ ſequendis ꝓſperis ⁊ euitandis uel ſaltem temperandis aduerſus tum quia ẜm materiā deberet eſſe ꝓlixior. ⁊ ſi ꝑ iſta nō ſatiſfeci: ex cuſet coequatio textualis. de hoc de īmu. ec. decet. li. vi. ⁊ ꝑ archi. i. q. i. dictum. io. an. a Confeſſis. Quis eſt hic ⁊ laudabimus illū. eccle. xxxi. has ergo remiſſiones quibus paucis participant amare interpretari nec de cet expedit. ut dixi de peni. ⁊ remiſ. ꝙ autem. b In eccleſia. per hanc litterā que habet̉ etiā ſupra parte ꝓxi. ī fi. patꝫ ꝙ nō ſufficit intereſſe horis extra eccleſiā: qd̓ intelligo etiā ſi dicant in priuato oratorio. de quo de cōſe. di. i. cōcedimus. ⁊. c. vni cuiqꝫ. ⁊. c. ſi quis. extra de cenſi. c. fi. c Tentum dies. quod eſt infra. d Primis. facit ad no. de ſen. ex. c. vlt.§. ī feſtiuitatibus. li. vi. in. i. gio. ⁊ qd̓ de completorio ſequit̉ facit contra. e Tōtidē. argue ꝓ equandis diſtributiōibus in his tribus horis matutino miſſa ⁊ ueſꝑe. Itē argue ꝙ vbi in illis horis dāt̉ decē in alijs dari debēt qͣtuor. vide qd̓ dixi s. ea. cō. d̓ eta. ⁊ qͣl. ut hi ꝗ ad fi. f Quadraginta. ⁊ ſic ducentes. g Officiis. omnibꝰ quo ad dies octaue. nec puto ꝙ hic fiat diſtri­butio ut partē habeat qui certis intereſt. h De iniunctis. vide qd̓ ſcripſi de peni. ⁊ remiſſio. cū ex eo. Uoniam ex conſtitutione. Caſus. reuocat ꝓ infectis vult haberi decretalē clericis. eo. ti. li. vi. cū ſuis declarationibus