Seite
De Anima corpore quia tactus eſt ipſius corꝑis. ſic etiaꝫ videtur aliquibus ꝙ intelligere non conuenit anime niſi ẜm ꝙ eſt in corpore ſicut tactꝰ nūqͣꝫ poteſt fieri ſine corpore. Arguitur Areſto. in textu cōmittit fallaciaꝫ conſequentis. quia arguit a tota conditionali cum deſtructione antecedentis ad deſtructio­nem conſequentis. Dicendum ꝙ duplici ter contingit arguere in conditionalibꝰ. Uno modo in terminis conuertibilibus. et ſic indif ferenter poteſt argui a poſitione vel deſtructio ne antecedentis vel conſequentis. quia incon­uertibilibus poſito vno ponitur et reliquū. et deſtructo vno deſtruatur et reliquū. et ſic argui tur hic. quia aīam habere potentiam et opera­tionem ꝓpriam et eſſe ſeꝑabilem a corꝑe con­uertuntur. et ideo licet arguere a deſtructione antecedentis ad deſtructionem conſequentis. Alio modo arguitur in terminis non conuer­tibilibus. et ſic eſt neceſſe arguere a poſitiōe an tecedentis ad poſitionē cōſequētis. vel a deſtru­ctōne ꝯſeq̄ntis ad deſtructionē antecedentis Arguitur Uidetur ꝙ exemplum textus ſit inconueniens. quia ſi corpus ſpericum tange­ret lineā rectam ẜm puncta indiuiſibilia tunc linea eſſet ex indiuiſibilibus. Pro intellectu ar gumenti eſt ſciendum. ꝙ ſi enea ſpera moueat ſuper aliquā ſuperficiē durā tunc neceſſe erit ta lem ſuperficiem tangeree eneā ſperā ẜm pūcta quia ſi tangeret ẜm aliquā paruā qͣꝫtitate tunc enea ſpera non eſſet perfecta ſpera. quia habe­ret aliquā ſuperficiem ẜm quā tangeret rē du­ram et hoc repugnat ſpere. Secūdo ſciendum ꝙ quia inter duo corꝑa dura eſt aliquod medi um. ergo oportet ymaginari ꝙ enea ſpera pona tur ſuꝑ ſuperficiem aque. ⁊ ꝙ aqua non cedat. Iſtis conſideratis ad argumentū dicendū ꝙ duplex eſt tactus. ſcꝫ methaphoricꝰ. ſiue ma­thematicus et phiſicus. Dicēdū ergo mathe­matice loquendo. ꝙ enea ſpera tangeret ſuper­ficiē ẜm minīas ſuꝑficies ⁊ nō ẜm pucta. nec ſe qͥtur ſi tāgeret ẜm puncta ꝙ continuū conpo­neretur ex indiuiſibilibus. quia illa puncta. tangit corpus ſpericū non ſunt in actu ſed ī po tentia. ergo ex eis non componit̉ linea. qꝛ ſoluꝫ cōponit̉ ex his que ſunt in actu. Et ad argumē tum dicēdū ꝙ minima vel inconſiderabilis re ctitudo in corꝑe ſperico non impedit ſperitatē et ideo qͣꝫuis in corꝑe ſint inconſiderabiles ſuꝑ ficies ex hoc tamen non impeditur eius ſperi­tas ſiue figura ſperica. Queritur. Utꝝ aīa ſit ſeꝑabilis a corpore Dd̓m ꝙ capiendo aīam ꝓ anima vegetati­ua et ſenſitiua. ſic ille aīe qͥa ſunt immerſe ma­terie non pn̄t a corpore ſeꝑari. Sed capiendo aīam pro anima rōnali. tunc eſt ſeꝑabilis a cor pore. quia eſt forma potens ꝑ ſe ſubſiſtere. ſicut patet tercio huiꝰ. vbi dicit̉ ꝙ anima eſt id qd̓ vere eſt. Arguit̉ Aīa depēdet a corꝑe. gͦ nō ē a corꝑe ſeꝑabilis. Dd̓m ꝙ aīa rōnalis capit̉ dupl̓r Uno mō quo ad fieri. et ſic dependet a corpore qꝛ nō p̄t fieri niſi in corꝑe. qꝛ ſi fieret extra cor­pus tūc eſſet ſubſtātia ſeꝑata et nō aīa. ⁊ qͣꝫuis aīa ſit in corꝑe tn̄ p̄t ſeꝑari a corꝑe retinendo illā indiuiduatōem qͣꝫ recepit a corpore. Alio accipit̉ aīa rōnalis quo ad eſſe ip̄iꝰ. et ſic dupl̓r aliqͥd dependet a corꝑe. Uno mō ſubiectiue. et ſic potentie ſenſitiue dependent a corꝑe et non potentie aīe rōnalis. qꝛ intellectꝰ nō ſubiectat̉ in aliquo organo corꝑali. ſed eſt immaterialis ſicut ptꝫ tercio huiꝰ. Alio mō aliqͥd dependet a corꝑe obiectiue qꝛ corpus eſt obiectū eiꝰ. ⁊ ſic etiā aīa dependet a corpore etiā qͣꝫtum ad intel lectū. qꝛ intellectus ꝓ ſtatu huiꝰ vite nō p̄t in­telligere immateriale ſicut obiectū. ergo intelle ctus obiectiue dependet a rebus materialibus et hoc nō impedit eius ſeꝑabilitatem. qꝛ intel­lectus etiā actu a corpore ſeꝑatus. ſicut intelle ctus angelicus p̄t intelligere corpus non ob­ſtante eius ſeparatione. Uidetur autem et Hic maīfeſtat. Areſto. qd̓ pͥus p̄ſuppoſuit ſcꝫ ꝙ q̄dā ſūt paſſiones cōmunes aīe ⁊ corꝑi. Qd̓ ꝓbat tripl̓r. Prīa rō ſtat ī hoc. qꝛ ille paſſiones ſūt cōes aīe ⁊ corꝑi. qͥbꝰ corpꝰ aliqͥd patit̉. qꝛ ſi corpꝰ aliqͥd patiat̉. gͦ etiā ſūt in corꝑe. ſꝫ multe ſūt paſſiōes aīe qͥbꝰ corpꝰ aliqͥd patit̉. ſicut ſūt irra. gaudiū. māſuetudo. timor ⁊c̄. qꝛ ī ira ſit e­bulitio ſanguīs circa cor. ergo ille paſſiones ſūt cōes aīe et corpori. Scd̓a rō. ille paſſiones ſūt cōmunes aīe ⁊ corpori q̄ diuerſificāt̉ ex diſpoſi tōne corporis ẜm diuerſa tꝑa. Sꝫ qn̄qꝫ cōtin git ꝙ magnis paſſionibꝰ occurrētibꝰ hō nō ira ſcit̉. cōtingit etiā ex alio tꝑe ꝙ minore paſſione occurrēte hō plꝰ perturbat̉. facit ergo ad hoc di ſpoſitō aeris ꝙ qn̄qꝫ hō plꝰ l̓ minꝰ iraſcit̉ qꝛ di cit Areſto. pͥmo metheoroꝝ. ꝙ qn̄ comēta re­gnat tūc ſunt multa bella inter prīcipes. Ter­cia rō ſtat in hoc. ille paſſiones ſūt cōes anīe et corpori que variātur ẜm diueſas cōplexiones qꝛ cōplexio reſpicit corpꝰ. ſed iſte paſſiones ſūt diuerſimode ī hoībꝰ ẜm diuerſas complexio nes. qꝛ ſūt aliqͥ ita ꝯplexiōati ꝙ ꝑuis t̓ribilibꝰ vl̓ nl̓lis īminētibꝰ ml̓tū timēt ſic melācolici ex ſola fātaſia ꝑicl̓oꝝ timēt. Alij ſūt ita ꝯplixiōati ſic ꝙ magnis troribꝰ īminētibꝰ oīo nihil timēt