Liber. Secundus Arguit̉ Argētū viuū ꝑ ſe mouetur et tn̄ nō habet aīam. Dicēdū ꝙ argētū viuū nō mo uet̉ motu augmētationis ꝑ ſe ſicut mouētur aīa lia que mouet̉ motu augmētatōnis. Et ſi dica tur de motu locali. Dicēdum ꝙ talis motus localis nō cōuenit ſibi ex natura aīe ſed ex natura mixtionis. qꝛ in argento viuo eſt cōmixtio ſicci et humidi. et ꝓpter humiditatē cōmixtā natu ralit̓ argentū viuū fluit. ſed ꝓpter ſiccitatē ma net in numerali loco. et ſic eſt quedā pugna int̓ humidū et ſiccū ꝓpter quā cōtingit argentum viuū ſic ſemꝑ moueri. Eſt etiā cōſiderādum ꝙ differre nō debet capi ꝓut dicit differētiā eēntia lem. qꝛ ſic aīata dn̄t ab inaīatis ꝑ intrīſecam drām ſed dꝫ capi hic ꝓ qͣcunqꝫ accidētali dn̄a vel diuerſitate. Iſta enī dn̄a fuit data ab antiquis que fuerūt ſenſibiles non cognoſcentes rerum differentias Arguitur Corpꝰ continet aīaꝫ. ergo illa eſt ſimpliciter falſa. ꝙ aīa continet corpus. et non econtra. quia illud continet aliud in quo alterum eſt. ſed aīa eſt in corꝑe. ergo cōtinet̉ a corpo re. Dd̓m ꝙ cōtinentia eſt duplex. quedā eſt materialis ſiue indiuidualis ẜm quā cōtinēs indiuiduat contentum. et ſic corpus continet aīam. quia anima ſit indiuidualis ex hoc ꝙ eſt in corpore. Alia eſt continentia formalis ſiue ſpecifica. et ſic anima continet corpus. qꝛ anīa dat ſpeciem corpori et toti compoſito. Et ideo Areſto. bn̄ loqͥtur in textu ꝙ nō pn̄t eſſe plutes aīe in vno corꝑe. qꝛ tunc corpus non haberet vnā ſpeciē. ſed quattuor qd̓ eſt impoſſibile. Et ſi loquamur de continentia qͣꝫtitatiua tūc quodāmodo p̄t intelligi ꝙ anīa cōtinet corpus. qͥa dicit Areſto. in textu ꝙ ꝑtes quantitatiue corporis non ſimul manent remota aīa a corpore Et tantū de primo libro Nota verſus in ſe continentes opiniones antiquoꝝ de anima. Sic ſunt ponentes animam primi ſapientes Ignē democritꝰ athamos Leu. Pithagoraſqꝫ Ponit Anaxogoras intellectū. elementa Empedoces. Plato poſuit numeros et ydeas Et Thales animā memorabitur eſſe motiuā. Aera Dyogenes. Eraclitus eſſe vaporem. Comparat Almeon hāc immortalibꝰ. Ippus Dixit aquā. Trixias aīam dedit eſſe cruorem Summus Areſtoteles hāc dicit corꝑis actū. De quidē a prioribꝰ. Poſtqͣꝫ Areſto teles in primo libro deter minauit de aīa ẜm opinio nē antiquoꝝ. Hic in ſe cundo determīat de aīa ẜm opinionē ꝓpriā. Et prīo determīat de aīa qͣꝫtuꝫ ad eiꝰ quiditatem. Secundo de eis potentijs. ibi Potentiarum autem anime. Arguit̉ Queſtio an eſt p̄ſupponit̉ a queſtio ne qͥd eſt. ergo videt̉ ꝙ prius debeat q̄ri an aīa ſit an̄qͣꝫ diffinitio aīe ponat̉. Dd̓m ꝙ aīam eſſe ptꝫ ad ſenſum. ſed ars et virtꝰ ſūt circa difficilia ⁊ circa ea q̄ n̄ ſūt de ſe nota. Sic gͦ Are ſto. dicit primo topicoꝝ ꝙ nō ē q̄rendū de illis in aliqͣ ſcīa q̄ cadūt ſub ſenſu. Ex hoc enī ꝙ aliquis habet oꝑationē vitalem q̄ cadit ſub ſenſu ſic etiā ſtatī cognoſcit aīam eſſe. Sil̓e iſtiꝰ poīt Areſto. ij. phiſi. vbi ſic inqͥt ꝙ ridiculoſum fuit ſiue ridiculū ē naturā demōſtrare eē qꝛ cadit ſb̓ ſenſu. In primis ergo ꝯtinuat Areſto. dicta di cēdis. Et dicit ꝙ illa q̄ dicta ſunt de aīa ſūt tra dita a prioribꝰ.i. antiqͥs ph̓is qͥ ſolebāt hr̄e di uerſas opiniōes de aīa. Et ideo nūc a prīcipio dicēdū ē de anīa qͥd ſit aīa ⁊ q̄ ſit cōmuniſſima rō ip̄iꝰ aīe. In quo tria cōſiderant̉. Primū ē ꝙ de nouo tractandū ē de aīa ac ſi nihil dictū eſſꝫ de ea. qꝛ oīa dicta prius de aīa paꝝ vel nihil ha bent veritatis. ergo ſi debemꝰ de aīa veritate dicere. tūc oportet a nouo inciꝑe. Scd̓m cōſide randū ē ꝙ in textu d̓r temptates. in quo tangit̉ difficl̓tas determinādi de aīa. qꝛ qͣꝫuis aīa quo ad qꝛ eſt ſit facilis cognitōis. tn̄ cognitio ip̄ius quo ad qͥd eſt ē difficilis. Terciū qd̓ notat̉ ē ꝙ Areſto. vult determīare de aīa ẜm cōmuniſſimā eiꝰ rōnē. Qd̓ dic̄ Areſto. ad excludēdū duas opiniōes. ātiqͦꝝ. Quoꝝ aliqͥ locuti ſūt ſolū de aīa vegetatīa et ſenſitiua nō diſtinguētes in tellectū a ſenſu. Alij aūt ſic̄ Plato ſolū locuti ſunt de aīa rōnali ⁊ nō de alijs anīabꝰ. ⁊ ideo ad excludendū vtrāqꝫ opinionē dicit ꝙ vult dare cōmunē rōnem q̄ cōuenit oībus aīabus. Dicimus enī vtiqꝫ Hic ꝓſequit̉ intētū ſuū ſcꝫ ponendo duas dif finitōnes aīe. Et primo inueſtigat eā que ē ſic̄ cōcluſio demonſtratōis. Scd̓o illā q̄ ē ſic̄ demō ſtratōis principiū ibi. qm̄ āt ex incertis. Circa primū duo facit. qꝛ prīo inueſtigat. diffinitōeꝫ Scd̓o ꝓbat eā ibi. vl̓r ergo. Circa primū iteꝝ duo facit. qꝛ prīo poīt diuiſiōes ad īueſtigandū diffinitōes de aīa. et illū modū inueſtigan
zum Hauptmenü