Prohemium ſicut ſunt colerici. ergo timor eſt paſſio aīe manifeſtum eſt alique ſunt paſſiones cōmu­nes corpori et anime ſimul. Si autem ſic ſe ha. Hic infert cōcluſionē principaliter intentā cor relarie ſcꝫ iſtā. qꝛ ſcꝫ dictū ē ſi paſſiones ſunt cōmunes aīe et corꝑi. ergo etiā debent diffiniri per aīam et corpus. qꝛ vnūqd̓qꝫ habet diffini­ri ſicut hꝫ eſſe. qꝛ ergo iſte paſſiones hn̄t eſſe in corꝑe. ergo hn̄t diffiniri corpus. Un̄ Areſto. diffiniendo irā ſic dicit. Ira ē qͥdā motus cor­poris aut ꝑtis. aut potentie ab hoc gratia hu iuſmodi. Et hꝫ iſta diffinitio quattuor cauſas In hoc enī d̓r motus. tangit̉ formalis. qꝛ oīs paſſio appetitꝰ eſt motus ẜm motus ac­cipit̉ exitu potentie ad actū. Diffinit enī Eu ſtachius ſic paſſionē tercio ethicoꝝ. Paſſio eſt motus appetitus ſub fantaſia boni vel mali. Un̄ motꝰ in diffinitōe ire p̄t ſignificare for­ fluentē. ſed actū appetitꝰ. ſicut etiā in alijs diffinitōibꝰ paſſionū. qꝛ formaliter loquendo paſſio eſt actꝰ ſiue oꝑatio ip̄ius appetitus ſenſi tiui factꝰ alteratōne corꝑali. Et qꝛ ſit alte ratōne corꝑali ideo vocat̉ paſſio. imponimus enī noīa a notioribꝰ nob̓. qꝛ tal̓ motꝰ ſiue al teratio eſt nobis notior. ideo imponimꝰ noīa a tali paſſione. Ponit̉ vlterius in diffinitōne ire corꝑis aut ꝑtꝭ. vbi tāgit̉ materialis quia iſte motus. ſiue iſta oꝑatio ſit materiā que eſt corpus. Deinde ponitur aūt potētie in quo tā­gitur principiū efficiens. qꝛ potentia iraſcibil̓ eſt principiū iſtius motus ſiue paſſionis. Ad­ditur gratia hmōi. vbi tangit̉ cauſa finalis. qꝛ ꝓpter appetitum vindicte. Et propter hoc er. Hic concludit ex dictis. qꝛ iam dictū eſt aliqͣs eſſe paſſiones cōmunes aīe et corꝑi. ad phiſi ſpectat determinare de aīa ſcꝫ in ordine ad ta les paſſiones. vel de omni aīa. vel adminus de aīa hn̄te tales paſſiones. Et ē. qꝛ ſicut patet ſcd̓o ph̓icoꝝ. phiſicus hꝫ determinare formas ẜm ſunt in materia. Sed aīa adminus ẜm iſtas paſſiones p̄dictas ē forma ī materia. ⁊c̄ Differenter autem Hic ponit differentiā inter dyalecticū et phiſi qͣꝫtū ad diffinitōem. Et diſtinguit triplicē diffinitōem. qꝛ qͥdā ē dat̉ materiā tm̄. q̄dā per formā tm̄. q̄dā formā et materiā ſil̓. Exē pla dant̉ in textu de ira et de domo. De ira diffi nitio data materiā eſt. Ita ē ebulitio ſangui­nis circa cor. Data formā eſt. Ira eſt appeti­tus vindicte. Data formā et materiā eſt. Ira eſt ebulitio ſanguinis circa cor ꝓpter appetitū vindicte. Similiter domus hꝫ tres diffinitio nes. Prima formalis ē iſta. Domꝰ ē cooperi­mentū ꝓhibens nos a ventis ymbribus cau matibꝰ.i. caloribꝰ. Materialis ē iſta. Domꝰ ē qͥd cōpoſitū ex lignis et lapidibꝰ. Alia ē cōple­ctens vtrāqꝫ. Querit̉ In quo p̄dicamēto ſit ira Dd̓m ira p̄t multiplicit̓ capi. Unoº ꝓut ſignificat principiū a quo ꝓcedit. et ſic qꝛ ꝓcedit a poten tia appetitiua inclinat̉ ad rem appetitā. eſt in p̄dicamento qͣlitatis in ſcd̓a ſpecie. ſed ſic acci­pit̉ ī ꝓprie. qꝛ manifeſtū ē potentia appetiti­ua ē paſſio in vna potētia ſint multe paſ ſiones. ideo qn̄ ſic diffinit̉ ira. eſt appetitꝰ vin dicte. ibi appetitus accipit̉ potentia ap­petitiua. ſed actu appetendi. Accipit̉ ergo ira alioº ꝓprie. et ſic eſt de p̄dicamēto actionis. ſic enī ira nihil aliud ē qͣꝫ actus potentie iraſcibi­lis factus alteratione corꝑali ſcꝫ cum motu ſanguinis ad cor Tercio accipit̉ ira qͣꝫtuꝫ ad motū factū in corꝑe. et tunc iterū accipitur ī ꝓprie. et ſic ira ē de p̄dicamēto vbi. qꝛ ſit ī ira motꝰ local̓ ſāguīs ab exterioribꝰ mēbrꝭ ad cor. Que igit̉ naturalis Hic on̄dit illaꝝ ē phiſica. Et vult illa que dat̉ materia ē phiſica ſed imꝑfecta. Sꝫ data per formā et materiā ſil̓ ē phiſica. et ꝑfecta. Sꝫ data formā tm̄ ē loca. Et ē qꝛ phiſicus ſiderat formas ẜm ſunt in materia. quia ſic conueniūt rebus mobilibus. ergo vnūqd̓qꝫ habet diffiniri ſicut habet eſſe. ideo oꝑtet oīa phiſicalia diffiniri materiā. Qꝛ āt diffinitio data tm̄ materiā ſit imꝑfecta. Patet qꝛ co­gnitio ꝓprie p̄t ſumi materiā niſi ei adiū­gat̉ forma illiꝰ rei tūc enī p̄t res ꝓprie cognoſci Sꝫ quia loycꝰ abſtrahit a materia a motu. ideo diffinit per ſolam formā. Arguit̉ Materia p̄t de ſe notificare. ergo eſt aliqͣ diffinitio tm̄ data materiā. qꝛ ma teria ē ens in pura potētia. ſed vnūqd̓qꝫ cogno ſcit̉ ẜm ē in actu. Dd̓m duplex ē mate­ria. ſcꝫ materia prīa ē ſubiectū forme ſubſtā­tialis. ex tali materia ẜm hmōi p̄t fieri cognitio rei niſi capiat̉ forma vel ſub forma Alia ē materia ſcd̓a. ē ſubiectū forme accn̄ta lis. et ſic paries eſt materia albedinis. ex tali materia p̄t res accidentaliter cognoſci. qꝛ mate­ria prīo accepta eſt ens in pura potentia. ſed materia ſcd̓o modo accepta eſt ens in actu