![]()
di diffinitionem ponit. ij. poſterioꝝ. Scd̓o ex illis diuiſionibus cōcludit diffinitōem anime Circa primū p̄mittit ſex diuiſiones. Quarum prima eſt entis in decē p̄dicamenta. et illā inſinuat paucis verbis in textu cū ſic dicit. Nos ph̓i dicimus vnū genus entis eſſe ſubſtantiaꝫ per qd̓ intelligitur ꝙ ens etiā habet alias partes ſcꝫ alia predicamenta Huiuſmodi auteꝫ: Hic ponit aliā diuiſionē. Et ē iſta. ꝙ ſubſtantia diuidit̉ in materiā formā et totū compoſitū Et differūt ꝑtes iſtius diuiſionis ſic. qꝛ materia ꝑ ſe non ē hoc aliqͥd.i. cōpletū ens in actu ſed eſt in potētia tm̄. ſed forma ē actꝰ ⁊ ſpēs ẜm quā aliqͥd d̓r eſſe ī actu et hoc aliquid. Totum cōpoſitū ē aliqͥd cōſtitutū ex materia et forma Arguit̉. Subſtātia diuiditur in corporeā: et ī īcorporeā. ergo male d̓r ꝙ ī materiā formā et totū cōpoſitū. Dd̓m ꝙ ſubſtātia capit̉ dupliciter. Uno mō generaliter ꝓut omne ſubiectū accidētis vocat̉ ſubſtantia. et ſic diuiditur in corporeā et ī īcorporeā. qꝛ ſubſtātia incorporea ſcꝫ ſeꝑata eſt ſubiectū accidentiū ſpūalium ſicut ſubſtātia corporea ē ſubiectū accidentiuꝫ materialiū. Alio mō capit̉ ſubſtātia ꝓ ſubſtan tia phiſica ſiue naturali. et ſic diuidit̉ hic ſubſtantia in materiā formā et totū compoſitum. Un̄. Areſto. ſicut hic ē phiſicus ita loquit̉ de ſubſtātia phiſica. et ideo ſub iſta diuiſione nō cōtinent̉ ſubſtātie ſeꝑate ſicut ſub prima. Et ſi diceret aliqͥs ꝙ ſubſtantie ſeꝑate ſunt forme. et go cōtinent̉ ſub forma. Dicēdū ꝙ nō ſunt forme ſicut forma diffinit̉ hic. qꝛ forma ē ẜm quā res eſt hoc aliquid. qd̓ ē falſuꝫ de ſubſtātijs ſeparatis. qꝛ ſubſtantie ſeꝑate non dāt eſſe mate riale. qꝛ nō hn̄t materia ꝑ quā in phiſicis res ē hoc aliquid. Arguitur Materia ē aliquid in actu. ergo nō eſt in potētia. qꝛ ferrum eſt materia cultelli et tn̄ eſt ens in actu. Dd̓m ꝙ duplex eſt materia. q̄dā ē ſimplicit̓ prima que ē ſubiectū forme ſubſtātialis. et ſic materia ē ſimpliciter ens in potētia. qꝛ ẜm ſe accepta nō includit aliquē actū ſiue formā. Alia ē materia ſecūda que eſt ſubiectū forme accidentalis ſiue naturalis ſiue artificialis. et talis materia licet ſit in actu ſimpliciter. eſt tn̄ in potentia ẜm quid. quia eſt in potentia ad formā accidentalem. Queritur. Sub quo mēbro ſubſtantie cōtinetur aīa. Dd̓m ꝙ cōtinet̉ ſub forma. Arguitur tn̄ ꝙ nō. qꝛ aīa eſt hoc aliquid. ergo nō eſt forma. An̄s ꝓbat̉ qꝛ p̄t ꝑ ſe ſubſiſtere. ergo De Anima eſt hoc aliquid. Dicendū ꝙ dupliciter accipit̉ hoc aliqͥd. Uno mō aliqua res d̓r hoc aliquid qꝛ ꝑ ſe ſubſiſtit ex ſua ꝓpria natura. et ſic ſubſtantia materialis ꝯpoſita ex materia et forma vel etiā ſubſtantie ſeꝑate dicuntur hoc aliquid vnde anima nō eſt tunc hoc aliquid. Alio mō accipit̉ hͦ aliqͥd ꝓ oī illo qd̓ p̄t ꝑ ſe ſubſiſtere qͣꝫ uis naturaliter ſit pars alterius. et ſic etiā anīa dicitur hoc aliquid. et p̄cipue aīa rōnalis q̄ p̄t per ſe ſubſiſtere. Et ſil̓e eſt de ꝑtibus ſubſtantia rum quas Areſto. nō vocat ſubſtātias ſed ꝑtes ſubſtātiaꝝ. et tn̄ pn̄t ꝑ ſe ſubſiſtere. Per hoc et go dicēdū ē ꝙ illud qd̓ d̓r prīo mō hoc aliqͥd ē totū cōpoſitū. ſed nō qd̓ ſcd̓o mō ē hoc aliquid qꝛ tunc etiā partes ſubſtātie ſiue eſſentiales ſiue integrales poſſunt dici hoc aliquid. Arguitur Aīa nec eſt prima ſubſtantia nec ſcd̓a. et ꝑ ꝯn̄s aīa nō ē ſubſtātia. Dd̓ꝫ ꝙ ſub ſtātia cōpleta diuidit̉ tali diuiſione. ſed anīa nō ē ſubſtātia cōpleta ſed ꝑs ſubſtātie. Eſt ergo reducibilis ad talē diuiſionē. ſic̄ ꝑs ad totū qͥa in vl̓i accepta ē ꝑs ſcd̓e ſb̓e. Sꝫ aīa ſingularis eſt ꝑs prīe ſubſtātie. Et ideo nō oportet ꝙ aīa cōſtituat vnū gradū nouū ī entibꝰ. qꝛ nō ē res cōpleta ī ſua natura. ſic̄ ſunt ſubſtātie ſeꝑate. et ideo tales ſb̓e faciūt nouū gradū ī entibꝰ creatꝭ Arguit̉ Aīa ē ī alio. ergo ē accn̄s. et ꝑ ꝯn̄s n̄ eſt ſubſtātia Dd̓m ꝙ licet ē ī alio nō tn̄ ſicut accn̄s ī ſubiecto. ſꝫ ſicut ꝑs ī toto ⁊ nō ſic̄ ꝑs integralis. ſꝫ ſic̄ ꝑs eſſentialis. ip̄a enī cū corꝑe eſ ſentialit̓ ꝯſtituit totū ꝯpoſitū ſcꝫ corpꝰ aīatum Et hoc quideꝫ du. Hic ponit terciā diuiſionē q̄ eſt ꝙ actꝰ ſiue for ma diuidit̉ in actū primū et ī actū ſcd̓m. Actꝰ primꝰ ē ſic̄ ſcīa. Actꝰ ſecūdꝰ ē cōſiderare. oportet enī prīo ſcīaꝫ ineſſe alicui an̄qͣꝫ poſſet ꝯſide rare vl̓ operari ẜm illā ſcīaꝫ. Rō diuiſionis eſt qꝛ actꝰ diuidit̉ ī ordīe ad potētiā ⁊ ecōtra ẜm ergo duplicē potentiā erit duplex actꝰ. Eſt enī vna potentia eſſentialis q̄ eſt ad formā eſſentia lē q̄ eſt actꝰ primꝰ. Alia ē potentia ad operatio nē cōſequente ip̄am forma ⁊ tali potentie correſpondet actꝰ ſcd̓us. prime vero actꝰ primus. Arguit̉ Sciētia ē accn̄s. ergo ē actus ſcd̓us Dd̓m ꝙ ſcīa p̄t ad duo cōꝑari. Unoº ad for mā ſubſtātialē ſciētis ⁊ ad ſciētē. et ſic ē actꝰ ⁊ qꝛ forma ſubſtātialis eſt prior ip̄a ſcīa q̄ eſt illa forma. Alio mō cōꝑat̉ ad ſpeculatōem ſiue ꝯſi deratōem. ⁊ ſic ſcīa ē actꝰ primꝰ. qꝛ neceſſario p̄ ſupponit̉ ī aliquo an̄qͣꝫ poſſet ꝯſiderare ẜꝫ illā ſciam. Ex quo ptꝫ ꝙ nō ē incōueniēs aliqd̓ idē cōꝑatū ad diuerſa eē actū primū ⁊ ſcd̓m. Ex qͦ 