Liber Tercius parem non hꝫ imperiū vt dicit regula iuris Queritur Utruꝫ poſitio Anaxogore poſſet aliqual̓r eē vera. Dd̓m ꝙ poſitio Anaxogore nō pōt eē vera de intellectu humano de qͦ Arꝭ. loqͥtur hic. quia ille nō p̄t oībus rebus natura libus imperare cū nō ſit ſupra res naturales vl̓ corꝑales ſed naturaliter ꝯiunctꝰ corꝑi. Poteſt tn̄ illa opinio eē vera de intellectu diuino quia intellectus diuinꝰ hꝫ imperiū ſupra oīa corꝑa ⁊ etiā in principio res fuerūt ꝓducte abſqꝫ illa diſtinctione quā iam hn̄t ⁊ poſtea fuerūt tribꝰ diebꝰ diſtincte. vel pōt dici loq̄ndo de intelle ctu diuino ꝙ res fuerunt in cahos ꝯfuſo. id eſt in nihilo ante ꝓductione reꝝ ⁊ ex tali cahos.i. nihilo res ſunt ꝑ talē intellectū ꝓducte. Deficit ergo Anaxagoras in hoc ꝙ dixit in cahos ꝯfuſo res p̄exiſtere ẜm ſub̓aꝫ ꝙ eſt falſū quia ſunt a deo ex nihilo ꝓducte. Dico at intellectuꝫ Hic Areſto. exponit de qͦ intellectu intelligat dictū ſuū. Et dicit ꝙ ſuū dictū debeat intelligide intellectu quo aīa opinat̉.i. cognoſcit ꝯtingē tia que ſubduntur opinioni. ⁊ intelligit qͦ ad neceſſaria que cadūt ſub ſcientia vel ſub intellectu. ⁊ hoc dicit ad excludendū intellectū diui nū de quo loquitur Anaxagoras Deinde ꝯcludit contra antiquos ꝙ aīa eſt nihil actu eoꝝ q̄ ſunt ante intelligere.i. ꝙ aīa nō eſt in actu aliqd̓ intelligibiliū anteqͣꝫ intelligit qͥa qn̄ intelli git tunc intelligibilia ſunt in aīa ẜm ſuas ſpēs ⁊ ideo poſtqͣꝫ intelligit tunc ſunt res in aīa ſed nō ante intelligere. in hoc em̄ differt intellecnoſter ab intellectu diuino qͥa intellectus diui nus etiā anteqͣꝫ intelligit eſt in actu. qͥa nō intelligit ꝑ ſpēs acceptas a rebꝰ ſed intelligit oīa ꝑ ſua eēntiā in qua oīa vident̉. Arguit̉. Intellectus eſt alicuiꝰ determinate nature. gͦ nullas al̓s res p̄t intelligere Dd̓m ꝙ natura accipit̉ dupl̓r. Uno mō ꝓ natura cor ꝑali. ⁊ ſic eſt verū ꝙ ſi intellectꝰ haberet aliquā determinatā naturā corꝑalē tūc nō poſſet oīa ī telligere. Alia eſt natura ſpiritual̓ ⁊ illa nō īpedit intellectionē. Et rō eſt quia qͣꝫto aliqͥd eſt plus ſegregatū a materia tanto eſt plꝰ capax ali aꝝ formaꝝ. qꝛ ergo intellectus eſt īmaterialis gͦ p̄t in ſe reciꝑe formas ⁊ ſpēs ītelligibiles omniū reꝝ corꝑaliū Arguitur Intellectus eſt aliquid intelligibiliū ante intelligere ergo Areſto. incōueniēter ponit iſtā ꝓpoſitionē ꝓbatur qꝛ intellectus p̄t ſeipſum intelligere Dd̓m ꝙ duplicia ſunt in telligibilia. Quedā ſunt que primo ⁊ ꝓprie ꝑ intellectū cognoſcunt̉ ⁊ ſūt illa cuiꝰ ſpēs intel ligibiles ſunt in intellectu. ⁊ de talibus loquit̉ Areſto. qͥa ſic intellectꝰ anteqͣꝫ intelligit nō eſt aliquid taliū intelligibiliū. talia em̄ intelligibilia ſunt qͥditates rerū materialiū. Alia ſunt intelligibilia que nō pͥmo ſed ex ꝯſequēti ⁊ ſecūdario cognoſcūtur ſicut ſunt ipſa pona intel lectiua habitus intellectualis actus intellectꝰ ⁊ eēntia aīe. ⁊ tunc propoſitio eſt falſa quia intellectus eſt vel hꝫ in ſe talia intelligibilia ante qꝫ incipiat intelligere ⁊ qͥa ſeipſuꝫ intelligit iō ē aliqͥd intelligibiliū an̄ intelligere Neqꝫ miſceri ē ra. Hic ꝯn̄r Areſto. on̄t ꝙ intellectus nō ſit virtꝰ organica ⁊ hoc ideo q̄a prius dictum eſt ꝙ ſicut ſe hꝫ ſenſibile ad ſenſum ſic ſe hꝫ intelligibile ad intellectū. cū ergo ſenſus ſit virtus organica idē videt̉ dd̓m de intellectu. hoc ergo excludit Areſto. ⁊ vult ꝙ intellectus nō miſcet̉ corpori ſcꝫ ẜm organū. qd̓ ſic probat̉ Si intelle ctus eſſet in organo corꝑeo tūc nō poſſet omīa corꝑalia intelligere. ſed intellectꝰ intelligit oīa corꝑalia. ergo nō eſt ī organo corꝑeo. Minor pꝫ qͥa quiditas rei materialis eſt obiectū nr̄i in tellectus. ⁊ ſic intelligit omnē quiditatē materialem Maiorē probat Areſto. qͥa q̄libet potē tia organica ꝯformat̉ organo. ⁊ ideo ſi organū in ſe habeat aliquā forma obiecti tunc non pōt aliqͥd obiecti cognoſcere. vt ſi oculus habeat in ſe alique colore tūc nō pōt pona viſiua videre aliquem colorem. Arguit̉ Oculus qn̄qꝫ eſt calidus ⁊ qn̄qꝫ fri gidus ⁊ tn̄ pōt cognoſcere oīa viſibilia. ergo nō eſt verū ꝙ organū hn̄s in ſe aliquā qualitatem impediatur a cognitione alioꝝ obiectoꝝ. Di cendū ꝙ nō eſt ſic intelligendū ꝙ organū hn̄s in ſe formā cuiuſcūqꝫ obiecti impediat̉ a cogni tione alioꝝ. ſed organū hūs in ſe formā ſui obiecti impedit̉ a cognitione alioꝝ. ſic ad propoſi tum obiectū intellectꝰ eſt qͥditas rei materialis in ꝯmuni. ſi ergo organū eius eſſet qͣlitercunqꝫ ꝯpoſitū ex aliqua re materiali tunc impediret̉ intellectus a cognitione aliaꝝ reꝝ materialiuꝫ quia quelibꝫ res materialis ꝯtinet̉ ſub obiecto intellectus. Et bene iaꝫ dicētes Hic ꝯn̄r adaptat hoc qd̓ dictū eſt de opinione antiquoꝝ quia em̄ dictū eſt ꝙ intellectꝰ nō pōt eſſe in organo corꝑali ex hoc ꝙ tunc nō reciꝑet ſpēs aliaꝝ rerū. bene dicebant antiqui ꝙ aīma eſſet locus ſpēꝝ intelligibiliū nō tn̄ quelibet ſꝫ
