Seite
Diſtinctio Rn̄. dd̓m ꝙ hoc vocabulū tētare multas hꝫ acceptiōes. ſi­ 24 fuit tentationeꝫ incipi a muliere. Tum qꝛ hoc diaboli aſtutia cut dicunt illi qui ſignificationes vocabulorū ſtudioſe rimati­expetebat. Tum qꝛ hoc diuina ꝓuidētia diſponebat. Un̄ cōce­ſunt. ſi tn̄ velimꝰ eiꝰ principalē ⁊ precipuā ſignificationē acci­is dende ſunt rōnes ad hoc inducte. Ad illd̓ aūt qd̓ pͥmo obij­citur in ꝯtrariū ꝙ ꝙͣtū ad ymaginē nō eſt ſexuū differentia. pere tentare ꝓbare eſt. vnde tentatio dici pōt quidā tactꝰ quo Dicēdum ꝙ lꝫ in viro ⁊ muliere reperiat̉ ymago eque exp̄ſſe illud quod tangitur probat̉ ſicut cecus d̓r tētare qn̄ ſuo tactu ꝙͣtū eſt de natura ipſiꝰ aīe. qꝛ tn̄ aīa ꝙͣdiu eſt in corꝑe cōple­vult aliquā certitudinē habere de aliqua re quam tāgit. Per xionē corporis imitatur ex rōne debilitatis cōplexionis ⁊ ſe­bunc modū in ſpūalibus tētatio d̓r quidā tactus ad ꝓbandū rus ꝯtrahit anima quādam effeminationē. ⁊ ꝓpterea ꝙͣtum ordinatus. Hoc aūt pōt eſſe quadrupl̓r. Aut qꝛ ille qͥ pul ſat: eſt ex parte nature. niſi ſit fortitudo maioris gr̄e. faciliꝰ incur intēdit ꝓbare ⁊ appprobare ſiue ꝓbatū on̄dere. ⁊ hoc mō ten uatur ad malū ſexus femineꝰ. ⁊ ꝓpterea illud nō cogit. Ad tat deꝰ ẜm ꝙ d̓r Sap. iij. Deus tētauit illos ⁊ inuenit illos di­t9 illud qd̓ obijcitur ꝙ mulier nullā babuit ad hoc ꝓnitateꝫ. Di­gnos ſe. Aut ille qͥ pulſat intēdit ꝓbare ⁊ reprobare. ſiue repro cendum ꝙ verū eſt. non tn̄ ex hoc ſequitur ꝙ haberet equaleꝫ bum facere. ⁊ ſic tētat diabolus. ẜm qd̓ d̓r Act. v. Cur tentauit ſtabilitatē. ꝙͣuis em̄ nō haberet curuationē in affectu nec de­ſathanas cor tuū mētiri ſpūiſancto. Aut qꝛ ille qͥ pulſat inten­ceptionē in aſpectu. facilius tn̄ poterat in hoc incidere ꝙͣ vir. dit ſolū ꝓbare ⁊ experimentū ſumere de eo qd̓ eſt in hoīe. ⁊ ſic in quo ⁊ natura erat fortior. ⁊ gr̄a creditur fuiſſe abūdantior. tētat hō cautꝰ. et de hͦ Eccl̓i. xxx. Ex multis loquelis tentabit 16 Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ vituperabile eſt vinci a muliere ⁊c. te. ⁊ ſubridens interrogabit te de abſconditis tuis. Aut qꝛ ⁊ ſi Dd̓m ꝙ verū eſt. verūtamen glorioſius eſt mulierē luctādo ſu pulſans nihil intēdat. ad eiꝰ tn̄ pulſationē ſequit̉ approbatio perare. ꝙͣ cū viro luctādo ſuccumbere. Et qꝛ diabolus ſi ince­vel reprobatio hoīs. ⁊ ſic tētat caro vl̓ carnalis ꝯcupiſcentia. piſſet a viro. timebat ne viril̓r ſibi reſiſteret. ideo maiori caute De qͣ Iac. j. Unuſqͥſqꝫ tentat̉ a ꝯcupiſcētia ſua abſtractꝰ ⁊ ille­ai la ſtuduit gloriā adipiſci. Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ audaces li ctus. A carne eī fiue a carnis ꝯcupiſcētia hō pulſat̉ ⁊ qͣſi tāgit̉ bentius aggrediunt̉ fortes. Dicēdum ꝙ illud verū eſt vbi eſt cui tactui ſiue pulſationi. ſi ꝯſentiat ꝓbat̉ ⁊ reprobat̉. ſi ꝟo diſ audacia ſine aſtutia. diabolus aūt nō tm̄ eſt audax ⁊ procax. ſentiat ꝓbat̉ ⁊ approbat̉. ⁊ ſic recte ⁊ ꝓprie carnis impulſio tē immo etiā aſtutus ⁊ fallax. ⁊ ideo in tētando nō aggreſſus eſt tatio dici pōt. Un̄ rōnes hoc on̄dentes ꝯcedēde ſunt. Ad il 26 viā difficiliorē ſed potius efficaciorē. Preterea nō ꝑmittebat̉ lud qd̓ obrin ꝯͣriuꝫ ꝙ tētare eſt exꝑiri. Dd̓m ꝙ illa rō ab Hug. ſibi totā ſuam exercere potentiam cum em̄ nō vincat niſi volē­nō aſſignat̉ niſi ꝓprie de tētatione diaboli. Si aūt qͥs gn̄al̓r tem. eſt debilis in pugnādo. ⁊ ideo nō a fortiori. ſed a debilio­velit eā intelligere. vt ſe extēdat ad oēm tētationē q̄ ad malū ri ſuam inchoauit tentationem. inclinat tūc dicemꝰ ꝙ intelligit̉ ꝑ cām. vt ſit ſenſus ⁊ ꝑ tenta­Onſequēter queriritur circa ſcd̓m articulū tionē fit exꝑientia ⁊ ꝓbatio. vtrū hō dignꝰ ſit approbari vel re de modis tētationis in gn̄ali. Diuidit autē probari. ⁊ hec tm̄ nō fit a diabolo. ſꝫ etiā a carne. Si aūt velit magr̄ tentationē in eā que eſt ab hoſte. ⁊ in dicere hoc eſſential̓r eſſe dictū. tūc dicemꝰ ꝙ noīe carnis nō in eā que eſt a carne. ſꝫ cū de tentatione que ē telligit̉ corpus ſolū. ſꝫ rō carnalis. ⁊ idē ip̄e hō ẜm ꝙ carnalis ab hoſte aliqualis poſſit haberi noticia per eſt. ⁊ ad carnē ꝯuerſus. ſeip̄m tētat ẜm ꝙ ſpūalis eſt. ⁊ diuine ea que determinata ſunt ſupra de ptāte de­legi ſubiectus. Ad illud qd̓ obr̄ ſcd̓o ꝙ tetans differt a tēta monū. ideo hic querit̉ de tentatione q̄ eſt a to ẜm ſub̓am. Dd̓m ꝙ ſicut iudicare ⁊ iudicari ſunt actꝰ diuer­carne. Et circa hoc pn̄t queri tria. Primo queritur vtrum car ſaꝝ ꝑſonaꝝ. nihilominꝰ tn̄ eadē ꝑſona ẜm aliā ⁊ aliā ſui portio nis ſit tētare. Scd̓o queritur vtrum tētationem carnis a tēta nem pōt ſeipſam iudicare. ſicut ſemetip̄m hō dijudicat. ⁊ ſupe tione diaboli cōtingat ſeparari. Tertio queritur cui iſtarum rior portio inferiorē iudicat. Sic etiā intelligendū eſt ꝙ ſpūa tentationum difficilius ſit reſiſtere. liter ip̄a ſenſualitas tētare pōt rōnem ſiue hō exterior interio Circa primū ſic ꝓcedit̉ ⁊ oſtenditur. ꝙ rem. ⁊ ita cū caro tētat ſpm̄. nō idē tentat̉ a ſe. ſed aliꝰ ab alio. t ꝗ I UUIVIIIO..j. carnis ſit tētare. Iaco. j. Unuſquiſqꝫ tē illa tn̄ reperiri bn̄t in eadē ꝑſona. Ad illud quod obijcitur 2s tatur a ꝯcupiſcentia ſua abſtractus ⁊ illectus. ſed ꝯcupiſcen­ꝙ ꝑſuaſio ordinata ad decipiendū. potius eſt ſophyſticatio qͥ tia q̄ maxime abſtrabit ⁊ illicit eſt ꝯcupiſcētia carnis ergo ⁊c. tentatio. Dici pōt ꝙ tentatio large dicta. cōprebēdit ⁊ ſophi­1 Item caſſiodorus diffiniēs tentationē dicit ꝙ tētatio ē aſ­ſticationē ⁊ tentationē ꝓprie dictā. Sophyſtica em̄ ꝑſuaſione ſimilatio boni ad fallendū. ſed appetitus carnalis facit bonū pōt hō de alio experimentū ſumcre. ⁊ ita nō valet illa obiectio vt nunc credi eſſe bonū ſimpl̓r. ⁊ hoc decipit ⁊ fallit ſpiritum. qꝛ tentatio ẜm ꝙ hic accipit̉. contra deceptionem ⁊ ſophyſtica ergo contingit ſpiritum tentaria carnali appetitu. Itē ten tionem non diuiditur. Aliter tn̄ poſſet dici ꝙ tentationis no­tatio diabolica nō eſt aliud ꝙͣ ſuggeſtio. ſed ſicut diabolꝰ ſug men magis tranſlatum eſt a tētatiōe materiali. in qua eſt que gerit homini mala. ita ⁊ carnis pudētia que eſt deo inimica. dam palpatio. ẜm ꝙ cecus d̓r tentare ꝙͣ a tentatione illa q̄ eſt ergo ſi diabolus dicitur tētare cum ſuggerit mala. eadē ratio in ratiocinationibus per quē modū diuiditur contra ſophyſti ne ⁊ caro cum ſpiritum trahit ad carnalia. Item diabolus cationē. vt dicatur alius ſillogiſmus ſophiſticus alius tenta­impugnat nos tentando. nec eſt aliud diaboli tētatio ꝙͣ eius tiuus. Ad vltimū patet reſponſio ex predictis. Aliquod em̄ 23 impugnatio. ſꝫ ſicut impugnamur a diabolo. ita etiam a carne cōmune reperitur in omnibus illis de quibus dicitur actus impugnamur ⁊ impellimur. ergo videt̉ ꝙ ſicut tētamur a dia tentandi videlꝫ tactu quodā pulſare ad quem conſequit̉ pul­ꝫ bolo. ita vere ⁊ ꝓprie tētamur a carne. Sed ꝯtra. Hugo de ſati probatio. ⁊ hoc prius explanatum eſt. ſancto Uicto. Tentare eſt callide experiri. ⁊ quaſi quibuſdam Utrū contingat tentationem carnis a g blandis conatibus probare. ſed experimentū ſumere hoc eſt QueſtiO. lj. tentatione diaboli ſeparari. Et ꝙ ſic E ſolius ſubſtātie rationalis. ergo nō videtur eſſe carnis. Itē videtur. Quecunqꝫ diuiduntur ex oppoſito vnum poteſt eſſe tentās differt a tentato. nullus em̄ tentat ſeipſum. ſed qui ten ſine altero. ſiue ſeparari pōt ab altero. ſed tētatio carnis diui tatur eſt homo carnalis cuꝫ igitur bō carnalis a carne ſua nō ditur contra tentationē hoſtis. ergo ⁊c. Item diabolus tē­differat per ſubſtantiā. videtur ꝙ nullus homo tentetur a car­tauit hoīem primū. ⁊ tentauit chriſtuꝫ. ſed nec caro chriſti nec ne ſua. nec ab alia cōſtat. ergo nulla caro tentat. Itē ꝑſua­caro hominis primi ad malū impellebat. ergo neuter a carne ſio ordinata ad decipiendū. potius eſt ſophiſticatio ꝙͣ tenta­tentabatur. ergo cum tentarentur a diabolo tentatio que eſt tio. Tētatio em̄ eſt perſuaſio ordinata ad ſumendū experimē a diabolo ſeparatur a tētatione que eſt a carne. Item eſto tum. ſed caro vicioſa directe inclinat ad malū. ⁊ ſua inclinatio ꝙ diabolus nunꝙͣ nobis mala ſuggereret. nihilominus ſen­ne ſeducit ſpm̄. ergo carnis ꝓpulſatio potius dꝫ dici ſophyſti ſus noſtri ad malū ab adoleſcentia proni ſunt. ergo omni ten­catio ꝙͣ tētatio. Itē quādocūqꝫ aliquis actus de aliquibꝰ tatione diaboli circūſcripta. adhuc homo tentaretur a carne ſubiectis d̓r. d̓r ẜm aliquod cōe in eis repertū. ſed deꝰ tentare propria. Item aliud eſt inquinamentum carnis. ⁊ aliud in­dicitur in ſcriptura. ⁊ diabolus ⁊ homo. ⁊ caro. ergo ẜm aliqd̓ quinamentū ſpiritus: ſed diabolus impellit ad peccata ſpiri­cōe debet dici. ſed caro non videtur aliquo mō cōmunicare in tualia. caro ꝟo ad peccata carnalia. ergo cū peccatum ſpūale aliquo cum deo ⁊ cum ſpiritu angelico ergo videtur ꝙ ei non poſſit eſſe ſine carnali. ⁊ ecōuerſo videtur ꝙ tētatio carnis ſe­poſſit cōpetere tētatio. aut ſi cōpetat. hoc erit equiuoce. ⁊ ẜm queſtrari habeat a tētatiōe diaboli. Itē quecūqꝫ duo ſic ſe alium modū dicendi. ⁊ ſi ſic eſt. Tunc eſt queſtio ẜm quem mo habent ꝙ vni contingit mereri ⁊ aliij demereri. illa contingit dum dicitur. ⁊ quare illa carnis impulſio. tētatio appellatur. ab inuicē ſeparari: ſed tētatio hoſtis eſt materia exercēde vir min ij