I Secundi. libri pollebat baptiſmo xp̄i ita ꝙ baptizatꝰ baptiſmate ioh̓. in fide potētia peccādi a deo eſt. qd̓ nititur ꝓbare magr̄ multis auto cti trinitatis nō erat rebaptizādus ⁊ hͦ dicit diſ. ij. Aliud ē de ptā ritatibus. ille aūt autoritates nō valent ad hoc ꝯcludendum te baptizādi interiꝰ quā dixit ꝙ deꝰ potuit alij dare. ⁊ ꝙ creaniſi accipiat̉ potētia peccādi ẜm illud qd̓ ē ſine reſpectu actio tura potuit ſuſcipere. ⁊ ſil̓r ꝙ deꝰ pōt poteſtatē creādi cōicare nis ad quā eſt. qꝛ hoc mō continet̉ ſub genere potētie. Scd̓m ⁊ creare ꝑ creaturā tanꝙͣ ꝑ mīſtrū. ⁊ hͦ di. di. v. In bis octo: po aūt ꝙ potētia peccādi conſiderat̉ in cōparatione ad ipſam de ſitiōibꝰ cōiter doctores Pariſiē. nō ſequūt̉ mgr̄ꝫ. nec credo in formitatē ſic nō eſt in genere potētie. immo potiꝰ impotentie. oībus bis eū eſſe ſuſtinendū ne amore hoīs veritati fiat p̄iudi ſic.n. nō noīat potētiam ſꝫ defectū. ⁊ ſicut nō ſequit̉ deꝰ poteſt cium ⁊ hec oīa ſuis locis manifeſta ſunt ⁊ manifeſtabūtur. oīa facere. ergo pōt peccare ſic non ſequit̉ iſto mō. oīs ptās a deo eſt. ergo poteſtas peccādi a deo eſt. ⁊ iſto mō loquēdo di D intelligentiā huiꝰ ꝑtis incidit hic q̄ſtio circa tria. Primo q̄ritur. vn̄ habeat ortū ptās peccandi. Scd̓o cit Anſel. ꝙ poteſtas peccandi nō eſt libertas nec pars liberꝟo querit̉. vn̄ ſit in hoīe ptās p̄ſidendi ſiue dn̄andi. tatis. Et hoc mō ꝓcedunt rōnes on̄dentes ꝙ poteſtas peccāA ij ITertio querit̉ de neceſſitate ſubiacēdi potentie p̄ſidi nō ſit in hoīe a deo. ⁊ ideo ſunt ꝯcedende. ¶ Ad illud quod dendi. Circa primū q̄runtur duo. Primo querit̉ vtrū potentia obr̄ de potētia nocēdi ꝙ eſt a deo ꝙͣuis volūtas nō ſit ab ip̄o.§ peccādi ſit in homine a deo vel a ſeipſo. Scd̓o q̄ritur vtrū peDd̓m ꝙ Aug. facit vim in verbo illo inter ipſam potentiā qua tentia peccādi inꝙͣtum hmōi ſit bona an mala. peccatur. ⁊ actualem ordinationē illiꝰ potētie qua peccatur. ⁊ Utrū potētia peccādi ſit in nobis a deo nult dicere ꝙ ip̄a potētia a deo ē ꝙͣuis ip̄a ordinatio ad pctm̄ A QuEIIIO. Et ꝙ ſic vr̄. pͥmo autoritate Augi. ſuper ab ip̄o non ſit. qꝛ potius eſt deordinatio ꝙͣ ordinatio. et iō ex hoc nō br̄ niſi ꝙ potētia peccandi ẜm id qd̓ eſt a deo ſit. ẜm au p̄s. ⁊ magr̄ adducit in lr̄a. Nocēdi volūtas pōt eſſe ab aīo hominis. ptās aūt nō niſi a deo. ſꝫ volūtas nocēdi qͥ eſt hoīs a ſe tem ꝙ eſt ad peccandum nō pōt elici ex illa autoritate ꝙ ſit a ipſo nō eſt niſi reſpectu nocumēti quo qͥs peccat. gͦ ſi reſpectu deo. īmo potius oppoſitū. qꝛ potētia peccādi nō ꝑuenit in pec catum. niſi mediāte volūtaria deordinatione quā a deo eē neilliꝰ eiuſdē eſt a deo. vr̄ ꝙ ptās peccādi ſit a deo in ip̄o homīe. ¶ Itē ph̓s in topicis. pōt deꝰ ⁊ ſtudioſus praua agere. ſed oē gat Augu. in p̄dictū autoritate. ¶ Ad illud verbū ph̓i quo diillud in quo cōicat hō cū deo. bꝫ ab ip̄o tanꝙͣ a cā ⁊ pͥncipio. ſi cit ꝙ deus et ſtudioſus pōt praua facere. exponunt quidā ꝙ gͦ in potētia peccādi hō cū deo cōicat. vr̄ ꝙ potētiā peccādi a ph̓s intellexit de malo pene. ſꝫ hoc plane repugnat eiꝰ textui. deo accipiat. ¶ Itē oē illud qd̓ atteſtat̉ nobilitati nature eſt. et iō cū ſacra ſcriptura dicat. ⁊ oēs expoſitores cōcordant ꝙ a deo. ſꝫ ptās peccādi ī eo ī qͦ eſt atteſtat̉ nobilitati nature nō nullo mō p̄t peccare. ſicut nec mētiri. nec etiā ſeipſum negare. em̄ reperiri pōt niſi in creatura rōnali q̄ eſt nobiliſſima oīum Dd̓m eſt ꝙ illud verbū ph̓i non hꝫ veritatē. nec credo ip̄m con creaturaꝝ. gͦ vr̄ ꝙ potētia peccādi ſit in hoīe a deo. ¶ Iteꝫ oē ſtituiſſe magnā vim in ꝟbo illo. pro eo qd̓ dixit hoc ſolū exemillud qd̓ facit ad amplificationē laudis a deo eſt. cuiꝰ eſt oīs plificando ⁊ ꝑtranſeūdo. ⁊ exēplum ſuū ſatis ſufficiebat ad ꝓ bonor ⁊ laus. ſꝫ poſſe peccare facit ad laudē viri iuſti. ẜm ꝙ d̓r poſitū ꝓ parte in qua hꝫ veritatē. ꝓ hac videlꝫ ꝙ ſtudioſus po Eccl̓i. xxxj. Qui potuit trāſgredi ⁊ nō eſt trāſgreſſus. ⁊ facere teſt mala agere. lꝫ hec nō ſit vnde ſtudioſus. ſꝫ vn̄ pōt a virtute malū ⁊ nō fecit. gͦ vr̄ ꝙ poſſe peccare ſit in hoīe a deo. ¶ Item deficere. ¶ Ad illud qd̓ obr̄. ꝙ potentia peccādi atteſtat̉ nobi potentia peccādi aūt eſt in creatura rōnali ẜm ꝙ eſt a deo. aut litati nature. Dd̓m ꝙ hoc nō eſt verū inquātum dicit ordinaẜm ꝙ eſt ex nihilo. Si ẜm ꝙ eſt a deo. habeo ꝓpoſitū.ſ. ꝙ talē tionem ad defectū ſed inqͣtum d̓t ordinationē ad actū ſubſtra potentiā bō a deo accipiat. Si ſcd̓m ꝙ eſt ex nihilo. gͦ cuꝫ oīs tum. nā nullus actus eſt deformabilis per culpā. niſi qui ꝓcecreatura ſit ex nihilo. oīs creatura bꝫ potentiā peccādi. ſi igit̉ dit a potētia deliberatiua q̄ nobilis eſt. qꝛ ſola illa informabi hoc eſt falſuꝫ. reſtat ⁊c̄. ¶ Sed ꝯͣ. peccare eſt deficere. ſꝫ poſſe lis eſt ꝑ iuſticiā. Uel dd̓m ꝙ atteſtari nobilitati eſt dupl̓r. Aut deficere eſt nō poſſe. ⁊ eſt priuatio potētie. ſi gͦ priuatio et deper ſe aut ꝑ accidens. Potētia aūt peccandi ⁊ pctm̄ atteſtatur fectus potētie nō eſt a deo. vr̄ ꝙ potētia peccādi nō ſit in hoīe nobilitati nature ꝑ accidens. ſicut dicit Aug. ꝙ dolor boni aa deo. ſed potiꝰ a ſeip̄o. ¶ Itē ab eodē pͥncipio ſunt actus ⁊ po miſſi teſtis eſt bone nature. ¶ Ad illd̓ quod obijcit̉. ꝙ facit ad g tentia. ergo ſi pctm̄ nō eſt a deo aliquo mō. gͦ nec potētia pecamplificationē laudis. Dd̓m ꝙ ſicut virtꝰ cōmendabilior redcandi in hoīe eſt ab ip̄o. ¶ Item gl̓ia eſt ꝑfectiua ⁊ ſaluatiua ditur ex pctīs ſic potētia bn̄faciendi cōmendabilior redditur nature ſꝫ ꝑ gl̓iam aufertur potētia peccādi. ſi ergo gl̓ia nō auex potētia malefaciēdi. nō qꝛ vicium aliqͥd addat bonitati vir fert qd̓ deꝰ dedit. vr̄ igitur ꝙ potentiā peccādi hō a deo nō ac tutis. nec potētia deficiēdi aliqͥd addat potētie bn̄faciendi. ſꝫ ceperit. ¶ Itē potētia peccandi eſt potētia faciēdi ꝯͣ deum. gͦ qꝛ ex pn̄tia oppoſiti magis in ſua bonitate clareſcit. ſicut appotētia peccādi inqͣtū hmōi aduerſatur diuine potētie. ſi igit̉ paret magis virtuoſitas hoīs qn̄ pōt mala facere ⁊ nō vult. ꝙͣ diuina potētia nihil ꝯtra ſe facit. vr̄ igit̉ ꝙ ab ip̄o nō ſit poten ſi nō poſſet nec vellet. ⁊ ideo laudat̉ vir iuſtus in hoc ꝙ potuit tia peccandi. ¶ Item oē qd̓ eſt in hoīe a deo. bꝫ exēplar ī deo mala facere ⁊ nō fecit. hoc eſt. laudat̉ in hoc̄ ꝙ fecit bonū ⁊ nō ⁊ſed potētia peccādi inqͣtū hmōi nō hꝫ exēplar in deo. impoſſifecit malū cū poſſet. ita ꝙ laus eſſential̓r reſpicit hoc qd̓ eſt fa bile em̄ eſt ꝙ deꝰ peccet. ſicut in locis pluribꝰ. Aug. oſtēdit. et cere bonū. hoc aūt qd̓ eſt poſſe peccare nō reſpicit niſi ꝑ accn̄s impoſſibile eſt etiā defectus hr̄e exēplar in deo. ſi igit̉ hō ẜm vn̄ circūſcripta potētia faciendi malum ſi bonū faceret volun potentiā peccādi deo nō aſſimilat̉. īmo potiꝰ aſſimilat̉ diabotarie adhuc laudaret̉. ¶ Ad illud quod querit̉ vtrū potentia 1a lo. ⁊ oē illud qd̓ hō hꝫ a deo. hꝫ in ip̄o deo exemplaritatē ⁊ ſil̓ipeccandi inſit creature a deo vel ex nihilo. Dd̓m ꝙ rōne actus tudinē. videt̉ ꝙ potētia peccādi in hoīe nō habeat a deo cām ſubſtrati qͥ eſt actus deliberatiuꝰ ineſt ei a deo. rōne ꝟo defeet originē. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ cuꝫ dico potentiā peccādi. duo dico. ctus ineſt ei ex nihilo. ⁊ hinc ꝙ eſt potētia peccādi nō reperit̉ ⁊ dico aliquā potentiā. ⁊ dico potentiā ad talem actū ordinain oī creatura qꝛ rōne imꝑfectionis nō reperit̉ in creatura irbilem. Si igit̉ loquamur de potētia peccandi ẜm ꝙ potētia ē. rationali. ꝓ eo ꝙ nō pōt in ea eſſe actus deliberationis. Rōcū illa potētia ſit liberi arbi. ſic abſqꝫ dubio a deo eſt. Si autē ne ꝟo oīmode ꝑfectionis non reperit̉ in creatura beata: qꝛ nō loquamur de ordinabilitate illius potētie ad pctm̄. tunc dd̓m pōt in ea eſſe defectus. eo ꝙ a deo ſuo creatori eſt ꝯiuncta. et eſt ꝙ ſicut pctm̄ aliqn̄ accipit̉ abſtracte. aliqn̄ ꝯcrete. aliquāſic potētia peccandi quodāmodo euellitur ſeu tollit̉ ꝑ gloria. do em̄ noīat actionē deformē. aliqn̄ ipſam deformitatē ſic duquodāmodo relinquit̉. quodāmō eſt ip̄a libertas. quodamo pliciter eſt loqui de illa ordinabilitate ad peccandū aut reſpe minuit libertatē. quodāmodo eſt potētia ⁊ quodāmodo impo ctu deformitatis. aut reſpectu actiōis ſubſtrate. Si reſpectu tentia: qꝛ quodāmodo dicit poſitionē. ⁊ quodāmodo priuatio actionis ſubſtrate. ſic talis ordinabilitas a deo ē ſicut et actio nem. ⁊ ideo cū querit̉ vtrū ſit a deo. nō eſt rn̄dendum ſimpl̓r. ſubſtrata pctō. Si aūt loquamur de ordinabilitate illa reſpeſed ẜm predictam diſtinctionem. ctu deformitatis. ſic cū illa deformitas nihil alid̓ ſit ꝙͣ pͥuatio Utrū potētia peccandi ẜm ꝙ hmōi ſit ꝓ i ¶ ⁊ defectus. talis ordinabilitas nihil aliud ē ꝙͣ defectibilitas. ) ueILIO. lj. mala. Et ꝙ ſit mala inqͣtū bmōividet̉ et iō ſicut defectus deformitatis nō eſt a deo. ſic nec talis de Potētia peccādi nō eſt aliud ꝙͣ voluntas. ſꝫ voluntas peccādi fectibilitas eſt a deo. ſꝫ eſt in ip̄a creatura rōnali qꝛ ex nihilo. eſt mala. ergo potētia peccādi eſt mala ẜm ꝙ bmōi. ¶ Itē cuiꝰ Sic igit̉ potētia peccandi vno mō cōcedet̉ eſſe a deo. alio ꝟo vſus malus eſt ip̄m qͣꝫ malū eſt. ſicut cuiꝰ vſus bonus eſt ip̄m modo minime. ⁊ ẜm hoc currūt rōnes ad oppoſitas partes. ⁊ qͣꝫ bonū. eſt: ſꝫ vſus potētie peccandi eſt peccare. ⁊ peccare eſt etiā diuerſe fuerūt opiniones. Nam ſicut magr̄ dicit in lr̄a. qͥmalū. gͦ ⁊ potētia peccādi mala eſt. ¶ Itē ſicut ſe bꝫ potentia dam dixerūt ꝙ potētia peccādi nō eſt a deo. Alij ꝟo dixerūt ꝙ bn̄faciendi reſpectu boni. ita ſe bꝫ potētia malefaciēdi reſpectu mali.
