Seite
De lercintando. Actus inutilis Ui per ſalute m. gcedens non inpe­dit reintegratōem vtilis ſequētis. hoc dicit. Glo. opponit de. l. remutii. sͣ. e. ⁊ ſoluū vno mo do. tu dic ẜm Iaco. de bel. ꝙ ibi nō erat ſuſceptū ab initio hic ſic. ⁊ eſt rō qꝛ hic deferens penituit ſeu penituiſſe p̄ſumit̉ antequā eſſꝫ iuſceptum hic nō. nec lꝫ ei penitere poſtquā ſuſceptū eſt lꝫ non ſit legiptime iuratuꝫ. Iteꝫ op. gl. ⁊ nō ſoluit de. l. iiij. jͣ. ꝗ ⁊ a ꝗ ma. lib. nō fiant ſo. ẜm Ia. de bel. quia hic loquit̉ de nup. in quibus ſo let haberi magna affectio cōtrahendi vel ibi ſenatus ⁊ iudex ꝑmiſ ſit ancilā prouenire ad libertateꝫ ꝑꝑ primas nuptias tantū quia de primis tantuꝫ cogitabatur qꝛ nuptie fiunt vt ſint vnite. vt. jͣ. de ritu nup. l. i. ſed hic defcrens iuramētuꝫ cogitaſſe videt̉ de effectu ipſiꝰ iuramenti tantuꝫ vel dic ꝙ ibi prime nuptie valuerunt de iure hic primuꝫ iuramentuꝫ nihil valuit. ar. jͣ. de condi. ⁊ de. l. hec conditio Ia. Uel dic ẜm Ia. buic. ꝙ ibi primū matrimoniuꝫ inutile red dit poſt cōtrahenduꝫ vilius ⁊ ideo de ẜo nō intelligit̉ cogitatum hic primuꝫ iurameniū nō reddit ẜm vilius ergo ⁊c̄. vel hic de iu­re iam queſito quod nō reddit̉ per actum p̄cedentē inutile cuꝫ ni­hil cōpetat iure meo ſecus ſi eſſeꝫ miniſter iuris alieni. C. de accu­ſatꝭ. l. iiij. ⁊ quomodo ⁊ quādo iudex. l. ſi vt proponis in contrario acquirebatur de iure acquirendo mediante actu aliquo Ia. bu. Uel dic aliud eſt querere an diſpoſitio ſimpliciter facta videa tur relata ad primuzactuꝫ ⁊ ex primo impleatur ⁊ dic ꝙ ſic. vt. jͣ. d̓ ver. ſi. l. boues.§. hoc ſermone ⁊ ibi de hoc ſatis no. ⁊ de ver. ob l. eum qui talis nō expectatur ſecūdus actus. Aliud eſt querere an ita videatur relata ad primū vt eo nō legiptimo facio poſſit iterū ex ẜo impleri. hic pōt colligi diſtinctio predicta Ia. butri. vt ſi pri­muꝫ nō reddit ſecūdū vilius poſſit impleri per iecundum ſi vero reddit ſecundum debilius. tunc aūt ꝓpter taleꝫ debilitateꝫ ſecūdi ceſſat ratio diſponent̓ ⁊ nō poteſt. ẜo fieri vt. d. l. hec conditio de cō. ⁊ de. quod ſic declaro vbi manumitto ancilaꝫ vt ſit vxor mea veriſſimile eſt ꝙ velim ꝙ ante me alicui alij nubat vnde ſi alij nu­bat ceſſat cā diſpoſitiōis. vbi no. nō ꝓpter me ſed ꝑꝑ mulierē tūc loquitur. d. l. hec ꝯditio. Ex ex p̄dictis colligi pōt determina­tio queſtionis quā formāt Di. ⁊ alij doctores ſi cui erat conceſſa poteſtas elligendi officialeꝫ ⁊ ellegit ſed electio nō valuit an poſ­ſit iterum eligere hec eniꝫ lex exp̄ſſe facit ꝙ ſic de iſta queſtiōe no. ⁊ plene dixi ẜm Gi. ⁊ alios doctores. jͣ. de le. i. l. inique incipit ẜm electꝭ. ⁊ de opt̓. le. l. ij. ⁊. l. apud aufidiū. ⁊ dixi. sͣ. etiaꝫ ſiquis in ius vo. nō ierit. l. i. in fi. ⁊ pleniſſimeⁱ de ver. ob. l. eum qui certarū.§. cū pure. Opinio Di. fuit ꝙ ſi electio ipſo iure nō tenuit iterū poſ ſit elligere. Adre. ⁊ Gul. hic vident̉ indiſtincte ſentire ꝙ am­plius non poſſit eligere ⁊ dicunt̉ differentiā eſſe viruꝫ quis exer­ceat actuꝫ ſibi de iure cōi cōpetentē tunc ſi illud quod facit in. pri­mo actu ſit inurliduꝫ ⁊ inutile poteſt iterato illud facere ita ꝙ ſit validum ⁊ ita loquitur hic cū cōcor. Si vero ſibi cōpetat iure ſpeciali vel tanqͣꝫ miniſtro alterius vel delegato tūc vno actu va­lido vel inualido tollitur ius ſuum ⁊ amplius nihil facere habꝫ. jͣ. de iudic. l. iudex. C. quomō ⁊ quādo iudex. l. ſi ut proponis ⁊ quia facilius tollitur ius ſpeciale ꝙͣ cōe in aūt. de nō alie.§. militia. ſed ſus elligendi officiales vt plurimuꝫ nō cōpetit a iure cōi ſed ſpāli ergo ⁊c̄. ⁊ per hoc bene exita de electꝭ. c. ſi cōpromiſſus. li. vi. ⁊ in aūt. de ſanc. epiſc.§. ſiquis aut oratorij domum. G. ⁊ Andre. ⁊ vi­de ad hanc materiā qd̓ publice no. ꝑ Inno. exͣ de offi. dele. c. in lit teris. ⁊ qd̓ dixi. jͣ. de cōdi. inde. l. cū indebitū.§. i. Uſiurādū et ad pecunias. In omni cā poteſt iurari. ⁊ qui dubitat pōt pere­re tempus ad deliberanduꝫ ⁊ vide qd̓ dixi. sͣ. e. l. iij. §. quacūqꝫ actionē. Et de ſecūdo an debeat dari tēpus ad de­liberanduꝫ petēti vide qd̓ notaui ⁊ dixi. sͣ. de interrog. aci. l. qui in­terrogatus Ia. bu. dicit an detur tēpus ad deliberandū cōmitti ar bitrio iudicis qui arbitrabit̉ dari ſi petatur ſuper actu remoto ⁊ d̓ longinquo qꝛ in hoc pōt veriſimiliter dubitari ar. jͣ. de acqui. poſ. l. ꝑegre. C. de veteri iur̄. enucl. l. ij.§. ſꝫ qꝛ diuīe. ⁊ qui teſta. fa. poſ. l. hac conſultiſſima.§. ac cum humana ſi v̓o acius eſt de ꝓximo in quo videat̉ calumnioſe peti tēpus ad deliberanduꝫ ⁊ nō dabit niſi forte eſſet actus implicitus. vt vna lōga rō tūc eniꝫ daret vel ſi ſucceſſiſſei in locū alterius qꝛ ⁊ tunc habꝫ iuſtā ignorantic ceuſcin vi. jͣ. de re. iur. l. qui in alterius ⁊ hoc in ſacramento veritatis ſecus dicit in ſacramento credulitatis quia iuſte poteſt ſtatiꝫ moueri ad credendum vel non credendū. l. ii. C. de iura. calumme. de hoc vi de quod ibi no. Iaco. bu. cōiter cām vidi in iudicio ſeruari quod etiam in ſacramento credulitatis puta in reſpondēdo poſitōibus ⁊ interrogatōibus ⁊ ſimilibus det̉ tempus ad deliberandum niſi appareat de calumnia ꝑ. d. l. qui interrogatus. ⁊ qꝛ ſibi p̄iudicat reſponſio de credulitate. ac ſi eſſet de veritate. ut. d. l. ii. de iura. ca lum. ſi de facto alieno interroget̉ det̉ deliberatio qꝛ ibi ē tolleta­bilis ignorantia. jͣ. ꝓ ſuo. l. fi. Glo. non firmat pedem cui equiparctur De fenſol. ſe defenſor. virum tutori vel ꝓcuraiori. Guilieimus de cu. dicit ꝙ equiꝑatur procuratori. vt. sͣ. quod cuiuſcūqꝫ vniuerſita. l. item eoꝝ.§. acior. ⁊.§. ſe. Iaco. bu. dicit ꝙ ſi eſt adminiſtrator publicus vel ſindicus habens mandatuꝫ ab vniuerſitate ꝙ equiꝑatur officialibus vniuerſitatis iutori. Si ve­ro habeat mandaiū ab alijs. vt. l. i.§. i. ⁊. l. fi.§. defenſores. infra de mune. ⁊ ho. tunc equiꝑatur ꝓcuratori de hoc vide ſupra. e. l. iuſiu tandū. quod ex conuentōe.§. ꝓcurator. vbi de hoc plene notaui ⁊ dixi. Iaco. de are. dicit in ſindico requiri ſpāle mādatū ſicut hic. exigit̉ in defenſore quod innuit littera ſi ſuꝑ hoc ⁊cͣ. Alii intel ligunt hunc.§. in ſimplici defenſore. Querit Guil. de cunco ſi defenſorſauſdedit iudicatum ſolui que tria ꝯtinet. vt infra iudi catum ſolui. l. iudicatū ſolui. petit̉ ꝙ faciat venire principalē ad iu randum de calum. qꝛ ip̄e defenſor iurare non pōt. C. de iuramē to calumnie. l. ii.§. ſinantem. ⁊ aūt. principales. Ille nō vult veni­re. nunquid ꝯmitteret̉ ſtipulatio iudicatū ſolui ob tem nō defen­ſam. ꝗdam dicunt ꝙ non ꝑ iſtum.§. ſed iſte.§. nihil facit qꝛ hic cā bene poterit decidi ſine iuramēto de quo hic loquit̉ ſed non ſine ſacramento calum. vnde dicit ſtipulatōem ꝯmitti ꝑ. l. ſi reus. jͣ. iu­di. ſol. Guili. Non compellit̉ ꝓcurator vel defen­procurator ſor iurare ſed ſufficit iudicitm ſubire. hoc dicit. Oppo. de. l. non ſolum in principio. sͣ. de ꝓcura. So. ꝑ ea que ibi no. qui hic iuramentū totius litis deciſionum ibinon. ſed iuramentū per quod reſpondet̉ poſitōibus. Querit. gui. de ſuza. ſi habeat ſpāle mandatum ad iurandū in animam de mi ni an ſufficiat. ⁊ allegai. C. de vindic. lib. l. nec muliereꝫ. quod no. qꝛ ibi nō fuit manumiſſio ꝑ ꝓcuratorem ꝯͣrium deici minat. ⁊ de hoc dixi. sͣ. e. l. iuſiuran. qd̓ ex ꝯuētōne.§. ꝓcurator. Deferens iuramentū dꝫ de qui iuſiurandum. calumnia iurure ſaliū ſi nō ex ga tur ⁊ in parentibus ac patronis. hoc dicii. Et caue qꝛ hic glo. colligit tria ⁊ in quolibet male dicit. primo enim colligit ꝙ ſacra mentum calumnie pōt tacite remliti. lꝫ noti exp̄ſſe. circa quod ad uerte ꝙ duplex eſt ſacrameniū calumnie. vnum quod p̄ſtat̉ pro tota lite ſtatim conteſta. de quo loquit̉ titulus de iuramento ca­lumnie. ⁊ illud de iure ciuili nec tacite nec expreſſe pōt remitti cū inuentum ſit ob vtilitatem publicā. vi. C. de iura. calum. l. ii.§. ſed qꝛ verum. vbi de hoc plene no. ⁊ dixi. De iure canonico iaci­te pōt remitti. vt exita de iuramento calum. c. i. li. vi. ⁊ omiſſuꝫ in qualibet ꝑtelitis p̄ſtari. vt ibi dicit̉. eſt ⁊ aliud ſacramentum quod non p̄ſtat̉ ꝓ ioīa lite ſed in caſibus ſpālibus in quibus ieneat̉ ꝗs iurare ꝙ illud quod petit fieri non petit animo calum. ⁊ de tali ſa cramento calumnie loquit̉ iſte.§. ⁊ ſupra ad exhiben. l. iheſcur̄. ⁊ ſi mulier ven. no. calum. cā in poſ. efſe dicet̉ cum multis ſimilibꝰ. ⁊ iſte pōt remitti exp̄ſſe ⁊ iacite. vt hic cum concor. ⁊ remutit̉ cuaꝫ parentibus ⁊ patronis vt ſequit̉. ⁊ canoniſte appellant iſtud ſacra mentum malicie. vt extra de iuramēto calumnie. c. ii. in fi. lib. vi. Scd̓o dicit glo. no. ꝙ olim ſepius iurabat̉ ꝙ hodie couigit̉ qꝛ ſemel tantum iurat̉. ſed in hoc male dicunt glo. qꝛ verum ⁊̓ ꝙ illud ſacramentū quod ꝓ iota lite p̄ſtat̉. p̄ſtat̉ ſolum ſemel. vi. C. de iura. calum. l. i. ⁊ aūt. ibi poſita. ⁊ ibi plene dixi. Sꝫ iſtud ſacra­mētum calum. quod nō p̄ſtat̉ ꝓ tota lite ⁊ appellat̉ ita p̄ſtaī ho­die ſicut olim. Tertio nō glo. ꝙ ſacramētum calum. remiuit̉ parentibus ⁊ patronis quod falſum ē ſi intelligat̉ de ſacramento calum. quod p̄ſtat̉ ꝓ totalite. qꝛ illud nulli remittit̉. vi. d.§. ſed qꝛ veremur. ſed ſacrameniū ſpāle calum. ſeu malicie bene remittuur eis. vt hic dicit̉.