Seite
Quuduti. que ſit in fi. glo. que bene facit ad materiā ꝯdemnat̉. expenſarū. de quo dixi. sͣ. de iudi. l. ꝓperandū.§. ſinaūt alteruter. ſi iuii eques cū cōſueuerit ire pedes an expente equi debeant reſtitui. In glo. hos ſumptus ibi a tuto.§. fi. ⁊ melius de tute. ⁊ ra. diſtra. l. prima.§. ſi pupillus. Ibi ⁊ ſi ſine iudicio ⁊ ſic ſponte ⁊ Fideſuſſores. ſine controuerſia. ibi ſoluerint credi­tori de ſuo. Exceptōes ꝯpetentes ſoli fideiuſſo Dener aliter. n̄ pōt fideiuſſor ominere ⁊ agere man­dati ⁊ competen̄. ſoli reo ſi eidem denunciet ꝙ opponat. h. d. Ibi vti non potuit ex ſua ꝑſona ſed fideiuſſor ſic puta qꝛ factū erat pa ctum ne ab eo peieret̉ ſi aliquid inhoneſtū vel indecens faceret. ibi quā reus ex ſua ꝑſona ibi vel ꝓcuratorie nomine ⁊ in eius defen­ſion̄. illā exceptionē opponat. nec ob. sͣ. de pactis. l. ⁊ hr̄di.§. nos aūt qꝛ hic defenſor in rem ſuam ibi non. ar. jͣ. rem ra. ha. l. ꝓcur̄. ad exhiben.§. i. Itē non ob. jͣ. de fideiuſſ. l. marcellus. vt ibi per Dy. dic ergo aut exceptio cōpetit ſibi fideiuſſori ⁊ loquit̉ prin. huiꝰ.§. ſi ſoli reo. tunc ſcd̓a pars vt no. jͣ. eo. l. ſi fideiuſſor. ſi vterqꝫ. tunc loquit̉ dicta. l. ſi fideiuſſor. Creditor volēs remunerare fideiuſ Si fideiuſiori. ſdem iberi cum ꝑ actepiſlatenē ꝑ ꝯſequens liberat̉ reus ⁊ agit fideiuſſor mandati. hoc dicit. Ibi a creditore ⁊ ꝑ cōſequens reus liberat̉ vt dicit gl. ⁊ nihil allegat. ſed allegat jͣ. de acceptil. l. ⁊ ꝑ iuſiur̄.§. qui ita. vt ibi no. in fi. idē ſi cre­ditor. nideiuſſor heredē inſtituit. ⁊ hoc ſequit̉ in. l. que ſequit̉ ⁊ cōti­nuatur v̓o. ex prima parte huius.§. ꝙ obligatto quia quis tenetur ad antidora nō facit deſinere donat̉. eē id quod dat̉ remuneran­di. cā lꝫ. l. dicat talem remunerationē eſſe quoddā genus ꝑmuta­tionis. sͣ. de peti. here. l. ſed ⁊ ſi lege co.§. cōſuluit. ⁊ ꝙ ſit donatio ꝓbat̉ etiam. jͣ. e. l. ſi vero nō remu.§. idem pap̄. ⁊ vt plene habeas huius.§. materiā. ⁊. l. ſequētium que cōtinuant̉ dico aliquando ꝗs non filius vel ſeruus ē fideiuſſor ⁊ liberat̉. ⁊ tunc dic aut creditor volens remunerare eum liberauit vel ei legauit. ⁊ tunc fideiuſſor agit mandati vt hic.§. aliquādo. creditor voluit principaliter do­nare fideiuſſori ⁊ euꝫ liberauit tūc n̄ agit fideiuſſor. vi. jͣ. e. l. ſi vero non remunerandi. in princi. Aliquādo quidam tertius volens donare fideiuſſori ſoluit ꝓ fideiuſſore creditori ⁊ tunc agit fideiuſ ſor mandati. vt. e. l. ſi vero. v̓. marcellus. ⁊. jͣ. e. l. inter cās.§. fi is ꝙ ⁊ aſſigna rōnem glo. Et ꝯͣ hoc op. duobus modis. primo qꝛ ſicut quādo voluit remunerare fideiuſſor tollitur naturalis qua creditor ei ad antidora tenebat̉. ⁊ ꝓ hoc vr̄ ei abeſſe ſic ⁊ quando creditor voluit ei principaliter donare obligat̉ fideiuſſor de anti­dora ⁊ ſic vr̄ ei abeſſe ergo vtroqꝫ caſu idem iur̄ eſt ⁊ dꝫ fideiuſ­ſor agere mādati ꝯͣ reum quod negat̉ in prin. l. ſi vero. Reſpon­deo quādo dominꝰ voluit remunerare fideiuſſorē. ⁊ ſic vr̄ ei ab­eſſe non vr̄ ꝓprie nec ꝑfecte donatio. vt. d. l. ſꝫ ⁊ ſi lege.§. ꝯſuluit. de peti. here. Sꝫ quādo voluit donare lꝫ fideiuſſor obliget̉ ad an tidora nō tamē tenet̉ ſibi aliꝗd cū ex illa obligōe ꝯueniri nō poſ­ſit. ⁊ iō nō vr̄ ſibi abeſſe. ⁊ iō tunc non agit mādati. Itē op. fi ctio que hꝫ locū in pluribus ꝑſonis dꝫ hēre locū in vna. sͣ. ſi cer. pe. l. ſingularia. ſicut ergo quādo alius volens donare fideiuſſori ſoluit ꝓ ſideiuſſore fingit̉ pecuniā ad fideiuſſorē ꝑueniſſe ⁊ ipſum ſoluiſſe ⁊ iō agit ꝯͣ prīcipalē. ita ⁊ quādo creditor liberat eū animo donādi. vr̄ pecunia ꝑueniſſe ad ip̄m fideiuſſorē ⁊ poſtea ſoluiſſe. ⁊ ſic viroqꝫ caſu dꝫ agere ꝯͣ principalē. Sꝫ dic ꝙ creditor nō vr̄ ſoluiſſe pecuniā donare ſꝫ liberationē. ⁊ iō nō cadit in illa fictio. ſi vero filius vel ſeruus fideiuſſerūt. iūc dic ꝙ ſi ſoluat filiꝰ vel ſer­nus hꝫ locū. l. ſi vero. ver. plane. ij. qꝛ aūt intererat domini vel pr̄is qꝛ ſoluit de peculio ⁊ ſic intereſt ſua agi qꝛ ab eis exegit ⁊ agit pat̄ vel dominꝰ. ſi vero nō intereſt qui nō ſoluit ⁊ diſtingue ꝙ tūc ex ꝑſona ſua nō agit pr̄ ſꝫ ex ꝑſona filij agit mandati. ⁊ dominus ex ꝑſona ſerui mādati nō agit qꝛ nō tenuit fideiuſſor ſed repetit ſolu­tū ꝑ ꝯditionē indebiti. ⁊ in hoc ē dr̄ia inter ſeruū ⁊ filiū aut aliꝰ ſol­uit ꝓ filio vel ſeruo ⁊ hꝫ locū ver. plane. prīo in. l. ſi vero. quia aut ſoluēs voluit donare pr̄i vel domino. tūc non agit pr̄ vel dominꝰ ſuo nomine ſi nō voluit donare pr̄i vel domino tūc nō agit pr̄ vel dominꝰ ex ꝑſona ꝓpria ſed ex ꝑſona filij agit pr̄ ⁊ ex ꝑſona ẜui agit dn̄s vt p̄dixi. Ia. bu. In gl. tātū eiꝫ in fi. vel dic vt in. l. ſi v̓o. in fi. gl. magne. Caue a fine glo. quia male dicit imo ē I Ei hoc verum indiſtincie. vl. jͣ. de euic. l. ſi ei.§. ſi is qui fundum. Riꝫ. I vero non remunerandi: Ibi donādo inter viuos. ibi non acturum. quia ſibi non abeſt ⁊ creditori nō adeſt. nec ob. jͣ. e. l. iul. vt ibi no. ibi ſiquis donaturus inter viuos. ibi mandati actionem. qꝛ per alium creditori ſoluiſſe videtur in verbo plane. ibi ſoluero cre­ditori. ibi nō acturos ſuo nomine. ibi donatum voluit vere nec fi­cte. quia cum fingar donare filio non poſſum fingi donare patri. quia vna diſpoſitio non reſpicit duplicem fictionem. vt. jͣ. de iure do. l. cum poſt.§. gener. ⁊ ſic non ob. ſequens verſi. plane. ⁊.§. ſi fi lio. quia ibi eſt ſoluꝫ vna fictio qua pater vel dominus ſoluiſſe vi detur. ibi qui ſoluit quare nec per ſe nec per alium ſoluiſſe videtur in ver. plane. ibi ſoluit de pecunia ſibi data. ibi mandati acturū ad uerſus eū pro quo ſeruus fideiuſſit. In ver. ideꝫ marcellus. ibi fideiuſſerit ⁊ condemnatus ſit pater vel filius. alias nec ſi eſſet in peculio ageret niſi vt dicit ſequens glo.ſ. vt liberetur. item ceſſat mandati actio nomine proprio patri competens ⁊c. ſi ꝯdemnatꝰ ſit filius vel diu in obligatione ſtetit cum patris pecuniariter non interſit ſed ex perſona cuius intereſt etiam ceſſante iuſſu. ⁊ nihil in peculio exiſtente competere credo. Ia. de are. In glo. imo ⁊ tunc. ⁊ tunc diuide hanc glo. in duas partes. quarum prima exponit pͥn ci. l. ⁊ ver. marcellus. ⁊.§. ſi is qui. jͣ. e. l. inter cauſas. Scd̓a exponit ver. plane. ⁊ in fi. reddit ad. l. idemqꝫ in fi. ibi ſed bul. cōtra in hoc quia dicit filiuſfami. hanc actionem intendere poſſe ⁊ forte bene de equitate vt. sͣ. ſi cerium pe. l. ſi ⁊ me ⁊ ticium. Rai. ⁊ Nico. In glo. ipſemet. ibi alij dicunt iſte ver. deberet iungi ad gl. ma gnam ibi. ſed Bul. contra in hoc. Ultimo. Andr. inducit hāc l. ſi conduxi aduocatum vt mecum veniret ad aliquam ciuitatem ⁊ ꝓmiſi ſibi facere expenſas vltra ſalarium aduocationis ⁊ inue­nit ibi amicum ſuum qui fecit ſibi expenſas ꝙ a me repetere non poſſit. Gui. de ſuꝫ. ⁊ Specu. ti. de expen. diſtinguūt ẜm hunc.§. quia aut ille amicas fecit animo remunerandi ⁊ petet aut animo ſimpliciter donandi ⁊ non petet. ſed ipſe dicit ꝙ hec lex nihil facit quia hic debitori priacipali adeſt. ſed in queſtione de clientulo ni­hil adeſt. vnde dicit ꝙ clientulus indiſtincte non tenet̉ ar. jͣ. locati. l. ꝙ ſi domus in fi. Sed ſi dicēs imo illa eſt contra. qꝛ ibi remittit̉ penſio. ſed iō. remittit̉ qꝛ domū nō habitauit. Ibi ueratius ait non ob. sͣ. ver. plane inquit vt Si filio bi dixi. ⁊ vide de ver. obl. cūſeruus. Filio dandam ⁊ non patri. Ibi habere non fi Si filio. lium. argu. eius quod dixi ſupia in ver. plane in­quit in glo. in duobus. Ibi alia actione quia vbi preceſſit manda­tum agit mandati vbi n̄ agit neg. ge. ibi ex equitate. prīa tuiior. Uide. sͣ. de his qui no. infa. l. furti.§. Contrario. mandati. e Rofre. de contraria aciōe mā dati. Idem pap. vna donatio inducit preſumptionē alterius. ⁊ remuneratio non tollit nomen donationis. hoc dicit. ibi beſſem..i. octo vncias. ⁊ ſic duas partes. vt inſtit̉. de here. inſti.§. hereditas Ibi tradi ex donatione. ibi reſiduum precij.i. tertiam partē. ibi trien tis precium.i. tertiam partem precij. ibi percepit forte a colonis di­cti predij. ibi ꝙ ſi donationem dicti predij. ibi donaſſe. ⁊ ſic n̄ agit ad dictam tertiam partem precij per eum ſoluta. In glo. ſic eī go ibi.§. ſi oliuam. ⁊ de hoc no. sͣ. ad velleia. l. ſi ego. ⁊ ſoluto ma. l. que dotis. In ea. glo. in fi. ſolu. in precedētibus erat cāe pre­ſumptionis donationis in iſtis non. vel dic quod regula eſt quod quis non preſumit̉ donare vt dicta. l. non ignorans. quia nemo p̄­ſumitur iactare. vt. jͣ. de ꝓba. l. cum de indebito. ⁊ de donatio. l. filiuſfamilias. in contrarijs eſt ſpeciale. ⁊ ratio ſpecialitatis patet in omnibus. Qui impedit agit Si mihi mandaueris. de eo quod impedit. ⁊ vſuris eius. hoc dicit. Ibi mandati actionem contraria. Ibi quis ſuſceptor mandati. ibi ⁊ ſoluit ⁊ ab eis debitorem liberauit. ibi arbi trabitur an autem iſte vſure debeantur iure canonico. dicam īfra ti. ꝓxi. l. ſocium qui in principio. In glo. non ſolum in fine quia ibi eſt veritas. Albe. de roſate