Seite
Mandati. 1 Concor. jͣ. de donatio. l. ſi tibi rem. ⁊ non fuit do Medi. vt des qꝛ nō trāſtuli dominium. Adoleſcentes. Quis ſit adoleſceſcens ⁊ adoleſcētia. Ul vide per Arebi. xij. q. i. c. l. ⁊ dicitur adoleſcens tripliciter. vt no. per eum. xxvi. q. vlt. c. allegant. ⁊ vide in alphabeto dictione adoleſcentia. ⁊ dicit̉ adoleſcens etiā. ⁊ ſi ſit minor. xxv. annis. vt infra de lega. iij. l. non aliter.§. i. in fi. ⁊ ad hoc de cura. furio. l. ſi fu­rioſo in prin. Ibi ꝓbatur luxurioſus conſecutiue ⁊ cōmuniter accidentibus. ſi iuuenis ergo luxurioſus. ibi actione per in integrū reſti. ẜm quoſdam in dic ipſo iure ẜm Iaco. de are. ⁊ Rai. ⁊ vide Azo. in ſumma huius ti.§. contrahitur mandatuꝫ. ⁊.§. ſeq. ⁊. l. pro emptore. l. ſiquis cum ſciret. ⁊ quod dixi. jͣ. de ver. ob. l. his cui bo­nis. ⁊ sͣ. de mino. quidam. Pulcher eſt iſte.§. ⁊ cōtinue occurrēs IIN ⁊ dicit ꝙ epiſtola recōmendatoria non obligat ſcribē tem. ⁊ ad hoc bene C. de fideiuſ. liber. l. ex verbo cōmēdo. ⁊ ibi in glo. ⁊ vide in alphabeto dictione ꝯmendamus. quis mādauerit. Ibi pr̄ tenet̉ vi ī caſibꝰ inſti. ꝙ eū eo in Ul fi. Ibi bene credis nota verba. creditam. Mandatum debet obligationem p̄ Ul Poſt cedere ⁊ non ſequi niſi in caſuqui ſequitur. hoc di­cit nō ob. sͣ. qui ſatiſda. cog. l. iul. vt ibi colligitur. ibi expectares tu creditor. ibi pertinere. ⁊ ſic tenetur act. mandati. Sed querit Andre. heres debitorem cuius bona capi feceram. dicit amicus meus dimitte hec bona ⁊ ego ꝓmitto ꝙ ſoluam tibi debitum tali die lapſa die peto ab amico mihi debitum ⁊ lite ꝯieſtata ſumus ī prolatione ſentētie. dicit ille non ꝓmiſſi per ſtipulatōem. Item di cit quod conueniam primo principalem. queritur quid iuris. Hec queſtio diſputata fuit bononie ⁊ terminatum ꝙ eſſet hic caſus in ver. plane. ⁊ quod iſte teneretur mādati nec requireretur ſtipulatio cum ſolo conſenſu mādati cōtrahatur ⁊ quod nō requiretur pri­mo cōueniri principalem quaſi videaiur exceptioni renūciaſſe dic promittendo Tho. formagͣ. ⁊ Andre. ⁊ vide quod no. in auct̄. d̓ ſideiuſſo.§. primo. Item glo. hic dicit ꝙ fideiuſſor poteſt ca pi a te ⁊ poſt contrarium no. jͣ. de fideiuſſo. ſuper rubrica. ſed dic vt ibi dixi. Item ait ibi quid fecerat de pecunia pupilli. ibi ī pu pilo nec adulto. mandauero. Mandatum ſoluitur ſi reuocetur re inte Ut gra. hoc dicit. Ibi mutauero re integra. ⁊ vide quod dixi C. e. l. mandatum. In glo. in fi. preterea. ibi iuſta ignorantia hic nō ⁊ ſic nō ex vi mādati liberatur vt hic dicitur. ſed ex iuſta ignoran­tia vt ibi. Ia. but. marcellus. Hic agit heres mandātis vi māda­Idemn agere vt explicei mandalum quātum iuſcepit. ibi il lum vero hic agit mādatarius. ibi mādati contraria. ibi ſua pecu nia mandatarij cui certum ſalarium pro hoc erat conſtituium ar. sͣ. e. l. idemqꝫ.§. labeo ẜm Ia. de are. licet glo. aliter exponat. In glo. contra hered̓. ibi fieri debuit quia poſt mortem nihil habet ſuum. Iaco. de are. in glo. ſed qualiter. ibi videtur ꝙ poſſit hoc impugnat Marti. fili. per. l. sͣ. de relig. l. ſiquis ſepulchrum.§. hoc edictum. ſed dic aut mando tibi quod mihi facias monumē tum ⁊ re integra me penitet ⁊ reuocare poſſum vt hac glo. qꝛ tūc non adeſt fauor ſepulchrorum. aut ego mandaui ⁊ heres meꝰ vult reuocare ⁊ non poteſt vt dicta. l. ſiquis ſepulchrum. Si queris an morte mandantis finiatur mandatum. aut mando aliquid fle­ri in vita ⁊ cuius effectus finitur in vita. ⁊ tunc mandatum morte finitur. vt. C. mandati. l. mandatum. aut mando aliquid fiendum poſt mortem ⁊ non finitur morte vt hic. ⁊ de ſo. l. fi. aut mando ali quid cuſus effectus incipit poſt morem. ⁊ tunc capitur media via ſ. ꝙ ſi mādatarius ignorat de morte nō videt̉ reuocalū alias ſic. de le. ij. l. cū pater.§. meuio. Ia. bu. Et p̄dcā allegabāt̉ qꝛ ſtatuto cauebat̉ ꝙ teſtamētū nō valeret niſi regiſtratuꝫ foret. in regiſtro cōis ⁊ aliꝗs fecerat teſtm̄ ⁊ ꝯſtituerati ꝓcur. ad faciēdū regiſtrari dubitabat̉ an poſt mortē teſtōris ꝓcur. poſſet facere regiſtrari de­terminatū fuit ꝙ ſic. qꝛ effectus teſti capit vires ꝑ morteꝫ ⁊c. ⁊ ita iſtud mādatū videt̉ collaiū etiā ꝑ mortem. ⁊ ꝓ hoc. jͣ. l. ꝓxi. Ꝙ ibi tenēt̉ ꝯͣria mādati. ⁊ agūt Dem eſt. ꝯirecta. nec obā. ſa. her. l. q erat ī prin. vt ibi no. In gl. ibi actū fuit tacite qꝛ collatū fuit poſt morteꝫ in fi. melius dic vt. d. l. fi. ⁊ plenius d̓ do dona. cā mortis. l. mortis cā.§. tītia. ſed videt̉ alicul. ſed ibi non eſt ꝯctus mādati ſꝫ. innominatus. ſꝫ do vi facias vt ibi no. Heres fideiuſſoris ſoluens Eredem. geuonē mandaui empior vero ſi ſoluit non agit mandati. ſꝫ agit ꝯͣ hr̄dem libera tamē vt ſibi cedat act̉. mandati. hoc dicit. Ibi iccirco he­redem p̄dictū fideiuſſoris. ibi p̄ſtare ⁊ liberat̉ eam cedēdo. vt. sͣ. de peculio. l. qd̓ debet̉. In glo. sͣ. mandati in fi. ad hoc vide quod no. sͣ. de peti. here. l. nec vllā.§. penul. qui incipit. item ſi quis alias ē ſub. l. ab herede. ⁊ qd̓ plene dixi dicia. l. emptor. circa. C. d̓ hē. vel ac. vē. Si fideiuſſori. Ibi emerit hr̄ditatem pro ſua parte. In glo. i. ex ſtip. in fi. ⁊ infra de here. vel act̉. ven. l. venditor.§. ex he­reditate. Iuſta ignorantia re I mandaſſem. uocauiōis mandatinon nocet ꝓcuratori exequenti mandatū. hoc dicit. Ibi emeres quid aūt ſi mandaui vi vēderes fundū me­um. dic vt dicaꝫ. jͣ. de ꝯͣhen. ēp. l. i. in fi. ⁊ no. ꝑ Pe. C. mandati. l. mādatū. ibi eo qꝛ talis ꝯͣctus ſine mea volūtate poterat explicari ẜm Pe. ⁊ vide qd̓ no. sͣ. de offi. ꝓcur̄. ceſa. l. i. ver. quāto querit̉. ⁊ sͣ. ſi cer. pe. l. is qui in ꝓuincia. ⁊ sͣ. qd̓ iuſſu. l. i.§. ſi ego. ⁊ de ma. vin. l. ſi pater. ⁊. C. de ſatiſdando. l. i. mihi mandauerit. Etiam in re I quis mandantis e mandatarij conſiſtii. hoc dicit cum. l. ſi mandauero.§. interdum. ⁊.§. ſi hi quorū. jͣ. e. No. ꝙ rauēna eſt antiqua ciuitas qꝛ hic ſit mentio de ea. Item ꝙ eſt ſana qꝛ iſte aurelius infirmus illuc in erat vt ſanaret̉. ſed forte erat inde originarius ⁊ in ea fuit recupe­ratum ſtudium ⁊ libri iuris ciuilis qui erant perditi. no. jͣ. ſo. ma. in prima glo. ⁊ vide in alphabeto diciōe rauēna. Rome etiā eſt ſanum morari ẜm glo. vij. q. i. c. qualiter ꝙ non vr̄ mihi. nec ēt de rauēna audiui in glo. locus amenus in fi. ⁊ vide de lega. iij. l. ligni appellatōe.§. lignꝰ. vel ẜm Mar. ſili. ē domus vndiqꝫ clauſa ita ꝙ ventus intrare non poſſet ſed extra ſtat quaſi dicat ventus fo­ras ſtans ⁊ hipocauſta eſt locus clauſus ita ꝙ beſtie intrare non poſſunt vt dr̄ hēre ab hugutōe in libro deriuationū. I mādauero tibi vt a uitio. Si ſuperueniat ius pendente iudicio ex cā de preterito ſit cōdemna tio. hoc dicit. De hoc plene dixi. sͣ. de iudi. l. non pōt ⁊ de pig. act̉. l. ſi rem.§. fi. patitur. Patientia hētur pro cōſenſuin t his que reſpiciūtur ꝯmodū patientis. hoc di cit in fi. ⁊ iō mandati tenet̉ regula ē ꝙ tacere ē me­diū inter cōſenſum ⁊ ꝯͣditionē de re. iur. l. ꝗ tacet. ⁊ exͣ e. c. ꝗ tacet. ⁊ ibi ꝑ Dy. ⁊ alios fallit ſi reſpicit ꝯmodū patiētꝭ qꝛ tūc habet̉ ꝓ cōſenſu vt hic. ⁊ sͣ. e. l. ſi remunerādi.§. ſi paſſus. idem ſi potuit ꝯdicere ⁊ nō ꝯͣdixit. jͣ. de ꝓig. l. ſi fideiuſſor. Iteꝫ rōe affect̉. jͣ. de dona. inter vi. ⁊ vxo. l. ſi ſeruus. Sꝫ ibi poterat ꝓhibere ſicut ⁊ sͣ. de nox. l. i. ⁊. ij. ⁊ de hoc vide qd̓ plene no. ⁊ dixi. sͣ. de ꝓcur. l. fi. fa.§. inuitus. ⁊ de pig. ac. l. gaius. Mirabile ꝙ hic claudicat I ſeruus. ꝯcius ſed ſubeſtiuſtarō ⁊ ex cō tractu domini non tenet̉ ēt de peculio. ibi redimat̉ ⁊ mandatarius cum redemit. ibi venditorē mandati ꝯͣria. ibi recipiat ⁊ vr̄ ꝙ ſic ꝑ rōnem que ſequit̉. ibi vliro citroqꝫ. vt. jͣ. de ver. ſig. l. labeo. ſcd̓o. vbi ſint hec eadem verba. ⁊ dic. i. dire ota mandati ⁊ ꝯͣria. ergo hic idem vr̄ cū ex perſona ſerui directa domino queratur. ſed tamen ſecus eſt vt ſequitur ⁊ dic plene. vt. jͣ. e. l. cum ſeruus. Procurator lucrum X mandato. ſenire non dꝫ h. d. lex. e gl. Fideiuſſori in fine facitum vel expreſſum. Mandati actio cō Uꝫ mandato gnit iner mandaniem ⁊ mandatariū non cum eo qui exequit̉ mandatum ab alio ſuſceptum. hoc dicit. Ibi fideiaſſorē cōtempla