EPISTOLA LIX tate magis infletur: ꝗͣ ſi apertius ſuperbiret. Et tenens inquit caput: quod uult chri­Col̓. a. ſtū intelligi: ex quo omne corpus compactum:& connexum ſubminiſtratum& copu M latū creſcit in incrementū dei. Si ergo mortui eſtis cum chriſto ab elementis huiꝰ mū­di: ꝗd adhuc uelut uiuētes de hoc mūdo decernitis? His dictis inſerit uerba eoꝝ qui decernūt de hoc mūdo per has obſeruatiōes quaſi rationabiles affectata uanitate hu­militatis inflati: Ne tetigeritis: ne guſtaueritis: ne attaminaueritis. Recolamꝰ quod di­ctum eſt ſuperius: ut hoc intelligamus. Non uult enim eos in his obſeruationibꝰ iudi­cari ubi dicit̉: Ne tetigeritis: ne guſtaueritis: ne attaminaueritis: quæ ſunt om̄ia inꝗt in atit. corruptionem per abuſionem. Om̄ia hæc inquit magis ad corruptionem ualent: cum ſuperſticioſe ab his abſtinetur: ut eis homo abutatur: id eſt non eis utatur ſcd̓m præ­cepta& doctrinas hominū. Hoc planū eſt: ſed quod ſequitur multum requiris: Quæ ſunt quidē rationem habentia ſapientiæ in obſeruatione& humilitate cordis& uexa tione corporis: Vel ſicut alij interpretati ſunt: Ad non parcendū corpori: non in hono re aliquo ad ſaturitatē carnis. Cur inꝗs hæc dicit rationē habere ſapiæ: quæ ita repre­hēdit? Dicā& ī ſcripturis poteſ aduertere: ſæpe ſapīam poſitā etiā in ſedibꝰ mūdi hu ius: quā dicit expreſſiꝰ ſapiam huiꝰ mūdi. Nec moueat addidit: mūdi. em̄& alio loco: ait: Vbi ſapiēs: ubi ſcriba addidit huiꝰ mūdi: ut diceret ubi ſapiēs huiꝰ mū­i. Corꝭ. 1. di:& tamen hoc intelligitur. Sic& iſta ratio ſapientiæ. Nihil enim ab eis dicitur in hu­iuſmodi ſuperſtitioſis obſeruationibus: ubi non mundi huius elementa naturarūqꝫ re­rum: ratio quædam ſapientiæ reddi uideat̉. Nam& cum dicit: Cauete ne quis uos de­cipiat per philoſophiam: non ait: huiꝰ mūdi. Et quid eſt philoſophia latine niſi ſtudiū ſapientiæ? Sunt ergo inquit iſta rationem quidem habentia ſapientiæ: id eſt de quibꝰ aliqua ratio reddatur: ſcd̓m elementa mūdi huius:& principatus ac poteſtates in ob­ſeruatione& humilitate cordis. Id enim agunt iſta: ut ſuperſtitionis uitio cor humiliet̉ ad non parcendum corpori: dum fraudatur iſtis eſcis: quibus compellitur abſtinere: non in honore aliquo ad ſaturitatem carnis: non honoratius illo magis ꝗͣ illo cibo caro ſaturaretur: cum ad eius neceſſitatem non pertineat: niſi a quolibet ualitudi­N ni apto alimento refici atqꝫ fulciri. De euangelio inquiſitio tua ſolet multos mouere: quomodo dominus poſt reſurrectionem: in eodem corpore ſurrexerit: a quibuſdā nouerāt: utriuſqꝫ ſexꝰ hominibus& agnitis ſit& agnitꝰ ſit. Vbi primū quæri ſo let: utrū in eius corpore: an potius in illoꝝ oculis aliꝗd factum ſit: quo poſſet agno­ſci? Cum enim legitur: Tenebant̉ oculi eorum ne agnoſcerent eum: impedimetum Lucꝭ. 24. quoddam agnoſcendi uidetur in luminibus factum eſſe cernentium. Cum uero aper­te alibi dicit̉: Apparuit eis in alia effigie: utiqꝫ in ipſo corpore cuiꝰ alia erat effigies: ali­Marci. 16. quid factum fuiſſe quo impedimēto tenerentur: id eſt moram agnoſcendi paterentur oculi illorum. Sed ego miror cum duo ſint in corpore: quibꝰ cuiuſqꝫ ſpecies agnoſcat̉: ſiniamenta& color: Cur ante reſurrectionē: in monte ita tranſfiguratus eſt ut fieret uultus eius ſplendidus ſicut ſol: neminem mouet eum uſqꝫ ad tantam excellētiam ful goris& lucis colorem ſui corporis mutare potuiſſe:& poſt reſurrectionem mouet ali­quatenus: liniamenta mutata eſſe ut non poſſet agnoſci. Et rurſum eadem potētiæ fa­cultate: ſicut tunc priſtinum colorem: ſic& poſt reſurrectionem priſtina liniamenta re uocaſſe. Nam& illi tres diſcipuli ante quorum oculos in monte tranſfiguratꝰ eſt non eum agnoſcerent ſi ad eos talis aliunde ueniſſet: ſed quia cum illo erant ipſū eſſe cer­tiſſime retinebant: At enim corpus ipſum erat in quo reſurrexit: quid hoc ad rem? illud utiqꝫ ipſum corpus erat: in quo in monte tranſfiguratus eſt:& ipſum erat iuuenis in quo natus eſt:& tamen ſi quis eum repente iuuenem uidiſſet: qui non niſi infantulū noſſet non utiqꝫ agnoſceret: An uero ad liniamenta mutanda non poteſt celeriter dei poteſtas: quod poteſt per annorum moras hominis ætas? Quod autem mariæ dixit: Noli me tangere: nondum enim aſcendi ad patrem: nihil aliud noueris me intellexiſſe Ioh̓.a0. ꝗͣ tu. Ita enim ſignificare uoluit tactū ſpecialem: id eſt acceſſum fidei ſe requirere: qua creditur eum excelſum eſſe cum patre: Et ab illis duobus in fractione panis eſt agnitus: ſacramentum eſſe quo nos in agnitionem ſuam congregat: nullus debet am­o 3