Seite
RPISTOLA IXI Omino eximio& honorabili filio Dulcitio: Auguſtinꝰ ſalutē in domino. Non De iſto Dulci­tio vide. 2. Re­trac. 59. et. 63. debui contemnere petitionem tuam: qua deſideraſti a me inſtitui: quēadmo­dum te oporteat hæreticis reſpondere: quorū ſalus in domini miſericordia: in ſtantia quoqꝫ tuæ ſtrenuitatis inquirit̉. Quāuis enim ingētes eoꝝ multitudines: unde plurimū gratulamur: quidam tamen eoꝝ& deo& hominibꝰ miſerabili inſtinctu furo ris ingrati: niſi ſuis cædibus nos uaſtare non poſſunt: ſuo nos exitio terrere ſe credunt: aut læticiam ſuam quærentes de mortibus noſtris: aut triſticiam noſtram de morti­bus ſuis. Sed non debet cor tantorūqꝫ populorū ſalutem: furioſus error hominū im­pedire paucorum: quid eis uelimus non ſolū deus& prudentes homines: uerūetiam ipſi cum ſint nobis inimiciiſſmi ſentiūt. Cum enim ſuæ prouinciæ terrendos putant: non dubitant nos timere ne pereant. Sed quid faciamus uidentes: ꝙ multi adiuuan­te domino per occaſionem ueſtram uiam pacis inueniant. Nunquid prohibere nos poſſumus uel debemus ab hac unitatis inſtantia: dum metuimus ne quidam duriſſimi & in ſeipſos crudeliſſimi: non noſtra ſed propria uoluntate ſe perdant? Optaremus quidem ut omnes qui contra chriſtum portant ſignum chriſti:& contra euāgelium de ipſo euangelio quod non intelligunt gloriantur: a ſua peruerſitate diſcederent. Sed qm̄ deꝰ occulta ſatis diſpoſitione: ſed tn̄ iuſta nōnullos eorum pœnis prædeſtinauit extremis: proculdubio melius incomparabili numeroſitate: plurimis ab illa peſtifera diuiſione& diſperſione redintegratis atqꝫ collectis: quidam ſuis ignibus pereunt: quo niam pariter uniuerſi ſempitenis ignibus gehennarum merito ſacrilegæ diſſenſionis ardebunt. Sic enim pereuntes dolet eccleſia: quemadmodum rebellem filium: ſanctꝰ dauid de cuius ſalute ſeruanda: ſollicita dilectione mandauerat. Nam eum merito ne fandæ impietatis extinctum: etiam cum teſtimonio lachrymoſæ uocis ingemuit: Ve­rumtamen ſuperbo& maligno diſcedente: in locum ſuum populus dei qui fuerat illiꝰ tyrannidæ diuiſus agnouit regem ſuū: Et de amiſſo filio mœrorem patris perfectio cō S ſolata eſt unitatis. Non itaqꝫ reprehendimus domine eximie& honorabilis fili: ꝙ ta­les homines apud taniugadem: prius edicto admonendos exiſtimaſti: ſed quod ibi dixiſti: noueritis uos debitæ neci dandos: putauerūt ſicut eorū reſcripta indicant: hoc te fuiſſe comminatum: ꝙ tu illos apprehenſos fueras occiſurus: non intelligentes de il la nece: quam ipſi ſibi uolūt ingerere te locutum. Non enim tu in eos ius gladij ullis le­gibus accepiſti: aut imperialibꝰ conſtitutis: quorum tibi iniūcta eſt executio: hoc præ­ceptum eſt ut necentur. Secundo ſane edicto dilectionis tuæ planiꝰ quid uolueris ape ruiſti. Ꝙ autem etiam ipſum epiſcopum illorum putaſti litteris alloquendum: huma­niſſime oſtendiſti: quanta manſuetudine temperati ſint in catholica eccleſia: etiam ꝗ poteſtate chriſtiani imperatoris: ſiue terrendo ſiue plectendo corrigendis præficiun­tur erroribus: niſi ꝙ honorificentioribuſ eū uerbis tractaſti ꝗͣ decebat hæreticum. Sed ꝙ eius reſponſioni me reſpondere uoluiſti: credo te arbitratum etiam hoc taniuga­denſibus debere præſtare: ut fallax doctrina ipſius a quo ſeducebantur aliquanto dili­gentius refellatur: uerum nos& occupatiſſimi ſumꝰ:& iam plurimis opuſculis noſtris huiuſmodi uaniloquia refutauimus. lam enim neſcio quotiēs diſputando& ſcriben­do monſtrauimꝰ: non eos poſſe habere martyrum mortem: ꝗa chriſtianorū nō habēt uitā: cū martyrē nō faciat pœna ſed cauſa. Docuimꝰ etiā liberū arbitriū ſic homini da tū: ut tn̄& diuinis legibꝰ& humanis rectiſſime: grauiū ſupplicia cōſtituta ſint peccato. rum:& pertinere ad religioſos reges terræ: nō ſolū adulteria uel homicidia ul̓ huiꝰ mo­di alia flagicia ſeu facinora: uerūetiam ſacrilegia: ſæueritate congrua cohibere. Multū qꝫ illos falli qui putant a nobis iſtos tales ſuſcipi: quales ſunt ꝗa non eos rebaptizamus. Quomodo enim tales ſuſcipiūt̉ quales ſunt cū ſint hæretici:& ad nos tranſeūdo fiant catholici? Neqꝫ enim propterea corda deprauata non licet corrigi: ꝗa ſacramenta ſe­meldata nō licet iterari. De mortibꝰ aūt furioſiſſimis: qͣs ꝗdam eoꝝ ipſi ſibi inferūt: de quibꝰ ſolent deteſtabiles& abominabiles eſſe: ml̓tis etiā ſuis quoꝝ mentes dementia non tanta poſſedit: eis ſcd̓m ſcripturas rationemqꝫ chriſtianorum ſæpe reſpondimus: quoniam ſcriptum eſt: Qui ſibi nequam cui bonus? Aut certe in eiſdem poſitum tem Ecc̄i. 14.