Seite
21 EPISTOLA LXXXII uno capite ſumꝰ: ut& nos in uobis negocioſi:& uos in nobis ocioſi ſimus: Quia ſi patit̉ i. Corꝭ. 12. unum membrū: compatiūtur omnia membra. Admonemus ergo& petimus& ob­ſecramꝰ per chriſti altiſſimam humilitatem& miſericordiſſimam celſitudinem: ut no­ſtri memores ſitis in ſanctis orationibus: quas uos uigilantiores& magis ſobrias habe­re credimꝰ. Noſtras enim ſæpe ſautiat& debilitat caligo& tumultꝰ ſæcularium actio­num: quas& ſi noſtras non habemꝰ: eorum tamen qui nos angariant mille paſſus:& iu Matth̓. 5. bemur ire cum eis alia duo: caute nobis ingeruntur: ut uix reſpirare poſſimꝰ: Creden­tes tamen ꝙ ille in cuius conſpectu intrat gemitꝰ compeditorum: perſeuerantes nos in eo miniſterio: in quo dignatus eſt collocare cum promiſſa mercede: adiuuātibꝰ ora­tionibꝰ ueſtris ab omni anguſtia liberabit. Vos autem fratres exhortamur in domino ut propoſitū ueſtrum cuſtodiatis:& uſqꝫ in finem perſeueretis. At ſi qua opera ueſtra 16. q. 1. vos aūt fratres mater eccleſia deſiderabit: nec elatione auida ſuſcipiatis: nec blandiente deſidia reſpu atis: ſed miti corde obtemperetis deo: cum manſuetudine portantes eum qui uos re­git: qui dirigit mites in iudicio: qui docet manſuetos uias ſuas. Nec ueſtrum ociū ne­ceſſitatibꝰ eccleſiæ præponatis: Cui parturienti ſi nulli boni miniſtrare uellēt: quomo­do naſceremini non inueniretis. Sicut aūt inter ignem& aquam tenēda eſt uia: ut nec exuratur homo nec demergat̉: ſic inter apicem ſuperbiæ& uoraginem deſidiæ iter noſtrum temperare debemꝰ: ſicut ſcriptū eſt: Non declinantes neqꝫ ad dextram neqꝫ Prouer.4. ad ſiniſtram. Sunt enim qui dum nimis timent ne quaſi in dexteram rapti extollātur. in ſiniſtram lapſi demerguntur. Et ſunt rurſus qui dū nimis ſe auferūt a ſiniſtra: ne tor­pida uacationis mollicie ſorbeantur: ex altera parte iactantiæ faſtu corrupti atqꝫ con­ſumpti in fauillā fumūqꝫ uaneſcūt. Sic ergo dilectiſſimi diligite ociū: ut uos ab omi ter­ræna delectatiōe refrenetis:& memineritis nullū locū eſſe: ubi nō poſſit laqueos tēde­re qui timet ne reuelemꝰ ad deum:& inimicum omnium bonoꝝ cuius captiui fuimus iudicemus: nullamqꝫ nobis eſſe perfectam requiem cogitemus: donec tranſeat iniqui­C tas:& in iudicium iuſticia conuertat̉. Item cum aliquid ſtrenue atqꝫ alacriter agitis& impigre operamini: ſiue in orationibꝰ: ſiue in ieiunijs: ſiue in elemoſynis: uel tribuētes aliquid indigentibꝰ: uel donantes iniurias: ſicut& deus in chriſto donauit nobis: ſiue edomantes pernicioſas conſuetudines caſtiganteſqꝫ corpus:& ſeruituti ſubijcientes: ſiue ſufferētes tribulationem:& ante omnia uoſipſos inuicem in dilectione: Quid em̄ ſufferet ꝗ fratrem non ſuffert? Siue proſpicientes aſtutiam atqꝫ inſidias temptatoris: & ſcuto fidei iacula eiꝰ ignita repellentes& extinguentes: ſiue cantantes& pſallentes in cordibus ueſtris domino: uel uocibus a corde non diſſonis: omnia in gloriam dei fa­cite: qui operatur omnia in omnibus. Ita feruente ſpiritu ut in domino laudetur ani­ma ueſtra: Ipſa eſt enim actio recti itineris: quæ oculos ſemper habet ad dominū: quo­modo ipſe euellet de laqueo pedes. Talis actio nec frangitur negocio: nec frigida eſt ocio: nec turbulenta: nec marcida eſt: nec audax: nec fugax: nec præceps: nec iacens. 2. Corꝭ. 13. Hæc agite& deus pacis erit uobiſcum. Nec importunū me exiſtimet charitas ueſtra: ꝗa uobis uel per epiſtolam loqui uolui. Non em̄ hoc uos monui qd̓ uos nō arbitror fa­cere: ſed credidi me non parum commendari deo a uobis ſi ea quæ munere illius fa­citis: cum allocutionis noſtræ memoria faciatis. Nam& ante iam fama& nūc fratres ꝗ uenerūt a uobis: Euſtachiꝰ: alias Euſtaſiꝰ& Andreas: bonū chriſti odorem de ueſtra ſancta cōuerſatiōe ad nos attulerūt. Quoꝝ Euſtaſiꝰ in eam requiē præceſſit quæ nul­lis fluctibꝰ ſicut inſula tūdit̉: nec caprariā deſiderat: ꝗa nec cilicio iā quærit indui. Beati Auguſtini ad Largū: ut fallaces ſuauitates huiꝰ ſæculi& uanos eiuſdem appeti tus& amores cōtemnat: admonētis. Epl̓a. LXXXII. Omino inſigni& præſtantiſſimo& deſiderātiſſimo filio Largo: Auguſtinꝰ in domino ſalutem. Accepi litteras eximietatis tuæ: quibꝰ me ad te petis ut ſcri­berem. Qd̓ ꝗdem nō deſiderares: niſi& hoc qd̓ me poſſe ſcribere exiſtimaſti: gratū haberes atqꝫ iocūdū. Id autem eſt ut uana ſæculi huiꝰ ſi inexperta cōcupiſti: ex­perta cōtemnas. Fallax eſt em̄ in eis ſuauitas etiā& infructuoſus labor& ꝑpetuꝰ timor & periculoſa ſublimitas: Initium ſine prudentia:& finis cum pœnitentia. Ita ſe habent