Seite
RPISTOLA CIIII dubio faceret ſanctitas tua. Si em̄ nos ꝓpter ſupernā hieruſalē: cuius nos oēs ciues ſu­mus:& in qua cōcupierūt habere excellētioris ſanctitatis locū: non ſolum ciuiū: uerū­etiā fraternū eis debemus affectū: quātomagis nos apud quos eaꝝ etiā carnalis eſt pa­tria: in qua ſæcularē nobilitatē ꝓ chriſti amore cōtemnunt dn̄æ illæ. Officium quoqꝫ ſa lutationis ꝑ illas meum ea charitate peto digneris ſumere: qͣ direxi& meminiſſe ī ora tionibꝰ tuis. Portant ſane reliquias beatiſſimi& glorioſiſſimi martyris Stephani: quas non ignorat ſanctitas neſtra ſicut& nos fecimꝰ ꝗͣ cōueniēter honorare debeatis. Sancti Auguſtini ad Sixtū p̄ſbyterum: ꝙ ꝑnicioſum dogma pelagianorū: de gratia dei: lr̄is luis dulciſſimis ꝓpalauerit: congratulantis. Et ad ꝑ hanc hæreſim læſoꝝ uulne ribus remediū adhibendum& medelam: exhortantis. Epl̓a. CIIII. Omino uenerabili& in chriſti charitate ſuſcipiendo ſancto fratri& cōp̄ſbyte­2. Retrac. 42 ro Sixto: Auguſtinus in dn̄o ſalutē. Ex quo hipponē litteræ benignitatis tuæ ꝑ ſāctū fratre noſtrū Firmū p̄ſbyterum directæ me abſente uenerūt: poſtea ꝗͣ illas cum remeaſſem: ꝗͣuis iam inde ꝓfecto eaꝝ ꝑlatore legere potui: hæc prima eadē qꝫ gratiſſima reſcribēdi occurrit occaſio ꝑ dilectiſſimū filium noſtrū Albinū. Qd̓ autē ꝗbus ſimul ſcripſiſti: tunc nō eramus ſimul: Ideo factum eſt ut ſingulorū ſingulos non unā amboꝝ epl̓am ſumeres. Ame ꝗppe digreſſus ē ꝑlator huiꝰ ꝑ uenerabilē fratrē& cōep̄m meū Alipiū qui tuæ ſanctitati aliam reſcriberet tranſiturus: ad quē etiam ipſas quas ego iam legerē lr̄as tuas ipſe portauit. Quæ nos quāta læticia ꝑfuderint: quid ho mo nitatur loqui qd̓ nō poteſt eloqui: nec teipſum ſatis noſſe arbitror. Sed nobis cre­de quātum boni feceris talia nobis ſcripta mittendo. Sicut em̄ tu teſtis es animi tui: ita nos noſtri: quēadmodū ſit affectus illaꝝ ſinceritate luculentiſſima litteraꝝ. Si em̄ bre­uiſſimā epl̓am tuam quā de hac ipſa re ad beatiſſimū ſenē Aureliū ꝑ Leouē acolythū direxiſti: exultāti alacritate deſcripſimꝰ:& ꝗbus poteramꝰ magno ſtudio legebamus: ubi nobis expoſuiſti: quid de illo ꝑnicioſiſſimo dogmate: uel quid cōtra de gratia dei ꝗͣ puſillis magniſqꝫ largitur: cui eſt illud inimiciſſimū ſentias. Quāta nos putas iſta tua ꝓlixiora ſcripta: uel exultatione legiſſe: uel cura ut legātur quibus ualuimꝰ alijs obtu­liſſe: atqꝫ adhuc quibus ualemus offerre. Quid em̄ gratius legi uel audiri poteſt ꝗͣ gr̄æ dei tam pulchra defenſio aduerſus inimicos eius: ex ore eius qui eorūdem inimicorū magni momēti patronꝰ ante iactabat̉? Aut unde uberiores deo debemus agere gra­tias: ꝗͣ ꝙ eius ſic defenditur gratia: ab eis quibus datur aduerſus eos quibꝰ uel nō dat̉: uel ingratum eſt qd̓ datur? Quia ut eis gratum ſit: occulto& iuſto iudicio dei nō dat̉. ꝯ Quapropter dn̄e uenerabilis& in chriſti charitate ſuſcipiende ſancte frater: ꝗͣuis op­time facias cum de hac re ſcribis ad fratres: apud quos ſe illi de tua ſolent efferre cani­ticia: tamen hæc cura maior tibi reſtat: ut non ſolū ſalubri ſæueritate plectātur: qui er­rorem illum chriſtiano infeſtiſſimū nomini gaudent garrire liberius: ſed etiam hi dili­gentiſſime caueant̉ uigilātia paſtorali: ꝓpter infirmiores& ſimpliciores dn̄icas oues: qui eū preſſius: ꝗdam autē timidius: ſed tn̄ inſuſurrare nō ceſſant: penetrātes domos: ſicut ait apl̓s:& cætera quæ ſequūtur: exercitata impietate faciētes: nec illi negligēdi ſunt: ꝗ uſqꝫ ad ꝓfundū ſilentiū ſupprimūt timorē qd̓ ſentiūt: ſed tn̄ eandē ꝑuerſitatem ſentire non deſinūt. Nōnulli quippe eoꝝ anteꝗͣ ipſa peſtilentia manifeſtiſſimo etiā ſe­dis apl̓icæ iudicio damnaret̉: uobis innoteſcere potuerūt: quos nūc repente reticuiſ ſe ꝑſpicitis: nec utrū ſanati ſint ſciri pōt: niſi cōſcium dogmata illa falſa tacuerint: uerū­etiā illis uera cōtraria: eo quo ſolent ſtudio defenſauerint: ꝗ tn̄ leuiꝰ ꝓfecto ſunt tractā di. Quid em̄ eos terreri opus ē: quos ſatis territos: ipſa taciturnitas mōſtrat? Nec ideo tanꝗͣ ſani prætereundi ſunt diligentia medicinæ: quoꝝ uulnꝰ in abdito eſt. Etſi em̄ ter­rendi nō ſunt: tn̄ docendi ſunt:& quātum exiſtimo: facilius poſſunt dum in eis timor ſæueritatis doctorē adiuuat ueritatis: ut opitulante dn̄o: gratia eius intellecta atqꝫ dile cta etiam loquendo expugnent qd̓ iam loqui nō audient. Sancti Auguſtini ad Sixtum romanū p̄ſbyteꝝ: de gratia dei iuxta priorem materiā latius diſſerentis. Epl̓a. QV. x ⁊