Seite
EPISTOLA CXX tēporalē fœlicitatē: ſed ad uitæ æternæ quæ ſola beata eſt adoptionē. Vn̄ placuit etiā ꝓpheticū pſalmū ꝑcurrere: Ciuꝰ primū uerſū ī paſſiōe cōmemorauit: oſtēdēſ quō nos deus derelinquat:& quo alio modo nō recedat a nobis: ad bona æterna nos colligēs: tēporalia uero aliqn̄ utiliter tribuens:& aliqn̄ utiliter ſubtrahens: ut eis nō hærere di­ſcamꝰ: ne contēpta luce interiore quæ ad nouā ꝑtinet: unde etiā pſalmus iſte ipſe pro ſuſceptione matutina tanꝗͣ ꝓ luce noua nomen accepit: in exteris tenebris libēter ha bitemus: unde in exteriores mittunt̉: qui ex iſtis exteris: non ſe ſed ad interiora con­uertunt: ne diabolo& angelis eius ſociati extrema damnatione puniamur. Intelligē­tes igit̉ peregrinationē noſtrā in hac uita: mūdo crucifigamur: extendētes manus in latitudinē bonoꝝ opeꝝ:& longanimitate uſqꝫ in finem ꝑſeuerantes: atqꝫ habētes cor ſurſum: ubi chriſtus eſt in dextera dei ſedēs: totumqꝫ hoc non nobis: ſed illius miſeri­cordiæ tribuētes: cuius ꝓfunda iudicia omnē ſcrutatorē fatigant. Hæc eſt em̄ non in­aniter fabuloſa: ſed utiliter uerax latitudo: lōgitudo: altitudo: ꝓfundū: unde ꝑuenia­mus ad eā ſuꝑeminentē ſcientiā charitatis chriſti:& impleamur in omnē plenitudinē p dei. Scio autē ꝗͣ non ſuꝑuacua ſollicitatione: ꝑ hanc occaſionē quæſtionum mihi a te ꝓpoſitaꝝ: noui teſtamenti gratiā tibi uoluerim copioſiꝰ cōmēdare: Habet em̄ aduer Ca. 46 ſarios qui eius ꝓfunditate turbati: nō deo tribuere: ſed potiꝰ ſibi uolūt arrogare ꝙ bo ni ſunt. Nec tales ſunt quos facile cōtemnas: ſed cōtinēter uiuētes: atqꝫ in bonis ope­ribus laudabiles: nec falſum chriſtū ſicut manichæi: alijqꝫ plurimi hæretici: ſed eūdem uerū æqualēqꝫ patri& coæternū ueraciterqꝫ hoīem factum:& ueniſſe credētes:& uē­turū expectantes: ſed tn̄ ignorantes dei iuſticiā:& ſuā conſtituere uolentes. Neqꝫ em̄ Ro. 10 fruſtra dn̄s cum& illas comemoraret quæ ſecū intrauerunt ad nuptias:& illas contra quas ianuas clauſit:& quibus reſpondit: Neſcio uos: utraſqꝫ uirgines dixit:& quinqꝫ Matth̓. 25 uirgines ꝓpter continentiā carnis edomitā: quinqꝫ id eſt ſenſu præditas quinario or­natas: utraſqꝫ lampadibꝰ ꝓpter bonoꝝ operū bonæqꝫ cōuerſationis in conſpectu ho­minū luculentiſſimā laudē: utraſqꝫ obuiam ſponſo euntes ꝓpter expectationē qͣ chri­ſti ſperat̉ aduētus. Sed tn̄ alias ſtultas: ꝙ ſapientes oleum acceperūt in uaſis ſuis: ſtul­tæ hoc non ferebant ſecū in tam multis pares: hoc ſolo eas diſpares demōſtrat. Quid em̄ tam cōiunctum ꝗͣ uirgines& uirgines:& quinqꝫ& quinqꝫ:& lampadibꝰ ornatæ ob­uiam ſponſo euntes:& iſte& ille? Et ꝗd tam contrariū ꝗͣ̄ ſapiētes& ſtultæ: uidelicet ꝙ iſte oleū in uaſis: hoc eſt in intelligētia gr̄æ dei portant in cordibꝰ ſuis: ſciētes ꝙ nemo Sap̄. 8. poſſit eſſe cōtinens niſi deꝰ det:& hocipſū ſapiētiæ deputantes ſcire cuius hoc donū ſit: Illæ aūt largitori oīum bonoꝝ gratias nō agentes: euanuerūt in cogitationibꝰ ſuis: R0. 1. & obſcuratum eſt inſipiens cor eaꝝ: dicētes ſe eſſe ſapientes ſtultæ factæ ſunt? De ꝗbꝰ ſane nullo modo nūc deſperandū eſt anteqͣ dormiamus. Sed ſi ita dormierint cū factꝰ fuerit clamor ille quo adeſſe iam nunciabit̉ ſponſus:& euigilantes: hoc eſt reſurgētes remāſerint foris: non quia uirgines nō ſunt: ſed quia neſciētes unde habeant qd̓ ſunt: ſtultæ uirgines ſunt meritoqꝫ foris erūt: quia intranea nō ſecutæ fuerunt. Quando ta les ergo repereris: nō tibi ꝑſuadeāt inanitatē uaſoꝝ ſuorum: ſed tu eis potius plenitu­dinem. Vn̄ ait apl̓us: Quiſquis ſe putat aliquid ſcire: nōdū ſcit quēadmodum oportet. i. Corꝭ. 8. ſcire. Et mox oſtendens ꝗd dixerit: Quiſquis aūt dilexerit deū: hic cognitꝰ eſt ab illo. Nec ſic dicere uoluit: cognouit eū: ſed dicēdo: cognitꝰ eſt ab eo: expreſſius uoluit cō­mēdare etiā hoc ab illo nobis eſſe ut eum diligamus. Charitas em̄ dei diffundit̉ in cor­Ro. 5. dibus nr̄is: nō ꝑ noſipſos: ſed ꝑ ſpiritūſanctū qui datus eſt nobis. Neceſſe eſt autem ut parum diligat eum: qui nō ab illo: ſed a ſeipſo bonū ſe arbitrat̉ effectum: unde aūt fieri pōt ut talis nō in ſeipſo: ſed in dn̄o gloriet̉? Qui em̄ gloriat̉ ꝙ ſit bonꝰ: in illo debet glo riari a quo factus eſt bonus: ac ꝑ hoc qui ſe a ſemetipſo factum bonū arbitratur: conſe­quens eſt: ut in ſeipſo non in dn̄o gloriet̉. Omnis aūt intentio gratiæ noui teſtamenti quo ſurſū cor habemꝰ(Quia omne datū optimū:& omne donū ꝑfectū deſurſū eſt) id Iacobi..i. agit ne ſimus ingrati: atqꝫ in ipſa gratiarumactione nihil aliud agitur: niſi ut ꝗ gloriatur in dn̄o glorietur. Habes librum:&ſi ꝓlixum: tn̄ quātum exiſtimo non ſuꝑfluum. Sed ama etiā eccleſiaſticas legere litteras:& non multa inuenies quæ requiras ex me: ſed