Seite
SANCTL AVGVSTINI EPISTOLA OXX quia nulla erit dubitatio iam inſtantis præſtantiſqꝫ iudicij: ſubtrahet̉ omne ſolatiū lau­dis humanæ. Neqꝫ em̄ uacabit de alio diſceptare: uel de alio iudicare: aut alteri gratifi­cari: quādo unuſquiſqꝫ ꝓprium onus portabit: de ſuorum factorum reddenda ratiōe cogitabit: ac ꝑ hoc feretur animus quidem uirginum ſtultarum conſuetudine ꝓpria: Psͣ. 21. ſed nō inuentis laudibus humanis deficiet. Neqꝫ germanitus dixerunt: Apud te laus Psͣ. 33 mea: uel: In domino laudabitur anima mea: Aut in domīo gloriatæ ſunt: cum ignoran tes dei iuſticiam: ſuam iuſticiā conſtituerent: ac ꝑ hoc petunt a ſapiētibus oleum: hoc Ro. 10 eſt aliquam conſolationem: nec inueniunt nec accipiunt: illis reſpondētibꝰ ſe neſcire: utrum ſufficiat ipſa conſcientia qui expectāt miſericordiam ſub illo iudice: qui cum in throno ſederit: quis gloriabit̉ caſtum ſe habere cor: aut quis gloriabit̉ mūdū ſe eſſe a pctō: niſi ſuꝑexaltet miſericordia iudicio quæ ſuꝑ eos erit: ꝗ miſericordiæ oꝑa illa intē tione fecerunt ut eoꝝ miſereret̉ a quo ſe ſciebāt accepiſſe qd̓ habebāt: nec gloriabāt̉ quaſi non acceperint: ſed ꝑ ſeipſos habuerint qd̓ placebāt: ſicut ſtulti qui& ſibi placēt tanqͣ de bono a ſe ſibi parto:& ab adulantibus uel errantibꝰ ita laudantur ac ſi ipſi ſint Gal̓. 6. aliquid. Qui autem putat ſe eē aliquid cū nihil ſit: ſicut dicit apoſtolꝰ: ſeipſum ſeducit. Opus autem ſuum ꝓbet unuſquiſqꝫ:& tunc in ſeipſo tantā gloriam habebit:& non in altero: hoc eſt portare oleū ſecum: non ex aliena laude dependere. Sed quā gloriā in ſe habebit niſi eam cui dicitur: Gloria mea& exaltans caput meū: ut qd̓ ſæpe dicendū eſt: qui gloriat̉ in domino gloriet̉. Proinde ſapiētia quæ in ſapiētibꝰ uirginibꝰ habitat: ſcd̓m illud qd̓ ante prædixit: cum ait contemptoribꝰ& ſanam doctrinā accipere recu­Prouer. i. ſantibus: Et ego ueſtræ ꝑditioni ſuꝑridebo: dicit ſtultis uirginibus: Ite potius ad uen­Marth̓. 25 dentes:& emite uobis: tanꝗͣ diceret: Vbi ſunt qui uos fallebant medoſiſſimis laudibꝰ: quādo& a uobis fallebamini: quia in uobis nō in deo gloriabamini? Qd̓ autē dicit: Et dum eunt emere: uenit ſponſus:& quæ paratæ erāt: intrauerūt cum eo: hoc mihi ui detur intelligēdū ꝙ uitioſo cordis affectu inhiabāt inani gl̓iæ quā uana mentis elatiōe ſectatæ ſunt: Et ipſe appetitus ſignificatus eſt in eo qd̓ dictum eſt: dum eunt emere ue nit ſponſus:& introierūt cū eo ad nuptias quæ præparatæ erāt: hoc eſt quæ ueram fi dem: ueramqꝫ pietatē corde geſtabant qua poſſent cōtēperari numeri ſocietatiqꝫ ſan­ctorū: nō in ſeipſis: ſed in dn̄o gloriantiū: ut intrarēt cum eis in illud gaudiū: de quo di­Ubi sͣ citur: Intra ī gaudiū dn̄i tui: ubi erit ꝑfecta participatio incōmutabilis boni: cuiꝰ modo uelut arra quædam ꝑ fidem tenet̉: ut ſcd̓m hanc gratiam uiuamus: inquantū deo non Ca. 34 nobis uiuimus. Proinde qd̓ ſequitur: Nouiſſime ueniūt& reliquæ uirgines dicētes: N Matth̓. 25 Dn̄e dn̄e aperi nobis: nō dictum eſt eas emiſſe oleum& ſic ueniſſe: neqꝫ em̄ iam erat unde: ſed miſericordiā ſero quæſiſſe: cum iam tēpus iudicandi eſſet:& ꝓbos& repro­bos ſeꝑandi. Recte autem reſpondet̉: Amē dico uobis: neſcio uos. Ille quippe hoc di­cit: quem nō latet aliquid. Sed neſcio uos: nihil aliud eſt ꝗͣ neſcitis me: quādo de uobis potius eligitis cōſiderari ꝗͣ de me. Cum enim dicitur ꝙ nos cognoſcit deus: cognitio­nem ſui nobis præſtat: ut ꝑ hoc intelligamus ne hoc quidem nobis eſſe tribuēdum ꝙ nos ſcimus deum: ſed eam quoqꝫ ſcientiā illiꝰ miſericordiæ tribuamꝰ. Vnde cū quodā loco apoſtolus diceret: Nūc autē cognoſcētes deum: correxit& ait: Immo& cogniti a deo: quid aliud uolēs intelligi niſi ꝙ eos ipſe fecerit cognitores ſuos? Nemo autem cognoſcit deum: niſi qui intelligit illum eſſe ſummum atqꝫ incōmutabile bonum: cui Psͣ. 21. participatione fit bonus: Qd̓ in huiꝰ pſalmi cōcluſione poſitū eſt: Annūciabūt iuſticiā Ps. 99 eius populo qui naſcetur quē fecit dn̄s. Inde& illud in pſalmo: Ipſe fecit nos:& nō ipſi nos. Hoc em̄ non ad eā naturā qua homīes ſumus: cuius naturæ idemipſe creator eſt cæli& terræ& ſiderum omniūqꝫ animātiū: ſed ad illud potius referēdum eſt qd̓ apo­Eph̓..2. ſtolus ait: Ipſius ſumus figmētū creati in leſu chriſto in oꝑibus bonis quæ præparauit O Ca. 35. deus ut in illis ambulemuſ. Arbitror tibi ſatis eſſe ſolutas tuas quinqꝫ quæſtiones: dū in iſta media ueluti ſexta īmoraris: quā mihi ꝓpoſui de gr̄a noui teſtamēti: ꝓpter quā Ioh̓. 1. uerbum caro factum eſt: id eſt qui filius dei erat: homo factꝰ eſt: naturā ſuſcipiendo nō ſtram nō mutādo ſuam: ꝑ qd̓& ſuam recipientibꝰ ea poteſtas daretur: ut qui eramur homīes: filij dei fieremus participatiōe incōmutabilis boni in melius cōmutati: nō ad