EPISTOLA CXXXnon conſulendi uoluntate: ſed timore moriendi: magiſqꝫ fugiendi obſit exemplo:ꝗͣ uiuendi proſit officio: nulla ratione faciendum eſt. Deniqꝫ ſanctus Dauid ne ſecommitteret periculis prœliorum:& fortaſſis extingueretur: ſicut ibi dictum eſt: lucerna iſrael: a ſuis hoc petentibus ſumpſit: non ipſe præſumpſit: Alioquin multos imitatores feciſſet ignauiæ: ꝗ eum crederēt hoc feciſſe non conſideratione utilitatis alioO rum: ſed ſuæ perturbatione formidinis. Occurrit aliqͣnto alia quæſtio quam contemnere non debemus. Si enim hæc utilitas negligenda nō eſt: ut aliqui miniſtri propterea fugiant imminente aliqua uaſtitate: ut ſeruentur qui miniſtrent eis quos poſt illamcladem reſiduos potuerint inuenire: Quid fiet ubi omnes uidentur interituri: niſi aliꝗfugiant? Quid ſi enim hactenus ſæuiat illa pernices: ut ſolos miniſtros eccleſiæ perſequatur? Quid dicam: an relinquenda eſt a miniſtris fugientibꝰ eccleſia: ne a morientibus miſerabilius relinquatur? Sed ſi laici non queruntur ad mortem: poſſūt occultarequoquo modo ep̄os& clericos ſuos: ſicut ille adiuerit in cuius poteſtate ſunt omnia:qui poteſt& non fugientem per mirabilem conſeruare potētiam. Sed ideo quærimꝰquid nos facere debeamus: ne in omnibꝰ fugiendo diuina miracula temptare dn̄m iudicemur. Non quidē talis eſt iſta tempeſtas: qn̄ laicoꝝ& clericoꝝ eſt cōmune periculum: ſicut in naui una cōmune periculū eſt mercatoꝝ atqꝫ nautaꝝ. Veꝝ abſit ut tantipēdenda ſit hæc nauis nr̄a ut debeāt eā nautæ:& maxime gubernator ꝑiclitantē deſerere: etiā ſi in ſcaphā trāſiliēdo ul̓ etiā natādo poſſit effugere. Quibꝰ em̄ metuimꝰ nenr̄a deſertōe pereat: nō tꝑalē mortē quæ qn̄qꝫ uētura ē: ſed æterna quæ p̄t ſi nō caueatur uenire:& p̄t ſi caueat̉ etiā nō uenire metuimꝰ. in cōmuni aūt periculo uitæ huiꝰ curexiſtimamꝰ ubicūqꝫ fuerit hoſtilis incurſus: oēs clericos& nō etiā om̄es laicos eſſe morituros ut ſimul finiāt hanc uitā cui ſunt clerici neceſſarij? Aut cur nō ſperemꝰ ſicut laicos aliquos ſic etiā clericos remāſuros: A quibꝰ em̄ neceſſariū miniſterium ualeat exhiberi: Quāqͣ hos inter dei miniſtros inde ſit diſceptatio qui eoꝝ maneāt ne fuga omniū& ꝗ eoꝝ fugiāt ne morte omniū deſerat̉ eccleſia. Tale quippe certamē erit inter eosP ubi utriqꝫ ferueāt charitate& utriqꝫ placeāt charitati. Quæ diſceptatio ſi aliter nō potuerit terminari: quātum mihi uidet̉: ꝗ maneāt& ꝗ fugiāt ſorte legēdi ſunt. Qui em̄ dixerint ſe potiꝰ fugere debere: aut timidi uidebunt̉: ꝗa īminens malū ſuſtinere noluerunt: aut arrogātes quia ſe magis ꝗ ſeruādi eſſent neceſſarios eccleſiæ iudicarūt. Deinde fortaſſis hi ꝗ meliores ſunt: eligāt pro fratribꝰ aīas ponere:& hi ſeruabunt̉ fugiēdoquoꝝ eſt minꝰ utilis uita: quia minor cōſulendi& gubernādi peritia. Qui tn̄ ſi pie ſapiunt contradicēt eis quos uidēt& uiuere potiꝰ oportere& magis mori malle ꝗͣ fugere:Ideo ſicut ſcriptū eſt: Contradictiōes ſedat ſortitio:& inter potētes definit. MeliusProuer. 18.em̄ deꝰ in huiuſcemodi ambagibꝰ ꝗͣ hoīes iudicāt: ſiue dignet̉ ad paſſionis fructū uocare meliores& ꝑcere infirmis: ſiue iſtos facere ad mala ꝑferenda fortiores:& huic uitæſubtrahere: quoꝝ nō p̄t& dei eccl̓ia& tm̄ qͣntū illoꝝ uita ꝓdeſſe. Res ꝗdē fiet minusuſitata ſi fiat iſta ſortitio. Sed ſi facta fuerit ꝗs eā rep̄hēdere audebit? Quis nō eā niſi īperitꝰ aut auidꝰ cōgrua prædicatiōe laudabit? Qd̓ ſi nō placet facere: cuiꝰ facti nō occurrit exēplū: nulliꝰ fuga faciat ut eccl̓iæ mīſteriū maxīe ī tātis ꝑicul̓ neceſſariū ac debitū deſit. Nemo excipiat ꝑſonā ſuā: ut ſi aliqͣ gr̄a uidet̉ excellere: ideo ſe dicat uita& obhoc fuga eē digniore. Quiſꝗs em̄ hoc putat: nimiū ſibi placet. Quiſꝗs aūt etiā hoc dicitQ oībꝰ diſplicet. Sunt ſane ꝗ arbitrāt̉ ep̄os& clericos nō fugiētes in talibꝰ periculis ſedmanētes facere ut plebes decipiant̉: cum ideo nō fugiunt ꝗa manere ſuos præpoſitoscernūt. Sed facile eſt hanc reſponſionē uel inuidiā declinare: alloquēdo eaſdem plebes atqꝫ dicēdo: nō uos decipiat ꝙ de loco iſto non fugiemꝰ. Non em̄ propter nos ſedpropter uos potius hic manemꝰ: ne uobis nō miniſtremus quicquid ſaluti ueſtræ quæin chriſto eſt nouimus neceſſariū. Si ergo fugere uolueritis:& nos ab iſtis quibꝰ tenemur uinculis ſoluiſtis. Quod tunc puto eſſe dicendū: quando uere uidet̉ utile eſſead loca tutiora migrare. Quo audito ſi ul̓ om̄es uel aliqui dixerint: in illius poteſtateſumꝰ: cuius irā nullus quocūqꝫ uadit: euadit: cuiꝰ miſericordiā ubicūqꝫ ſit p̄t inuenire: ꝙnuſqͣ uult ire: ſiue certis neceſſitatibꝰ impeditus: ſiue laborare nolēs: ad incerta ſuffugia
