EPISTOLA CLXXX A.4præmente ꝑſecutione fugiendū eſſe chriſti miniſtris: qn̄ ibi aut plebs chriſti nō fueritcui miniſtret̉: aut pōt impleri ꝑ alios neceſſariū miniſteriū ꝗbus non ē eadem cauſa fugiēdi: ſicut in ſporta ſubmiſſus: qd̓ ſupra memoraui: fugit apl̓s cum a ꝑſecutore ꝓprieipſe quæreret: alijs utiqꝫ neceſſitatē ſimilē non habentibus: a ꝗbus illic miniſteriū abſitut deſereret̉ eccleſiæ. Sicut fugit ſanctꝰ Athanaſius alexandrinꝰ ep̄s cum eū ſpecialit̓apprebendere Cōſtātius cuꝑet imꝑator: nequaꝗͣ a cæteris miniſtris deſerta plebe catholica quæ in alexandria cōmanebat. Cū aūt plebs manet& miniſtri fugiunt miniſteriūqꝫ ſubtrahit̉: quid erit niſi mercēnarioꝝ illa fuga damnabilis ꝗbus nō eſt cura deouibꝰ? Veniet em̄ lupus: nō homo: ſed diabolꝰ ꝗ plærūqꝫ fideles apoſtatas eē ꝑſuaſit:ꝗbus quotidianū miniſteriū dominici corꝑis defuit& peribit infirmus in tua nō ſcientia ſed ignorantia frater ꝓpter quē chriſtꝰ mortuꝰ eſt. Qd̓ aūt ad eos attinet ꝗ in hacre nō fallunt̉ errore: ſed formidine ſuperāt̉: qͣre non potiꝰ contra ſuū timorē dn̄o miſerāte: atqꝫ adiuuāte fortiter dimicāt: ne mala ſine cōꝑatione grauiora quæ multo amplius ſunt tremēda: contingāt. Fit hoc ubi dei charitas flagrat non mundi cupiditas fua. Corꝭ. 11.mat. Charitas em̄ dicit: Quis infirmat̉& nō ego infirmor? Quis ſcādalięat̉& nō egouror? Sed charitas ex deo eſt. Oremus ergo ut ab illo det̉ a quo iubet̉. Et ꝑ hāc magistimeamus ne oues chriſti ſpiritalis nequiciæ gladio in corde ꝗͣ ne ferro in corꝑe trucixa. q..§. magisdēt̉: ubi quādocūqꝫ quocūqꝫ mortis genere morituri ſūt: Magis timeamꝰ ne ſenſu īteriori corrupto pereat caſtitas fidei: ꝗ ne fœminæ uiolent̓ cōſtuprēt̉ in carne: ꝗa uiolēr. de Ciuitatedei. ca. 16. et. 18tia nō uiolat̉ pudicitia ſi mente ſeruat̉: qm̄ nec in carne uiolatur qn̄ uoluntas patientisſua turpiter carne nō utitur: ſed ſine cōſenſione tolerat quod alius oꝑatur. Magis timeamus ne lapides uiui extinguātur deſerentibꝰ nobis: ꝗͣ ne lapides& ligna terrenorū ædificioꝝ incendant̉ præſentibꝰ nobis. Magis timeamꝰ ne mēbra corporis chriſti Mdeſtituta ſpiritali uictu necentur: ꝗͣ membra corporis nr̄i oppreſſa hoſtili impetu torqueant̉. Nō ꝗa iſta nō ſunt uitāda cū poſſunt: ſed ꝗa potius ferēda ſūt qn̄ uitari ſine impietate nō poſſunt: niſi forte quiſꝗͣ contenderit nō eſſe miniſtrū impiū ꝗ tunc ſubtrahit miniſteriū pietati neceſſariū qn̄ magis eſt neceſſariū. An non cogitamus cum adiſtoꝝ periculoꝝ ꝑuenitur extrema: nec ē poteſtas ulla fugiēdi: quātus in eccleſia fieriſoleat ab utroqꝫ ſexū atqꝫ ab om̄i ætate cōcurſus alijs baptiſmū flagitātibꝰ: alijs recōciliationē: alijs etiā pœnitētiæ ipſius actionē: oībus cōſolationē& ſacramētoꝝ cōfectionem& erogationē? Vbi ſi miniſtri deſint: quantū exitiū ſequat̉ eos qui de iſto ſæculouel non regenerati exeūt uel ligati? Quātus eſt etiam luctus fideliū ſuoꝝ ꝗ eos ſecumin uitæ æternæ requiē non habebūt? Quantꝰ deniqꝫ genitus oīum:& quorūdā quanta blaſphemia de abſentia miniſterioꝝ& miniſtrorū? Vide ꝗd faciat maloꝝ tēporaliūtimor:& quāta in eo ſit acquiſitio maloꝝ æternorū. Si aūt miniſtri aſſint ꝓ uiribus qͣseis dn̄s ſubminiſtrat: oībꝰ ſubuenit̉: Alij baptizātur: alij recōciliātur. Nulli dn̄ici corporis cōmunione fraudātur: oēs cōſolātur: ædificātur: exhortantur: ut deū rogēt ꝗ potens eſt oīa quæ timētur auertere: parati ad utrūqꝫ ut ſi nō pōt ab eis calix iſte trāſirefiat uoluntas eius qui mali aliꝗd nō poteſt uelle. Certe iam uides qd̓ te ſcripſeras nōuidere quātū boni cōſequant̉ populi chriſtiani: ſi in præſentibꝰ malis nō eis deſit præPhil̓. 2.ſentia miniſtroꝝ chriſti: quoꝝ uides etiā quātum obſit abſentia dum ſua quærūt nonquæ leſu chriſti. Nec habet illam de qͣ dictum eſt: nō quærit quæ ſua ſunt: nec imitāturi. Corꝭ. 10eum ꝗ dixit: Nō quæro qd̓ mihi utile: ſed qd̓ multis ut ſalui fiāt. Qui etiam ꝑſecutorisprincipis illius inſidias nō fugiſſet: niſi ſe alijs ꝗbus neceſſarius erat: ſeruare uoluiſſet.Phil̓. 1.Propter qd̓ ait: Compellor aūt ex duobus cōcupiſcentiā habens diſſolui:& eſſe cumchriſto: multo magis optimum manere in carne neceſſarium propter uos. Hic forte Nquis dicat: ideo debere dei miniſtros fugere a talibus īminentibꝰ malis: ut ſe ꝓ utilitate eccleſiæ tēporibꝰ tranquillioribꝰ ſeruent. Recte hoc fit a ꝗbuſdā qn̄ nō deſunt aliꝰꝑ quos ſuppleat̉ eccleſiaſticū miniſteriū: ne ab omnibus deſerat̉: qd̓ feciſſe Athanaſiūſupra diximus. Nam quātum neceſſariū fuerit eccl̓iæ: quātūqꝫ ꝓfuerit ꝙ uir ille maſitin carne: catholica fides nouit quæ aduerſus arrianos hæreticos ore illiꝰ& amore defenſa eſt. Sed qn̄ eſt cōmune periculū magiſqꝫ timēdū eſt ne quiſq̄ id facere credat̉:
