EPISTOLA CXCVIII totus oculus ē: totus manꝰ eſt: totꝰ pes eſt. Totus oculus eſt: ꝗa om̄ia uidet. Totus ma nus eſt: ꝗa omnia oꝑatur. Totus pes eſt: quia ubiqꝫ eſt. Ergo uidete ꝗd dicat: Qui plan tauit aurem nō audiet: aut ꝗ finxit oculos non cōſiderat: Et nō dixit ꝗ plantauit aurē: ergo ipſe aurē nō habet: Nō dixit: ergo ipſe oculos nō habet: ſed quid dixit: Qui plātauit aurem non andiet: qui finxit oculos nō cōſiderat: membra tulit: efficiētias dedit. Hæc oīa de lr̄is eoꝝ& latinoꝝ& græcoꝝ ꝗ priores nobis in catholica eccleſia uiuen tes eloquia ſancta tractauerūt: Ideo cōmemorada arbitratus ſū: ut ſciat iſte frater ſi ꝗd aliter ꝗͣ iſte ſentit depoſita diſſenſiōis amaritudine:& fraternæ charitatis ſuauitate ſer uata: atqꝫ ī ītegrū reſtituta diligēti& trāꝗlla cōſideratiōe q̄rēdū ul̓ diſcēdū ul̓ docēdū. Neqꝫ em̄ quorūlibet diſputatiōes ꝗͣuis catholicoꝝ& laudatoꝝ hoīm uelut ſcripturas canonicas hr̄e debemꝰ: ut nobis nō liceat ſalua honorificētia: q̄ illis debet̉ hoībꝰ aliꝗd ī eoꝝ ſcriptis īprobare atqꝫ reſpuere: ſi forte īuenerimꝰ ꝗd alit̓ ſenſerit ꝗͣ ueritas habet: diuino adiutorio ul̓ ab alijs ītellecta ul̓ a nob̓. Talis ego ſū ī ſcriptis alioꝝ: tales uolo eē intellectores meoꝝ. Deniqꝫ ī his oībꝰ quæ de opuſculis ſanctoꝝ atqꝫ doctoꝝ cōmemo raui: Ambroſij: Hieronymi: Athanaſij: Gregorij:&ſi qͣ aliorum talia legere potui quæ cōmemorare longū putaui: deū non eſſe corpꝰ: nec formæ humanæ habere mēbra: nec eum eſſe ꝑ locoꝝ ſpacia diuiſibilē:& eſſe natura incōmutabiliter inuiſibilē: nec ꝑ eandē naturā atqꝫ ſubſtātiā: ſed aſſūpta uiſibili ſpecie ſicut uoluit apparuiſſe ꝗbꝰ appa ruit qn̄ ꝑ corꝑis oculos ī ſcripturꝭ ſāctꝭ uiſus eē narrat̉: ī adiutorio dei īcōcuſſe credo& τ quātū ipſe donat intelligo. De ſpiritali autē corꝑe qd̓ in reſurrectiōe habebimꝰ quātā capiat in melius cōmutationē: utrū ī ſimplicitate ſpūs cedat: ut totus homo iam ſpūs ſit: an qd̓ magis puto: ſed nondū pleno iudicio confirmo: ita futuꝝ ſit ſpiritale corpus: ut ꝓpter ineffabilem quandā facilitatē ſpiritale dicat̉: ſeruet tn̄ ſubſtātiam corporalē quæ ꝑ ſeipſā uiuere ac ſentire nō poſſit: ſed ꝑ illū ꝗ ea utit̉ ſpiritū. Neqꝫ em̄& nunc ꝗa corpus dicit̉ animale: eadē eſt animæ natura quæ corporis:& utrū ſi corꝑis ꝗͣuis iā immortalis atqꝫ incorruptibilis natura ſeruabit̉: adiuuet tūc aliꝗd ſpiritū ad uidendū ipſa uiſibilia. id eſt corporalia: ſicut nūc tale aliquid niſi ꝑ corpus uidere nō poſſumus: An uero etiā tunc ſine organo corꝑis ualeat ſpūs noſter noſſe corporalia: Neqꝫ em̄ deꝰ talia ꝑ ſenſus corporis nouit:& multa alia quæ in hac quæſtione mouere poſſūt: fateor me nōdū alicubi legiſſe qd̓ mihi ſufficere exiſtimarē: ſiue ad diſcendū: ſiue ad docendū: ac per hoc ſi nō diſplicet huic fratri mea qualiſcūqꝫ cautela: interim ꝓpter qd̓ ſcriptum eſt: Qm̄ uidebimꝰ eū ſicutreſt: quantū poſſumus cor mūdū ad illā uiſionē ipſo i. Aol̓..3. adiuuāte præparemꝰ. De corpore autē ſpiritali pacatius& diligentius inquiramꝰ ne forte aliquid certū ac liquidum ſi nobis hoc utile eſſe nouit: ſcd̓m ſcripturas ſuas deus dignet̉ demōſtrare. Si em̄ hoc inuenerit inquiſitio diligentior tantā corꝑis futurā mu tationē: ut poſſit uidere inuiſibilia: nō ut opinor talis potentia corꝑis mēti auferet uiſionē ut exterior hō uidere deū tūc poſſit: n̄ poſſit īterior: qͣſi tm̄ foris ſit deꝰ ad hoīem: & intꝰ nō ſit ī hoīe: cum aꝑtiſſime ſcriptū ſit: ut ſit deꝰ oīa in oībꝰ: Aut ita ſit intꝰ ille ꝗ ſine ullis locoꝝ ſpacijs ubiqꝫ totꝰ eſt ut foris tm̄ uideri ab exteriori homīe poſſit: Intꝰ aūt ab interiori hoīe nō poſſit. Quæ ſi abſurdiſſime ſētiūt̉: magis em̄ ſācti pleni erūt deo nō inanes ītrīſecꝰ: ab illo circūdabūt̉ extrīſecꝰ: nec cæci ītrīſecꝰ: eū quo pleni erūt n̄ uidebūt:& tm̄ forinſecꝰ oculati eū quo circūdabūt̉ uidebūt: Reſtat ut interī de uiſione dei ſcd̓m īteriorē hoīem certiſſimi ſimꝰ. Si aūt etiā corpꝰ mira cōmutatiōe hoc ualuerit: ali ud accedet nō illud abſcedet. Meliꝰ ergo illud affirmamus unde minime dubitamꝰ: ꝙ hō īterior uidebit deū quo mō ſolꝰ p̄t uidere charitatē: q̄ cū laudaret̉ dictū ē: deꝰ charitas ē: Solꝰ p̄t uidere pacē& ſāctificationē ſine qͣ nemo poterit uidere deū. Neqꝫ em̄ charitatē: pacē: ſanctificationē:&ſi qͣ ſūt ſimilia: uidet modo ullꝰ carnalis oculꝰ: quæ tn̄ oīa iam uidet quātū pōt mētis oculus: tāto purius quanto purior: ut ſine dubitatione deū nos uiſuros eſſe credamꝰ: ſiue inueniamꝰ: ſiue nō inueniamꝰ qd̓ de qualitate futuri corꝑis quærimus: cū tn̄ corpus reſurrectuꝝ& īmortale atqꝫ incorruptibile futurum nō ambigamꝰ: qm̄ hinc ſāctaꝝ ſcripturaꝝ ſentētias aꝑtiſſimas firmiſſimaſqꝫ retinemꝰ. Si aūt iſte frater qd̓ de ſpiritali corꝑe adhuc requiro: iam ſibi firmat eſſe certiſſimum