Pregor A CXO 3 niſi placidus audiero docentē: ita ut ille quoqꝫ placidus me audiat inquirentem: habe bit iure unde ſuccenſeat. Nunc tn̄ per chriſtū obſecro: ut de illa aſperitate lr̄aꝝ mea­ qua illum non īmerito offenſum eſſe didici: ueniam mihi ab illo impetres:& me re­ſcriptis dn̄o adiuuante lætifices. Fancti Auguſtini ad Ediciā: uehemēter ſe doluiſſe narrātis: ipſa ſic marito ege rit: ut in adulterij ruinā miſerabiliter lapſus ſit. Et ob hāc cauſā atqꝫ ſine eiuſdē mari­ti cōſenſu pene oīa quæ habebat: duobꝰ monachis tanꝗͣ pauꝑibꝰ erogādo donauerit. etiā præter illiꝰ arbitriū habitū mutauerit: acri rep̄heſione increpatis. Et quēadmo ſe erga eūdē ac de cætero habere debeāt diligēter inſtruētis. Epl̓a. CXCIX. Ominæ religioſiſſimæ filiæ Ediciæ: Auguſtinꝰ in dn̄o ſalutē. Lectis lr̄is reue­ V rentiæ tuæ:& eaꝝ ꝑlatore interrogato quæ interrogāda reſtabāt: uæhemen ter dolui ſic te uoluiſſe agere marito ut ædificiū cōtinentiæ qd̓ in eo iam ſtrui cœperat: amiſſa ꝑſeuerātia in adulterij ruinā miſerabiliter laberet̉. Cum em̄ lu­gēdus eſſet ſi poſt cōtinentiā uotā deo iamqꝫ actu ipſo moribuſqꝫ ſuſceptā reuerteret̉ ad cōiugis carnem: quātomagis nūc demerſus in interitū ꝓfundiorē lugēdus eſt: qui tam abrupta diſſolutione mœchat̉: iratus tibi: ꝑnicioſus ſibi: tanꝗͣ in te acerbius ſæuiat ſi ipſe pereat. Hoc aūt tantū mali accidit: dum tu eius animū non qua debuiſti mode­ratione tractaſti: ꝗa& ſi carnali cōſortio iam ex cōſenſu uobis miſcebamini: in cæte ris tn̄ rebus cōiugali obſequio uiro tuo mulier ſeruire debuiſti: præſertim cum ambo eſſetis mēbra corꝑis xp̄i. Et utiqꝫ ſi maritū infidelē fidelis habuiſſes: agere te cōuerſa tione ſubdita oportuit ut dn̄o lucrareris: ſicut apoſtoli monuerunt. Omitto em̄ ipſam cōtinentiā illo nōdū uolente non ſcd̓m ſanā doctrinā te ſuſcepiſſe cognoui. Ne­qꝫ em̄ corꝑis tui debito fraudādus fuit: priuſqͣ ad illud bonū qd̓ ſuꝑerat pudicitiā cōiu­galē tuæ uolūtati: uoluntas quoqꝫ eius accederet: niſi forte non legeras: nec audieras: i. Corꝭ. 7. uel attenderas apl̓m dicentē: Bonū ē homini mulierē tāgere. Propter fornica­tionē aūt unuſquiſqꝫ uxorē ſuā habeat:& unaquæqꝫ ſuū uirū habeat. Vxori uir debi­tum reddat: ſimiliter aūt& uxor uiro. Vxor non habet poteſtatē corporis ſui ſed uir. Similiter autem& uir habet poteſtatem corporis ſui ſed mulier. Nolite fraudare inuicē niſi ex cōſenſu ad tempus ut uacetis orationi:& iterum ad idipſum eſtote: ne 33. q. 5. ẜm ꝟba uos temptet ſathanas propter intemperantiam ueſtrā. Scd̓m hæc uerba apl̓ica etiā ſi ſe ipſe continere uoluiſſet& tu noluiſſes: debitū tibi reddere cogeret̉:& illi deus im­putaret continentiam ſi ſuæ ſed tuæ cedens infirmitati: ne in adulterij damnabile flagiciū caderes maritalē tibi cōcubitum negaret: quātomagis te quā magis ſubie­ctam eſſe decuerat: ne ipſe quoqꝫ in adulteriū diabolica tēptatione traheret̉ in reddē­do hmōi debito uoluntati eius obtemperare cōuenerat: tibi uolūtatem cōtinendi acceptaret deus: ꝗa ꝓpterea non faceres ne periret maritus. Sed hoc ut dixi merito omitto: qm̄ poſtea tibi nolēti ſibi ad reddenda cōiugalia debita cōſentire ad eadē con tinētiæ pacta ipſe conſenſit:& tecū cōtinentiſſime diu uixit: ſuoqꝫ cōſenſu a pacto illo quo ei debitū carnis negabas ipſe te abſoluit. ergo iam in tua cauſa iſta uertitur 33. q. 5. qd̓ deo quæſtio: utrū redire debeas ad cōcubitū uiri. Qd̓ em̄ deo pari conſenſu ambo uoue­ratis: ꝑſeueranter uſqꝫ ī finē reddere ambo debuiſtis: a quo ꝓpoſito ſi lapſus eſt ille: tu ſaltem cōſtātiſſime ꝑſeuera. Qd̓ te non exhortarer niſi ꝗa tibi ad hoc ipſe cōſenſerat. ſi nunꝗͣ tenuiſſes eius aſſenſum: numerꝰ te nullꝰ defendiſſet annorū: Sed poſt quā tūlibet tēpus me cōſuluiſſes: nihil tibi aliud reſponderē: niſi qd̓ ait apl̓s: Vxor non ha­bet poteſtatē corporis ſui ſed uir: de poteſtate ſic tibi iam ꝑmiſerat cōtinentiā: ut tecū& ipſe ſuſciꝑet. Sed illud eſt qd̓ minus te obſeruaſſe cōtriſtor: ꝗa tanto humilius X & obediētius ei obſequi in domeſtica cōuerſatione debuiſti: quāto ille religioſius tibi 33. q. 5. qd̓ deo rem tam magnā etiā imitando conceſſerat. Non em̄ ꝗa pariter tēperabatis a commi­xtione carnali: ideo tuus maritus eſſe deſtiterat: īmo uero tanto fanctius inter uos co­iuges manebatꝭ: quāto ſāctiora cōcordit̓ placita ſeruabatis. Nihil ergo de tua ueſte: nihil de tuo auro uel argēto uel qͣcūqꝫ pecunia: aut rebꝰ ullis terrenis tuis ſine arbitrio. eius facere debuiſti: ne ſcādalizares hoīem deo tecū maiora uouerat:& ab eo qd̓ de