¶EPISTOLA CC 33. 4. 5 qd deo Sed ē ꝗdā modulo ꝑſonæ habitꝰ matronalis a uiduali ueſte diſtinctꝰ: pōt fidelibꝰ cōiugatis ſalua religionis obſeruātia cōuenire: Hūc te maritꝰ ſi deponere noluit: ne te uelut uiduā illo uiuēte iactareſ: puto ꝗa fuerat in hac re uſqꝫ ad diſſenſionis ſcādalū ꝑducēdus: magis inobediētiæ malo: ꝗͣ ulliꝰ abſtinētiæ bono. Quid em̄ ē abſurdiꝰ mu­ſierem de humili ueſte uiro ſuꝑbire: cui te potiꝰ expediret obtēꝑare cādidis moribꝰ: nigellis ueſtibꝰ repugnare? Quia&ſi te indumētū monachæ delectabat: etiā hoc gra tiꝰ poſſet marito obſeruato exoratoqꝫ ſumi: ꝗͣ illo incōſulto cōtēptoqꝫ præſumi. Qd̓ ſi oīno ſineret ꝗd tuo ꝓpoſito deꝑiret? Abſit ut hinc diſpliceres deo cōiuge tuo defūcto: induereris ſicut Anna: ſed ſicut Suſāna. Neqꝫ em̄& ille tecū cœꝑat cuſtodire magnū cōtinētiæ bonū: etiā ſi cōiugale uiduale uoluiſſet ut acciꝑes in­dumētū: ad indecētē quoqꝫ te cōpuliſſet ornatū.& ſi aliqͣ dura conditiōe cogererꝭ: poſſes habere ī ſuꝑbo cultu cor humile. Nēpe apud patres: Heſter illa regina deū ti­mēſ: deū colēſ: deo ſubdita: marito regi alienigenæ: eūdē ſecū colēti deū: tn̄ ſubiecta ſeruiebat: Quæ extremo ꝑiculo: ſua tm̄ ſed etiā gētis ſuæ quæ tūc erat ppl̓s dei dn̄o ꝓſterneret̉ orādo: ī ipſa or̄oe ſua dixit: ita ſibi ornatū regiū ſicut pānū mēſtrua :& ita orātē cōfeſtī exaudiuit cordis inſpector ueꝝ dicere ſciuit. Et utiqꝫ maritū habebat multaꝝ mulieꝝ uirū:& deoꝝ alienoꝝ falſorūqꝫ cultorē: Tu aūt ſi& ille in ꝓ­poſito qd̓ tecū ſuſceꝑat ꝑduraret: nec ad te offenſus in flagiciū corruiſſet: maritū habe bas: ſolū fidelē& ueꝝ deū tecū colētē: ſed etiā cōtinēte: ꝓculdubio ꝓpoſiti ueſtri īmemor:& ſi ad cōiugalia te cogeret indumēta: ad ſuꝑba tn̄ ornamēta cogeret. Hæc tibi ſcripſi: qm̄ me cōſulēdū putaſti: ut tuū rectū inſtitutū ſermone meo fran& gerē: ſed te inordinate& incaute agēte uiri tui factū dolerē. De cuiꝰ reparatiōe de­bes uæhemētiſſime cogitare ſi uere ad xp̄m uis ꝑtinere. Indue itaqꝫ humilitatē mētꝭ: & ut te deꝰ cōſeruet ꝑſeuerātē: noli maritū cōtēnere ꝑeūtē. Fūde illo pias& aſſidu­as oratiōes. Sacrifica lachrymas tanꝗͣ uulnerati ſanguinē cordis: Et ſcribe ad ſatiſfa ctionē: petēs ueniā: ꝗa ī peccaſti præter eiꝰ cōſiliū& uolūtatem de rebꝰ tuis feciſti qd̓ faciēdū putaſti: ut te pœniteat tribuiſſe pauꝑibꝰ: ſed boni tuis oꝑis participē & moderatorē habere noluiſſe. Promitte de cætero ī adiutorio dn̄i ſi& illū ſuæ turpi tudinis pœnituerit:& cōtinētiā quā deſeruerit repetiuerit: te illi ſicut decet ī oībꝰ ſer­a. Timoth̓. 2. uiturā: Ne forte: ut ait apl̓s: det illi deꝰ pœnitētiā& reſipiſcat de diaboli laqueis: a quo captiuꝰ tenet̉ ſcd̓m ipſiꝰ uolūtatē. Filium aūt ueſtrū qm̄ de legitimis& honeſtis nu­ptijs ſuſcepiſti: magis ī patris ꝗͣ in tua eſſe poteſtate quis neſciat? Et ideo ei negari non pōt ubicūqꝫ illū eſſe cognouerit:& iure popoſcerit: ac hoc ut ſcd̓m tuam uolūtatē in dei poſſit nutriri& erudiri ſapientia: neceſſaria eſt illi etiā ueſtra cōcordia. Sācti Auguſtini ad Afellicū: Lr̄is illiꝰ de cauēdi iudaiſmi diſceptatiōe reſpōdēdo: te­ſtimonijs Pauli apl̓i cōprobātis: xp̄ianos maxīe ex getibꝰ ueniētes: iudaizare opor tere:& quæ ſit utilitas legis pulchre declarātis: erroreſqꝫ aliquoꝝ cōfutātis. Tractan­do præterea quæſtione: utꝝ xp̄ianꝰ ē: etiā iudæꝰ uel iſraelita dicēdus ſit: diffiniētis ſi hoc eſſe carne: ſed ſpū intelligat̉: non debere ipſum nomē ſibi in cōſuetudine ſer­monis imponere: ſed ſpiritali intelligentia retinere. Epl̓a. CC Omino beatiſſimo fratri& ep̄o Aſellico: Auguſtinꝰ ī dn̄o ſalutē. Lr̄as ſāctita/ tis tuæ qͣs ad uenerabilē ſenē Donatianū de cauēdi iudaiſmi diſceptatiōe mi­ſiſti: ad me ipſe dignatꝰ ē mittere: atqꝫ ut eis reſpōderē petēdo uæhemētiꝰ im­petrauit: quē ueritus cōtemnere: ut poſſū dno adiuuante reſpondeo: gratū exiſtimās etiā charitati tuæ ad te ſcribēdo illi iubēti quē ſuis meritis ambo ueneramur: ob­tēꝑare renui. Chriſtianos maxīe ex gētibꝰ ueniētes iudaizare oportere: Paulꝰ Bal̓. 2. apl̓s docet ubi ait: Dixi Petro corā oībꝰ: Si tu ſis iudæꝰ gentilit̓& non iudaice uiuis: quēadmodū gētes cogis iudaizare? Et ſecutꝰ adiūxit: Nos natura iudæi:& ex gen tibꝰ peccatores. Sciētes aūt qm̄ iuſtificat̉ ex oꝑbꝰ legis niſi fidē leſu xp̄i:& nos ī leſu xp̄o credimꝰ ut iuſtificemur fidē xp̄i:& ex oꝑbꝰ legꝭ: qm̄ ex oꝑbꝰ legꝭ iuſti ficabit̉ oīs caro. ſolū aūt illa oꝑa legis ſūt ī ueteribꝰ ſacramentis:& nūc reuelato teſtamēto nouo obſeruāt̉ a xp̄ianis: ſicuti ē circūciſio p̄putij& ſabbati carnal̓ uaca tio:& a ꝗbuſdā eſcꝭ abſtinētia:& pecoꝝ ī ſacrificijs īmolatio:& neomenia& acymū: