¶EPISTOLA CC 33. 4. 5 qd deo Sed ē ꝗdā ꝓ modulo ꝑſonæ habitꝰ matronalis a uiduali ueſte diſtinctꝰ: ꝗ pōt fidelibꝰ cōiugatis ſalua religionis obſeruātia cōuenire: Hūc te maritꝰ ſi deponere noluit: ne te uelut uiduā illo uiuēte iactareſ: puto ꝗa nō fuerat in hac re uſqꝫ ad diſſenſionis ſcādalū ꝑducēdus: magis inobediētiæ malo: ꝗͣ ulliꝰ abſtinētiæ bono. Quid em̄ ē abſurdiꝰ qͣ muſierem de humili ueſte uiro ſuꝑbire: cui te potiꝰ expediret obtēꝑare cādidis moribꝰ: qͣ nigellis ueſtibꝰ repugnare? Quia&ſi te indumētū monachæ delectabat: etiā hoc gra tiꝰ poſſet marito obſeruato exoratoqꝫ ſumi: ꝗͣ illo incōſulto cōtēptoqꝫ præſumi. Qd̓ ſi oīno n̄ ſineret ꝗd tuo ꝓpoſito deꝑiret? Abſit ut hinc diſpliceres deo ꝙ cōiuge tuo nō dū defūcto: nō induereris ſicut Anna: ſed ſicut Suſāna. Neqꝫ em̄& ille ꝗ tecū iā cœꝑat cuſtodire tā magnū cōtinētiæ bonū: etiā ſi cōiugale nō uiduale uoluiſſet ut acciꝑes indumētū: ad indecētē quoqꝫ te cōpuliſſet ornatū. Ꝙ& ſi aliqͣ dura conditiōe cogererꝭ: poſſes habere ī ſuꝑbo cultu cor humile. Nēpe apud patres: Heſter illa regina deū timēſ: deū colēſ: deo ſubdita: marito regi alienigenæ: n̄ eūdē ſecū colēti deū: tn̄ ſubiecta ſeruiebat: Quæ cū extremo ꝑiculo: nō ſua tm̄ ſed etiā gētis ſuæ quæ tūc erat ppl̓s dei dn̄o ꝓſterneret̉ orādo: ī ipſa or̄oe ſua dixit: ita ſibi eē ornatū regiū ſicut pānū mēſtrua lē:& ita orātē cōfeſtī exaudiuit ꝗ cordis inſpector eā ueꝝ dicere ſciuit. Et utiqꝫ maritū habebat multaꝝ mulieꝝ uirū:& deoꝝ alienoꝝ falſorūqꝫ cultorē: Tu aūt ſi& ille in ꝓpoſito qd̓ tecū ſuſceꝑat ꝑduraret: nec ad te offenſus in flagiciū corruiſſet: maritū habe bas: nō ſolū fidelē& ueꝝ deū tecū colētē: ſed etiā cōtinēte: ꝗ ꝓculdubio ꝓpoſiti ueſtri nō īmemor:& ſi ad cōiugalia te cogeret indumēta: ad ſuꝑba tn̄ ornamēta nō cogeret. Hæc tibi ſcripſi: qm̄ me cōſulēdū putaſti: nō ut tuū rectū inſtitutū ſermone meo fran& gerē: ſed ꝙ te inordinate& incaute agēte uiri tui factū dolerē. De cuiꝰ reparatiōe debes uæhemētiſſime cogitare ſi uere ad xp̄m uis ꝑtinere. Indue itaqꝫ humilitatē mētꝭ: & ut te deꝰ cōſeruet ꝑſeuerātē: noli maritū cōtēnere ꝑeūtē. Fūde ꝓ illo pias& aſſiduas oratiōes. Sacrifica lachrymas tanꝗͣ uulnerati ſanguinē cordis: Et ſcribe ad eū ſatiſfa ctionē: petēs ueniā: ꝗa ī eū peccaſti ꝙ præter eiꝰ cōſiliū& uolūtatem de rebꝰ tuis feciſti qd̓ faciēdū putaſti: nō ut te pœniteat tribuiſſe pauꝑibꝰ: ſed eū boni tuis oꝑis participē & moderatorē habere noluiſſe. Promitte de cætero ī adiutorio dn̄i ſi& illū ſuæ turpi tudinis pœnituerit:& cōtinētiā quā deſeruerit repetiuerit: te illi ſicut decet ī oībꝰ ſera. Timoth̓. 2. uiturā: Ne forte: ut ait apl̓s: det illi deꝰ pœnitētiā& reſipiſcat de diaboli laqueis: a quo captiuꝰ tenet̉ ſcd̓m ipſiꝰ uolūtatē. Filium aūt ueſtrū qm̄ de legitimis eū& honeſtis nuptijs ſuſcepiſti: magis ī patris ꝗͣ in tua eſſe poteſtate quis neſciat? Et ideo ei negari non pōt ubicūqꝫ illū eſſe cognouerit:& iure popoſcerit: ac ꝑ hoc ut ſcd̓m tuam uolūtatē in dei poſſit nutriri& erudiri ſapientia: neceſſaria eſt illi etiā ueſtra cōcordia. ¶ Sācti Auguſtini ad Afellicū: Lr̄is illiꝰ de cauēdi iudaiſmi diſceptatiōe reſpōdēdo: teſtimonijs Pauli apl̓i cōprobātis: xp̄ianos maxīe ex getibꝰ ueniētes: iudaizare nō opor tere:& quæ ſit utilitas legis pulchre declarātis: erroreſqꝫ aliquoꝝ cōfutātis. Tractando præterea quæſtione: utꝝ ꝗ xp̄ianꝰ ē: etiā iudæꝰ uel iſraelita dicēdus ſit: diffiniētis ꝙ ſi hoc eſſe nō carne: ſed ſpū intelligat̉: non debere ipſum nomē ſibi in cōſuetudine ſermonis imponere: ſed ſpiritali intelligentia retinere. Epl̓a. CC Omino beatiſſimo fratri& ep̄o Aſellico: Auguſtinꝰ ī dn̄o ſalutē. Lr̄as ſāctita/ ꝯ tis tuæ qͣs ad uenerabilē ſenē Donatianū de cauēdi iudaiſmi diſceptatiōe miſiſti: ad me ipſe dignatꝰ ē mittere: atqꝫ ut eis reſpōderē petēdo uæhemētiꝰ impetrauit: quē ueritus cōtemnere: ut poſſū dno adiuuante reſpondeo: gratū exiſtimās etiā charitati tuæ ꝙ ad te ſcribēdo illi iubēti quē ꝓ ſuis meritis ambo ueneramur: obtēꝑare nō renui. Chriſtianos maxīe ex gētibꝰ ueniētes iudaizare nō oportere: Paulꝰ Bal̓. 2. apl̓s docet ubi ait: Dixi Petro corā oībꝰ: Si tu cū ſis iudæꝰ gentilit̓& non iudaice uiuis: quēadmodū gētes cogis iudaizare? Et ſecutꝰ adiūxit: Nos natura iudæi:& nō ex gen tibꝰ peccatores. Sciētes aūt qm̄ n̄ iuſtificat̉ hō ex oꝑbꝰ legis niſi ꝑ fidē leſu xp̄i:& nos ī leſu xp̄o credimꝰ ut iuſtificemur ꝑ fidē xp̄i:& n̄ ex oꝑbꝰ legꝭ: qm̄ ex oꝑbꝰ legꝭ n̄ iuſti ficabit̉ oīs caro. Nō ſolū aūt illa oꝑa legis q̄ ſūt ī ueteribꝰ ſacramentis:& nūc reuelato teſtamēto nouo nō obſeruāt̉ a xp̄ianis: ſicuti ē circūciſio p̄putij& ſabbati carnal̓ uaca tio:& a ꝗbuſdā eſcꝭ abſtinētia:& pecoꝝ ī ſacrificijs īmolatio:& neomenia& acymū: