EPISTOLA CC 46 atqꝫ dānabili iudaiſmo eſſe quærit alienꝰ: nō ſolū ueteres illas obſeruatiōes a ſe facere debet alienas: quæ iā reuelato teſtamēto nouo poſtea ꝗͣ uenerūt ea quæ ꝑ illas ſignificabāt̉ eſſe futura: ꝓculdubio eē neceſſaria deſtiterūt: ut nō iudicet̉ in cibo& potu& in ꝑte diei feſti& neomeniæ& ſabbatoꝝ: qd̓ ē umbra futuroꝝ: uerūetiā illa quæ ī lege ita præcepta ſūt ut ualeāt ad infirmandos mores fideliū: id ē ut abnegātes īpietatē & ſæculares cupiditates: tēperāter& iuſte& pie uiuamꝰ in hoc ſæculo. Vn̄ eſt etiam Ro..7. hoc qd̓ ex lege maxīe cōmēdandū elegit apl̓s: Nō cōcupiſces:& q̄cūqꝫ de deo& ꝓxiMatth̓. 22. mo diligēdo ſine ullis figuris ſacramētoꝝ præcipiūt̉ ī lege. In ꝗbus duobꝰ præceptis: etiā ipſe dn̄s xp̄s dicit: totā legē ꝓphetaſqꝫ pēdere: ſic accipit: ſic amplectit̉: ſic obſeruāda eſſe nō dubitat: ut ꝗcquid ī eis ꝓficit: nō ſibi tribuat: ſed gr̄æ dei ꝑ leſū xp̄m dn̄m nr̄m. Verūtamē cum quiſqꝫ iſto modo fuerit uerꝰ germanuſqꝫ xp̄ianus: utꝝ etiā iu C dæus ne iſraelita dicēdus ſit merito quærit̉. Qd̓ ꝗdē ſi nō carne ſed ſpū hoc eſſe intel ligit̉: nō debet ipſū nomē ſibi ī cōſuetudine ſermonis imponere: ſed ſpiritali intelligētia retinere: ne ꝓpt̓ ambiguitatē uocabuli quā nō diſcernit quotidiana locutiōe: illud ꝓfiteri uideat̉ qd̓ ē inimicū nomini xp̄iano. Hāc aūt quæſtionē: id eſt utꝝ ꝗ xp̄ianus eſt: etiā iudæꝰ ul̓ iſraelita poſſit ītelligi: Idē beatꝰ nobis aperit& diſſoluit apl̓s ubi dicit: Ro..2. Circūciſio ꝗdē ꝓdeſt ſi legē cuſtodias. Si aūt præuaricator legis ſis: circūciſio tua præputiū facta ē. Si igit̉ præputiū iuſticias legꝭ cuſtodiat: nōne præputiū eiꝰ ī circūciſionē reputabit̉:& iudicabit qd̓ ex natura ē præputiū legē ꝑficiens te: ꝗ ꝑ lr̄am& circūciſionē præuaricator legis es? Nō em̄ ꝗ in manifeſto iudæus ē: neqꝫ quæ ī manifeſta carne eſt circūciſio: ſed ꝗ ī abſcōdito iudæꝰ ē& circūciſione cordis: ꝗ ſpū nō lr̄a: cuiꝰ laus nō ex hoībꝰ: ſed ex deo ē. Cū igit̉ audiamꝰ apl̓m xp̄i cōmendāte nobis iudæū in abſcōdito: nō in carnis circūciſione: ſed cordis& ſpū nō lr̄a: ꝗs eſt iſte niſi xp̄ianus? Sic itaqꝫ ſumꝰ iudæi: nō carnalit̓ ſed ſpiritalit̓: quēadmodū ſumꝰ ſemē Abraæ: nō ſcd̓m carnē ſicut illi ꝗ de ipſo noīe carnali ſuꝑbia gl̓iant̉: ſed ſcd̓m ſpiritū fidei quo non illi. Scimꝰ em̄ Ben̄. 17. nos nō fuiſſe ꝓmiſſos: qn̄ ei dixit deꝰ: Pr̄em multaꝝ gētiū poſui te. Et ꝗͣ multa de hac Ro. 4. re dicat apl̓s: nouimꝰ. Dicimꝰ em̄ inꝗt: qm̄ deputata ē Abraæ fides ad iuſticiā. Quō ergo deputata ē? An cū in circūciſiōe eēt: an cū eſſet ī præputio? Nō in circūciſione: ſed in præputio: Et ſignū accepit circūciſiōis ſignaculū iuſticiæ& fidei quæ ē in præputio ut ſit pater oīum credētiū ꝑ præputiū ut deputet̉& illis ad iuſticiā: ut ſit pater circūciſionis: nō his ſolū ꝗ ex circūciſione ſūt: ſed& his ꝗ ſequūt̉ ueſtigia quæ eſt ī præputio Ubi sͣ fidei pr̄is nr̄i Abraā. Et paulopoſt: Ideo inꝗt ex fide: ut ſcd̓m gr̄am firma ſit ꝓmiſſio Gen̄. 17. oī ſemini: nō ei tm̄ qd̓ ex lege ē: ſed& ei qd̓ ex fide ē Abraā ꝗͥ ē pater oīm noſtrū: ſicut Gal̓. 3. ſcriptū ē: Quia patrē ml̓taꝝ gētiū poſui te. Itē ad Galatas: Abraā inꝗt credidit deo& deputatū ē illi ad iuſticiā. Intelligite ergo: qm̄ ꝗ ex fide: hi ſūt filij Abraā. Prouidēs aūt ſcriptura: ꝗa ex fide iuſtificat gētes deꝰ: prænūciauit Abraæ: ꝗa bn̄dicēt̉ ī te oēs gēteſ: ita ut ꝗ ex fide ſūt bn̄dicāt̉ cū fideli Abraā. lā aliquāto poſt in eadē epl̓a: Fratres inꝗt ſcd̓m hoīem dico tn̄ hoīs cōfirmatū teſtamētū nemo irritū facit aut ſuꝑordiat. Abraæ dictæ ſūt ꝓmiſſiōes& ſemini eiꝰ. Nō dicit:& ſeminibꝰ tāꝗͣ in multis: ſed tanꝗͣ in uno:& ſemini tuo qd̓ ē xp̄s. Itē paulopoſt: Oēs em̄ uos inꝗt unū eſtis in xp̄o leſu. Si aūt uos xp̄i: ergo Abraæ ſemē eſtꝭ ſcd̓m ꝓmiſſionē hæredes. Scd̓m iſtū ergo ītellectū apl̓icū īueniūt̉ iudæi ꝗ xp̄iani nō ſūt: cū ex carne Abraæ originē ducāt: nō eē filij Abraæ. Cū em̄ dicit: Intelligite ergo qm̄ ꝗ ex fide: hi ſūt filij Abraæ: ꝓfecto ſignificat eos ꝗ ex fide nō ſūt: nō eē filios Abraæ: Ac ꝑ hoc niſi iudæis eo modo ſit pater Abraā quō ē nobis: quid eis ꝓdeſt ꝙ de carne eiꝰ exorti ſunt:& nomē ſine uirtute tenuerūt? Cum aūt ad xp̄m trāſeunt& incipiūt eſſe ex fide filij Abraæ: tunc erūt iudæi: nō in manifeſto: ſed in abſcōdito: circūciſione cordis ſpū nō lr̄a: quoꝝ laus nō ſit ex hoībus ſed ex deo. Ab hac aūt fide alienati: in ramis fractis deputabunt̉ ex illa olea: in cuiꝰ radice: idem dicit apl̓s: inſerere oleaſtrū: id eſt gētes: qd̓ utiqꝫ nō ſit ꝑ carnē: ſed ꝑ fidē: neqꝫ ꝑ legē: ſed ꝑ gratiā: nec ꝑ litterā: ſed ꝑ ſpiritū: neqꝫ carnis circūciſione: ſed cordis: nec in manifeſto: ſed in abſcōdito: nec laude ex hoībꝰ: ſed ex deo: ut ſit unuſquiſqꝫ chriſtianus ſicut non carnalis ſed ſpiritalis Abraæ filius: ita nō carnalis ſed ſpiritalis iudæus: nec carnalis ſed