46 EPISTOLA COI CCIIrentis: depoſcentiſqꝫ ut ſi res defendenda ſit inoxius defendatur:& ab innocentibusmoleſtia ſeparet̉. Epl̓a. COl.Omino inſigni& merito ſuſcipiēdo fratri Auguſtino epiſcopo: Nectariꝰ. Quāta ſit charitas patriæ: quoniam noſti prætereo. Sola eſt enim quæ parētum iure uincat affectum. Cui ſi ullus eſſet conſulendi modus aut finis bonis: digneiam ab eius muneribus meruimus excuſari. Sed quoniam creſcit in dies ſingulos dilectus ⁊ gratia ciuitatiſ: quantūqꝫ ætas fini proxima eſt: tm̄ incolumem ac florentem relinquere patriam cupimus. Idcirco gaudeo primū ꝙ apud inſtructum diſciplinis omnibus uirū mihi hic eſt ſermo inſtitutus. In Calamenſi colonia multa ſunt quæ merito diligamus: uel ꝙ in ea geniti ſumus: uel ꝙ eidem magna contuliſſe uideamur officia. Hæc ergo domine præſtantiſſime& merito ſuſcipiende non leui populi ſui erratoprolapſa eſt. Qd̓ quidem ſi iuris publici rigore metiamur: debet plecti ſæueriori cēſura: Sed epiſcopum fas nō eſt niſi ſalutē hoībus impertire:& ꝓ ſtatu meliore cauſis adeſſe:& apud omnipotentem deum ueniam aliorum mereri delictis. Gobrem quanta poſſum ſupplicatiōe depoſco: ut ſi defendenda res eſt: innoxius defendatur: ab innocentibus moleſtia ſeparetur. Præſta hoc qd̓ ſcd̓m naturam tuam peruides poſtulari: de damnis facilis poteſt haberi taxatio: tm̄ ſupplicia deprecamur. Acceptior deouiuas domine inſignis& merito ſuſcipiende frater.¶Sancti Auguſtini ad Nectarium: epiſtolæ illiꝰ apertiſſime& ad plenum cum multaadmonitionē ac rep̄henſione reſpondentis: Epl̓a. CCII.Omino eximio meritoqꝫ honorabili fratri Nectario Auguſtinus. lam ſeniofrigeſcentibus membris: feruere animiū tuum patriæ charitate nec miror ſedlaudo: teqꝫ non tantū nō tenere memoriter: uerūetiā uita ac moribus demonſtrare: ꝙ nullus ſit patriæ conſulendi modus: aut finis bonis: non inuitus immo etiamlibens accipio. Vnde ſupernæ cuiuſdam patriæ in cuiꝰ ſancto amore pro noſtro modulo inter eos quibus ad illam capeſcendam cōſulimus periclitamur atqꝫ laboramus.Talem etiam teipſum ciuem habere uellemꝰ: ut eius portiunculæ in hac terra peregrinanti: nullum conſulendi modum finemqꝫ cenſeres: tanto effectꝰ melior: quāto meliori ciuitati officia debita prærogares: in eius æterna pace nullum gaudēdi finem inuenturus: cuius ad tempus laboribꝰ nullum tibi finem ſtatueres cōſulendi. Verumhoc donec fiat(neqꝫ enim deſperandum eſt) illam te patriam poſſe acquirere: uel iamacquirēdā prudentiſſime cogitare: ad quā te pater etiam qui in iſta genuit anteceſſit.Hoc ergo donec fiat: da nobis ueniam ſi propter patriam noſtram quā cupimus nūꝗͣrelinquere: cōtriſtamus patriam tuam quā cupis florentem relinquere: de cuius quidem floribus ſi cum tua prudentia diſputemus: nō eſt uerendum ne tibi difficile perſuadeatur: aut uero etiam nō facile occurrat quemadmodum florere ciuitas debeat.Commemorauit poeta ille ueſtrarum clariſſimus litterarum quoſdam flores italiæ:ſed nos in ueſtra patria non tam experti ſumus quibus floruit terra illa diris: ꝗͣ quibusarſerit armis. Immo uero non armis ſed flammis: nec arſerit: ſed incenderit. Qd̓ tātūſcelus ſi fuerit impunitum: nulla digna correctione prauorum florentem te patriā putas relicturum. O flores non plane fructuum: ſed ſpinarum. Compara nūc utrum malis florere patriā tuā pietate an impunitate: correctꝭ moribꝰ an ſecuris auſibꝰ. Cōparaiſta& uide utꝝ in patriæ tuæ amore nos uincas: utrū eā magis ueriuſqꝫ cupias florereꝗͣ nos. Intuere paululū ipſos de republica libros: unde illum affectū amātiſſimi ciuisebibiſti: ꝙ nullus ſit patriæ conſulendi modus aut finis bonis. Intuere obſecro te&cerne quantis ibi laudibus frugalitas& cōtinentia prædicetur:& erga coniugale uinculum fides certiqꝫ honeſti ac probi mores quibus cum præpollet ciuitas: uere florere dicenda eſt. Hi autem mores in eccleſijs toto orbe creſcentibus: tanquā in ſanctis auditorijs populorum docentur atque diſcuntur:& maxime pietas: qua uerus& uerax colatur deus: quia hæc omnia quibus animus. humanus diuinæ ſocietati adQ5
