Sermo. iij. dedit et reliquit. Hec em̄ eſt lex p̄cio­ſa glorioſa et immaculata ⁊cͣ. Rex nr̄. d̓r qꝛ nos regit. psͣ. Dn̄s regit me ⁊cͣ. Iſte rex quīqꝫ ꝯditōes habuit qͣs hr̄e dēt qͥlibꝫ rex bonꝰ et qͥlibꝫ bonꝰ xp̄ia nus eſt rex ſuijp̄ius et ſenſuū ſuoꝝ ſcꝫ iuſticiā ſapīaꝫ potentiā māſuetudi nem hūilitatē Māſuetudo iſtius re gis noſtri on̄ditur in tribus ad pn̄s ſuiſſe Primū eſt ī benigna pctōꝝ ad pnīam vocatiōe et in eoꝝ dulci recep tiōe vtꝫ in matheo apl̓o et maria ma gdalena Itē manſuetꝰ et benignꝰ eſt in pctōꝝ dulci receptiōe Iohel. ij. uertimini ad dn̄m deū vr̄m qm̄ beni­gnus miſericors eſt Secundum eſt in auſcultatione et exauditione orati onum penitentiū clamorū paupeꝝ clamātiū ad eum qꝛ dulciter exaudit eos. Psͣ. Clamorem pauperum ex­audiuit dn̄s Tercium fuit in dulci re ſponſione Math̓.xxvij. Dixit ieſus proditori et querentibꝰ eum Quem queritis. qui dixer̄t Ieſum nazarenū qui dixit. Ego ſum. Iſtam manſu etu­dinē debemꝰ habere. quia Prouer. xiij. d̓r. Reſponſio mollis frangit irā. ſermo durus ſuſcitat furorē. ſic certe manſueti hereditabunt terram. Psͣ. Manſueti here. ter. ⁊cͣ. Dicitr ergo fi lie ſyon. ecce rex tuus xp̄c venit tibi. id eſt ad vtilitatem tuā. iuſtus ſapiēs potens manſuetus et humilis. O fi­lia ſion tuus d̓r rex iſte quia pro te na tus pro te pauper effectus pro te fa­mem et ſitim paſſus pro te flagellis ce­ſus te vulneratus pro te mortuꝰ crucifixus. ideo d̓r yſa. ix. Paruulus natus eſt nobis et pro nobis filiꝰ da­tus eſt nobis pro nobis ad mortem datꝰ. Tercium reſtat cōſiderare quō rex noſter venit et ad quid venire d̓r Sciendum autem tripliciter ve­nit ſcilicet in carnem in mentem ad­iudicij manifeſtationem. Primus ad uentus fuit multum deſiderabilis. Secundus dulcis et delectabilis. Tercius eſt crudelis et terribilis. De primo aduentū dicitur Aggei ſcd̓o. Ueniet deſideratus cunctis genti­bus certe aduentum iſtum deſidera­bant patres dicentes. Iſai. lxiiij. Uti nam diſrumperes celum et ⁊cͣ. Circa iſtum aduentum noui regis facere debemus quatuor que fieri ſolent cir ca alicuius noui regis aduentū. Pri mo de eius aduentu multum debe mus gaudere ad Philipenẜ. tercio. Gaudete in domino ſemꝑ. Uere gau dere debemus de aduētu xp̄i in carnē ſicut ſerui de ſua libertate. et captiui de ſua liberatione et egroti de ſua ſa­nitatē. et ceci de ſui luminis recupera tione. quia exortum. eſt in tenebris lu­men rectis corde. et ſic̄ perditi de ſua ſaluationē. et mortui de ſua ſuſcitatio ne. ad omnia iſta venit chriſtus ī mū­dum ⁊cͣ. Secundum eſt circa iſtum aduentum debemus omnes ſordes peccatorum a cordibꝰ noſtris remo­uere et abijcere ad Ro. xij. Abijcia­mus oꝑa tenebraꝝ ⁊c̄. Tercium eſt debemꝰ nos preꝑare et bonis operi­bus adornare vt digne poſſimus ad uentu eiꝰ celebrare ſic̄ d̓r Eccle. iij. Qui timent dn̄m preꝑabunt corda ſua Quartū eſt debemꝰ ei munera p̄cioſa mittere offerre ſicut fecerunt tres reges Secundꝰ aduentus eſt in mentem. de iſto d̓r Ioh̓. xiij. Ad eum veniemus et manſionem apud eum faciemus. Uere ante aduentū xp̄i in mentē per graciā fuimus faciles ad ſe ducendū debiles ad bene operādū