.ij.Sermo.Tercius aduētus erit ad iudicij manifeſtationem. de quo Psͣ. Dominꝰnoſter manifeſte veniet ⁊cͣ. ignis anteip̄m p̄cedet. dn̄s ad iudicium venietad iudi. bo. ⁊ ma. ⁊ ad hn̄dum de omnibus et ſingulis factis rationem etcompotum. vnde debemus eſſe parati cōtra iſtū aduentū ad reddendūei rōnem et ꝯpotū de tribus Primūeſt de verbis ocioſis. quia ſicut ip̄e dicit Mat. xij. Dico vobis qm̄ de omīverbo ocioſo quod locuti fuerint homines reddent rōnem in die iudicij:quāto magis de mendacijs de detractionibus peſſimis ⁊ iuramentis ⁊cͣ.Sap̄. i. Qui loqͥtur iniqͣ nō poteſt latere. Scd̓m eſt de ꝓprijs factis. vnd̓Athanaſius in ſimbolo. ad cuius aduentū omnes homīes reſurgere hn̄tcū corporibꝰ ſuis et reddituri ſunt ⁊cͣTertiū ē de bonis collatis. Mat. xxvPoſt multū vero temꝑis venit dn̄sſerui illiꝰ ⁊ poſuit rōnem cū eo de bonis ſibi collatis qūo illa cuſtodierit ⁊pͥmo de bonis nature ſcilicet de anīaet corpore. et de bonis gratie vt devirtutibus. ⁊ bonis fortune vt de diuitijs. et etiam de tꝑe cōmiſſo nobisad agendū penitentiā. vnde d̓r cuilibet. Redde rōnem villicationis tue.Lu. xv. Ideo debemus eſſe ꝑati adreddendū ei rōnem de iſtis omnibꝰquia neſcimus quādo veniet Lu. xij.Uos eſtote ꝑati. quia qua hora nonputatis filius hominis veniet. ⁊ ſicutd̓r ibidē. Beatus ille ẜuus quē cū venerit dn̄s inuenerit ita facientē.i. paratu cōtra aduentū xp̄i ad iudiciū qͥaſuꝑ omīa bona ꝯſtituet eū ſcꝫ glorie q̄nobis ꝯcedat ieſus xp̄s dn̄s noſter.Dominica ſecunda aduentus. Sermo. ij.¶ Runt ſigna in ſole et lune⁊ ſtellis Lu. xxi. Quāuis civnuſquiſqꝫ homo iudicatur in morteẜm merita et illud iudicium eſt quoad homīes. ideo neceſſe eſt vt fiat iudicium generale vbi homines iudicantur et demones et angeli. In iſtoiudicio faciet dominꝰ. iiij. que debētfieri in iudicio temporalia quādo reus eſt captus et ad mortem iudicādꝰPrimo iudex iubet miniſtros tubaclangentes vt omnes veniant et ſententiam audiant vtꝫ Amos. ij. Morietur moab in clangore tube. Secundo ſcripta leguntur coram omnipopulo ꝓprie ꝯfeſſiōis quid ille reꝰ fecitvt ptꝫ Heſter. xiij Duos ſeruos confeſſos iuſſit rex duci ad mortem eo ꝙcōfeſſi fuerūt ꝙ voluerūt occidere regem Tertio notificat ſentencia iudicis ab ore ꝓlata qualē mortē ſuſtinere debꝫ. Exo. Nō patiaris maleficosviuere ſuꝑ terrā. Quarto obediēciamīſtroꝝ trahentiū reū ad ſuppliciumvn̄ d̓r. ij. Mach̓. vi. His dictis trahebant reū ad ſuppliciū Iſta quatuor facere vult dn̄s nr̄ iudex viuoꝝ et mortuoꝝ. hec. iiij. ꝓbant̉ in hoc euāgelioNouitates ſignoꝝ tāqͣꝫ tube clangentes. ptās celoꝝ tāqͣꝫ ſerui ꝯmēdabilesiudices eminētes tāqͣꝫ reges venerabiles. natiōes euidētes tanqͣꝫ ꝯfeſſiones demōſtrabiles. et hec patēt ī euāgelio vbi dn̄s dixit diſcipulis ſuis deiudicio vltimo q̄rentibꝰ:Eruntſigna in ſole et luna et ſtellis et interris preſſura gentium pre confuſioneſonitus maris. qͥa belue marine magnum ſonitū facient qui audiret pera. iij.
