Sermo. Apoc̄. in veſtimēto ſuo ſcriptū habꝫ Rex regū ⁊ dn̄s dn̄antium. et voluit in hunc mundū intrare et dyabolum de ſuo regno extirpare. voluit ſolen nem nunciū ſcꝫ ſanctū ioh̓em bapti: velut angelū p̄mittere qui ſuū aduē tum mūdo intimaret. ait ergo. Ip̄e ē qͥ poſt me venturꝰ eſt. Qūo aūt iude is aduentū xp̄i inſinuauit patꝫ in euā gelio hodierno. qꝛ iohānes baptiſta erat in deſerto circa iordanē et ꝓpter ſanctitatē vite ſue noluit cōuerſari in mūdo. tunc iudei credebant ip̄m eſſe xp̄m vtꝫ in euangelio. In illo tꝑe miſerunt iudei ſacerdotes aliquos ⁊ leuitas in hieruſalē ⁊ dixer̄t. Ite ⁊ in terrogate ioh̓em Tu q̇s es xp̄s es. et iohānes ꝯfeſſus ē veritatem dicēdo Ego non ſum xp̄s. Iteꝝ interrogaue runt eū. Quid ergo es helias es tu. ⁊ dixit. Nō ſum helias. ⁊ iteꝝ dixerūt ꝓph̓a es tu. rn̄dit. Non. dixerūt ergo ei. Quis es vt rn̄ſum demus his qui miſerunt nos quid dicis de teip̄o. ait iohānes. Ego ſum vox clamatis in d̓ ſerto dirigite.i. p̄parate viam dn̄i ſic̄ ait yſaias. et qui miſſi fuerāt erant ex phariſeis. et interrogauerunt eum ⁊ dixerūt. Quid ergo baptiſas ſi nō es xp̄us neqꝫ helias neqꝫ ꝓpheta. rn̄dit eis ioh̓es. Ego baptiſo vos in aqua medius aūt vr̄m ſtetit que vos neſci tis.i. xp̄s qui mediator eſt inter hoīeꝫ ⁊ deū quē vos nō vultis cognoſcere ip̄e eſt qui venturꝰ eſt cꝰ non ſum di gnus vt ſolua corrigiā calciamēti eiꝰ ⁊ hoc dixit in figura humilitatis. hec facta ſunt in bethania regiōe deſerti tras iordanem vbi ioh̓es erat bapti ſans. ⁊ ſic patet euāgeliū ꝙ iohānes p̄curſor erat ⁊ nuncius aduentu dn̄i pclamando vtꝫ in themate. Ipſe eſt .iiij. qui venturꝰ eſt Nota ꝙ qͣdruplex eſt aduentꝰ dn̄i. quia pͥmo venit in vte rum virginis velut rex in ortū. ſcd̓o venit in mundū ſicut medicꝰ ad egro tū. tercio venit in mentē ſic̄ amicꝰ ad amicū. quarto venit ad iudiciū ſicut iudex ad ſententiam. Primo dico ꝙ xp̄s venit in vterū virginis ſicut rex in ortū delicioſum. Nā videmꝰ ꝙ iſti magni reges habēt circa ſua caſtra or tos delicioſos ad quos intrāt ad ſpaciandū. ita vterus marie virginis fu it ortuus delicioſus regis eterni p̄paratus. vn̄ ip̄a ait ī Can. Ueniat dilectus meus in ortū ſuū. Ortus delici oſus debet eſſe bene ꝯcluſus ne beſtie intrēt. Iſte fuit ortꝰ marie bene clau ſus. vn̄ ip̄e ait. Ortus cōcluſus ſoror mea ſponſa ortus cōcluſus. dicit bis ꝯcluſus ꝓpter duplicē caſtitatē. Fuit em̄ extra quo ad. v. ſenſus corporis videlicꝫ viſum guſtū odoratū tactū et auditū cuſtodia angeloꝝ vallatus iſte ortus. ita ꝙ nec leo ſuꝑbie nec vr ſus auaricie nec vulpes doloſitatis intrare potuit. Itē fuit ꝯcluſus ab in tra ita ꝙ mens eiꝰ nulla mala cogita tione potuit maculari In iſto orto fu erunt tres flores videlicꝫ viola roſa et liliū. Uiola ſignificat humilitatem q̄ eſt pͥmus flos annuncians eſtatem Hunc florē inuenit gabriel cū ad eā intrauit dicēs. Aue maria gratia ple na ⁊cͣ. reſpondit humiliter. Ecce an cilla domini fiat mihi ẜm verbum tu um. Secundus flos eſt lilium ⁊ ſigni ficat caſtitatem que fuit in vtero vir ginis. Unde ait de ea in Can. Sicut lilium inter ſpinas ſic amica mea ⁊cͣ: Tercius flos in hoc ortu fuit roſa ca ritatis. vnde dicit̉ Sapiencie. Qua ſi plantacio roſe in iericho. ⁊ ſic patꝫ
zum Hauptmenü