Sermo. ventus occidētalis flat. tunc omnes laſciuie vanitates mūdi. d̓lectatio corporis repellitur. Unde legimus figuram in Exodo. qn̄ moyſes vo lui ex iuſſu dei filios iſrael ducere de egipto multa ſigna fecit p̄cipue per cuſſit terram et vener̄t multe locuſte deuorabant fructus terre et omnē herbam virētē ſꝫ clamabant ad dn̄m dicētes. O domine libera nos iſta tribulatione. et fecit dominus flare ventum occidentalem et arripuit lo cuſtas et proiecit in mara. Ita ſpiri tualiter totus mundus eſt egiptus. plenus locuſtis id eſt vanitatibus et delitioſe viuuentibus omnem herbā virētem id eſt om̄es virtutes anime corrodētibus. Sed neceſſe eſt nobis hodie clamare ad dominū vt nos di netur ab illis locuſtis liberare: que deuorat ſubſtantiam pauperū Tunc dominus dimittit ventum occidēta lem id eſt memoriā mortis qui tollit omnes vanitates id eſt leticias mun panas et ꝓijcit a ſe in mare rubrum. id eſt penitentie. et tunc anima ſecure nauigat ad portum ſalutis. Tereius ventus eſt meridionalis et hic ventꝰ eſt dulcis. Et ille flat quando cogita­mus de vita eterna et de gaudijs eiꝰ et generat in nobis caritatem qua ca ritate aīa noſtra velut velox nauis tranſit ad portū ſalutis. vnde anima in canticis dicit. Ueni auſter perfla ortum meū. De iſto vento legitur in quarto libro Regum. propter pec cata hominū tres annos non pluit ſuper terram et ſex menſes. Sed pro pheta helias aſcendit in montem iu­xta mare orauit ſepties Et ecce celi x. aperti ſunt et venit ventus auſtralis et eduxit nubes. et nubes dederunt pluuias ⁊cͣ. et terra dedit fructum ſuū Ita ſpiritualiter propter peccata ho minis non flat ventus auſtralis ī cor hominis vt meditetur in celeſtibus. Debet igitur homo aſcendere in mo tem ſancte vite et orare. tunc ventus auſtralis adducit pluuiam lacrimaꝝ et aīa germinat virtutibus. In hoc vento renouat ſe niſus vt ait iob. Di cunt naturales niſus quando non poteſt bene volare propter grauita­tem pennarū antiquarū volat cōtra ventum auſtralem qui ip̄m calefacit et deponit omnes antiquas pennas. Ita anima deuota ſentiens ſe graua tam cum cogitatiōibus malis et per uerſis vertat ſe ad ventum caritatis et caleſit anima et deponit om̄es plu mas viciorū. Contra hunc ventum caritatis flat vētus inuidie qui exſic cat omnem fontem caritatis gratie Unde alibi dicit̉ Adducet dominus vrentem ventum de deſerto aſcendē tem et ſiccabit fontes eius. Sed iſti duo venti ſunt contrarij ideo mouet̉ mare huius ſeculi. quando enim flat ventꝰ auſtralis facit animam calidā. vt ait Salomon. Omni temꝑe veſti menta ſint candida ſiue calida. qꝛ au ſtra proflata. ideo venit contrarius ventus ingratitudinis. De quo ait beatus Bernhardus. Ingratitudo eſt ventus exſiccans omnem fontem gratie. et ſic patet tercius ventus. Quartus ventus eſt aquilonaris ille flat timorem eterni ſupplicij flat: Unde ait propheta Hieremias. Ab aquilone pandetur omne malum. Debet enim cogitare luxurioſi ci.