Sermo. et oſtia tenebroſa vidiſti ī purgatorio tunc penas quas ibi patit̉ frangit portas ferreas De qua in psͣ. portas ereas cōtriuit fectes ferreos confre git. Quarta pars ciuitatis hieruſalē fuit ab auſtro.i. ſuden habuit portaſ tres. Hec porte ſunt introitꝰ ad eter num gaudiū. Primus eſt introitus ad felicitatem oīm electoꝝ. nam qn̄ in trat conſorciū eorū: tūc ibit prima portam vnde legimꝰ figurā in li. Iu. dn̄a iudith. exiuit de nocte ciuitatē bethuliam cum ſua ancilla. et iuit vi­as tenebroſas et deuicit holofernem et tūc de mane venit ad portas ciui­tatis et ait. Aperite nobis portas qꝛ nobiſcum eſt deus. Ita ſpūaliter aīa egrediēs de corpore v̓ias tenebro­ſas purgatorij. vincit holofernem id eſt dyabolū qui aīam multū vexat in purgatorio. donec ip̄a ſatiſfaciat ibi pro omnibus peccatis ſuis. tunc aīa purgata victo holoferne id eſt dya bolo poteſt bene dicere ad angelos. Aperite nobis portas regni celeſtis. qꝛ nobiſcū deus. Uicimus em̄ holo­fernem et omnes penas mūdi et pur gatorij. et ſic ibit primā portam Se cūda porta eſt virgo glorioſa quā vi det velut reginam celoꝝ et dn̄am an geloꝝ que eſt porta miſericordie per qua peccatores poſſunt intrare. vnd̓ de ea canit eccīa. Tu regis alti ianua et porta lucis fulgidā tu virgo maria Tercia porta eſt altiſſima deitatis ap parentia et claritatis refulgentia que aperit̉ qn̄ homo clarificatꝰ deū vide bit facie ad faciem. de iſta porta dicit̉ in psͣ. Hec porta domini iuſti intra­bunt eam. hanc igit̉ portam ſi qͥs introierit ſaluabit̉ et paſcua inueniet xl. id eſt dilectiōem in diuina facie Ergo ad thema. Ego ſum hoſtiū me ſi qͥs introierit ſaluabit̉. qd̓ nobis conce­dat pater et filius ⁊cͣ. De ſancta trinitate Sermo. xl. Altitudo diuiciaꝝ ſapiētie et ſcientie dei qͣꝫ in compre henſibilia ſunt iudicia eius et inueſti­gabiles vie eiꝰ. ad Ro. qꝛ ariſtotiles ait. Omnes homīes naturaliter ſcire deſiderant multaꝝ rerū differentias. tn̄ alique res ſunt nullus hoīm ple ne inueſtigare valeat. que ſunt trium ꝑſonarū vnitas. et tn̄ trinitas. Nam multi voluerūt ſcire ad plenū et aſcē derunt multos montes. et deſcēder̄t valles. et qͣnto ꝓfundiꝰ inueſtigabāt et qͣnto alcius cogitabāt tanto minꝰ ſcire ad ꝑfectam noticiā poterant. ait dauid in psͣ. defecerūt ſcrutantes ſcrutinio. Accedet homo ad cor altū videlicet cogitando. et exaltabit̉ deꝰ in contemplando. Debemꝰ tn̄ lauda re tria opera trium ꝑſonaꝝ. que vide mus manifeſte. Primo opus patris qui creauit celum et terrā. Unde ait Augꝰ. Si talem creatorē viderem talem terrā et tale celū poſſet creare vellem dicere eſſet pater. Secūdo opus filij ſui. redēptoris qui nos re demit ſuo p̄cioſo ſanguine vt teſtimo niū nobis ꝑhibent qui viderūt et au dierūt. Tercio opus ſpūſſancti ſue il­luminatiōis qui illuminat corda ſan­ctorū ꝓphetaꝝ et apl̓oꝝ. vt ptꝫ mani feſte in ſignis et miraculis. Sed quō hij tres vnum ſunt et tn̄ tres ſunt hoc nullꝰ ꝑfecte ſcire pōt. qꝛ nimis ꝓfun­