ergo pariratione. pater et filius diligunt ſe formaliter. Item nichil denoīat aliquid ad quod comꝑatur vt ad principiū ſolum. niſi competur ut informans. Nam ꝙͣuis curſus ſit a deo. nō tn̄ deus dicitur currere ſꝫ amor eſt a patre et filio. gͦ dicūtur amare. igitur amor eſt in rōne forme. Item om̄i nexū aliqui nectunt formaliter. ſed ſpūſſanctus eſt nexus. gͦ aliqui illo nectunt̉. non niſi pater et filius. gͦ ⁊cͣ. ¶ Item om̄i albedine aliquis eſt albus formaliter. gͦ omni amore aliquis eſt amans formaliter. ſed nichil amans formaliter amare. niſi ille cuiꝰ eſt amor. Cum ergo ſpūs ſanctus ſit amor prīs et filij. patꝫ ⁊cͣ. ¶ Contra. ome qd̓ diligit formaliter alio a ſe habet diligere ſolum ꝑ participatōnem gͦ ſi pater et filius diligunt formaliter aliqūo alio a ſe. gͦ diligunt ꝑ participatōꝫ ſed hoc eſt incoueniens gͦ ⁊cͣ. ¶ Item ſi aliquis diligit aliquo formaliter illo circumnſcripto. impoſſibile eſt intelligere amorem in eo ſiue ip̄m amare. gͦ ſi pater et filius diligunt ſe s. s. impoſſibile eſt intelligere patre amare nō intellecto. s. s. hoc ē flin. gͦ et primū. Item nulla ypoſtaſis eſt forma. ſed amor qͥ eſt ſpūſſanctꝰ eſt ypoſtaſis. gͦ nō eſt forma ergo nullus illo amore diligit formaliter. Item nullum relatiuū poteſt eſſe forma ſui correlatiui. quia ex forma et formato fit vnū relatm̄ aūt diſtinguit̉ a correlatiuo. ſꝫ amor qui eſt ſpūſſanctꝰ correlatiue ſe habꝫ ad pa trem et filium. gͦ ⁊cͣ. ¶ Item om̄is forma eſt ante illud cuiꝰ eſt forma. gͦ ſi pater et filiꝰ diligunt ſpm̄ſanctū formaliter. amor ille p̄cedit diligere patris et filij. ſed hoc falſum. quia dilectio ꝓducitur gͦ ⁊cͣ. ℟º dicend̓ ꝙ aliquoꝝ ratio fuit. ꝙ ille ablatiuꝰ cōſtrui tur in rōne ſigni nō in rōne forme. Nam ſpūs ſanctus ſe habet ꝑ̄modum ꝓducti reſpectu dilectionis patris et fi. ideo illiꝰ eſt ſignum Vnde dicūt. ꝙ is eſt ſenſus locutōis. pater et filius diligunt ſe. et huiꝰ ſignū eſt qꝛ con corditer ſpirant ſpm̄ ſanctū. qui eſt amor vni cus et indiuiſus. ſed hec poſitio eſt inſufficiens. Nam ſi ablatiuꝰ poſſet conſtrui vere in rōne ſigni cum verbo hec eſſet vera. pater et filius diligunt ſe amore creato. qꝛ amor creatus ſignum eſt illiꝰ. quā nullus concedit Si tu dicas ꝙ illud nō eſt ſignum ꝓpinquū obicitur. quia tunc hec eſſet vera ſimpliciter pater eſt ſapiens ſapientia genita. cum ſapi entia genita ſit maxime ſignū ſapientie ī pa tre generante. ¶ Alioꝝ poſitio fuit. ꝙ ablati uus ille. cōſtruitur in rōne forme. dicunt em̄ ꝙ diligere ſe. nichil aliud eſt dictū de patre et filio. ꝙͣ inuicem ꝯnecti. et qm̄ nexu forma liter ꝯnectūtur. et ſpūſſanctus eſt ille nexꝰ ī deo formaliter loquendo eſt vera. pater et filius diligunt ſe ſpūſancto. ſicut hec forma liter eſt vera. pater et filius nectunt̉ nexu. Sed hec poſitīo nō p̄t oīno ſtare. qꝛ cum dici tur pater et filius nectunt̉. aut nectunt̉ dicit aliquid. quod ſit in patre et filio aut ſpū ſancto. aut qd̓ eſt in eis vt principiū.ſ.ſ. ſi ꝙ in eis a. s. s. gͦ pater et filius aliquid reci piunt a ſpūſancto Si aliquid cum nō poſſit reciꝑe partemgͦ totum. gͦ ſunt a. s. s. qd̓ eſt incoueniens. Reſtat gͦ ꝙ hoc qd̓ eſt nectū tur dicat aliquid. quod eſt in patre et filio vt principium. s. s. ꝙͣuis ergo ſit paſſiua ſe ſcundū modum. actiua eſt ſcd̓m rem. et ſi hͦ pūſſanctꝰ comꝑatur ad cōnexionem ut ad principium. non gͦ ut rōne forme oīno. patet gͦ. ꝙ prima poſitio dicit minus ſufficiēter. ſcd̓o dicit minus habundanter. quia mi nus exprimit. et prima fuit mag̓ri ſimo. tornatenſ. ſd̓a fuit mag̓ri vuilli. altiſiod̓. Et licet neutra ſit oīno ſufficiens. tn̄ vtraqꝫ habꝫ in ſe aliquid veritatis. Naꝫ prima dicit. ꝙ ſpi rituſſanctꝰ ſe habet ad patreꝫ et filium per modū ꝓducti. et hͦ quid̓ verū eſt. ſcd̓a dicit ꝙ amor comꝑatur ad amātes. vt in rōne for me. et hoc quid̓ verum eſt. Et ideo ex hijs duabus poſitionibus. quaꝝ vna eſt inſufficiens. alia excedēs. colligitur media poſitio ſobria et ſufficiens. ſcꝫ ꝙ ille ahlatiuus con ſtruitur in rōne effectus formalis. ſi licet noīare effectum. quod eſt ex principio. Et hec fuit poſitio mag̓ri hu. de ſcōvic. qͥ hꝰ cla re vidit veritateꝫ. vnde redarguit illos. qui reputant hanc q̄ſtionem inſolubilē. vnde di cit ꝙ ſicut cum diritur. ego diligote amore a me ꝓcedente ibi eſt conſtructio in ratione effectus formalis. ſic in ꝓpoſito. In hoc tn̄ eſt drn̄a. quia amor a re ꝓcedens eſt in re re quieſcens vt vinens et inherens. quia eſt ac cidens. ſed in diuinis amor a patre et filio ꝓcedens eſt in eis requieſcens vt vniens. n̄ tn̄ ut inherens. qꝛ nō eſt accidens. ſed ſubā et ypoſtaſis. et ideo adhuc minus habꝫ rati onem forme. Concedende igitur ſunt rati ones ad hoc inducte. quia ablatiuus habet aliquomodo ratōneꝫ forme. Ꝙ tn̄ vltimo obi citur non valet. quia om̄is albedo eſt forma ſed aliquis amor eſt ypoſtaſis. ¶ Ad illud gͦ ꝙ obititur. ꝙ formaliter diligunt. gͦ per ꝑticipatōꝫ. dd̓. ꝙ diligere alio ꝑ eſſentiam facit ꝑticipatōꝫ. ſed alietas ꝑſonalis no. vn̄ hugo. Aīmus humanus amor nō eſt. ſed ab ip̄o ꝓcedit amor. ideo ſeip̄o nō diligit. pater vero amor eſt. et. s. s. eius eſt amor. id̓o diligit ſeip̄o. diligit etiā. s. s. et ideo patet. ꝙ nō ꝑ participatōꝫ. et ideo patet ſequens Quia em̄ pater ſeip̄o diligit amore eſſentiali ideo poteſt intelligi amare pater. s. s. non intellectō. nō ſic aut eſt de amore notionali Rationes ſequentes ꝓcedunt de forma. ſcd̓m qd̓ habet ꝑfectū actum forme. forme em̄ eſt inherere. et ideo non eſt ypoſtaſis. ideo etiam nō diſtinguitur. Ibi vero etiam ablatiuꝰ cadit ab actu forme. qui eſt inhere re. et tenet actum forme qui eſt vnire. ¶ Ad illud quod obicitur. ꝙ forma p̄cedit illd̓ cꝰ eſt forma. dicendum. ꝙ loquitur de forma
zum Hauptmenü