effectum. non poteſt falli. ſic nec voluntas abſoluta. quia neceſſario infert. nō pōt impediri. imo cā nccͣio eſt impleri. nec neceſſitate ꝯſequentis. nec neceſſitate ꝯſequentie qꝛ non cōnotat euentū rei. ſed ꝯnotat il ud qd̓ eſt ordinabile ad euentū. vt p̄dictum e. ¶ Vnde bene ſequit̉. vult iſtum ſaluari voluntate abſoluta. gͦ iſte ſaluabit̉. nūꝙͣ em̄ vellet niſi ꝑiter p̄ſciret eū eſſe ſalu andū. de volūtate vero ꝯdconata vt viſum eſt non ſequitur. ſi gͦ obicit̉ ꝙ volūtas dei eſt neceſſa ria in eſſe. et neceſſario infert effectū. gͦ o moda ponit circa ip̄m neceſſitatē dicend̓. ꝙ quāuis neceſſe ſit deū velle. et volūtateꝫ eieſſe in actu. tī ꝯꝑatio eiꝰ eſt ad futurū con tingens. et ideo effectus euenit cōtingent̓ ¶ Ad illud qd̓ obicit̉ ꝙ poteſt impediri cum ſit ca contingens. dicend̓. ꝙ ſicut tactū eſt. ꝙ quāuis coꝑatio diuīe voluntatis ad volitū et euentꝰ voliti ſe nccͣio ꝯcomicāt̉. ſic̄ vnū ꝯtingens aliud. et ideo nō pōt īpediri. tunc em̄ impedit̉ cauſa. qn̄ manente ꝯꝑatōe et ordinatione eiꝰ ad effectū. effectus non eueniet qd̓ ergo ꝓponit̉ omīs cā cuiꝰ effc̄us eſt continges. pōt īpediri falſa eſt ꝓpoſitio et habet inſtācia. ſi effectus nccͣio ꝯcomite tur et ꝯſequat̉ ad cauſaꝫ. et hec eſt īſtantia īpropoſito. ¶ Ad illud ergo qd̓ obicit̉. ꝙ poteſt impediri ꝓpter defectū cauſe cooꝑa tis. dicend̓. ꝙ ſicut diuīa volūtas ſiue diui nū velle. ꝯpotat effectū. ita ꝯnotat exiſtentiam cauſe ꝑticularis. cū em̄ dicit̉ deus vult iſtu ſaluari nō eſt ſenſus. ꝙ velit in oēm euē tum. ſed ꝙ vult iſtū ſaluari vult iſtū velle. vnde ſicut diuīa voluntas ꝯnotat iſtū effectum euenire. et ideo neceſſario ſequit̉ effe ctus ad ip̄am. ita ꝯnotat cam creatam ꝯcui rere. et ideo neceſſario ſequit̉. ſi deus vult iſtū ſaluari. ꝙ iſte etiā velit. et ita nūꝙͣ deficit. ſicut nec effectus. et ita nūqͣ impedit̓ ¶ Ad illud qd̓ obicit̉. ꝙ deus pōt oppoſitū elꝰ qd̓ vult. dicend̓ ꝙ diuīa volūtas nō artat potentia in poſſendo. vnde plura pōt ꝙͣ velit. artat tn̄ potentiā in agendo. nūꝙͣ em̄ potentia agit aliquid niſi qd̓ vult. et īpoſſbile eſt ꝙ actio ſuꝑexcedat volūtatem. vr̄ nihil pōt facere niſi qd̓ pōt velle. qn̄ gͦ d̓r. ꝙ pōt ꝯtrariū ſue volūtatis. pōt ītelligi du plicit̓. aut volūtate mouente ad ꝯtrariū. et notat̉ repugnācia voluntatis ad potentiam et hoc eſt īpoſſibile. aut volūtate nō mouen te. et ſic notatur non impedimētum nec repugnantia. ſed ꝙ voluntas liber pōt. quia ita pōt hoc qd̓ eius oppoſitū ita ꝙ vult hoc qd̓ pōt velle eiꝰ oppoſitū abſqꝫ ſui mutatōe ſicut ſupra dictū eſt de p̄ſcia. et rō huiꝰ eſt qꝛ vno et eodē vult quecūqꝫ vult ¶ Ad vltimū dicend̓. ꝙ volūtas dei ſcd̓m ꝯueniētiā ad p̄ſcīam vult illa que vult. vnde ſicut pre ſcīa ambit totū velle et poſſe et agere. et nō poteſt falli aliquid nō ſubſtrahendo contigentie rei euenientis. ſic etiā īꝓpoſito intelligendum. Ecundo q̄ritur vtꝝ aliquis poſſit fa cere ꝯtra volūtatem ſigni. et ꝙ non videtur. qꝛ ſignū et ſignatū ꝯformari debent. gͦ qd̓ fit contra vnū. ſit contra re liquū. et ſi non pōt fieri ꝯtra ſignatū. nec cō tra ſignū. Alioquī ſi nō ſit contra ſignatum et contra ſignū. tunc ſignū eſt falſum. ſi em̄ ſignū ducit in ſignatū ſigͥficat ꝙ ſit ꝯtra ip̄ꝫ fieri contra ſignatū. ¶ Item miniū inter oīa ſigna eſt ꝑmiſſio cū ſit reſpectu mali ad qd̓ mine ordinat̉ beneplacitu dei. gͦ ſi mīme accedit ad volūtatem beneplaciti. ſi nō pōt fieri ꝯtra ꝑmiſſionē. multominꝰ contra alia ſed non pōt fieri contra p̄miſſionē. ſic̄ dicit magiſter in lra. et Augͥ. de ciui. xx. ſic̄ nullꝰ hoīm agit recte. niſi adiutus diuīo auxilio. ſic nullus hoīm atqꝫ demonū agit vnꝙͣ niſi eodem diuio atqꝫ iuſtiſſimo ꝑmitat̉ iudico ¶ Item potentior eſt volūtas cui non pōt r̓ ſiſti. nec in ſe nec in ſigno. ꝙ cui poteſt ī ſig nō ſaltem. et ſi nō in re. ſed deus eſt potentiſſimꝰ. gͦ videtur ꝙ nec volūtati eius nec ſigno volūtatis poſſit reſiſti. etᶜ ⁊cͣ. ¶ Contra inter om̄ia ſigna volūtatis p̄ceptio ſiue imꝑiū videt̉ eſſe potentiſſimū. ſed fieri pōt et fit tota dīe contra diuinū mādatū. ergo contra omia alia. ¶ Item videt̉ ꝙ ſpeāliter cōtra ꝑmiſſione. qꝛ permiſſio nō eſt niſi ma li culpe. ſed malū culpe non eſt malū niſi vo luntarie fiat. et ſi volūtarie fit. pōt nō fieri gͦ ꝑmittente deo aliquē male facere. pōt n̄ facere. ergo pōt facere ꝯtra ꝑmiſſione. I Item ſuper illud psͣ. Eduxit eos cū argento et auro. gloſa dicit. ꝙ idem fuit p̄ceptum et permiſſuꝫ ſi aſportatio vaſoꝝ. gͦ cū poſſit fieri contra p̄ceptum. parirōne et cōtra per miſſionem. et contra alia. per ꝯſequēs g co tra oēm volūtatem ſigni. ¶ Rº dicend̓. ꝙ ꝯ tra aliqd̓ ſignū diuīe volūtatis pōt fieri. cō tra aliqd̓ non. et rō huiꝰ duplex eſt. ex duplici mō diſtinguendi ſigna. Quedam enim ſunt ſigna reſpectu p̄ſentis. vt īpletio et ꝑmiſſio. quedā reſpectu futuri vt p̄ceptio et conſiliuꝫ. et ꝓhibitio. et qm̄ de pn̄ti qd̓ fit ī poſſibile eſt in p̄ſenti non fieri. ꝙͣ eſſe qd̓ ē. qn̄ eſt neceſſe eſt eſſe. ideo reſpectu ſignorū de p̄ſenti non pōt eē reſiſtentia. qꝛ ſi ſit reſi ſtentia. iam non ſunt p̄ſentia. qꝛ vero futu rā vel facienda poſſunt nō fieri. ideo quantū ad ſigna tria ſequentia. reſiſtentia pōt eē ¶ Alia rō ſumit̓ ſcd̓m aliū modū diſtinguēdi. qꝛ qͥdam ſunt ſigna diuīe volūtatis abſo lute. qͥdam ꝯdconate dico gͦ. ꝙ qꝛ cōtra vo luntatem abſolutam nō pōt fieri. nō poteſt etiam fieri contra ſigna volūtatis abſolute. vtpote ſunt impletio et ꝑmiſſio. quia vero ꝯ tra volūtateꝫ ancedentē ſiue ꝯdconata pōt fieri. qꝛ pōt homo diuertere ab ordīe ad quē ex ſui conſtitutōne conditꝰ eſt. hinc eſt ꝙ fi eri contra volūtatem ſigni. que illam ſignat ſcꝫ contra ꝓhibitionē et p̄ceptione et ꝯſiliū
zum Hauptmenü