XVIII non eſt ſimile. quia ſi faceret iſta eſſe bona. faceret ꝙ idem ſimul eſſe bonū et malū. N iſta ꝑte ſunt dubitatōes circa lr̄aꝫ. et primo de illo v̓bo Augͥ. ad eorum dānationē quos iuſte p̄deſtīauit ad pena. videt̉ em̄ ippͥe loqui. qꝛ ſupra. xv. diſ. dicit̉ ꝙ p̄deſtinatio eſt de bonis ſalutaribꝰ ¶ Item dam. non ad puniēdum plaſmauit nos deꝰ. gͦ male dicit. Tuxta hoc q̄rit̉. cū deꝰ ſit ſūme iuſtꝰ ſic̄ ſūme miſericors. qͣre magis d̓r ꝓpriū dei miſereri ꝙ ꝯdanare ſiue punire. ℟ꝫº dicend̓. ꝙ dam. diſtīguit vo lūtatem dei in an̄cedente et ꝯſequēte. pt gͦ preꝑatio eſſe quātū ad vtraqꝫ. etᶜ eſt preꝑtio bonoꝝ. et hoc mō eſt preꝑatio ſimplicit̓ et p̄deſtiatio ꝓp̓e dca. Alioº preꝑatio accipit̉ large ſcd̓m quācūqꝫ volūtatem. etᶜ ē ma loꝝ et ē p̄deſtinatio large. mg̓r aūt et dam. ſupra acciꝑūt ꝓp̓e. ſed Augͥ. accipit ꝯuiter. et ſic patꝫ ſolutio. ¶ Ad illud qd̓ q̄ritur de oꝑe miſericordie. dicend̓ ꝙ quāuis eſt ꝓpͥuꝫ dei miſereri. qꝛ adopus miſericordie nō requirit̓ niſi dei benignitas. ſed ad hoc ꝙ ſe ueritatē iuſticie faciat. p̄ſupponit̉ nr̄a imqͥtas. et ideo illud magis aꝓpͥat̉ ip̄i deo ꝙͣ hͦ Item q̄ritur de hoc qd̓ dicit mg̓r. ꝙ mala fiūt p̄ter dei volūtatem. ſꝫ nō p̄ter ꝑmiſſiōeꝫ Videt̉ em̄ male loqui. qꝛ cū ꝑmiſſio ſit ſignum volūtatis diuīe. ſi fiūt p̄ter ꝑmiſſione. gͦ ⁊cͣ. p̄ter volūtatem. Item q̄ritur qͥ drna eſt inter fieri p̄ter volūtateꝫ et ꝯtra. et vide tur ꝙ nulla. qꝛ Math. xij. qui nō eſt mecum cōtra me eſt. Riº dd̓ ꝙ fieri p̄ter volūtatē hoc ē. qꝛ volūtas dei nō ē in hoc fieri nec in eiꝰ oppoſitū. et ita p̄ter volūtatem fit. qd̓ n̄ fit ſcd̓m volūtatem. nec ꝯtra. et iter hec me diū eſt. dn̄s aūt in Math. ītelligit de p̄ceptis. q̄ qui negligit inimicꝰ dei efficit̓. qd̓ gͦ obicit̉. ꝙ ꝑmiſſio eſt ſignū volūtatis beneplaciti. dd̓ ꝙ nō eſt ſignū ꝙ deus velit illd̓ qd̓ ꝑmittit̉. ſed ꝙ velit illud qd̓ ex eo elicit̓. et ſic pꝫ illud. Item q̄ritur de hoc qd̓ dicſed nō pōt eiꝰ ꝑmiſſionē q̄ ipſe nō eſt. ſcd̓m hoc videt̉ ꝙ ꝑmiſſio nō ſit deus. ¶ Contra deꝰ eſt ſua actio. gͦ deꝰ eſt ſua ꝑmiſſio. cum ꝑmiſſio ſit actio dei. Si tu dicas hͦ eē dcm rōne ꝯnotati. tūc obicit̉ ꝙ volūtas dei ſimi liter aliquid ꝯnotat circa volitū. ¶ Kiº dici pōt. ꝙ mg̓r loquit̉ ſcd̓m opinionē illoꝝ qui dicūt noīa ſex generū nō p̄dicare aliquid d̓ eo vel in deo. ſed a deo. ſed hͨ opīo ſupra ī ꝓbata eſt. et ideo pōt dici ꝙ ng̓r loquit̉ de ꝑmiſſionē rōne iui ꝯnotati. qd̓ importat rōe ſui noīs. et ſi tu obicias de volūtate ꝙ ꝯn̄otat. dd̓ ꝙ verū eſt ex adiuncto ſednō eſt ita de principali ſignificatōe noīs. ¶ Item que ritur de hoc qd̓ dicit. neqꝫ ideo p̄cepit oībꝰ bona. ꝓ eo ꝙ vellet ab oībus bona. qͥ p̄cepijt fieri. videt̉ em̄ falſum dicere qꝛ p̄ceptū dei ē ſignū volūtatis dei. ſic p̄ceptū nr̄m eſt ſignum voluntatis noſtre. ſed rectꝰ hō nūqͣj p̄ cepit aliquid alicui. niſi qd̓ rult facere. ergo multofortiꝰ nec ipſe deꝰ. ℟º dd̓ ꝙ Augͥ et mg̓r ſequēs Augͥ. qn̄ de volūtate bn̄placi ti loquūt̉ ſemꝑ accipiūt ꝓ volūtate quā deꝰ abſolute vult aliqͥd eueīre. et d̓ hͦ n̄ e dubiū illud qd̓ dicit. ſed vlteriꝰ mg̓ri ſym dam. di ſtinguūt volūtateꝫ ancedente. ſiue quātū in ſe eſt et huiꝰ ſignū eſt p̄ceptū. et de hac nō loquit̉ Augͥ. nec mg̓r. Item q̄ritur de hͦ qd̓ dicit ꝙ p̄cepit et in noua et veteri lege q̄ ab eis quibꝰ p̄cepit voluit fieri. videt̉. enim male dicere. qꝛ p̄ceptū eſt ſignū diuīe volūtatis. gͦ ſi p̄cipiebat qd̓ nolebat. videt̉ ꝙ il los decipiebat quibꝰ p̄cipiebat. ¶ Item videtur falſum dicere ꝙ voluit īmolationem yſaac. qꝛ abraham volebat. gͦ volūtateꝫ ſua diuīe ꝯformabat. gͦ non merebat̉. vt videt̉ Item qͣre abraha ꝑauit ſe ad obediendū non aūt curatus in euāgelios º dd̓m. ꝙ quedā precepit deus ad faciend̓. vt p̄cepta moralia. q̄dam ad ꝓbandū.i. ꝓbatuoſtendendū. q̄dam vt erudiendū. et hoꝝ duoꝝ exempla tagūtur in lrā. in precepto gͦ abra he ſignat̉ nō ꝙ deus velit īmolationē. ſed ꝙ vult abraham velle. et ideo cū voluit ſe ſibi conformauit. in precepto aūt qd̓ fecit curato. ſignauit ſe velle ꝯtemptū laudis. et ig abrahā laudandꝰ eſt in volūtate obedientie: et curatus in hoc ꝙ nō tacuit Ciēdū quoqꝫ eſt ꝙ aliqn̄ mala ē voTlūtas homīs ⁊cͣ. Nec eſt tercia ꝑs in qua agit mgͣr̄ de cōformage voluntatis noſtre ad volūtatem diuīam. et diuidit̉ hec ꝑs in quatuor ꝑtes. In prima mg̓r on̄ dit ꝙ ad ꝯformitate volūtatis noſtre et diuine. nō fufficit cōformitas in volito. ¶ In ſcd̓a on̄dit. ꝙ nō ſufficit ꝯformitas inoꝑatione ſiue in oꝑe oꝑato ibi. Illud quoqꝫ non eſt p̄termittendū. In tercia magiſter ſol uit ex hoc quandā q̄ōnem alatere. vtꝝ ſancti ſcꝫ debeāt paſſionē xp̄i velle. ibi. exquo ſoluitur qō qua queri ſolet. In quarta v̓o et vltima mgr̄ mouet qōnem iuxta hac et det̓mīat ibi. Si vero q̄ritur vtꝝ eodem mō ſciendū eſt. vbi oſtendit̉ ꝙ diſſimiliter iudicādū eſt de paſſionibꝰ ſanctoꝝ. et ip̄ius xp̄i. ¶ D ītelligentiā p̄ſentis diſtinctionis q̄ritur de ꝯformitate voluntatis nrē. ad voltunatem dei. et circa hoc duo principalit̓ q̄rūtur. Primo q̄ritur de ip̄a con formitate quātū ad quidditatē. Scd̓o q̄ritur de ip̄a quātū adtentionē. Circa primū articulū duo q̄rūtur. Primo vtrum poſſibile ſit voluntatē nr̄āꝫ conformari voluntati diuīe. Scd̓o vtꝝ confirmitas volūtatis noſtre ad diuīam faciat voluntatem nr̄am iuſtam?¶ Ꝙ autē nō ſit poſſibile nr̄ām voluntatē con formari diuīe. oſtendit̉ ſic. yſa. lij. ſicut exaltant̓ celi a terra. ita exaltate ſunt vie mee a vijs veſtris. et cogitatōes mee a cogitatōi bus vrīs. ſed ſic̄ eſt in vijs et cogitōibus. ſic et in volūtatibꝰ. gͦ ſi celū et terra nō habēt ꝯformitatem imo deformitatē videt̉ ſimilit̓
