Seite
obuiat peccato. dd̓m ꝙ verū eſt ſaluo in re iuſticie. et iuſticia ꝓut eſt ordo vniuerſi hic exigit vt deus ꝑmittat hoīem ire ſcd̓ꝫ ip̄iū ſue volūtatis. Ad illud qd̓ vltīo obicit̓ pꝫ rn̄ſio. qꝛ ꝑmittere aliquē peccare eſt opus iuſticie nō inquā iuſticie que ſit exigētia me ritoꝝ. ſed ꝯdecētia diuīe ſapīe et bonitatis. varto et vltīo q̄ritur. vtꝝ deus poſſit. mala ꝑciꝑe. et ꝙ ſic videtur. qꝛ p̄ce pito ſee. j. vt duceret vxorē fornicariā et Bernhar. exponit ad lrām. ꝙ ſi dicas ad lram nō eſſe ītelligend̓. obicit̉ tūc. qꝛ p̄cepit nō tm̄ ducere vxorē. ſed etiā facere filios for nicarios. qꝛ ſi eſſet vxor legittīa nō eſſent fi­lij fornicatōis. CItem exo. xij. p̄cepit facere furtū filijs iſrahel. ſed furtū eſt malū et cō­tra legem nature. gͦ ⁊cͣ. Si dicas ꝙ nō eſt malum ſcd̓m ſe. et ideo p̄t fieri. Vnde obi citur. qꝛ p̄cepit abrahe occidere filiū īnocen tem. et quē ſciebat īnocente gen̄. xxij. et hoc eſt malū ſcd̓m ſe. gͦ videt̉ ꝙ deus poſſit p̄­ciꝑe malū. Item rōne videt̉. qꝛ deꝰ eſt ſu per omēꝫ legem. gͦ in om̄i mādato p̄t diſpē ſare. gͦ p̄t oīm p̄ceptoꝝ et ꝓhibitionū ꝯtra­ria p̄ciꝑe. Utem plus diſtat nō ens ab en­te. ꝙͣ malū a bono. ſed deꝰ ſolo imꝑio volū­tatis ex nō ente facit ens. gͦ ſolo ipio volū­tatis ex in alo facit bonū. gͦ p̄t p̄ciꝑe mala. vt videt̉. AContra p̄ceptū eſt ſignū diuine volūtatis. gͦ aut eſt falſum ſignū cū ſignat deum velle ꝙ p̄cepit. aut deus vult illud. ſi deus vult malū eſt malus. ſi nō vult et p̄ce­pit eſt falſus. et vtrūqꝫ eſt īpoſſibile apud deum. ergo ⁊cͣ. Item nullus obidiens di­uino p̄cepto debet puniri. gͦ ſi deus p̄t ma lū p̄ciꝑe. p̄t malū impuni fieri.. Sed ma­lum remanēte īpunitū eſt ꝯtra diuīam iuſti ciam. gͦ deus pōt facere ꝯtra ſe. gͦ ſibi ad­uerſari. ſed hoc eſt īpoſſibile. gͦ ⁊cͣ. Item deus p̄cepit mala nō fieri. ſi ergo ptepit fi­eri. p̄cepit duo oppoſita. ſꝫ duo oppoſita fie ri ē īpoſſibile. gͦ deꝰ p̄cepit īpoſſibile. ſꝫ ad nullū tale p̄ceptū obligamur. gͦ d̓o poſſūꝰ non obedire. qd̓ abſurdū eſt. et iteꝝ omnis p̄cipiēs īpoſſibile eſt ſtultꝰ vel impiꝰ. ergo deus eſſet ſtultꝰ vel impiꝰ. quoꝝ vtrūqꝫ eſt īpoſſibile. et ideo dicit Hieronimꝰ qūi dicit deū p̄cipiſſe īpoſſibile anathea ſit. ꝓhº di cendū. ꝙ cū q̄ritur vtꝝ deus poſſit p̄cipere malū. hoc p̄t dupliciter ītelligi. aut malum manēs malū. aut ita ꝙ p̄cipiendo faciat bo nū. primū ſimplicit̓ eſt īpoſſibile. ſcd̓m v̓o aliquo mō eſt poſſibile. licꝫ nō oīno. eſt em̄ aliquid malū in ſe. aliquid malū ſcd̓ꝫ ſe. ma­lum in ſe p̄t fieri bn̄. malū ſcd̓m ſe nullo mō p̄t fieri bene. imo hͦ ītelligere ꝙ fiat bn̄ eſt ītelligire ꝙ idem ſit malū et bonū. p̄t gͦ di ci ꝙ deus p̄t p̄ciꝑe malū in ſe. et nō malum ſcd̓m ſe. qꝛ nihil p̄t p̄ciꝑe qui bonū ſit poſt ꝙͣ p̄ceptū eſt. et illud eſt malū in ſe. nō aūt ſcd̓m ſe. et ideo p̄t illud p̄cipe et nō aliud. et hinc habet totū qd̓ dicit Bern. in li. de di penſatōe et p̄cepto. ꝙ deus p̄t diſpenſare in p̄ceptis ſcd̓e tabule. et nō prime. Et rō huiꝰ eſt. qꝛ in p̄ceptis ſcd̓e tabule quantū ē de rōne p̄cepti. tangit̉ ſiue ꝑ̄cipit̉ ordinatio ad ꝓximū. et ꝓhibit̉ deordinatio ad eudeꝫ deordinatio aut reſpectu ꝓximi niſi ſit deor. dinatio reſpectu dei. malū eſt in ſe. ſi autem reſpectu dei malum eſt ſcd̓m ſe. ſicut cogno ſcere nō ſua. malū eſt in ſe. ſꝫ cognoſcere alie nam ex libidine ſiue nō ſua. malū eſt ſcd̓ꝫ ſe Sed deus in p̄ceptis ſcd̓e tabule diſpenſat et diſpenſare pōt. et cōtra illa p̄t p̄ciꝑe rōe p̄dicta. nec ex hoc ſequit̉. ꝙ p̄cipiat cōtra­ria. qꝛ mandatū ſpēale abſoluit a ꝯmum. ſic̄ priuilegiū ſpēale. In p̄ceptis aut prime ta­bule. nō pōt deus diſpenſare. qꝛ eoꝝ oppo­ſita ſunt mala ſcd̓m ſe. ip̄a em̄ p̄cepta dicūt ordinatione ad deū ſiue in finem. de ſua ra tione et eoꝝ oppoſita deordinatōꝫ. et ideo ſi ꝯtrariū p̄ciꝑet. p̄ciperet ꝯtra ſe. contra ſe aut nō p̄t facere. et ſi illa p̄ciꝑet cū illa ſint mala ſꝫm ſe. ita ꝙ nulloº pn̄t bn̄ fieri. aut d̓s vellet malū. qd̓ ē īcōuenies. aut īpune fieret malū. aut idem eſſet bonū et malū. quorum vtrūqꝫ eſt incōueniēs ſimplicit. et ideo ꝯce­dende ſunt rōnes ꝓbantes. ꝙ deꝰ nō pōt malū p̄ciꝑe. vtputa nullū manens malū et hoc eſt malū ſcd̓m ſe. tn̄ vltima rō de hoc ꝙ p̄cipit malū. nō valet. et iā ſoluta eſt. Q Ad illud gͦ qd̓ obicit̉ de oſee̓. dd̓ ꝙ illud fuit malū in ſe. ſcꝫ cognoſcere non ſua. et diuino p̄cepto factū eſt ei bonū. ſed ſcd̓m ꝙ forni cacio dicit actum libidinoſū. et cognoſcere aliqua ex libidine hͦ dn̄s nūquā p̄cepit. Ad illud qd̓ obicit̉ de aucͣte exo. ꝙ p̄cepit filijs iſrahel furtū. dd̓ ꝙ illud ſimilit p̄ce­pit īquātū fuit malū in ſe. ſcꝫ acciꝑe remalie nam. et hoc potuit facere. qꝛ cū ſit dn̄s oīm diuinū potuit tranſferre. ſed nūqua p̄cepit ꝙ ex libidinē hoc facerēt. Illud em̄ eſt ma­lum. ſcd̓m ſe. Q Ad illud qd̓ obicit̓ de eo ꝙ p̄cepit abrahe de yſaac. dicend̓ ꝙ illud non erat malū ſcd̓m ſe. qꝛ yſaac quāuis non eſſet reus ſibi infligende ab homīe. tn̄ rōne pec­cati originalis reus erat mortis tꝑalis ſibi ī­fligende a deo ad quā habebat neceſſitateꝫ et ideo deus habebat aucͣem. et ita de iure potuit illaꝫ abrahe ex cā ꝯmittere. tn̄ aliqui volūt dicere. ꝙ non p̄cepit occidere. ſed of­ferre. Sed ꝯtra hͦ eſt gloſa et textus. qꝛ d̓r ꝙ portauit ignem et gladiū. Ad illud qd̓ obicit̉. ꝙ p̄t ſuꝑ omēꝫ lege datam. d̓d̓ ꝙ ve­rum eſt ꝙ poteſt. qꝛ p̄t īponere. ſed nō pōt diſtruere iam poſitū. qm̄ emordinatiōeꝫ ad ip̄m dicūt aliqua mādata. ſic nō pōt cōtra ſuam iuſticiā facere. ſic nec ꝯtra illa p̄ciꝑe. AAd illud qd̓ obicit̉. ꝙ de nō ente pōt fa­tere ens. dd̓ ꝙ verū eſt ꝙ p̄t facere. ꝙ ali­quid ſit ens. et nō ens. et qꝛ non ens nō hēt neceſſitate ad hoc ꝙ ſit nō ens. ideo p̄t fieri ens. ſꝫ aliqua ſunt mala q̄ ſi ſunt. de ncc̄itate ſunt. mala. ſicut mentiri et odiri deū. et ideo