Seite
verus. gͦ nec affectus noſter p̄t conformari diuīo quī efficiat̉ iuſtus. ſicut em̄ veritas ē rectitudo intellectꝰ. ſic iuſticia ē rectitudo affectus. Contra mag̓r dicit et eſt verbū Augͥ. ꝙ volūtas dei bona ꝑ hoīm malas vo lūtates īpletur. ſed vnus effectꝰ nō ꝓcedit ab vna caꝑ aliam. niſi ille cauſe adiuicē cō formetur. gͦ ꝯtingit malā volūtatem diuīe cōformari. Item conformitas volūtatum conſiſtit in volendo et nolēdo idem. ſꝫ ip̄iꝰ p̄t velle et nolle. qd̓ deus vult et non vult. vt ponit exemplum Augͥ. de prauo filio qui pr̄em vult mori. ꝙ et deus vult. gͦ ꝯformi­tas nō facit volūtatem iuſtam. Item quā­uis volūtas dei ſit beata. tn̄ volūtas illi con formis nō ꝓpter hoc eſt btā. gͦ ꝑirōne quā­uis ſit iuſta. nō ꝓpter hoc volūtas ꝯformis eſt iuſta. Item ſi conformitas facit volun tatem iuſtam cū velit homīeꝫ qui patit̉ iniū riā vindicare. ſi ille qui patitur īiuriā vult ſe vindicare. iuſte vult. gͦ iuſtum eſt exigere vindictā. Si tu dicas ꝙ deus vult homīeꝫ vindicare. ſꝫ nō vult ꝙ homo vindicet ſe. hͦ nō ſoluit. qꝛ ſaltim tunc liceret homī appete re. ꝙ deus ip̄m vindicaret. Riº dicendū. ꝙ ꝯformitas volūtatis noſtre ad diuīam at tendit̉ ſcd̓m ꝓportionē ſic̄ dictū eſt. duplex eſt aūt ꝓportio volūtatis. ſcꝫ ad actū. et ad volitum. ſimilis ꝓportio ad actū conſiſtit in hoc. ꝙ ſic̄ deus quod vult. vult ex caritate et liberaliter ſiue iuſte et recto fine ſic et homo velit. Similis ꝓportio ad obiectū eſt. vt qd̓ vult deꝰ etiā hō velit. p̄t ergo ꝯformi tas attendi ſcd̓m hanc duplicem ſimilitudi nem et coꝑationē. et ſic eſt ſufficiēs. et facit volūtatem iuſtam. p̄t iterū attendi ſolū ſim altera. vtputa ſcd̓m volitum. et ſic eſt defici ens cū careat ſimili habitudine. et hoc non ſufficit ad iuſticiaꝫ. de prima ꝯformitate ꝓ cedunt prime rōnes. de ſcd̓a ſcd̓e. ¶Ad illd̓ qd̓ tercio obicit̉. ꝙ ꝯformitas nō facit btām aīam. gͦ nec iuſtam. dd̓ ꝙ btītudo dicit iu­ſticia ꝯſumata. vnde plus requirit̉ ad hͦ vt volūtas fiat beata ꝙͣ vt fiat iuſta. et ideo n̄ ſequit̉. ꝙ ſi nō facit htām ꝙ nō faciat iuſtaꝫ tn̄ ſicut ꝯformitas ſufficiens que eſt in voli­to et rōne volendi facit voluntate iuſtā. ſic ꝯformitas ſuꝑexcellens facit eam btam. illa aūt eſt ſuꝑexcellens. qn̄ in omībꝰ diuīe con format̉. et ex nulla ꝑte eſt difformis. nec ī aliquo ſaltem in modico. Ad illud quod obicit̉ vltimo iam ptꝫ rn̄ſio. qꝛ appetens vi­dictam nō ꝯformat ſe deo in mō ſiue ī rōne volendi. deus em̄ tanꝙͣ iuſtꝰ iudex vult hͦ zelo iuſticie. qui aut appetit vltionē ſui ſiue ſue īiurie vt plurimū vult libidine vīdicte. ſi aūt aliquis appetat ſolūzelo iuſticie. ſic̄ deꝰ et ex caritate. tunc dicere eum habere volū­tatem iuſtam. Onſequēter quātum ad ſcd̓m articu lum q̄ritur de tentione ad conformi tatem voluntatis diuīe. et circa hoc duo qͣrūtur. Primo q̄ritur vtrū teneamur cō forare volūtatem nr̄aꝫ. volūtati diuīe in roe­volendi. vt meliꝰ ex caritate qd̓ volumꝰ. Se cundo vtrū teneamur ꝯformare in volito. vod autē teneamur in rōne volendi. videtur. qꝛ tenemur qd̓ facimus fa­cere iuſte. vnde deutro. xvij. Tuſte qd̓ iuſtuꝫ eſt exeq̄ris. ſed nō ſic iuſte niſi ꝙ homo facit ſcd̓m ꝯformitatem volūtatis. ꝙ tum ad rōnem volendi. vt velit ex caritate. gͦ ⁊cͣ. Item tenemur diligere deū ex toto corde. qꝛ hoc p̄cipit̉ deutro. vj. et dn̄s ideꝫ iterat Math. xxij. ſed hoc nō pōt fieri niſi ex caritate. gͦ tenemur ad ꝯformītatem in rōe ſiue in forma volendi. Item tenemur. deo veraciter obedire. ſed veraciter non obedit deo niſi qui facit ea volūtate qua acceptat deus. hec autē eſt volūtas informata carita te. ergo ⁊cͣ. ¶Item ꝓpter qd̓ vnūquodqꝫ et illud magis. ſed ꝓpter ꝯformitatem volūta­tis in volito. qꝛ finis precepti eſt caritas. vt dicit apoꝰ. j. thi. j. ergo multofortiꝰ obliga mur ad cōformitatem in rōne volendi. vt ꝙ volumꝰ. velimꝰ ex caritate. Contra deus vult et p̄cipit ꝑentes honorari. eſto ꝙ opor tunitas ſe offerat. ꝙ aliquis honoret prem ex naturali pietate nō ex caritate. ꝯſtat ꝙ n̄ peccat et nō conformat volūtateꝫ ſuā. niſi in volito. gͦ nō tenet̉ ad rōnem volendi. Attē ſi tenemur conformare volūtatem nrām di­uine in rōne volendi ſicut in volito. gͦ quo­cienſcūqꝫ volumꝰ aliquid nō ex caritate. de­ficit illud ad qd̓ tenemur. gͦ peccamꝰ in oī actu. nullꝰ ergo actus in differens. Iteꝫ ſi tenemur conformare in rōne volendi. cum ergo vir peccator habeat voluntate̓m a deo continue in hoc deficientem. qꝛ non habet caritatem. gͦ continue in om̄i inſtanti pec­cat. Item nullꝰ p̄t conformare volūtateꝫ ſuam diuine in rōne volendi. niſi habeat ca­ritatem. ſed nō eſt in nrā ptāte habere cari tatem. gͦ home tenet̉ ad īpoſſibile. ¶Si di cas ꝙ p̄t facere quo facto habebit caritateꝫ qꝛ p̄t ſe diſponere ad caritatem obicit̓ de ob ſtinato et de eo qui actualiter eſt ī peccato. dum peccat et eſt in actu illo non poteſt ſe conformare. gͦ non tenet̉. ꝙ ſi nō tenetur et alij tenent̓. reportat commodū de malicia ꝙ ſi hoc nō eſt ꝯueniens nulli. gͦ tenentur Riº dicend̓. ꝙ tenet̉ conformare volūta­tem nr̄am volūtati diuīe in rōne volendi. vt ſi velimꝰ ex caritate. et hoc pꝫ ꝙ tenemur eū diligere ex caritate. attendendū aūt ꝙ hec eſt obligatio per modū p̄cepti affirmatiur. differt em̄ obligatio p̄cepti affirmatiui et negatiui. nam negatiuū obligat ſemꝑ et ad ſemꝑ. affirmatiui tm̄ aūt obligat ſemꝑ. et n̄ ad ſemꝑ. ſed ꝓ loco et tꝑe. et ſit nō obliga ad ſemꝑ. ita nec ad omēꝫ actū volūtatis. nͨ ad om̄e p̄ceptū. ſꝫ tūc ſolū qn̄ tenemur exire in actum caritatis. Vnde notand̓. ꝙ ſicut tenemur ad hoc ꝙ nūꝙͣ ad ꝯtrariū. ſic velle