Seite
ſiue locus eius in eccleſia altior eſt ut ſuper in­tendat om̄ſqꝫ cōſpiciat ⁊ illū cuncti ſicut vinitori altior locus eſt ꝓ vinea cuſtodiēda. ob hoc inꝗt apoſtolus qui epiſcopatū deſiderat bonuꝫ opus deſiderat. viij. q. i. qui epiſcopatū. nō dixit hono rem ſed opus quoniā ep̄us nō tam ut p̄ſit qͣꝫtuꝫ ut ꝓſit eligitur. Rurſus faldiſtoriū ep̄i ſpūalē iuriſdictionē annexam pontificali dignitati deſi gnat: qm̄ exercere diffiniēdo nō debet niſi ꝓ tri bunali ſedens qd̓ ꝓbatur ex ꝟbis dn̄i dicentis in euāgelio: Supra cathedrā moyſi ſederūt ſcri be ⁊ phariſei que dixerūt facite ⁊c̄. xix. di. ẜm. iij. q. vij.§. fi. per ſcabellū ꝟo tēporal̓ poteſtas ſigni ficatur que ſubiecta debet eſſe ſpirituali: ſicut ꝓ bat Gelaſius papa exͣ de ma. ⁊ obe. ſolite. xcvi. di. duo. ⁊. c. ſe. ⁊ Inno. iij. in ſua epiſtola decre­tali: ⁊ a ſpūali per diſciplinā correctionis concul tat̉ qn̄ a ꝟo exorbitat ꝑ peccatū ex d̓ iudi. nouit lxiij. di. valentinianꝰ. Unde p̄s. donec ponā ini micos tuos ſca. pe. tuoꝝ. Pontifex ꝟo princeps ſacerdotū eſt qͣſi pons ⁊ via ſequētiū factꝰ. xxi. di. cleros. ipſe ⁊ ſūmus ſacerdos. ipſe ⁊ pontifex maximus nūcupat̉ ut premiſſuꝫ ē. ip̄e nāqꝫ effi­cit ſacerdotes atqꝫ leuitas. ip̄e officia ⁊ eccleſia ſticos ordines diſtribuit ⁊ diſponit ⁊ p̄ordinator eſt in cunctis. ipſe qd̓ vnuſquiſqͣꝫ facere debeat oſtendit. Antea aūt pontifices ⁊ reges erāt ꝓut tactū eſt in prima ꝑte ſub ti. de con. Maioꝝ enī hec erat cōſuetudo ut rex ⁊ ſacerdos potifex eēt Unde ⁊ romani imꝑatores pontifices dicebāt̉ Dicit̉ etiā preſul qm̄ in cōcilio preſidet exͣ de tē­ordi. ꝙ trāſlationem. Dicit̉ etiā antiſtes qꝛ ante alios ſtans preeminet populo vel ab anti qd̓ eſt contra: qm̄ hereticis ꝯͣdicit ut paſtor lupis. Ordo epiſcopalis vnde ꝓceſſit dictū eſt in ꝓhemio hꝰ ptis. Sane conſecratio epiſcopalis in qͣ ſpūs ſanctus digne ſumenti dat̉ ſemꝑ in die domini ca ⁊ hora tertia fit. lxxv. di. c. i. qm̄ ep̄i vice apo ſtoloꝝ obtinent quibus in die penthe. ⁊ hora ter tia ſpūs ſanctus datꝰ eſt. nō tamē pōt ꝗs in ep̄m cōſecrari die illa qua in preſpyteꝝ ordinat̉. ſꝫ et iuxta canonū ſtatuta. lxxviij. di. ſi forte ep̄us cū ordinat̉ cōprouinciales ep̄i cōuenire debēt cuꝫ metropolitano ⁊ duo epiſcopi ponāt ⁊ teneant euangelioꝝ codicē ſuper caput ⁊ ceruicē eiꝰ ſiue ſuper humeros vno ſuꝑ eū fundēte benedictio nem. reliqui ꝟo oēs ep̄i qui aſſunt manibꝰ ſuis caput eius tangant. xxiij. di. ep̄is. Siquidē tene tur liber ſuper caput eius. primo ut dn̄s firmet euangeliū in corde ipſius. ſecūdo ut ꝑ hoc intel ligat cui labori ⁊ honori ſubijciat̉: qꝛ oē quod hͦ eminet.i. oīs prelatus plus meroribꝰ afficit̉ quā honoribꝰ gaudeat. xxij. di. veꝝ. tertio ad notan­dum ꝙ pondus euagelice predicatiōis eū circū quaqꝫ ferre pigre nō debet. quarto ad monēdū illū ut magꝭ ſolito iugo ſubiaceat ⁊ obediat euā gelio. Triū aūt epiſcopoꝝ ad minus cōputato metropolitano preſentia requirit̉ rōne ⁊ exēplo Ratione ne tantū beneficiū videat̉ furtiue p̄ſti­tum ut ꝓ illo pariter preces ad deū effundāt. Et exemplo quia ⁊ Iacobꝰ frater dn̄i a petro Iaco bo ⁊ Ioanne apoſtolis ordinatꝰ ē ep̄us hieroſo lomitanus. lxvi. di. porro. Manꝰ ꝟo impoſi­tio ſumpſit exordiū ab Iſaac qui dū Iacob be­nedixit impoſuit ſibi manū: ⁊ Moyſes Ioſue. cū eum populo prefecit ⁊ dn̄s apoſtolis cuꝫ eos principes mūdi conſtituit. Sed ⁊ ip̄i apl̓i ꝑ ma­nus impoſitionē ſpm̄ ſanctū dederūt. De manuſ impoſitione dictū eſt ſub ti. de dyacono. Cete rū circa ep̄i ordinationē ſciēdū ē ꝙ ipſe ſabbato hora veſpertina examinat̉ de moribus ⁊ ſtatu p̄ terite vite vbi ter benedictio petit̉ ut ſcā trinitaſ in ordinatiōe p̄eſſe monſtret̉. Mane ꝟo ſequē­ti examinat̉ de futura conuerſatiōe ⁊ fide ⁊ pri mitiue eccleſie inſtitutione ꝓpter ſuſpectos in fi de moribus ⁊ conditione: ⁊ vngit̉ caput eius et manus de quo dictum eſt in prima ꝑte ſub ti. de con. Deinde vngūtur manꝰ eiꝰ ⁊ dat̉ ei mitra ī capite in ſignū ꝙ benedictionē oīuꝫ gentiū de­dit illi ⁊ teſtamentū ſuū ꝯfirmauit ſuꝑ caput eiꝰ Dant̉ etiā ei baculus ⁊ annulꝰ de quibus in ſe­quenti ꝑte dicet̉. Singula aūt cū ꝓprijs verbis tradūt̉ ⁊ fiūt: que ꝟba ⁊ capitis ⁊ manuū vnctio ⁊ pollicū confirmatio. baculi ⁊ annuli atqꝫ euan­gelij traditio ſunt huiꝰ ſubſtātia ſacramenti. Ce tera ſolēnitatis ſunt. De euāgelio ⁊ baculi tradi tione ⁊ quare conſecratꝰ equū albū ſeu albis co oꝑtum equitat dictū eſt in predicto ti. de con­Conſecrat̉ aūt ep̄us inter epiſtolam ⁊ euāgeliū exͣ de elec. ꝙ ſicut. nec pōt die cōſecratiōis ordi nes celebrare: qꝛ ipſe tūc nō celebrat ſed cōcele­brat principaliter celebranti. Papa tn̄ qui ante hymnū angelicū conſecrat̉ hec poſſet qꝛ ip̄e miſ­ſaꝝ ſolēnia ꝑficit conſecratus. Differt aūt int̓ epi ſcopos ⁊ ſacerdotes qꝛ licet ſex ſunt q̄ cōiter ad oēs ꝑtinent ſacerdotes: viꝫ cathetizare. baptiza re. predicare. conficere. ſoluere: ac ligare. tamen ad pontificem nouē ſpecialiter ſpectant.ſ. cleri­cos ordinare. ꝟgines benedicere. pontifices cō­ſecrare. manꝰ imponere. baſilicas dedicare. de­gradandos deponere. ſinodos celebrare. criſma cōficere. veſteſ ⁊ vaſa ſatiare. Sūt ⁊ alia que ad officiū epiſcopale ꝑtinēt: puta in fronte criſmare benedictione ſolēnem ante pacem dare: ⁊ ſil̓ia. xxv. di. ꝑlectis. lxviij. di. qͣꝫuis. Uerūtamē ⁊ ma iores ⁊ minores ſacerdotes cōiter in quibuſdaꝫ vicē gerūt ſūmi pontificis.i. chriſti dū videlicet ꝓ pctīs obſecrāt ⁊ ꝑ penitentiā reconciliāt pctō res. Unde apoſtolus Deꝰ erat in chriſto mūdū ſibi recōciliās ⁊ poſuit in nobis ꝟbū recōciliatio nis. obſecramꝰ ergo ꝓ chriſto recōciliemini deo Mediatores eniꝫ ſunt ſecerdotes int̓ deū ⁊ ho mines: dū ⁊ p̄cepta dei populo deferūt p̄dican­do: ⁊ vota deo porrigūt ſupplicādo qͦ circa taleſ debēt exiſtere ut ⁊ deo grati ⁊ hoībꝰ ſūt accepti Nā ut ait alexāder papa.i. q. i. chriſti ſacerdotes