Seite
De iudicijs. mitatum in clericis vt non poſſint prorogare iu riſditionem alterius iudicis. ita tenet glo. Ege autem conſueuiᵇ quādoqꝫ aliter dicere. Nam ſi poneremus vnum iudicem cuius eſſet iuriſditō ⁊ effectus iuriſditionis ſicut epiſcopi. Nam vt videtis epiſcopus penas quas infert ſibi ha­bet: ⁊ habet iuriſditionem ꝑpetuam ⁊ clerici ſu as eccleſias habent ab epiſcopis. Sed ſi eſſet in vno comite qui haberet iuriſditionem in ſuos vaſallos: ⁊ ſui vaſalli haberent feudūᵉ ab eo: tūc inuito dn̄o illi nō poſſunt prorogare iuriſditio­nem alterius: d̓ hoc habemus multos tex. in vſi bus feudorum: ſi de feu. fu. contro. apud quos cauſa debet agi. ca. i. Op. sͣ. ti. ii. ſed ⁊ ſi in ſer uuꝫ.§. ſi quis iudex. So. dico ꝙ iuriſditio iudi­cis pōt prorogare conſentiendoº in eum tanꝗͣ in iudicem. vt hic. ſed tanꝙͣ in arbitrum nō poſ ſent conſentire ſubditi ſui. vt. d.§. ſi quis iudex. Sed alij ſic. vt. l. ſi qui ex conſenſu. C. de ep̄i. au­di. ⁊ tunc nō diceretur habere iuriſditionem: ſꝫ notioneꝫ. vt. l. ait p̄tor.§. i. jͣ. de re iudi. Que ro quomodo cognoſcam vtrum conſenſerūt in eum tanꝙͣ in iudicem: vel tanꝙͣ in arbitrum. Di cit glo. ꝙ hoc intelligitur ex precedentibus ⁊ ſe quentibus. Et ſi hoc non apparet debemus in­ſpicere vtrum pena fuerit promiſſa. Et tunc vi­detur electus: vt arbiter: alias vt iudex. ita no. in d. l. ſi qui ex conſenſuᵉ. No. iſtam glo. quia to ta die compromittitur in aliquos vt arbitros: ⁊ arbitratores: certe ex modo procedēdi poterit cognoſci. an ꝓcedant vt arbitri. puta ſi ordina­rium iudicium ſeruatur: an vt arbitratores: pu­ta ſi ordinarium iudicium nō ſeruatur: hoc etiā poterit apparereᶠ ex ſnīa vtrum componāt ami cabiliter: an vero determinent ẜm punctum iu­ris. vt in auc. ſi vero contigerit. C. e. ⁊. l. ſi de me­is.§. recepiſſe. sͣ. e. ti. ii. Uenio ad ſequentem glo. ⁊ quero quid vellet dicere tex. qui pro tribu nali preeſt vel aliam iuriſditioneꝫ habet. Dicūt quidam pro tribunali preeſt qui habet iuriſdi­tionem ordinariam. Aliam iuriſditionem habꝫ qui habet delegatam. Guil. de cu.ᵍ ⁊ Cy. ſequē­do eum in. l. ſi qui ex conſenſu. C. de epiſ. audi. tenent ꝙ iuriſditio delegata nō poteſt proroga ri in alias perſonas. cū enim ſit limitanda inter illas perſonas tantum: aliam limitationeꝫ nō re­cipit. vt. l. in agris. de acqui. re. do. Unde glo. ex ponit alio modo vt dicatur preeſſe tribūali ille qui habet iuriſditionem vel adminiſtrationem. ⁊ quod dicitur vel aliam iuriſditionē: intelligat̉ de iudicibus iſtis cartularijsʰ qui nullam habēt iuriſditionem: niſi inter conſentientes. De iſtis noc ſequitur do. flo. in. c. i. extra. e. licet ibi do. an. videatur velle contra­rium: quia tunc videtur agere ex pacto iudiciali in quo ſallitur fides iu­dici ⁊ parti: ⁊ ſic duobus. ideo videt̉ cogi preciſe ꝑꝑ no. in. l. ſed he.§. p̄­ter. sͣ. de ꝓcu. ſed ſorte verior eſt opi. do. flo. ꝑ. d. l. ſi cōuenerit. que indi­ſtincte loquitur. nec obſtant no. in.§. pretor: qꝛ in alijs caſibus loquitur vide Imol. ī d. c. i. de iud. ⁊ ꝑ predicta īſertur ad id qd̓ dixi poſt ſcribētes. in­ſti. de ac.§. p̄ terea. ꝗd aūt ſi fieret pa­ctū iuratum de nō decli­nādo iudicē vide q̄ dixi poſt glo. in. l. ſi pecuniam. in pͥn. jͣ. d̓ cō di. ob cauſaꝫ ⁊ ad p̄dicta vide bal. ī. l. i. sͣ. d̓ iuriſdi. om. iu. ⁊ ī. l. fi qui ex ꝯſenſu ⁊ in. l. labeo. C. quō ⁊ qn̄ iudex. quod bene no. a In cleri­cis. Quid ſi clericus eſt ſcholaris ⁊c. An habeat pͥ uilegiū. aut. hīta. vid̓ bal. ibi in. xiii. co lū. pn̄t etiam clerici ꝓro­gare quo ad iuriſditionē volūtariā ẜꝫ bal. in. l. ge­neraliter. in fi. de epiſc. ⁊ cle. ⁊ vid̓ ad c. ſi diligēti. Bal. in. l. pe. in pͥn. C. de pac. ⁊ ibi bar to. in caſu tn̄ fingulari ſi d̓ liquerit in iu dicio ſecula ri: clericꝰ po terit cōueni ri ꝑ ſeculare l. nullū. ⁊ ibi glo. ⁊ bal. C de teſti. ⁊ ibi dixi pꝰ bart ltē ſi eſt de­poſitarius ẜꝫ bal. in. l. acce ptā. in. ii. col. C. de vſur. Item pōt ci tari vt ſe op pōat ad actū bal. ſingulari ter in. l. teſta menta. C. de teſia. Itē ſi ſucceſſit in inſtantia priuato ẜm Imol. in. l. ſi cū homine. de fideiuſſo. ⁊c. b Conſueui. vide bar. ⁊ poſt eum omnino Imo. ⁊ ludo. in. l. i.§. poſt operis. jͣ. de ope. no. nun. t MHaberēt feudū. Adde qd̓ fortius ⁊ multū no. dixit ſpe. de cōpe. iudi. adi.§. l. in ver. clericus. ꝙ clericus ēt expreſſe obligās ſe ſoluturū in aliqͦ loco nō pōt ſe obijcere ep̄o illius loci: ſed ꝯͣhēdo vel delinquēdo bn̄ pōt c. romana. de fo. ꝯpe. in. vi. ⁊ ibi per Io. an. ⁊ vide qd̓ ſingulariter dixit ann. in capi. cū cam. de teſti. ꝙ ſi aliquis litigat corā iudice nō ſuo: in du bio nō videt̉ velle ꝓrogare iuriſditionē: ſed ꝙ actus valeat ꝓut pōt. qd̓ lib. ⁊ de materia ꝓrogatōis vide Inno. in. c. de cauſis. de offi. dele. ſpec. de obli.§. ꝓrogari. ⁊.§. fi. ⁊ adde no. per har. in. l. quero. jͣ. de ſolu. ⁊ bal. in. l. ſi ꝗs in ꝯſcribendo. C. de ep̄i. ⁊ cle. ADDE. ꝙ de ꝓrogatiōe clerici aob̓. conſi. xxxiii. ii. li. ⁊ de ꝓrogatōe laici ꝑ ang. cōſi. clxii. pau. de ca. ꝯfi. iudicibus facit glo. mentionem h̓. ⁊ tex. in. l. reꝫ non nouam. C. e. ⁊ vbi ⁊ apud quē in integ. reſt. l. fi. quod tene menti. Poſſes aliter dicere vt in telligatur preeſſe tribunali ille qui habet certuꝫ locū maioꝝ ſuoꝝ ad reddendū ius vt. l. pe. sͣ. de iuſti. ⁊ iure. vel aliter. iuriſditionē hꝫ hoc ē ꝗ nō hꝫ locū certū maioꝝ ſuoꝝ vt ſunt omnes doc. habent iuriſditionem in ſcolares: vt in aucͣ. ha­bita. ⁊ in prima conſtitutōe. ff.§. pen. vt ſunt ēt omnes iſti qui preſunt aliquibus collegijs quo­rum multi ſunt non habentes certum locum ad reddendū ius. Uenio ad tertiam gl. quero vtrum in criminalibus poſſit prorogari iuriſdi tioᵏ. Breuiter veritas eſt ꝙ ſic in eum qui alias hꝫ iuriſditionē de illis cauſis. vt. l. i. C. vbi d̓ cri. agi oꝫ ibi ēt hoc tꝫ glo. ⁊ hic. ⁊ ad municipales. l. inter. Quero nunquid priuatus poſſit ꝓro gare iuriſditionem eius qui habet delegatam a principe. ⁊ dubium videtur eſſe: quia in ipſo de legato non videtur eſſe aliqua iuriſditio: ſed re quiritur ꝙ alias habeat iuriſditionem: licet non in illum ad hoc vt poſſit prorogari: ſed ille nul­lam habet. ergo videtur priuatus de nouo dare quod non poſſet: ꝙ autē non habeat probo ꝑ l. ⁊ ſi pretor de officio eius cui mā. eſt iuriſditio quod etiam ſentit glo. in. l. cognitio.§. ſi ipſa. e. ti. de quo habes glo. expreſſam in. c. pe. ⁊ gl. ex tra de offi. dele. ⁊ notat Inno. in. c. de cauſis. ex­tra. e. ti. ⁊ Cy. in. l. i. C. d̓ iuriſdi. om. iu. Poteſt tamen iſto caſu fieri prorogatio de tempore ad tempus: vt. jͣ. e. l. ii.§. ſi ⁊ iudex. Iteꝫ de re ad rē vt no. in. d. c. pe. ⁊ gl. ꝑ gl. exͣ de of. dele. Que ro nunquid requiratur expreſſus conſenſus vel tacitus in prorogatiōe. ⁊ videtur hͨ in iſta. l. i. q requiratur expreſſus. Inno. tenet ꝙ tacitus co­ſenſus ſufficit in. c. cum veniſſet. extra de in inte­reſti. non obſtat iſte tex. qui dicit ſe ſubijciant ⁊ conſentiant: quia illud verum eſt in mō loq̄ndi. Ex. l. ſequenti. Conſenſus iudicis in ꝓrogatōie iuriſditōis n̄ eſt neceſſarius de pona ad perſonam. Et nō valet ſententia iudicis ignorantis ſe habere iu­riſditioneꝫ: ſed ſi errat in modo quia neſcit qua liter ſit iudex bene valet ſententia: non etiam va let ſententia ſi iudex ignorat ea que ſunt neceſſa ria ad ſententiam: ⁊ quot nominis fiat proroga tio. Et an requiratur conſenſus iudicis cum fit prorogatio de tempore ad tempus. o Continuat̉ cuꝫ Onſenſiſſe. precedenti: naꝫ ſupra dictū ē ꝙ ex ꝯſenſu ꝑtiū ſit ꝓroga tio: hͨ q̄rit̉ qͣliter ⁊ qͣlis d̓beat eē iſte ꝯſēſus: ⁊ bre xxvii. ⁊. cxliiii. ang. conſi. xxvii. d Conſentiendo. Et qn̄ quis ſe ſummittit iuriſditiōi iudicis ignoran­tis illū eſſe exemptū. plene ꝑ Io. an. ī regula ſcienti. in mercu. e. l. ſi qui ex ꝯſenſu. Et ibi Cy. in fi. ſequit̉ Pe. de ancha. in cle. ſepe. in fi. de v̓bo. ſig. ⁊ vide do. ant. in. c. cū in officijs de preſcrip. f Poterit apparere. Ad de bal. ī auc. habita. in. xi. col. ꝙ ſi ſpe­cifice creat̉ iudex ad in­ſtantiā alius non poterit ēt ex ꝓroga­tione fieri. l. conſulta. C. de teſta. g Guil. de cu. hoc ſeꝗt̉ Cy. bal. ⁊ an­ge. h̓: lꝫ ſpec. contra de cō pe. iudi. adi. §. i. verſi. ſed queritur. h Cartula­riis. Et d̓ hit iudicibꝰ car tulariis. vid̓ bar. in. l. i. in vlt. q. d̓ iur. om. iu. ⁊ ſic videt̉ ꝙ iuriſ ditio tabel lionio poſſit prorogari. ⁊ idem bal. in l. iubemus. §. ſane. C. de ſacroſan. ec. ⁊ gl. in auc. d̓ tab.§. pen. ⁊ do. anto. in prohemio d̓ cre. Contra rium videt̉ velle do. Io. in. c. cum. p. tabellio. de fi de inſtru. al legat io. an. ſ addi. ſpe. de inſtru. edi. ⁊ etiam bal. in l. repetita. C. de ep̄i. ⁊ cle. ⁊ bal. hic in i Poſſes aliter. Et de materia pro rogationis per Inno. in c. de cauſis. de offi. dele. ⁊ ia. bu. in. l. ſi ſocietateꝫ. pro ſoc. bōa glo. in ca. ro mana. in v̓. ſuſcipere de ſo. compe. in vi. k Prorogari iuriſditio. An in criminalibus poſſit fieri ꝓrogatio. Ad de Cy. in. l. ꝓcurator. C. de penis. ⁊ glo. in. l. nō valet. C. de plagi. Inno. dubitat in. d. c. de cauſis. de offi. dele. per ſpe. de compe. iudi. adi.§. i. v̓ſi. ſed nunquid in ſuum. ⁊ Imol. in. c. i. de offi. ordi. ſed bal. in. d. l. ſi qui ex conſenſu. de epiſco. audi. tenet contra bar. ADDE an in criminalibus poſſit fieri ꝓrogatio abb. al. conſi. xxxiii. ⁊ ang. xxvii. l Expreſſus conſenſus. ſufficit tacitus cōſenſus in ꝓrogando. per ang. ⁊ Imol. de ſolu. in. l. quero. Onſenſiſſe. Qui ſciāt. ſed vtruꝫ poſſit prorogari iuriſditio iudicis de cuius iuriſditione dubitatur. Inno. eleganter voluit: ꝙ ſic in c. paſtoralis. de reſcrip. ⁊ Cy. in. l. fi. C. de excep. ⁊ refert ang. in. l. l. sͣ. e. ſecus ſi ignoraret. de quo ēt latius per ange. in. l. ſi per errorem. de riuriſdi. om. iudi. ⁊ vnum adde in materia prorogatiōis ꝙ ſi princeps vel papa reſeruat ſibi iuriſditionē partes velint nolint erūt ſub eo nec in aliū y ij