Seite
De interrogatorijs actio. Qui īter Qui īterrogatus. ogat̉ te net̉ qͣſi celebraſſet ꝯͣctum ſuꝑ quo īterrogatus eſ ſet. h. d. Oppo. īmo videt̉ ꝙ cōfeſſus habea tur pro ꝯdēnato: vt. l. i. C. de ꝯfeſſ. glo. fatet̉ ꝯͣri­um ꝙ iſta cōfeſſio inducit ꝓbationem ⁊ facit eū hēri pro ꝯdēnato: ſed illa cōfeſſio ꝓbationeꝫ tm̄ inducit: vt. sͣ. e. l. in fi. Idem in his que ꝑtinent ad litis deciſionē. ⁊ ſunt deciſiua ꝑtis. Rō appa ret in ꝓmptu: ꝗa lꝫ ſit veꝝ tn̄ id de quo eſt cōfeſ­ſus nō ſufficit ad condēnationem. Erronea cōfeſſio poſt liteꝫ Qui iuſto. ꝯteſtatā pōt reuocari ex cā iuſti erroris: ſecus ſi fuerit in dolo vl̓ lata culpa. ante litē ꝯteſtatam pōt reuocari indiſtincte niſi captio actoris emergat h. d. Primo loquit̉ qn̄ quis vult reuocare poſt litē cōteſtatā. ſecūdo qn̄ ante litē cōteſ. ſcd̓a ibi celſus. Primo q̄ro exem pluꝫ de iuſto errore. ⁊ de errore qui cadit in cul paꝫ. Et no. ꝙ iuris error eſt lata culpa. ſimile in l. libelloꝝ.§. notāter de his qui no. infa. Op. de ver. celſus. ad.§. qui iuſto. So.§. qui iuſto. lo quit̉ poſt litē cōteſta. ver. celſus ante. Itē.§. qui iuſto loquit̉ in errore facti. ꝟ. celſus pōt ītelligi in errore facti ⁊ iuris vt colligit̉ ex dictis Dy. ex tra de re. iu. c. iuris ignorātia lib. vi. ibi vlterꝰ ⁊cͣ. Itē ver. celſus p̄t ītelligi qn̄ ſciēter falſuꝫ ꝯfeſſus eſt in his que ſpectāt ad litis p̄ꝑationē: ita intel­ligit gl. C. de iuris ⁊ facti ignorātia. l. error. ⁊ hic tāgit glo. Quero qͣliter ꝓbabit̉ error. glo. hic notabiliter dicit ꝓbādo rē aliter ſe hr̄e p̄ſumitur error. pro hoc. C. de iur. ⁊ fac. ign. l. poſt diuiſio­nem. iſtā materiā examinaui plene in. l. nō fatet̉. jͣ. de cōfeſſ. Itē nō. fi. ex quo pluries feci fieri cau telā talē quādo aliꝗs dixit ꝙ vult reuocare con­feſſionē ⁊ aliꝗs notarius eſt rogatus de hͦ ꝙ fa ciat ꝙ notarius notificet illi ⁊ ille vadat corā iu­dice ⁊ dicat ꝙ cum ꝑuenerit ad eius notitiā reꝫ ſe habere aliter prout inuenit in tali inſtrumen­to quod aliter dicit. Filiꝰ ex mēdacio punit̉ I filiū S. n̄ ex taciturnitate. h. d. Cōfeſ­Onfeſſionibus. nonibꝰ eſt ſtāduꝫ ꝗbus ius vel natura non repu­gnat. hoc dicit. I ſeruus. v No.§. ꝙ ſicut quādo Quaquam. nt trāſlatio de vno tꝑe ad alid̓ reꝗͥrūt̉ extrema habilia vt. l. ſcire. sͣ. ex ꝗ. ca. ma. ita qn̄ de ꝑſona ad ꝑſonā: qd̓ no. de quo pleniſſime in. l. ſi quis pro emptore. de vſuca. o Si ille ꝗ aliuꝫ Ui ex pari C. ut pͥncipalē d̓ fendit nō ē ſoluēdo in aliū actō reſtituit̉. h. d. vel ſic. Snīa lata cōtra vnū ex ſua ꝯfeſſione nō liberat veꝝ dn̄m. h. d. Qn̄ nō tꝫ iudiciū ꝯtumax I lli S. in nō rn̄dēdo nō pōt hēri pro ꝯfeſſo. h. d. vel breuius. Inter quos nō valet iudiciū nec ꝯfeſſio. h. d. Si ex variatiōe Ui ſeruum. ꝑſone ꝯuēti nō variat̉ cā: vnius cōfeſſio ⁊ ſolutio liberat veꝝ debitorē: ſecus ſi variatiōe ꝑſone ꝯtingit va riatio cāe niſi veri debitoris noīe factū fuerit. h. d. Quā. l. not. ⁊ ponit duo dicta q̄ vident̉ ꝯͣria ⁊ ſoluit cū magna ſubtilitate. Et no. diſtinctioneꝫ pulcherrimā q̄ eſt in tex. iſto vt apparet ex ſūma rio. No. etiam ex fi. huius. l. ꝙ nō eſt neceſſe ꝙ no. Spe. de teſte.§. qͦliter v̓. ꝗd gͦ cum v̓. ſe. ⁊ qd̓ no. bal. ī. l. ij.§. qd̓ obẜuari. de iura. calū. in v̓. ij. q̄rit̉ vbi voluit qͣ vbi rn̄ſio nō ē talis q̄ rele uet ab onere ꝓbādi nō eſt ſufficiēs. ad illd̓ eī īducte ſuerūt poſi­tiones. c. i. ⁊ ibi gl. d̓ ꝯfeſ. in. vi. no. in d.§. qd̓ obẜ­nari. ⁊ in cle. ſepe. d̓ v̓. fig. ⁊ ita obtinui in curia mer catoꝝ bono nie. ⁊ fuit iu dicatū ꝑ. d. pe. d̓ magna nis maxīe ſtā te ſtatuto ꝙ ſi ꝗs in ſctō ꝓprio nega­uerit poſitio nē ⁊ ꝓbet̉ ꝯͣri uꝫ pūiat̉. nā ſi dctā rn̄ſio admitteret̉ nūqͣꝫ eēt lo­cus pene. nō ob. dcm̄ bar. h̓ qꝛ p̄t ītelli gi qn̄ ex act. ꝓdu. apꝑet vel qn̄ rn̄dēſ hoc fac̄ apꝑe re vt no. ſpe. in locis pͥal­legatis. vel in ſcō alieno qn̄ hꝫ ꝓbabi lē ignorātiā. ⁊ ad iſtas rn̄ ſiones vide ſpe de īſtru. edi.§. nūc di cemꝰ. v̓. ꝗd ſi ꝗs ī libello. ⁊ bald. hic. ADDE. bal. ꝯſil. ccxxxix. li. iij. ⁊ q̄ reꝗ rant̉ ad hoc ut poſitio di cat̉ ꝯfeſſata ang. cōſilio cxxxv. bald. ꝯſi. clxxxij. ⁊ qn̄ ꝯfeſſio et ronea poſſit reuocari ro. ꝯſi. cccclxxv. a Qui īter rogatꝰ. Iſtū tex. allegauit bar. ad vnuꝫ qd̓ no. ī. l. iij. §. idē ſcribit d̓ pec. ⁊ ꝙ ta lis rn̄ſio pre miſſa aroga tiōe nō cre­dit ⁊c̄. nō re leuet aduer ſariū ab one re ꝓbādi nec ſit admitten da firmat bar. pꝰ glo. ī d.§. qd̓ obẜ uari in. iiij. col. ⁊ ī fi. vi. in omni actu facto per ꝓcuratoreꝫ dicatur ꝙ ip̄e faciat procuratorio. noīe domini. nam hic in fi. lꝫ haberet mandatū nō dicebat ſe facere noīe al­terius ⁊ hꝫ locū actio mandati: facit. l. poſt dotē ſol. mat. ẜm lec. Dy. ⁊ ibi dixi vobis. Ultimo no. ex lec. huius glo. ꝙ qn̄ ex varietate ꝑſonaruꝫ variat̉ cā impedit̉ cōſtitutio duoꝝ reoꝝ debēdi. Sed opp. nōne duo rei debēdi ⁊cͣ. vt in glo. Idē habetis in. l. ſi id qd̓. jͣ. de duobus reis. ꝓut loquit̉ in ꝓmiſſione dotis ⁊ vſu. z Quero qn̄ debeat Sicundꝫ. mouere eꝗtas iu­dicē. dico ꝙ quatenus actiōis cauſa pro ponitur. vt hic. Repetitio. Ex repetitione ſequenti. Que ſint interrogationes de quibus in hac rubrica: ibi. Querit. Et an ſit neceſſe ꝙ libellus offerat̉ in iſtis īterrogatiōibus: ibi. Scd̓o. Et qn̄ in offō iudicis ſit ofſerēdus libellus: ibi. Sed cō tra. Et que ſit dr̄a īter īterrogationē ⁊ poſitionē ⁊ ꝗd ſit poſitio: ibi. Uenio ad ſextum. Et ꝗbus poſitiōibus ſit reſpōdendū ⁊ quibus non: ibi. Et bene dicit. Et quo iure ſint introducte poſi­tiones: ibi. Venio. Et quo iure fiāt poſitiones: ibi. Deīde. Et ad ꝗd fuer̄t poſitōes īducte: ibi. Deīde q̄ro. Et quo tꝑe fiāt poſitiōes: ibi. Dein de q̄ro quo tꝑe. Et vſqꝫ ad ꝙ tp̄s fiāt poſitōes: ibi. Deīde q̄ro vſqꝫ. Et an debeāt fieri rn̄ſiōes corā iudice: ibi. Deīde q̄ro vbi. A ꝗbus autem poſſint fieri poſitiōes ⁊ qual̓r fiāt in fi. l. In chriſti nomine Sicunqꝫ auſqꝫ mr̄is virgi­nis glorioſe ⁊cͣ. Repetiturus. l. vbicunqꝫ in eius littera hūc ordinē ſeruabo. Nā pͥmo cōti nuabo rubricā ad ſuꝑiora. ſecundo omittendo caſum ſūmarium: ꝗa lex iſta propter eius breui­tatem ſeip̄am ſummat: ponaꝫ caſuꝫ in terminis. tertio legam lr̄am ipſam exponendo. quarto no tabilia colligaꝫ. ꝗnto opponā. ſexto querā. ſepti mo audiaꝫ ⁊ ero de pn̄ti actu expeditus. Redeo ergo ad pͥmum videlꝫ ad rubrice cōtinuationeꝫ ⁊ continua ipſam ut no. sͣ. in glo. Contra quam oppono ꝙ nō ſit bona ⁊ ſic. Cauſa dꝫ p̄cedere ſuum cauſatum: ꝗa ẜm philoſophum cauſa eſt ad cuius eſſe ſequitur alid̓. ⁊ ꝓbatur per. l. iij.§. ex plurimis. ⁊ quod ibi no. jͣ. de aquirē. poſ. ⁊ de exceptione rei iudicate. l. ſi mater.§. eandē. ⁊. l. cum de hoc. ⁊. l. an eandē.§. actiones. Facit qd̓ vulgariter dicimus. Remota cā remouet̉ effectꝰ ab eo cauſatus. l. generaliter. de ep̄i. ⁊ cle. ⁊. l. oē. ff. de adopti. ⁊ de dona. l. ij.§. fi. ⁊. l. ſe. cū ſi. ſꝫ ita eſt ꝙ actio ꝑſonalis hereditaria per quā certum petitur pͥncipal̓r eſt cā iſtius īterrogatorie actio nis ⁊ interrogationis per hoc edictuꝫ fiende: vt patet. in. l. i. ergo tractatus talis actionis tanqͣ cauſa debuit p̄cedere iſtam materiam tanꝙͣ effe ctuꝫ ab ea cauſatū. Rn̄. ⁊ dico ꝙ expoſititio tua eſt vera ꝙ cauſa debet precedere cauſatum quo ad producendum rem in eſſe. ar. sͣ. de ori. iuris l. i. ⁊ quod ibi dixi. ⁊ ita eſt etiaꝫ hic: quia quo ad proponendam rem in eſſe.i. materiam huius ti. oportet ꝙ talis actio precedat ⁊ ꝙ cōpetat acto ri: ſed quo ad ordinem iudiciarium iſta debet p̄ cedere: ⁊ ita loquitur glo. ⁊ patet in. ll. p̄dictis. Sed contra p̄miſſa oppo. ꝗa cauſatuꝫ pōt in eſſe produci ſine cā: vt. l. demōſtratio. ⁊. l. cū ta­le.§. falſam. jͣ. de ꝯdi. ⁊ demō. īſti. de leg.§. lōge. ⁊. C. de fal. cā adiecta. l. ij. So. p̄miſſa loquūt̉ in cā ꝓxima ītrinſeca ⁊ eſſentiali. tu vero arguis de cauſa extrinſeca ⁊ remota ⁊ accidentali: vt patet in. d.§. falſam. vbi remanet diſpoſitio teſtato de del an ac mittit̉ rn̄ſio ꝯditiōalis ⁊ qͣlificata ⁊ ꝗd ſi dicat dico vt: in inſlr̄o ꝯtinet̉ vbi al legat ſpe. Ui ẜuū No. ēt. vid̓ no. bar. in. l. ita ſtipu latꝰ.§. griſo gonꝰ. de v̓b. ob. no. ꝙ ſi ti cius ꝯfeſſus ē ſe īterſeciſ­ſe hoīeꝫ ⁊ ꝓ­pter hoc de capitatus eſt ⁊ poſtea ap­ꝑet ſempro­niū fuiſſe de linquentē ⁊ non titiū an ſempronius debeat deca pitari. text. ē hic not. alle gat bal. ī. c. i. §. iniuria cir ca ſi. d̓ pace iura. fir. ⁊ vi de āg. ⁊ imo. in. l. quotiēs §. i. ſol. ma. ⁊ vide imol. in l. is ꝗ reꝰ in fi. de publi. iudi. in v̓. in eadē glo. ibi p̄cedēte die ⁊cͣ. ⁊ bal. ī. l. ij. in fin. C. ꝗ bus res iu. Bicūqꝫ vt hic. ⁊ ad gl. h̓ vid̓ bar. ī. l. actor in pͥn. C. de ꝓba. ⁊ vide xj. caſus no­tabiles ꝑ gl.­sͣ. e. l. i. ⁊ qd̓ dixi poſt gl. ⁊ bart. ī aut. ꝗ ſemel. C. d̓ probatio.