Seite
De interro. act. tis teſtibus vel amicis ꝯſultis. Pe. tenet primuꝫ in aut. in iſto. vbi noua allegat̉ cā. ar. sͣ. e. l. de etate.§. ex cauſa. Item dicunt ꝗdam ꝙ poſitioni de alieno facto non eſt rn̄dendū. ar. jͣ. re. amo. l. marcellus. Mar. ⁊ Pe. tenēt ꝯͣrium ſi factū alienū faceret ad cām. nec obſtat. l. mar­cellus: ꝗa loꝗt̉ in facto qd̓ eſt de ꝟitate. hic de facto qd̓ eſt de credulitate qd̓ placet dn̄o meo. ar. C. de re. cre. l. gn̓aliter.§. his de pn̄tibus. Iteꝫ dicūt aduocati ⁊ doc. ꝙ poſitioni iuris tm̄ eſt rn̄dendū. ꝗa ius eſt certū ⁊ de­terminatum. vt. l. iii. de iuris ⁊ fac. igno. ⁊ tangit̉ in glo. in. l. non fatet̉. jͣ. de ꝯfeſſis. Quibus op. dn̄s meus de. l. ornamentoꝝ. jͣ. de aur. ⁊ ar. leg. Ad qd̓ ipſe rn̄det ꝙ ibi heres poſitioni iuris ſponte rn̄dit: ſed īuitus rn̄dere nō tenebat̉. Sed an poſitioni alternatiue ſit rn̄dendū vel ſit admittenda hic nō tracto: ꝗa dn̄s meus remittit ad ea que Inno. dicit exͣ de reſcrip. c. ex parte. Iteꝫ qd̓ ſub ijcitur in dicta diffinitione ꝓbationis loco ſuccedens pꝫ sͣ. e. l. i. in fi. ⁊ qd̓ no. in. d.§. qd̓ obſeruari. ⁊ qd̓ ſubij­cit hn̄s interrogatōeꝫ annexam.ſ. de iure per ſacr̄m d̓ ve ritate. ſed de ꝯſuetudine ꝑ ſacr̄m de crudelitate. vt not. in. d.§. qd̓ obſeruari. Licet ꝗdam aliter dicāt. vt not. sͣ. e. l. i. in pͥn. gl. circa fi. Denuo q̄ro quo iure ſunt intro ducte poſitiōes. Et certe dicunt ꝗdam vt Io. an. exͣ de ꝯfeſſis. c. i. li. vi. ꝙ ſunt inducte iure ſcripto antiquo ꝑ. l. aufidius. vbi ponit ēt. jͣ. de le. iii. Alij dicūt inductas eē iure nouiſſimo. vt in aut. de his qui ingre. ad ap. in fi. q̄ eſt in. d. aut. in iſto. Pe. ⁊ Ia. de ra. tenent ꝙ poſitiōes nō ſunt inducte de iure aliter ſcripto ⁊ ciuili. ⁊ hec pra­tica ⁊ theorica ſic on̄ditur. libellus offert̉. lis ꝯteſtatur reus citat̉. vt in aut. offerat̉. C. de litis ꝯteſta. ⁊ iurat̉ de calūnia. Iam actor iurat ꝙ hꝫ iuſtā cām agendi ⁊ ſtatiꝫ cum ſciet cām iniuſtā illā dimittet. ⁊ reus iurat ꝙ hꝫ iu­ſtā cām defendendi ⁊ ꝙ ſtatī cū ſciet cām iniuſtā ꝯfitebi tur ꝟitatē ꝑ. d.§. fi. de his ꝗ ingre. ad ap. itē iurat aduo catus: vt. l. rem nō nouā.§. pr̄oni. C. de iudi. Cū igitur actor ⁊ reus ſtatī ſciūt cām iniuſtā dn̄t eā relinquere al̓s ſunt ꝑiuri: ſed ad ꝗd fiūt poſitōes cū nō ſūt inducte iu re ſcripto ſed cōſuetudinario. qd̓ ēt ſentit gl. ⁊ Guil. in. d.§. qd̓ obſeruari. qd̓ dn̄s meꝰ cōfitetur eſſe verū in poſi tionibꝰ q̄ fiūt poſt litē ꝯteſtatā: ⁊ hoc ꝑ ſacr̄m gn̓ale d̓ ca lūnia p̄ſtitū. vt. d. aūt. in iſto. ⁊ in aūt. ſacr̄a. eo. ti. Sed q̄ fiunt ꝑ hūc ti. an̄ li. ꝯte. ⁊ ꝑ ſacr̄m calūnie preſtitum bn̄ ſunt inducte iure ſcripto antiquo. vt pꝫ. sͣ. e. l. i. in caſibꝰ ſpālibꝰ ibi no. Et rn̄det ad. l. aufidius. ⁊ bn̄ ꝙ ibi loꝗt̉ opponēdo non ſtatuendo vt ibi pꝫ in lr̄a. ⁊ ita ibi ſenſit glo. Deinde quero quo iure fiāt poſitōes. Ad qd̓ rn̄­deo ꝙ lꝫ eoꝝ inuētio fuerit de iure ꝯſuetudinario. vt di xi. tn̄ fiunt ꝑ offm̄ iudicis. vt. sͣ. e. l. i. in fi. facit qd̓ not. sͣ. in rubrica qd̓ ibi latius dixi. Deinde q̄ro vn̄ dicat̉ poſi­tio. Rn̄deo ꝙ dr̄ ex eo qd̓ ſuꝑ ealis ponat̉. arg. sͣ. de iu­ſti. ⁊ iure. l. i.§. his. ⁊ ſic ita denomīat̉ tanꝙͣ inſit litis fū­damentū. adeo ꝙ in ꝯfeſſatis vel negatis lis vlterius ꝓ tendit̉ vel nō ꝓtendit̉. vt. l. i. C. de ꝯfeſ. ⁊. jͣ. e. l. in fi. ⁊ s. ad le. aquil. l. ꝓinde.§. fi. ⁊ ibi no. facit qd̓ ſupra dixi ex­ponendo diffinitionē. Deinde q̄ro ad ꝗd fuerūt poſi tiones inducte. Breuiter rn̄deo ad hoc vt ponēs ꝑ rn̄­ſiones aduerſarij ab oneribus ꝓbationis releuet̉. ar. sͣ. ad. l. acꝗl. l. inde neratius.§. fi. ⁊. l. ꝓinde. vt pꝫ. sͣ. e. l. i. qd̓ ēt ſentit glo. in. d.§. qd̓ obſeruari. in gl. in fi. Dein­de q̄ro quo tꝑe fiāt poſitōes. Breuiter dico ꝙ illo quo ꝓbatōes ēt poſitōes q̄ fiūt ſuꝑ termino ꝓbatorio in cā dn̄t fieri poſt litē ꝯteſtatā: ⁊ poſt iuramentū gn̓ale de ca lūnia p̄ſtitū: ꝗa lite ꝯteſtata preſtant̉ cū loco ꝓbationis ſuccedāt illo tꝑe dn̄t fieri. C. de teſti. aut. ſi ꝗs ab aliquo in cor. e.§. pe. ergo ⁊ ipſe poſitōes. ar. sͣ. ſi ꝗs cau. l. ſi ea .§. ꝗ iniuriarum. In emergentibus ⁊ incidentibus an̄ litē ꝯteſtatā debent fieri poſitiones. ar. sͣ. e. l. i. cuꝫ in eis ſpāliter de calūnia iuret̉. ar. C. de iura. calū. l. ii.§. qd̓ ob­ſeruari. qd̓ tenuit dn̄s meus in autē. hoc iufiuran. eo. ti. Deinde quero vſqꝫ ad qd̓ tempus fieri poſſunt. Rn̄­Ro p cura tore. Ad ītellectū huius.ſ. add̓ bal. in aut. ge neraliter in. vii. colū. de epiſ. ⁊ cle. ⁊ ang. in. l. ſic̄. C. de repud. her̄. ⁊cͣ. ⁊ bar to. in. l. is p̄t de acꝗ. here. vbi intelligit ꝓut facit hic gl. ⁊ bar.ſ. ꝙ non poterat eē heres ali as ſecꝰ: ⁊ ita ēt ang. in. d. l. ſicut. ⁊ no. ꝙ rn̄ſio fctā vni ī iudicio nō nocet ſibi ꝯͣ aliū in alio iudicio qd̓ ē veꝝ niſi iudi cia hec ita ſe habeāt ꝙ a­cta in vno fa ciunt fideꝫ in alio. ⁊ iō ſi ꝗſ dixerit ſe he­redē petēdo hereditatem nō p̄t poſtea negare ſe eē heredē ꝯͣ cre ditores.l. fi. ⁊ ibi hoc bal. in. iiij. col. d peti. here. ℟ica De quibus rebꝰ ad eundē iu­dicē eatur. deo ⁊ dico ꝙ quedam ſunt poſitiones regulares quas pars facit parti ſeu iudex ad inſtantiam partis ⁊ ille fie­ri debent ante ꝯcluſionem cauſe. vt. C. de iudi. l. iudices ⁊ aut. iubemus. in corpo. vn̄ ſumit̉. Quedam ſunt regu lares quas iudex facit ꝓprio motu: ⁊ ille poſſunt fieri ēt poſt ꝯcluſionem in cā: vt hac. l. ⁊ exͣ de fide inſtru. c. cuꝫ Ioā. Deinde quero vbi debent fieri rn̄ſiones. rn̄deo ⁊ dico ꝙ ante iudicem. Et ſi quidem fient cauſa plene cognita ad litis deciſionem: ⁊ tunc in loco maiori ⁊ con ſueto. vt. sͣ. de iuſti. ⁊ iure. l. i. ⁊. C. de dila. l. a procedēte. Si aūt ad litis ordinationem cum cauſe cognitiōe ſum­maria tunc coram iudice ſedente domi vel itinere. vt. sͣ. e. l. voluit: ⁊ ibi no. Deinde quero a quibꝰ poſſunt fie ri poſitiones. rn̄deo a principalibus partibus.ſ. actore ⁊ reo cum vterqꝫ iuret de calūnia. vt. l. ii. in prin. C. de iu ramento calū. Et reus in eis aliquid aſſerat ſicut ſi in ſe onus ꝓbationis ſumeret. jͣ. de ꝓbationibus. l. circa. Itē a ꝓcuratore cum mandato. quod dic: vt. sͣ. de ꝓcurato ribus. l. nō ſolum in prin. Nec ob. sͣ. eo. l. ſi ſine.§. fi. ꝗa hic ꝓcurator nō eſt alius cum perſonaꝫ dn̄i repreſentet vt. jͣ. de dā. infe. l. qui bona.§. qui alieno. sͣ. de ꝓcu. l. mi nor.§. qm̄. ⁊. e. ti. l. ſed ⁊ he.§. defendere. Item nō ob­l. ſi defenſor. in prin. sͣ. e. ꝗa ibi ſine mandato erat defen ſor. vt ibi no. Non ob. huic ſolutioni. sͣ. e. l. qui ſeruū. pͥ­mo reſponſo: ꝗa ibi dn̄s habuit ratum: vt no. in. d. l. ſi d̓ fenſor. Rō eſt quia ipſi ꝓcuratores cum mandato d̓ ca lumnia iurant ēt hodie: vt dicit dn̄s meus in aut. princi­palis. C. de iura. calū. ⁊. l. pretor. in prin. jͣ. de dam. infe. Et hac ratione ꝓbationes poſſunt fieri a principalibus perſonis.ſ. reo ⁊ actore ⁊ eoꝝ ꝓcuratoribus cum man­dato. Quero deinde qualiter fiant poſitiones ⁊ quali ter eis rn̄detur. Ad hoc rn̄det Ia. de are. ꝙ ſi iuratum ē generaliter de calūnia ⁊ eius pretextu fiat poſitio: tunc debent fieri ẜm credulitatem. Eodem mō rn̄ſiones fie­ri debent ẜm credulitatem. ar. dictorum exͣ de ꝯfeſ. c. ſta tuimus. li. vi. Si vero eſt iuratum de veritate dicenda cu ius contemplatione ⁊ obtentu fiat poſitio: rn̄dendum eſt ita eſſe vel nō eſſe. arg. jͣ. de re. du. l. is qui ducenta.§. vtꝝ. ⁊ de iureiurā. l. duobus.§. fi. ⁊. l. naꝫ ⁊ poſtea.§. i. ⁊ exͣ de elec. c. dudum. Alij dicunt ꝙ actor ſemꝑ deponit ꝑ veritatem. ſed reus de credulitate tm̄. ar. jͣ. de reg. iur. l. qui in alterius. Verum eſt tn̄ ꝙ vbi in vim iuramenti de calūnia ſit poſitio dꝫ fieri ẜm credulitatem cū dicat̉ aſſerta credulitas. vt. sͣ. dixi in diffinitione poſitionis ẜꝫ Ia. de are. Alij dicunt ꝙ poſt litem conteſtatam tm̄ d̓ ve ritate: ante vero de ſcientia. Azo dicit. sͣ. eo. l. i. in pͥn. in glo. certa ⁊ cetera: ꝙ ante litem ꝯteſta. ⁊ poſt de creduli tate tm̄. ⁊ ita dicit de conſuetudine hoc debere ſeruari ⁊ illud idem tenendum. ar. eius quod no. sͣ. e. l. qui īter rogatus. in prin. ⁊ idem ſentit glo. in. d.§. qd̓ obſeruari. Et hic ſit finis cauſa breuitatis. Un̄ in iſta materia poſ­ſent fieri queſtiones infinite. vt tractat Spe. in ti. de po ſitionibus. ⁊ archi. ⁊ Io. monachi. de confeſſis. c. i. ⁊. c. preſentium: de teſti. lib. vi. ⁊ de iureiuran. c. cum in po­ſitionibus. ⁊ vide quod no. C. de iura. calum. l. ii.§. qd̓ obſeruari. Additio. Confeſſio pre­Rōcuratore. iudicat quo ad ꝑ ſonam interrogantis non quo ad alios. hoc di­cit. vel ſic. reſponſio facta in iudicio non preiudicat re­ſpondenti niſi reſpectu interrogantis. hoc dicit quam l. no. Op. ꝙ ſic reſpondendo videtur gerere pro he rede vnde omnibus tenetur. vt. l. pro herede. de acꝗr. here. Glo. dicit multa circa hoc. hͨ eſt veritas ꝙ hͨ loqui tur in eo qui non poterat eſſe heres vel qui iaꝫ repudia uerat vel erat emancipatus qui ẜm iſta tēpora habebat petere bonoꝝ poſſeſſionē. Unde ꝯfeſſio iſta preiudicat reſpectu interrogantis non alterius. De ꝗbus rebus ad eundem. iudicē eat̉. Rubrica.