L De peculio. t̓ o o .l. pe. ⁊ fi. l. iure nr̄o. jͣ. de teſta. tute. ⁊. l. pe. jͣ. d̓ cura. furi. eꝗtas ⁊ a pͥma cauſat̉. nā hoc eſt equū ꝙ pr̄ vel dn̄s cōd̓ qua. q. dic vt ibi. ¶ Secūdo no. ꝙ actio exercitoria ⁊ ueniat̉ ex ꝯtractu filij vel ſerui ꝓpter eoꝝ uolūtatē q̄ eſt īſtitoria dant̉ inſolidū. iſta vero inqͣtū peculij vires pa dū cōcedūt peculiū a iure p̄ſūpta: ⁊ ꝙ ipſi eatenꝰ teneā tiunt̉. ¶ Tertio no. ꝙ ē p̄mittendū illud qd̓ ē maioris tur ⁊ ī plus ſe extēdat obligatio: niſi ꝙͣtū ē ī peculio. er pōderis ⁊ valoris potiuſꝙͣ qd̓ ē minoris. Itē no. ꝙ ip̄e go ⁊cͣ. ¶ Tertio op. ꝙ nūqͣ actio d̓ peculio hꝫ locuꝫ q̄ cōtractꝰ ē ille ꝗ tribuit actionē. tu dic ꝙ cōtractꝰ tribuit dat̉ īquātū ē ī peculio. nā peculiū ē d̓ducto eo qd̓ patri obligationē. obligatio vero actioneꝫ. vn̄ actio hꝫ duas vel dn̄o debet̉: vn̄ lꝫ actualit̓ ſit peculiū tn̄ ī ſubſtātiali cās. vnā mediatā vt ꝯtractū. aliā īmediatā: vt obligaappellatiōe nullū peculiū eē cenſet̉: vt. l. peculium.§. ſi tionē: vt. l. lꝫ.§. ea obligatio d̓ ꝓcura. ¶ Itē no. ꝙ iſta ere. jͣ. e. qd̓ ēt ī dote ⁊ ceteris vniuerſitatibꝰ ꝯtīgit: vt. l. actio ē datiua ⁊ nō natiua: ſꝫ ꝯtrariū. jͣ. dicā. ¶ Op. ꝙ qd̓ dr̄. jͣ. d̓ ī rē ver. ⁊. l. ſi is.§. dr̄. jͣ. de iure do. ⁊. l. meuio ex hoc edicto agat̉ īſolidū: ſicut ex alijs ſuꝑioribꝰ titu.§. a me. de le. ij. ⁊. l. ij. ī pͥn. jͣ. d̓ dote p̄le. cū ſi. itē peculiū lis de īſtito. ⁊ de exercito. So. ex hoc edicto agit̉ triplieſt: vt dixi ꝙ volūtate dn̄i vel pr̄is filiꝰ vel ſeruus habet citer. pͥmo de peculio: ⁊ tūc p̄dicti tituli ab iſto differūt ſeꝑatū a rōnibꝰ dn̄icis: vt. l. depoſiti.§. fi. jͣ. e. Sꝫ ſi ī eo in duobus. nā ī illis dat̉ īſolidū. hic de peculio. ſecūdo filiꝰ uel ẜuus pr̄is vel dn̄i debitores efficiant̉: ergo quo differūt: qꝛ illi habēt locū qn̄ eſt determinatū certū gemodo d̓ eo peculio pater vel dn̄s ꝯueniunt̉: vt. l. eo tꝑe nus negociatiōis. hic qn̄ nullū. ſecūdo modo agitur d̓ ī prī. jͣ. d̓ pecu. So. dū dicit ꝙ in eo debitores efficiunt̉. in rē ver. ⁊ tūc differūt illi tituli ab iſto: qꝛ illi inſoliduꝫ: hoc ītelligo nō ſolū ī caſibꝰ. l. peculiū ex eo. jͣ. eo. ſꝫ vbihic inqͣtū eſt verſū. ¶ Itē illi qn̄ eſt certū genꝰ negocia cūqꝫ. nā cū ſic dat.ſ. vt ſit peculiū manifeſte apparet nō tionis. hic qn̄ nō eſt certū. tertio mō agit̉ qd̓ iuſſu. ⁊ tūc ſic dari vt obliget̉ ad illd̓ recipiēs: qꝛ ſic nō eēt peculiū illi ab iſto nō differūt niſi ī vno. nā illi hn̄t locū qn̄ ē cer ¶ Sꝫ ꝯtra iſtā ſolutionē op. nā hoc peculiū ē ī dn̄io pa tū ⁊ limitatū genus negociatiōis: hic qn̄ incertū. ſꝫ cōtris vel dn̄i. ergo ꝗ illud tenet hoc ip̄o obligatꝰ ē: vt in ueniūt ī alio: qꝛ ſicut illi inſolidū ēt iſte inſolidū. ita deſti. de ac.§. i. So. iſta obligatio ē īpropria ad tractatū d̓ bes ītelligere glo. tuā. ¶ Ex glo. oppo. ⁊ vr̄ ꝙ iſta non peculio nō ꝑtinēs. lex eniꝫ d̓ naturali obligatiōe loꝗt̉ poſſit aliquo mō cōpetere: qꝛ lex dicit ꝙ ꝯtra nos agit̉: vt. l. ſi ex noxali. ī fi. jͣ. e. ⁊. l. nec ẜuus. ⁊ īſti. qd̓ cuꝫ eo.§. aut ex ꝯtractibꝰ per nos initis: aut ex quaſi ꝯtractibus cū autē: vel dic ꝙ illa obligatio cōtra illū ꝗ meū tenet: delictis: vel qͣſi delictis. aut ex varijs figuris cārū. nā ꝓ tūc ē quotiēſ ego deſtino rē petere nō vt deſtino nō pe his cōpetūt actiōes q̄ ꝑſonales dicunt̉ ex eo ꝙ ꝑſonas tere: vt ē ī peculio: ſꝫ dn̄s amitteret eo ip̄o ſeruū ſibi ob imitant̉ eoꝝ ꝗ cōtrahut: vt inſti. de ac.§. omniuꝫ. Sed ligatū ad peculiū reſtituendū. qͣpropter peculiū eē dehic dr̄ ꝙ pater vel dn̄s ꝯuenitur ex ꝯtractu filij vel ẜui. ſinit: niſi dolo faciat. tūc eniꝫ lꝫ deficiat: tn̄ fingit̉ nō de ergo ⁊cͣ. Itē alia rōne nā alteri per alterū nō dꝫ iniqua ficere: vt. l. ſūma cū rōne. jͣ. eo. ¶ Uenio ad qōnes. ⁊ pri cōditio afferri: vt ī regula iuris nō dꝫ. jͣ. de reg. iur. ſed mo q̄ro. cū hic dicat̉ ꝙ actio de peculio differt ab actio hic ſi pr̄ cōuenit̉ ex ꝯtractu filij uel dn̄s ex ꝯtractu ſerui ne exercitoria ī vno.ſ. ꝙ illa īſolidū: hec de peculio nō videtur eis iniqua cōditio afferri. Solu. dico ꝙ hoc eſt q̄ro an ſint alie dr̄ie? Rn̄. ſic. nā illa hꝫ locū qn̄ p̄ponit̉ de rigore iuris ciuilis ⁊ eiꝰ ſubtilitate: ꝓcedūt tamē de certo generi negociatiōis: hec nō. itē illa hꝫ locū qn̄ fili eꝗtate p̄toria.ſ. ꝙ pater vel dn̄s cōueniatur ex ꝯtractius vel ẜuus ꝯtraxit ī merce nauali volūtate dn̄i vel pr̄is bus filij vel ſerui: qͣtenꝰ ē ī peculio. iccirco dicit hic tex. hec ī pr̄e vel dn̄o ignorāte vel ꝯtradicēte: vt. l. ſi ꝗs ẜuū p̄tor arbitratꝰ eſt. igitur hec actio q̄ de peculio dr̄ ē que .§. ēt. jͣ. eo. dūmō filiꝰ ꝯtrahat ī peculiari merce. ad hoc daꝫ cognominatio a p̄tore inducta: vt hic pꝫ. ¶ Sed facit. jͣ. de ver. obli. l. ẜuus vetāte. Itē ē ⁊ alia dr̄ia. nam circa hoc q̄ro qͣre datur potiꝰ iſta actio: q̄ a p̄tore deſcēqn̄ pr̄ vel dn̄s ꝯuenit̉ d̓ peculio ex ꝯtractu filij vel ſerui dit in dn̄m vel patrē: ꝙͣ illa que deſcendit a iure ciuilipr̄ vel dn̄s ſi hꝫ ī aliquo obligatū filiū vel ſeruū quocūRn̄deo breuiter oīs ꝯtractꝰ ꝗ a iure p̄torio deſcēdit et qꝫ mō vel quocūqꝫ iure an̄ oēs alios creditores deduoīs p̄toris intētio ſeu īuētio ſūma nititur eꝗtate. vt ē ca cūt qd̓ ex eis debet̉ ſi ipſi ꝯueniant̉ ab alijs creditoribꝰ ſus in. l. i. ⁊. ij. jͣ. ſi ꝗs teſta. liber. eē iuſ. fu. ⁊ hoc ꝓbatur actione d̓ peculio ex cōtractu filij vel ſerui: vt. l. ſi ꝗs ſer in bo. poſ. ꝯtra ta. ⁊ alijs multis ſimilibus q̄ filijs emāuuꝫ.§. ēt. jͣ. eo. ⁊. l. dāni. ī prī. eo. ti. ſꝫ qn̄ ītentat̉ exercito cipatis cōpetūt. fuerūt eniꝫ inducte a iure p̄torio: quia ria nō hꝫ locū iſta p̄deductio: qꝛ tūc pr̄ vel dn̄s tenent̉ filij emācipati tanꝙͣ penitꝰ extranei per emācipationeꝫ īſolidū: vt sͣ. dixi: qꝛ cū obligatio q̄ſita cōtra eos nō re facti ſi p̄teriebantur a patre ſuo nō poterāt dicere teſta ſpiciat peculiū tenent̉ vſqꝫ ad interullū. nihil ergo pn̄t mentū nullū. ſicut ꝗlibet extraneus p̄teritꝰ nō pōt dice tū p̄deducer̄. ¶ Itē q̄ro ī quo differat ab īſtitoria? Rn̄. re nullū: qꝛ emācipatꝰ de iure ciuili cēſetur oīno exͣneꝰ: ī multis. nā illa īſolidū hec de peculio vt hic. itē illa qn̄ ſed p̄tor nitēs eꝗtate hoc ſolū nō attendēs ꝙ ꝑ emāci filiꝰ vel ẜuus p̄ponit̉ alicui negociatōi certe. hic quādo pationē a patre ꝗs extraneatur: ſꝫ cōſiderat ſolū natunulli certe negociatiōi: ſꝫ ſimplicit̓ dn̄s uel pr̄ filio vel ralē actū: qꝛ ꝙͣuis emācipatꝰ ſit a patre: pur a patre ſuo ſeruo peculiū cōcedit vt negociet̉. iteꝫ illa qn̄ īteruenit ꝓcreatus eſt: ⁊ ideo ſubuenit ei ꝑ cōtratabulas: ſicut ſciētia ⁊ cōſenſus pr̄is in genere vel dn̄i circa alias res ius ciuile ſubuenit ī ptāte poſitis ꝑ ius dicēdi nullum. ꝙͣ venales. hic ꝟo qn̄ ignorāte ⁊ īuito dn̄o vel pr̄e ẜuuſ Et ſic vides ꝙ oīs ꝯtractus p̄toris ꝓcedit a ſūma eꝗvel filius ſuꝑ merce peculiari cōtraxit: vt. d. l. ſi ꝗs ſertate. modo ad ꝓpoſituꝫ. Si pr̄ vel dn̄s cōcedit filio in uuꝫ.§. ēt. jͣ. e. ¶ Itē q̄ro ī quo differt hec actio ab actiōe ptāte vel ſeruo certā pecunie ꝙͣtitatē: vt negocietur nō de tributoria: Rn̄. actio tributoria īpedit patrē vel dn̄ꝫ exprimēdo certuꝫ genꝰ negociatiōis: qꝛ tunc hēret lop̄deducere id qd̓ naturalit̓ ſibi d̓bet̉ a filio vel ſeruo: ſꝫ cuꝫ īſtitoria: fuit equuꝫ p̄tori viſuꝫ ꝙ ex quo pr̄ filio vel vocant̉ pr̄ vel dn̄s dū aliꝗd debet̉ eis a filio vel ſeruo ī dn̄s ſeruo cōcedit certa pecunie ꝙͣtitateꝫ: vt negocien tributū ſimul cū alijs creditoribꝰ ad id qd̓ ī peculio retur ꝙ ex ꝯtractu filij vel ẜui pr̄ vel dn̄s cōueniri poſſint perit̉. vn̄ eligit̉ quedā via media vice actōis exercitorie inqͣtuꝫ ip̄i ī peculiuꝫ cōceſſerunt non attēto ꝙ pr̄ vel ⁊ de peculio: ⁊ ip̄am actionē tribuit. itē illa hꝫ locū qn̄ dn̄s re ꝯtrahāt: ſꝫ attēto eo ſolo qd̓ equuꝫ ē ex quo filiꝰ īteruenit ſimplex ſciētia dn̄i uel pr̄is filio vel ſeruo con vel ẜuus dn̄i uel pr̄is voluntatē habēt. nā ex illa eorum trahēte: vt. l. i.§. ſciētia. sͣ. de tribu. hec aūt qn̄ ignorāuoluntate vidētur ip̄i ꝯtrahere: lꝫ nō actualit̓ ꝯtrahāt. te uel ſciēte ⁊ cōtradicēte pr̄e uel dn̄o filiꝰ uel ſeruꝰ cōnā tunc ꝯuenirētur īſoliduꝫ ⁊ de rigore ⁊ de eꝗtate. itē traxit. ⁊ iſta ſola ſciētia ē illa q̄ tollit pr̄i vel dn̄o p̄dedu iſta eꝗtas hꝫ ī ſe quandā aliā eꝗtatē annexaꝫ.ſ. ꝙ non ctionē ī tributoria qd̓ ſecꝰ ē ī actiōe de peculio ī quo pr̄ ſimpliciter ⁊ īſoliduꝫ pater vel dn̄s teneātur: qꝛ nō ſim uel dn̄s deducūt pͥmo ꝙ eis debet̉ a filio uel ſeruo ⁊cͣ plex ⁊ abſoluta fuit voluntas eoruꝫ ex quo certā ⁊ limi ¶ Itē illa cōpetit ēt ſi nil ſit ī peculio: vt. sͣ. de tribu. l. tatā ꝙͣtitatē ꝯceſſerunt. vr̄ enim illa voluntas limitata .i.§. merces. iſta ꝟo ſecus. Itē alia dr̄ia ponit̉ ī. l. de pe reſpectu ꝙͣtitatis ꝯceſſe filio vel ſeruo. ⁊ ſic ꝓcedit hec cu. sͣ. de tribu. ¶ Itē qͦro an actio de peculio ſit ī rē. vel NN iiij
zum Hauptmenü