Seite
Qui. mo. pig. vel hypothe. ſol. rio. Op. ꝙ ſufficiat quē ſatiſdare: ut. jͣ. e. l. pe. additiōes. uel potes dicere ꝙ contraria loquun So. ibi hoc fuit actū. Op. de. l. reſcriptoª.§. tur de iure agēdi qd̓ nō tranſit ad fideicōmiſſari ti: qꝛ ſi act. i. jͣ. de mu. ⁊ ho. So. ibi per. l. eſt expreſſe diſpo­um niſi fuerit hereditariuꝫ. hic ꝟo loquitur d̓ iu ſuꝑ qua ad­hibetur con ſitū ꝙ ſufficiat ſatiſdare. alias ubi quis deberet re excipiendi. facit ad hoc. l. ſi poſt. sͣ. de conſti. ſenſus nō tꝫ ſoluere nō liberaretur ſatiſdādo: vt hic credito pe. ⁊ qd̓ no. in. d. l. ſi heres pecuniā ⁊cͣ. nunqͣꝫ no. re inuito. Et iſta faciūt ad. q. quottidianā. po Pactuꝫ pro cet cōſēſus. Si procurator ne per ſtatutū imponit̉ ꝓ maleficio pena pecu­⁊ vide que curatoris in no. Bar. in niaria: ⁊ in defectū pena corporalis. querit̉ vtrū reꝫ ſuā prodeſt ⁊ nocet dn̄o ſicut pactū domini. l. poſt legatū reus ſe repn̄tans debeat relaxari datis idoneis hoc dicit. ad fi. i. colū. fideiuſſoribꝰ. Rn̄. aūt ſtatutū dicit ꝙ condēnet̉ Filiꝰ uel ẜuuſ nō poteſt C. de his ꝗ In paciſci. libere remittere pignus in certa ꝙͣtitate quā ſi ſoluere nō poterit ampu­ut indig. a Reſcri­tetur ſibi pes: ⁊ tūc datis fideiuſſoribꝰ ydoneis hoc dicit. pto. Sꝫ iſta debꝫ relaxari: ꝗa nō pōt dici ꝙ ſoluere nō poſſit g Qui cōſentit alie faciūt ad. q. Si uolunt al̓ Tnatiōi videtur re ꝗ fideiuſſores idoneos inuenit: vt. l. nemo dubi qͦtidianā. an tat. jͣ. de re. iur. ⁊ intelligitur ſi ſūt fideiuſſores ꝗ relaxari de­mittere pignus ſi alienatio ſit ſecuta. hoc dicit. beat dictis nō habēt bona veriſimiliter peritura. alias ſecꝰ: Ad declarationē huius.§. ſunt facta omnia ſideiuſſoribꝰ vt. l. ij.§. i. jͣ. ſo. ma. ⁊ qd̓ ibi no. ⁊ sͣ. de mino. l. ve que ſequūtur in tex. iſtius. l. vſqꝫ ad fi. h. d. vide etiā la rū.§. ſi locupleti. Sed ſi ſtatutū dicit ꝙ cōdēne Ex.§. ſequenti. te bar. ⁊ qd̓ ibi dixi in. l. tur in certa ꝙͣtitate quā ſi nō ſoluerit amputet̉ ſi Si iudex precepit alicui ut exiret poſſ. domꝰ i. jͣ. de cuſto. bi pes: tūc nō debet relaxari datis fideiuſſoribꝰ ⁊ illā diſgombraret ſi diſgombrauit. ⁊ d̓ hoc fa reoꝝ. ⁊ facit ꝗa poſſet eſſe ꝙ nec ip̄e nec fideiuſſores ſolue­ciat rogari īſtrumentū: deinde reingrediatur di qd̓ leg. ⁊ no. rent ꝙͣꝙͣ ſint locupletiores. nam vbi lex requirit in. l. ſi quis citur ſpernere iudicē: ibi. Redeo. Et an vēditio ab alio ī pͥn. ſolu. nō ſufficit ſatiſfactio datis fideiuſſoribꝰ vel ne facta ꝑ debitorē: ſi ex noua cauſa res reuerti de re iudi. ⁊ pignoribus. caſus eſt hic. ⁊ eadē ratione ſi quis tur ad debitorē an reincidat in illā obligatiōeꝫ. Bal. in. l. i. ⁊ faceret depoſituꝫ de pecunia. nō enim hoc ē ſol­ibi. Venio. Et an ex eo ꝙ uenditor remanſit in ibi no. ff. qui uere: ſed ē illam pecuniaꝫ loco pignoris ponere ſatiſda. cog. poſſeſſione pꝰ venditionē preſumat̉ venditio ſi vide tamen que poſſet deꝑire: nec hoc cogitur quis admit­mulata: ibi. Venio ad tertiū. Et ad probādum tex. ī. l. iij.§. tere: quia nō eſt ſolutio: ſed ſatiſfactio. ſed tunc poſſeſſionē ꝓbatis extremitatibꝰ media preſu­ſi ꝗs accepe modus eſſet ꝙ quis ſolueret pecuniaꝫ pro con­mūtur vide ī fi. rit. jͣ. de ſta. b Suꝑua­lib. ⁊ quod dēnatione fienda ſi fieri contingeret. pōt enim cuū in pͥaci. In dubio no. Bar. in Superuacuum. nā preſumi­quis ſoluere debitū condictionale: ut. l. ſub con huius ⁊c̄. l. i. jͣ. de iniu Similis eſt di. jͣ. de ſol. ⁊ tunc certū erit ꝙ illa cōdictio non tur quis alienaſſe ea que reꝑtus eſt poſſidere. ſto teſtamen tex. ⁊ ibi bal. poterit euenire ſcilicet ſi nō ſoluerit: quia id ſo­to. ⁊ omnīo hoc dicit. Et iſte.§. timore contrarij. l. fi. C. de ī. l. ⁊ qui. C. Bar. in. l. ſu lutuꝫ eſt. Sed dubitatur licet debitū condictio­remiſ. pig. legitur multis modis hic ⁊ in. l. con d̓ diſtra. pig. us quoqꝫ. d̓ nale poſſit ſolui: an tūc creditor cogatur recipe­traria. ⁊ inter alias lec. pone duas. prima ꝙ hic heredi. inſti. re ⁊ videtur ꝙ nō: quia iſtud eſt in creditum iri: erat dubiuꝫ vtruꝫ creditor alienationi conſenſiſ bn̄ facit lex quia ſi cōdictio dificeret cogeretur creditor pe­ſi plures.§. ſet. ſecunda ꝙ certuꝫ erat creditorem alienatio­preterea ſi cuniā reddere per cōdictionē ob cauſaꝫ vel ſine ni conſēſiſſe. Sed dubitatur an debitor aliena­queritur cū cauſa. ſed nemo cogitur acciꝑe pecuniaꝫ ꝑ quā uerit. ẜm primaꝫ lec. iſte.§. diuiditur in tres par glo. ff. de fi­quis obligatur: ut. l. i. sͣ. qui po. in pign. ha. ⁊ ſic deiuſ. ⁊ vid̓ tes. primo eniꝫ loquitur quādo nullo modo ap videtur ꝙ maſſarij cōmunis nō teneantur reci­que no. bal. parebat creditorē conſenſiſſe uenditiōi: ſeu ob­in. l. fi. ad fi. pere hanc ſolu. poſſunt tamē qui volūt niſi ali­ligationi. ⁊ dicitur ꝙ in dubio hoc nō preſumit̉ .C. ad. l. ſal. ter ſit eis cōmiſſum per formam ſtatuti ⁊cͣ. ſi debitor poſſidet. ſecūdo quando certuꝫ eſt ꝙ creditor alienationi conſenſerit ſimpliciter ⁊ po I conſenſerit. ſtea debitorē redemit vel alio modo recupera Procurator non po uit: nam tūc creditori preiudicat. tertio quando Eideamus.t eſt pignus remittere conſentit nō ſimpliciter: ſed ſub pacto ꝙ ſibi ſol ſine ſpeciali mandato: ſed bene poteſt remiſſio­uatur de precio. nam tunc ſi de precio creditori nem pignoris accipere. h. d. nō ē ſolutuꝫ ⁊ debitor rem poſſideat: aget tunc Pignꝰ poteſt creditor hypothecaria cōtra eum. ⁊ ſi excipitur Si conuenerit. pemitti pro par de conſenſu adhibito alienationi replicabit̉ de te pro indiuiſo. h. d. dolo ꝙ conſēſerit ſub pacto ꝙ ſibi ſoluatur ⁊ n̄ Si diuiſio fiat a ſocio nō tollitur eſt ſolutuꝫ. ⁊ ita legebat. d. Ricar. ma. ſecunda Illū d. ius reale alteri competens pro in ibi: niſi. tertia ibi: uerūtamē. Op. C. de remiſ. diuiſo. ſecꝰ ſi eſſet ius perſonale: ut. l. iul.§. celſuſ pig. l. fi. So. concordat cum ſecūdo reſpō. hui sͣ. de acti. empti. ⁊ plene per doc. C. ſi co. res pi­§. ẜm iſtaꝫ lec. ſed diſcordat a primo ⁊ tertio. ſꝫ gnori datiſ. ſit. l. unica. ⁊ dixi plene ī. l. qui rome tamē nō ob. quia hic in prin. nullo mō cōſtabat §. duo fratres. jͣ. de ꝟb. ob. de conſenſu. ibi ſecuſ. item in tertio reſpō. cōſen­Extimatione rei obliga­ſit creditor nō ſimpliciter: ſed ſub pacto ꝙ ſibi I C UC. te extinguitur pignus. hoc ſoluatur de precio. ibi vero conſenſit ſimpliciter dicit. Op: glo. duobus modis ⁊ ſol ⁊ iſta lec. tangit̉ in. l. contraria. ⁊ eā tenebat Ri uit. dic ut in ea ⁊ bene. car. ma. ut dixi. que lec. eſt vera in ſe. tamen non Pactum factum heredi videtur mihi ꝙ congruat littere. nam ẜm hanc TreditO. tranſit ad fideicōmiſſari­lec. opponeret̉ exceptio doli: quia nō ſoluit ẜꝫ ꝙ um uniuerſalem. hoc dicit. Opp. ꝙ pactum actū fuit: que exceptio doli nō oritur ex ſuſpitio factuꝫ heredi nō prodeſt fideicōmiſſario vniuer ne aliqua: īmo ex certitudine: quia nō ſoluit. ſed ſali: ut. l. ſi heres ad pecuniā ad trebel. ⁊. l. hereſ tex. hic in fi. loꝗtur de exceptio. doli que oritur a debitore. in prin. jͣ. de fideiuſ. Sol. huius timo ex quadā ſuſpitiōe doli. ergo alio modo debꝫ le re fuerūt facte quedā glo. que intelligūt ꝙ hoc gi iſte.§. legitur ergo ẜm glo. nr̄am hic ⁊ tangit̉ pactū fuit factū defuncto. ita ītelligit pͥma glo. in. l. cōtraria. ꝙ hic erat certū creditorem conſē­⁊ alia glo. ſuper ꝟbo hereditateꝫ. ⁊ videt̉ ꝙ ſint ſiſſe alienationi. ſꝫ dubium erat an debitor alie­