Seite
Quibus mōīs pignus vel hypotheca ſoluit̉ l 5 o naſſet. ⁊ ẜm hanc lec. diuiditur in tres partes. volūtate creditoris. nam tūc non putareꝫ impe­primo ponit dictuꝫ ⁊ eſt tale creditor conſenſit diri quin ex noua emptiōe reuerteretur in obli­debitori ꝙ venderet pignus: ⁊ hoc conſtat. nūc gationē propter illa ꝟba bonoruꝫ etiaꝫ futuroꝝ debitor conuentus hypothecaria dicit ſe reꝫ vē­⁊cͣ. Uenio ad tertiū dictū ex quo no. ꝙ ſi poſt didiſſe cū ipſaꝫ poſſideat nec aliaꝫ probationeꝫ venditionē emptor patiatur venditorē poſſide­allegat. dicit iuriſcōſul. ꝙ nō eſt preſumendū de re preſumitur alienatio ⁊ venditio ficticia. ita te­bitoreꝫ vendidiſſe cū poſſideat. ⁊ hoc primo. ſe­net Dy. in. d. l. omnes.§. luciꝰ. jͣ. que in frau. cre. cundo ponit aliud dictuꝫ per quod aduerſatur allegat glo. in argumentū. jͣ. de acqui. here. l. is primo. nā poſſibile eſt ꝙ debitor vendiderat ⁊ cui bonis. ⁊. C. de naturali. libe. l. iij. facit. C. de poſtea redemit: vel ex alio titulo acꝗſiuit: puta repudi. here. l. ij. ⁊ qd̓ ibi per docto. Sed hic a Reſpon­per ſucceſſionē ⁊ ſic nō ſequitur ſi poſſidet ergo quero quanto tempore requiratur emptorē de­det. ſi aliꝗs vēdidit rem non vendidit. h. d. tertio rn̄detª precedenti ob­bere pati. quidā dicunt diu: hoc eſt longo tēpo­quā poſſide iectōi hoc mō. nam lꝫ ſit poſſibile ꝙ vendiderit re. alij per trienniuꝫ: vt. l. fi. C. de appocis publi. bat ⁊ poſtea ⁊ poſtea redemerit: tn̄ ex eo ꝙ ſemel poſſedit ego dico hoc eſſe īſpiciendū arbitrio iudicis ẜ reꝑitur ean dem poſſide ⁊ hodie reperitur poſſidere preſumitur eū ſem qualitatē perſonaruꝫ. quid enī ſi emptor eſt pu­re preſumit̉ per poſſediſſe. ⁊ eſt ſuſpitio ⁊ preſumptio ꝙ fue pillus vel alius qui ſubito ſe abſentauit: hoc ple f ctā vendi­rit venditio ficta. ⁊ iō cuꝫ creditori pecunia non ne examino in. l. poſt ꝯtractū. jͣ. de dona. Que tio. de qua ſit ſoluta cōtra debitoreꝫ excipienteꝫ d̓ venditio ro quid ſi in inſtrumento venditor ſe conſtituit materia ⁊ d̓i tellectu huiꝰ emptoris nomīe poſſidereᶜ ⁊ ſic venditor ſemꝑ ne replicabitur de dolo in hoc adhibito ꝙ frau­c Poſſide .§. cū mate­re. adde ſpe. duloſe ⁊ ficte vendidit. h. d. queꝫ caſuꝫ multum fuit in poſſeſſiōe: puto ꝙ per hoc non effugiat̉ ria fictionis in ti. de do. no. ⁊ vide litteraꝫ ibi tranſlata ad preſens tp̄us. preſumptio fraudis. requirit̉ enī ꝟa ⁊ corporaliſ ⁊ ſimulatio §. i. v̓. itē po ſ. cōſiderato ex eo ꝙ ab initio poſſedit: ⁊ in pre traditio: vt. C. de ſuffrag. l. i. niſi vēditor de fru­nis in cōtra ne aliquis ī ctu vide la­tendens ⁊c̄. ſentireperitur poſſidere ⁊ ſic ſemper preſumit̉ ctibus emptori reſponderit. hoc enī faceret ceſ­te ⁊ multum poſſediſſe ex quo eſt preſumptio ꝙ alienatio ſit ſare p̄ſumptionē fraudis. ar. l. litibꝰ. C. de agri. ⁊ ſing. ꝑ bar. ficta ſeu in fraudē facta. ⁊ ita videtur intelligere cenſi. li. xi. vel niſi venditor reſeruauerit ſibi vſū­in conſilijs Odoſ. ⁊ Mar. ſil. ⁊ ita videtur tenere Dy. in. l. fructuꝫ: vt. l. quiſquis. C. de dona. dixi plene in ſuis ex conſi lio qd̓ īcipit oēs.§. luciꝰ. jͣ. que ī frau. cre. Op. C. de remi. d. l. poſt contractu. jͣ. de dona. Ultimo no. ꝙ petrus nico pigno. l. fi. So. ibi erat certum reꝫ eſſe venditam ad probandū poſſeſſionē probatis extremitati le. qd̓ videaſ ⁊ traditam: ⁊ ſic ipſam exiuiſſe bonis debitoris. bus preſumitur mediū: vt hic ⁊ per doc. in. l. ſu onīo ⁊ onīo Ange. in cō quod requiritur: vt. sͣ. ꝓxi.§. ⁊. l. voluntate. jͣ. e. per longi. C. de preſcrip. longi tēp. Quero lꝫ cre ſilio. xlvij. in hic ꝟo in vltimo reſponſo lꝫ de venditione con­ditor poſſet hoc allegare.ſ. hanc venditionē eē cipiente. qui ſtaret tn̄ non conſtabat reꝫ eē traditā ⁊ ſic bona ficte factā ſeu in fraudeꝫ: an venditor ipſe poſſit dam franci debitoris non exiuerat. Sed cōtra hoc op. ꝙ hoc dicere contra emptorē agentē: ⁊ videtur ꝙ ſcus. ADDE ro. ſufficit venditio ſola ēt ſine traditiōe: vt. jͣ. e. l.§. non: vt. l. ſi creditoribus. C. de ſer. pig. da. ma. conſi. ccciij. ſi debitor. So. ibi lꝫ non tradiderit tn̄ tradere te quod dic vt. d. l. poſt cōtractū. jͣ. d̓ do. nebatur. hic ꝟo nec tradere tenebatur quia pre Ex.§. ſequenti. ſumebatur ficta venditio. quod intellige vt ſtatī Creditor nō tenetur oſtendere rem uenden dicam Redeo ad ordinem.§. No. ex prin. ꝙ dā debitori niſi ſatiſdetur de ea reſtituēda. non eſt preſumendū eum qui poſſidet rē ipſam Si credi­Illud uideamus. tor vendi vendidiſſe. ⁊ ſic facit ad. q. iudex precepit alicui vt exiret poſſeſſioneꝫ domus ⁊ eam diſcūbraret: tioni conſenſit ut ſibi de precio ſatiſfiat ⁊ non ille exiuit ⁊ diſcūbrauit: ⁊ de hoc cōfecit inſtru­ſatiſſit impeditur agere hypothecaria cōtra euꝫ mentuꝫ. ⁊ poſtea reingreſſus eſt: an videatur ve ⁊ eius heredeꝫ. ſecus cōtra extraneū emptoreꝫ. niſſe cōtra preceptuꝫ. videtur hic ꝙ ſic: quia nō h. d. ⁊ fortis.§. eſt. ⁊ eſt hic quedā glo. que inci videtur exiuiſſe ex quo reperitur poſſidere. ſed pit non intendit. alias eſt ſine non. ſed prima eſt iſta. l. non facit. loquitur enī hec. l. in cāu dubij. ꝟa vt pꝫ in alia glo. que incipit dolus ergo. ⁊ eſt ſed nos ponimus. q. ꝙ exiuit ⁊ diſcūbrauit. pu­ſuper ꝟbo potiorē. Op. ꝙ heres non poſſet to tn̄ ꝙ preceptū cōtempſerit: ꝗa tale preceptuꝫ hypothecaria cōueniri: quia non poſſet ēt ipſe dꝫ intelligi ꝙ exeat ⁊ diſcumbret ⁊ perpetuo ſic debitor ſi poſt uenditionē ipſaꝫ rem redemerit: diſcūbratam teneat: vt. l. ſeruꝰ. C. de penis. dꝫ ut. sͣ. proxi.§. ⁊. C. de remiſ. pig. l. fi. Sol. glo. ꝗ enī iudex illuꝫ quē vult mittere in poſſeſſionē in hic ꝑmiſit uendere ea cōditiōeˡ: ut ſibi d̓ precio ea tueri. nec intelligit̉ de miſſione momētanea: ſatiſfieret. ita dicit glo. vnde ſi ꝑmiſit ſub condi. vt. l. iij.§. miſſum. jͣ. ad carb. ⁊. jͣ. ne vis fiat ei. l. ſi ⁊ condi. nō ē impleta. ergo poſſet agere contra quis miſſum. Uenio ad ẜm dictuꝫ ex quo vide extraneuꝫ poſſeſſorē cuius contrarium dicit̉ in tur ꝙ ſi vere eſſet facta venditio ſiue alienatio ⁊ ꝟ. ꝙ ſi is qui. Sol. glo. ꝙ in illo. ꝟ. ꝙ ſi is. non poſtea ex noua cā reuerteretur ad debitoreꝫ ꝙ fuit adiecta cōditio ꝑmiſſioni ſꝫ creditor fuit ſe ipſe nō reincidat in obligationē. quod indubi­cutus fidē debitoris aſſerētis ſe ſoluturuꝫ. uide tanter ē verū quādo precedit obligatio ſpālis: glo. que incipit: ꝗa permiſit. ⁊ ē ſuꝑ. v̓ſi. ſi is. iſte de qua hic loquitur ut pꝫ ex prin. huius.§. ſed ſi glo. continēt diuinationē: nec uidetur de men­precederet obligatio generalis oīm bonoꝝ pre te iuriſcōſul. ꝙ hic in diuerſis caſibus loquat̉. ſentium ⁊ futuroꝝ. ⁊ tunc ſi res reuerteretur ad ſolum enī hanc differētiā no. utrum cōueniatur debitorē ex noua cā videtur ꝙ reincidat in obli heres uel extraneus. ⁊ ideo dicas totuꝫ hūc.§. gationeꝫ: ſicut incideret quelibet res d̓ nouo que loqui eodē modo. ⁊ diſtingue tres caſus ꝙ quā b Ordina­ſita. cōtrariuꝫ tn̄ determinatur expreſſe in. d. l. fi. doqꝫ creditor conſenſit alienationi ſimpliciter ta. ar. d. fi. C. de remiſ. pig. ⁊ eſt no. ⁊ mirabilis.§. ex quo nulla adiecta cōditione uel modo. ⁊ tūc aliena ⁊cͣ. facit ad ī poſſumus dicere ꝙ. l. ſicut in annos. ⁊. l. repeti. tione ſecuta nō aget hypothecaria etiam contra tellectū. l. fi. sͣ. qui. mo. vſu. amit. que dicunt ꝙ vſufructu ſe­debitorē ⁊ eius heredē: ut. sͣ. prox.§. ⁊. l. fi. C. d̓ C. de remiſ. pig. vbi ē ca mel extincto iterū incipiat ex repetitione intelli­remiſ. pigno. qn̄qꝫ cōſentit alienationi ſub con­ſus mirabi­gantur niſi ſemel ſit extinctus voluntate vſufru­ditiōe ſi ſibi ſatiſfiat ⁊ tūc ſi. ſibi nō ſatiſfiat aget ctuarij ad hoc ordinataᵇ. ar. d. l. fi. C. de remi. hypothecaria cōtra quēcūqꝫ: ꝗa nō ē ſatiſfactū ſicut ip̄e promiſit: ut. jͣ. e. l..§. ſed ſi promiſrit. pig. ⁊ eodeꝫ mō ſi pignus extingueretur abſqꝫ