Seite
Qui. mo. pig. vel hypothe. ſol. quādoqꝫ conſentit ſub modo.ſ. ut ſibi ſatiſfiat. pareat: ut. l. ſi eo tēpore. C. de remiſ. pigno. Si c Si debi­⁊ etiā hic ſeꝗtur fidē debitoris. ⁊ tūc loꝗtur.§. tori. Adde vero fuit pn̄s ⁊ cōſentiens. tūc aut res exiuit bo­ad iſtuꝫ tex. iſte. nam ſi fidē nō implet cōmittit doluꝫ ex quo na debitoris: ⁊ hoc conſtat. aut nō. ⁊ hoc cōſtat extēdit bar. pōt replicari cōtra ip̄m ⁊ eius heredē: ut hic in aut dubitat̉. Primo caſu quando exiuit aut in. l. prohi­pͥmo caſu. nō autē cōtra extraneū poſſeſſoreꝫ: ut bitione ſicut creditor conſenſit ſimpliciter aūt ſub cōdit. aut loquitur in hic in ſcd̓o caſu. ⁊ dictū intellectū uidet̉ ponere ſub modo: ut dixi. sͣ. e. l.§. illud. ⁊ hoc quando prouiſione glo. hic ſuꝑ v̓ſi. petitiōe. lꝫ alie due glo. parue res nō eſt reuerſa in bonis debitoris. ſed ſi eſſet tantum. ita aliter ītelligant ut dixi. Ultīo no. ꝟ. tutius: ꝑ reuerſa tūc diſtīgue. aut ex eadeꝫ cā aut ex alia: no. uoluit in quē determinat̉. l. ꝙͣuis. sͣ. de pig. ac.ſ. ꝙ credi­l. filiuſfa.§. vt. l. uolūtate. jͣ. e. Secūdo caſu quādo non diuus de le. tor nō tenet̉ on̄dere rem uēdēdā debitori niſi pͥ exiuit bona debitoris: ⁊ tūc aut debitor tenetur i. in eo an ꝓ us ſibi ſatiſdet̉ de ea reſtituēda: uel ꝙ ſibi ex p̄ tradere aut nō: ut. sͣ. e. l.§. ſi debitor. Tertio hibitio facta cio ſatiſfiat qd̓ no. ⁊cͣ. caſu quādo dubitat̉ utrū bona debitoris exiue heredi ⁊c̄. ⁊ a Uenditi­Appellatiōe ven­ita cū habe­rit: dic ut. sͣ. e. l.§. ſuꝑuacuum. Quādoqꝫ credi onis. ⁊ dixit Uenditionis. atiōis cōtinet̉ oīs rem de ſcō Bal. in. c. i. tor nō conſenſit alienationi.ſ. obligationi rei ſi­anteqͣꝫ vide §. preterea c actus per quē dn̄ium trāſfert̉ etiam ex ultīa vo­bi obligate. tūc dic vt. sͣ. qui po. in pig. ha. l. cre­rem ibi ad il buſ mo. feu. lūtate. h. d. No. ꝙ ſi cōſentio ꝙ res mea lega ditori.§. fi. ⁊. jͣ. e. l. paulus in pͥn. ⁊ p̄dicta ꝙͣtum lud allegaui ami. ꝙ iſte iſtuꝫ tex. qd̓ tur cōtra me parat̉ exceptio. an aut interī ex hoc ad materiā noſtre. l. materiā aut generalē quali tex. eſt vni­notaui aiex. cōſenſu poſſim cōueniri dixi plene in. d. l. cū ꝗs cus in iure ter pn̄tia conſenſus ⁊ ſubſcriptio preiudicet di ſcholaris ad de eo ꝗ alte decedēs. jͣ. de le. iij. facit. l. gaius. sͣ. de pign. act. xi plene in. l. que dotis. jͣ. ſo. ma. idē tex. in. l. ri conſentit: ¶1 Pignus videtur re­i. ī fi. de fun. Ex.§. ſequenti. ut de re iſta Si debito. miſiū ſola uenditione do dotali. Heres an ita cogatur dotare ſicut defunctꝰ. teſtet̉: quem d Nam he etiā allegat ſi debitor tenetur tradere. h. d. pi Qui conſentit d̓bi res. heres n̄ ſingulariter ꝯͣi debitot. tori ſponte videt̉ cō­pi. Si ꝑmittit̉ vnuſ cogit̉ dota Si permiſentū? actus alienatio­Bar. ī. l. vē re ⁊c̄. utrum ſentire heredi eius qd̓ no. Op. de. l. ſi marito ditioni. C. ꝓ heres cogat̉ nis ꝑmittitur oīs alius illi ſimilis ⁊ eundē īpor­emp. ⁊. l. qͦti. §. ſi volūtate. jͣ. ſo. ma. glo. nō ſolū. Dy. ibi dicit dotare ſicut in oībus. C. tans effectū uel meliorē. ſecus ſi deteriorē. h. d. ꝙ ibi uariat̉ cōditio ex perſona heredis. naꝫ he defunctus: de fideiuſſo. No. mirabilē caſū. hoc tamē lꝫ verū ſit in con resª nō cogit̉ dotare ſicut cogebat̉ defunctus. vide Bar. ī ⁊ in. l. ſi tibi ſenſu partis cōtra quā ꝟba impetrāda ſūt in cu­dicto.§. ſi In cōtrariū uidetur ꝙ heres cogitur dotare ad §. de pigno. volūtate. be ius ptāte fuit aꝑtius legem dicere: ut. l. ueteri sͣ. de pac. quem tranſeunt bona cum onere ſuo: ut. l. inſu­ne facit. l. ſi bus sͣ. de pac. tamē nō idē puto in precepto ſeu lam. jͣ. ſolu. ma.§. i. dic ergo ꝙ hic conſentit cre quis a libe decreto iudicis: qd̓ debet obẜuari ad lr̄am: ut. l. ditor ex volūtate libera. ibi uero filia tenet̉ con­ris.§. item ſi pupillorū.§. ſi p̄tor. jͣ. de rebus eorū. Ulti­reſcriptum. ſentire patri nō aūt heredi. ⁊ hoc modo uariat̉ de lib. agno. mo facit ad. q. iſtā. ep̄us ꝑmiſit cuidam eccleſie ibi cōditio in ꝑſona heredis ⁊cͣ. ⁊ uideⁱ hic a alienare bona īmobilia pro ſatiſfaciendis debi­Permiſſio vendiōis poſtillas ia. Si debitor. facta eni nō porrigei tis. modo eccleſia vigore huius ꝑmiſſiōis ꝑmu de are. ſuper tauit vnū funduꝫ cuꝫ alio. certe nō ualet: quia n̄ lib. hoc. ad extraneū. ⁊ facta ad tempus nō porrigit̉ vl­ADDE ꝙ ſatiſfit cauſe per quā eſt permiſſa alienatio. non tra. hoc dicit. Abb. conſi. enim ex fundo ꝑmutato ſatiſfit creditoribus ꝗ Si duo ſimul emunt vi xv. ⁊. l. ij. li. deberēt habere pecuniā. ar. huius.§. in pͥn. ⁊ cir IClI S. dent̉ inuicē conſentire. uidetur te­t ca finē. niſi poneres ꝙ illum fundum queꝫ per­nere ꝙ hereſ ⁊ pignus remittere. hoc dicit. cogat̉. mutauerit nō poterat uēdere ſed poterat uēde­Qui ſuccedit ī locū unius cre e t Iciꝰ. ⁊ re iſtū quē accepit ex iſta ꝑmutatiōe. qd̓ no. quia Liciūs. aitoris utitur remiſſiōe illi cre ita iſtuꝫ tex. uidi hoc de facto ⁊cͣ. not. allegat ditori facta. hoc dicit. Bar. in. l. cū Ex.§. ſequenti. Si reſoluatur uē pater.§. li Quando preiudicetur creditori per vēditio Oluntal̓ c. ditio ⁊ res cum u bertis de le. nē pignoris factā per debitorem. eadeꝫ cauſa ad uēditorē redeat pignuſ b Non ui­Pn̄s ⁊ tacēs nō f Qui pi detur. iſtum in ſtatū priſtinū reſtauratur. Non uidetura gidetur pignus re gnoris. ⁊ ad tex. dicas fal Qui cōſentit rē lere fauore de quod ha miſiſſe. ſecus in eo qui ſe ſubſcribit. h. d. No. Lueius ticius. bi obligatā in betur sͣ. qui eccleſie et ꝙ qui ſe ſubſcribit uidetur conſentire ⁊ ſcienter po. in pign. dotē dari pignus videtur remittere. h. d. pauperum ⁊ niſi probet cōtrariū. ⁊ idem in eo qui conſenſit ha. in. l. muli aliarū ꝑſona Q Qui conſentit ꝙ pignꝰ er. ⁊ quod rū ⁊ cauſarū ſine ſcriptis. qd̓ intellige niſi ſe ſubſcribat: ut te F1A IL pignori det̉ vr̄ pignus que merē t̓ ibi dixi. ⁊ vi ſtis: ut. l. gaius. sͣ. de pig. ac. ⁊ qd̓ uidiſtis in. l. fi­remiſiſſe nō aliuꝫ loco ſui conſtituiſſe. de. l. prior. fauore ſicut deiuſſor.§. pater. sͣ. de pig. ⁊ ſic ſubſcriptio quā libertates ẜꝫ C. qui po. in h. d. Materiā iſtā dixi in. l. creditor.§. fi. sͣ. ꝗ quis faceret: ut notarius non p̄iudicaret ſibi: qd̓ Bal. no. ī. l. pig. habe. ⁊ po. in pig. ha. ⁊cͣ. i. C. d̓ remiſ. qd̓ ibi dixi. tangit hic in vltima glo. Itē op. C. de remiſ. Ex.§. ſequenti. pig. hic alle pig. l. ſi hypothecas. ⁊. l. i. Sol. glo. ꝙ fallit ibi Poſſeſſor nō debet artari ad docēduꝫ de ti gata per illū fauore libertatiſ ⁊ fauore fiſci. ⁊ ideo ut materia tex. in. v̓. iteꝫ tulo quādo proponit aliquā exceptioneꝫ remo­op. C. de re iſta liqueat tibi dic quādoqꝫ debitor tibi vēdit uēteꝫ ius petitoris. miſ. pig. l. ſi creditore ignorante: ⁊ tūc creditori nō preiudi­hypotheca. Quilibet poſ­Ꝙ cat: ut. l. creditorē. C. de pigno. ⁊. l. ſi debitor. d̓ Qui pignoris. ſenror habet ius ⁊cͣ. add̓ bar. diſ. pig. ⁊. l. fi. C. de remiſ. pig. quādoqꝫ debitor qui pōit hāc offerēdi creditori. h. d. quē.§. no. in tex. ibi. qua diſputatiōeꝫ alienat creditore preſēte ⁊ tacēte: ⁊ tunc aut iſta liſcūqꝫ. itē ibi. neqꝫ debēt queri. No. ꝙ iſta ob clare in. l. fi. alienatio fiet manumittēdo ⁊ ſibi p̄iudicat: ut. l. latio īpedit lit. cōteſt. itē no. ꝙ qn̄ poſſeſſor op­C. de remiſ. i. C. de remiſ. pig. aut fiet alio modo ⁊ tunc aut pigno. ponit aliquā exceptionē ꝑ quā remouet̉ ius pe­fiſcus erat uēditor ⁊ ſibi p̄iudicat: ut. l. ſi hypo­titoriſ n̄ dꝫ poſſeſſor artari ad docēdū d̓ iur̄ ſuo. thecas. C. e. aut uēdebat priuatus: ⁊ tunc ſibi n̄ Iureiuran­preiudicat: ut hic. ⁊. l. gaius. sͣ. de pign. act. niſi I deferente. ad ⁊ ſnīa li­tacuerit anīo decipiēdi: ut. l. ſi ſin̄. C. ad uelleia. berat̉ pignꝰ. h. d. Uel aliter. iur̄iurā ⁊. l. mulier. C. de diſ. pig. uel niſi iudex miſit pro do res d̓ciſa liberat pignꝰ. h. d. No. d̓ effectu clama ꝑ ciuitatē ꝙ quicūqꝫ vellet ꝯtradicere cō ſnīe d̓ quo dic plene ī. l. iulianꝰ. sͣ. d̓ cōdi. īde. ⁊cͣ.