ſignū eſt verbi qd̓ intus lucet cui magis verbi ꝯpetit nomē Nam illud qd̓ ꝓfertur carnis ore; voxverbi eſt verbū qꝫ ⁊ ip̄m dr̄ ꝓpter illud a quo vtforis aꝑet ſumptum eſt. ¶ Paſiliꝰ in omel̓. Hocaūt verbum non eſt humanū verbū. Qūo em̄ eratin pnͥcipio humanū verbum vltimo loco accipientehomīe genacōnis pnͥcipium; Non ergo in pnͥcipioverbū erat humanū. Sed nec angeloꝝ Omnis. n.creatura infra ſcl̓oꝝ terminos eſt; a creatore eſſendi ſumēs pnͥcipiū. Sed audi euangl̓m decēter. Ip̄em̄ vnigenitū verbum dixit ¶ Criſo. Si aūt qͥſdixerit cur pr̄em dimittens mox nobis de filio loqͥt̉Qm̄ ille quidem manifeſtus omnibꝰ erat ⁊ ſi nō utpater. ſꝫ ut deus. vnigenitus aūt ignorabat̉. Ideo d̓center eam que de iſto ē cognicōꝫ ꝯfeſtim īmicō ſtuduit imponere hijs qui neſciebant eum ſꝫ neqꝫ patrem. in hijs que de filio ſūt ẜmonibꝰ tacuit. ꝓpt̓hoc aūt ⁊ verbū eum vocauit. Quia em̄ docturuserat. ꝙ hoc verbū vnigenitus eſt filius dei. ut nōpoſſibilē eſtimet quiſ gen̓acō; p̄ueniēs verbi nūcupacōe deſtruit ꝑicōſam ſuſpicōi eſſe ex deo filium in paſſibiliter on̄dens. Scd̓a v̓o rō eſt quia ea q̄ſūt. pr̄is nobis. volēs annūciare; non ſimpl̓r v̓oeum verbum dixit: ſꝫ cum articl̓i adiectōne. a reliqͣsip̄m ſeꝑans. Conſuetudo em̄ eſt ſcripte v̓ba vocare leges dei ⁊ p̄cepta. Hoc aūt verbum ſb̓a quedāeſt ijpoſtaſis ens. ex ip̄o ꝓueniens in paſſibilit̓ pr̄o¶ Paſiliꝰ. Quare ergo verbū: qꝛ impaſſibilit̓natū eſt. quia eſt genantis ijmago totū in ſeip̄o genantem demonſtrans. nihil inde ſeꝑans. ſꝫ in ſeipſoꝑfectū exiſtens ¶ Aug̓. xv de trini. Sicut em̄ ſcīanr̄a illi ſcīe dei: ſic ⁊ noſtrum verbū qd̓ naſcitur denoſtra ſcīa. diſſil̓e eſt illi verbo dei qd̓ natum ē d̓ patris eſſencia. Tale eſt aūt: ac ſi dr̄em de patris ſcīade pr̄is ſapiencia Vel qd̓ ē exp̄ſſius de patre ſcīa. depr̄e ſapīa. Verbū ergo dei patris vnigenitus filiꝑ oīa patri ſimilis ⁊ equalis; hoc eſt oīo qd̓ paternon tn̄ pr̄. qꝛ filiꝰ ille pater iſte. ac ꝑ hoc nouit oīaque nouit pr̄. ſi ei noſce de patre ē. ſic eſſe. Noſceem̄ ⁊ eſſe ibi vnū eſt. ⁊ ideo patri ſicut eſſe nō eſt afilio: ita nec noſſe. ꝓinde tamqͣꝫ ſeip̄m dicens. pat̓genuit verbū ſibi equale ꝑ om̄a Non em̄ ſeip̄m integre ꝑfecteqꝫ dixiſſet; ſi aliquid minꝰ aūt ampliuseſſet in eius v̓bo qͣꝫ in ſeip̄o. noſtꝝ autem verbū interius qd̓ inuenimꝰ eſſe utrumqꝫ illi ſil̓e quantū ſiteciā diſſil̓e nō pigeat intueri Eſt em̄ verbum mētisnoſtre qn̄qꝫ formabile nōdum formatum quiddammētis noſtre qd̓ hac atqꝫ hac volubili quadā mocōeiactamus. cum a nobis nunc hoc. nunc illud ſic̄ inuētum fuerit ul̓ occurrerit. cogitat̉ ⁊ tunc fit v̓m verbū; qn̄ illud qd̓ nos diximꝰ. volubili mocōe iactaread id qd̓ ſcimꝰ ꝑuenit. atqꝫ īde format̉ eius oīmodāſil̓itudinem capiēs. ut qūo res que ſcitur; ſic eciamcogitet̉. quis nō uideat quanta ſit hic diſſil̓itudo abillo dei uerbum. qd̓ informa dei ſic ē ut nō an̄ fueritformabile poſtqͣꝫ formatū. nō aliqn̄ poſſit eſſe in forme ſꝫ ſit forma ſimpl̓r. ⁊ ſimpl̓r equalis ei de quoeſt Qua ꝓpter ita dr̄ illud dei v̓bum; ut dei cogitacō non dicat̉. ne aliquid eſſe q. volubile dicat̉ in deoqd̓ nunc habeat. nūc accipiat formā ut v̓bum ſit eāqꝫ poſſit amittere atqꝫ informiter ꝙ animodo velutari ¶ Aug̓ de v̓bis dn̄i. Eſt em̄ v̓bum dei formaquedam nō formata. ſꝫ forma oīm formaꝝ. formaincōmutabilis. ſine lapſu ſine defectu. ſine temꝑe ſūloco ſuꝑans om̄a exiſtēs in omnibꝰ. ⁊ fundamētumꝙdam in quo ſūt ⁊ faſtigium ſub quo ſit ¶ Baſiliꝰ. Habet aūt ⁊ v̓bum noſtꝝ exterius diuini v̓biſil̓itudinē quandā. nam noſtꝝ v̓bum totā declarat.mentis ꝯcepcōni. Que namqꝫ mente ꝯcipimus; eav̓bo ꝓferimus Et quideꝫ cor noſtꝝ q. fons quidā eſtVerbum v̓o ꝓlatum q. quidam riuulus manās exip̄o. ¶ Criſo. Conſid̓a em̄ in euangeliſta prudenciam ſpūalem. Nouerat ioh̓es id qd̓ antiquiꝰ eſt. etqd̓ eſt ante om̄a maxīe honorantes ⁊ ponētes deumꝓpter hͦ primū dicit pnͥcipium. In pnͥcipio inquiterat v̓bum. ¶ Orig̓. Plura auteꝫ ſūt ſignificata abhoc nomine pͥncipium. Eſt em̄ pnͥcipium; ſic̄ itineris ⁊ longitudinis. ẜm illud Inicium boni itineris iuſtoꝝ exercicium. Eſt eciā pnͥcipium ut gn̓acōis iuxta illud. hoc eſt pnͥcipium creat̉e dn̄i. Sꝫ ⁊ deū nōenormiter aſſeret aliquis oīm pnͥcipium. Illud ec̄ex quo ſic̄ ex p̄iacēte materia alia fiunt; pnͥcipium ēPenes eos qui credunt. eā ingenitā Eſt eciā principium ẜm ſpem. ſicut xp̄us pnͥcipium eoꝝ eſt quiſcd̓m ijmaginē dei formati ſūt Eſt eciā pnͥcipium diſcipline ſꝫ illud Cū deberetis eſſe magr̄i ꝓpter tꝑrurſus indigetis ut doceamī que ſūt elemēta exordij ẜmonū dei Duplex v̓o eſt documēti pnͥcipium; h̓quidem nata; hoc v̓o quo ad nos ut ſi dicat̉. Iniciūſapīe fore. Nat̉a quidem xp̄m in quantū ſapīa ⁊ v̓bum dei eſt; quo ad nos v̓o; in quantum v̓bum carofactum eſt; Tot ergo ſignificatis ad pn̄s nob̓ de pnͥcipio occurrentibꝰ; poteſt accipi velud ex quo qd̓ eſtagens. Conditor em̄ xp̄c eſt velut principium ẜmqd̓ ſapiencia eſt ut verbum in principio.i. in ſapiencia ſit. plura em̄ bona. de ſaluatore dn̄t. velut ergovita in verbo eſt; ſic verbum in pnͥcipio.i. in ſapiēcia erat. Conſidera ſi poſſibile eſt. ⁊ ẜm hoc ſignificatum acciꝑe. nos principium: ꝓut ẜm ſapienciamet exempla que in ea ſunt fiunt omnia. ¶ Vel quiaprincipium filij pater eſt ⁊ principium creaturaꝝ⁊ omnium gencium; ꝑ illud. in principio erat v̓būverbū filium intelligas. in principio.i. ī pr̄e dictūfore ¶ Aug. vj. de trini. Aut in principio ſicut dictum eſt; ſi diceret̉ ante om̄a. ¶ Baſiliꝰ. Preuiditen̄ ſpōſanctus fut̉os quoſdam. inueniētes gl̓e vingeniti; qui p̄ferrēt ſophiſmata ad ſubuerſionē auditoꝝ. Qua ſi genitus eſt. non erat ⁊ anteqͣꝫ genitꝰeſſet nō erat. Ne ergo talia garrire p̄ſumant; ſpōſanctꝰ ait In pn̓cipio erat verbū. ¶ Hilar̄. 2. detrini. Tranſeunt̉ tꝑa. tranſcendunt̉ ſecl̓a. tollunt̉etates. Pone aliqͣ qd̓ voles tue opinioni pnͥcipiumnon tenes temꝑe. Erat em̄ vnde tractat̉ ¶ Criſo.Sicut autē quis cū ſtat in naui ſecus litꝰ uidet ciuitates ⁊ portus; cum v̓o eum aliquis in mediū pelagi duxerit. a prioribꝰ quidem deſiſtere facit: nō tn̄ alicubi defigit ei ocl̓m. ita euāgeliſta hic ſuꝑ oēm nosducēs creat̉am; ſuſpenſum dimittit ocl̓m: nō dansſuſciꝑe aliquē finem ad ſuꝑiora. hoc em̄ in pnͥcipioerat: ſemper infinite eſſendi ſignificatiuum eſt