Seite
Augꝰ de verb̓ dn̄i. Sed dicunt. Si filius eſt: na teſt. hoc fatemur. adiungūt deinde. ſi natꝰ eſt pa ri filius; pr̄ anteqͣꝫ ei filius naſceret̉. hoc reſpuit fi x. Ergo ait. rōi michi redde qūo ⁊ filiꝰ naſci po tuit pr̄i ut coeuus eſſet ei a quo natus eſt. poſt pr̄eꝫ a naſcitur filius pr̄i utiqꝫ morituro ſucceſſurus. dilitudines adhibent de creat̉is ⁊ nobis laborādū eſt ut ⁊ nob̓ laborandū ē ut et nos inueniamꝰ ſil̓itu ones eaꝝ reꝝ quas aſtrimꝰ. Sed quid poſſumꝰ in creat̉a inuenire coeternū; qn̄ increat̉a ml inueni­nus eternū; Sed ſi poſſūt inueniri hic duo coeua ginis ⁊ gnatus; ibi intelligamus. eterna. Ipſa quidem ſapīa. dicta eſt inſcriptis candor lucis eter nedicta eſt ymago pr̄is. hic capiamꝰ ſil̓itudinē: ut nueniamꝰ coeua ex quibꝰ ītelligamꝰ coeterna. Ne nō aūt dubitat ꝙ ſplendor de igne exit. ponamꝰ gͦ ignē pr̄em illius ſplendoris. Mox quidem ut lucer­nam accendero: ſimul cum. igne ⁊ ſplendor exiſtit da michi hic ignē ſine ſplendore ⁊ credo tibi pr̄em ſine filio fuiſſe. ijmago exit de ſpeculo hoīs intuen te ſpecl̓m. Exiſtit ijmago. mox ut aſpector extiterit hed ille qui inſpicit erat anteqͣꝫ accede̓t ad ſpecu lim. ponamꝰ ergo aliqͥd natum ſuꝑ aqͣꝫ. ul̓ virgul tū aut herbā. Nōne cum imagine ſua naſcit̉; Si gͦ ſemꝑ eſſet virgultū; ſemꝑ eſſet ⁊ imago de vir gulto Qd̓ aūt dealio eſt; vtiqꝫ natum eſt. poteſt g ſempeſſe genans ⁊ ſemꝑ cum illo qd̓ de illo natum eſt. Sed dicet aliq̓s Ecce intellexi. eternū patrem coeternū filium. tn̄ ſicut effuſum ſplendorē minꝰ īg ne licenteꝫ. aut ſicut effuſam ijmaginē minꝰ qͣꝫ vir gultum exiſtentē. dn̄is. Non. ſet equalitas. oīmoda eſt. Non credo arti. qꝛ nō inueniſti ſil̓itudinē. fortaſ ſis aut inuenimꝰ in creat̉a qūo intelligamus filiū ⁊ coeternū patri. ⁊ nequaqͣꝫ inmorē. Sed nō illud poſ ſumꝰ inuenire in vno genere ſil̓itudinū. Nungamꝰ ambogna. vnū vnde ip̄i dant ſil̓itudines ⁊ alt̓m. vn̄ nos dedimꝰ. Dederūt illi ſil̓itudines ex hijs que p̄cedunt̉ temꝑe ab eis a quibꝰ naſcunt̉. Sicut homo de hoīne. Sed tn̄ homo et hō eiuſdem ſubſtācie. lau dimꝰ ergo in iſta natiuitate equalitatē nate; de eſt. equalitas. tꝑis. In illo aūt gn̓e ſil̓itudinū qd̓ nos de dimꝰ in ſplendore ignis ⁊ de ijmagine virgulti; equa litatem nature non inuenis; inuenis coeuitatē. Io tū ergo ibi: qd̓ hic exꝑtibus ſingulis ⁊ rebꝰ ſingl̓is inuenit̉. ⁊ non hoc ſolum qd̓ increat̉is totum inue nō ibi: ſꝫ tamqͣꝫ increatore. Ex geſtis ꝯcilij ephe. Propterea alicubi quidem filiū eū appellat pr̄is. alicubi aūt verbū noīat. alicubi aūt ſplendorem vo cat ſcript̉a diuina. ſingula hoꝝ nominū de illo dicē­ut intelligas ea que de xp̄o dn̄r eſſe curam blaphe­me. Quia em̄ tuus filius eiuſdem tibi nat̉e ſit: volē­vno oſtendere vnam ſubſtanciā patris et filij: dicit nuū patris qui ex eo natus eſt vnigenitus. Deinde qm̄ natiuitas ⁊ filius apud nos oſtētacōm p̄bet paſ ſionis. ideoqꝫ hūc filiū appellat et verbū; et īpaſſibi litatem natiuitatis eius noīe iſto demonſtrans. Sed in pr̄ quiſpiam factus ut homo indubitanter ſeni de ſuo filio demonſtrat̉; ne hoc ip̄m eciam de diuina ſata putares; ſplendorem vocat vnigenitum pr̄is plendor em̄ naſcit̉ quidem ex ſole; non aūt intelli git̉ ſole poſterior. Coexiſte̓ gͦ ſemꝑ pr̄i filiū; ſplē dor tibi denūciet. impaſſibilitatē natiuitatis; on̄dat verbum. ꝯſublimitatem vero: filij nomē inſinuet Criſo. Sed dicunt illi. qm̄ hoc.i. in principio. non eternitatem oſtendit ſimpl̓r. Etem ⁊ de celo iſtud ⁊ de terra dc̄m eſt. In principio inquit fecit. de us celum et terram Sed quid cōe habet. erat. ad fe cit: Sicut em̄ qd̓ ē cum de hoīe quidem d̓r. pn̄s tem pus ſignat ſolum. cum aūt de deo; id qd̓ ⁊ ſemꝑ ē ⁊ eternaliter: ita ⁊ erat de noſtra quidem cū d̓r nat̉a p̄teritū ſignit tempus. cum aūt de deo; eternitatem oſtendit Orig̓ ī omel̓. Sum em̄ verbū duplicem habet ſignificacōem. aliqn̄ em̄ temꝑales motus ẜm analogiam alioꝝ verboꝝ declarat. aln̄ ſubſtāciā vni uſcuiꝰqꝫ rei de qua p̄dicat̉ ſine ullo temꝑali motu deſignat. Ideo ⁊ ſubſtantiuū vocat̉ Hilar̓. ⁊ de trini. Reſpice ergo ad mundum. intellige qͥd de eo ſcriptum eſt. In principio fecit deus celum et terrā ſit gͦ in prinpio qd̓ creatur. ⁊ etates ꝯtinent qd̓ In principio ꝯtinet̉ ut fieret piſcator aut illuſtratus. ī doctus. liber. a pr̄e ſolutꝰ a ſcl̓is eſt. vicit om̄e prin cipiū erat em̄ qd̓ eſt. nꝫ in tꝑe aliquo ꝯcludit̉: ut ce perit qd̓ erat pocius in principio. qͣꝫ fiebat Alchu Contra eos ergo qui ꝓpter temꝑalem natiuitatem dicebant xp̄m non ſemꝑ fuiſſe; incipit de eternitate verbi dicēs. In principio erat verbū Et verbum erat apud deum. Triſcꝰ. Quia maxīe dei hoc eſt ꝓpriū eternū ⁊ ſine pnͥcipio eſſe. hͦ primū poſuit. Deinde ne quis audi ens In pnͥcipio erat verbum inge nitum verbū dicat. ꝯfeſtini hoc remouit dicēs. Et verbum erat apud deum Hijlar̄. ⁊ de trini. Sine pnͥcipio enim eſt apud deum. ⁊ qui ab eſt a pr̄e non ab eſt ab auctore. Paſilius. Rurſus hoc dicit ꝓpter blaſphemātes. ꝙ nō erat. Vbi ergo erat ver bum; Non in loco incircūſcriptibilia ꝯtinent̉. Sed vbi erat: apud deū. Neqꝫ pater loco. neqꝫ filius dr cūſcripcōe aliqua ꝯtinentur Orig̓. Vtile eciam ē induce̓; ꝙ verbum d̓r ad aliquos fieri puta. ad oſe am ul̓ ijſaiam. aut jeremiam. ad deū vero nō fit. q. prius nō ens apud ip̄m. Ex eo ergo ꝙ iugiter eſt in eo d̓r. Et verbum erat apud deum. qꝛ nec aprin cipio. a pr̄e ſeꝑatus ē Criſoꝰ. Non eciam dixit in deo erat ſꝫ apud deum erat. eam q̄ ẜm ipocriſim eius eternitatem nobis oſtendens. Theophil̓. i detur eciam michi qd̓ ſabellius ex hoc dco ſubuerſꝰ eſt. Ip̄e em̄ docebat ꝙ pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus vna eſt ꝑſona. que ali ut pater apꝑuit. aliqn̄ ut filiꝰ aliqn̄. ut ſpc̄ſanctus. Manifeſte v̓o ꝯfundit̉ ex hoc v̓bo. Et verbum erat apud deum. Hic em̄ euangeli ſta aliū declarat eē filium; aliū deum. ſi pr̄em. Et deus erat verbū ijlar̄. ii de trini. Dice̓s verbū ſonꝰ vocis eſt enūciacō negocōꝝ ⁊ elocucō cogitacōnū. hoc v̓bum in principio apud deum erat. quia ẜmo cogitacōis et̓nus ē cum qui cogitat. ſit eternus. Sed quo in principio erat: qd̓ neqꝫ ante tempus neqꝫ poſt tꝑs eſt; ⁊ neſcio an ul̓ ipſe eē poſſit in temꝑe loquē ciū em̄ ſermonꝫ ē anteqͣꝫ loquantur. ⁊ cum locuti erunt nō ē. in eo autē ipſo qd̓ loquūtur. dū finiunt