intēti variator. qꝛ ſcꝫ ꝑtem aduerſaꝫ adiuuat ꝓdita ſua cauſa. Tergiuerſari ē aīo ab accu­latōe deſiſtere. animū ſcꝫ accuſandi d̓ponēdo qualitercūqꝫ ſed īordinate. In em̄ ab inceptis deſiſtit quaſi tergū vertit. poteſt em̄ aliquis ab accuſatōe d̓ſiſtere dupliciter. vno ſi in ip̄o ꝓceſſu accuſatōis ꝯgnouerit eſſe falſum illud de quo accuſabat. et ſic pari cō­ſenſu accuſator et reus ſe mutuo abſoluunt. Alio ſi princeps ad que ꝑtinet cura boni ꝯmunis qd̓ accuſatōꝫ intēdit. abſoluerit ac cuſatorē. Si v̓o deſiſtat īordinate puta ꝓpter ꝯuentōem aliquā aduerſario. facit iniuriā reipublice. et ei remitti p̄t accuſatū ſed principe qui curā reipublice gerit. patet er go ex dictis ꝯtingit peccare in accuſatōe qꝛ iniuſte ꝯtra accuſatū agi. vl̓ qꝛ reſpublica ledit̉. ſcꝫ peccati punitio impedit̉. primū ſit calūniando. ſcd̓ꝫ fit p̄uaricando vel tergi uerſādo Nota etiā accuſatori calūmolo debe̓ pena duplex. vna ē pena talionis vt di ctū ē ſupra. ſi tn̄ iudex ꝯgnouerit accuſaſſe aīo nocēdi ſed ex leuitate. vel ex er­roris iuſti imponit penā talionis. ſcd̓a ē pe na īfamie. et qn̄qꝫ prīceps remittit pena. et abolet infamīa. qn̄qꝫ etiā infamiā abolet. Irca quartū querunt̉ plura ſcꝫ vtꝝ ſub­diti poſſit accuſare ſuos p̄latos ℟º ſic clericꝰ em̄ accuſare p̄t ep̄m. ij. q. vij. lator. et c. p̄ſumūt. et monachꝰ abbate ſiue priorē vbi eſt abbas. et habeat ꝓpriū dꝫ ei de bo nis monaſterij ꝓuideri exͣ. de accu. ex ꝑte. ſi tn̄ loculos habeat dꝫ ei auxiliū denegari. ex. offi. or. ꝙͣto. et ml̓tomagis ē ſubueniēd̓ ſeculari ſi egeat ſiue ſit clericꝰ ſiue laycꝰ de bonis cōibus ſiue ī quibꝰ p̄ſumi ius habere C. de ordi. cog. l. fi. hoc ec volūt multa alia iura ſcd̓ꝫ hoſt. Nec obſtat illud c. ij. q. vij. ip̄i apoſtoli. et c. teſtes. et totū. ex quibꝰ habe­ audit̉ minor ordīe volēs accuſare maio­re. qꝛ ſcd̓ꝫ hoſt. corrigunt̉ illa.ſ. lator. p̄ſu mūt. Diſtinguend̓ tn̄ ē. ꝓhibita ē accuſatio platoꝝ ab ignotis et ec a notis crimīoſis et infaībus aūt a notis bonis ex affectu cari­tatis diſtīctio elicit̉. ij. q. vij. querendū. et .§. his autoritatibꝰ et. c. p̄ſumūt. et ſcd̓m hāc diſtinctione ītelligi debet om̄s canones qͥbꝰ ꝓhiberi vi accuſatio p̄latoꝝ. ē etiā ꝓhibi­ta accuſatio p̄latoꝝ et a crimīoſis et infaībꝰ in caſu ſcꝫ cum ip̄i p̄lati exorbitauerint ī fide ij. q. vij.§. opponit̉. Sciend̓ etiā aliqͥ p̄la ti pn̄t accuſari ꝓpter excellentiā dignitatis vt papa et imꝑator qꝛ ſūt ſupra ius et legibꝰ ſoluti. papa em̄ hꝫ ſuꝑiorē niſi deū. ix. q. iij. nemo alioꝝ. niſi ī crimīe hereſis di. xl. ſi pa ꝑa Nunqͥd monachꝰ accuſare p̄t aliū ab­bate vel priorē ſuuꝫ. ℟º ex. de accu. ex ꝑte. qd̓ intelligit ꝯtra volūtate abbatis. ſꝫ de volūtate abbatis admitte vtilitate monaſte­rij exigēte ar. de poſtu. ex ꝑte. alias ſcd̓m ca­nones niſi monaſterij interſit abbatis licētia ſufficit ſit mortuꝰ mūdo. xvj. q. j. placu licet denūtiare poſſit ad penitētiam tm̄ fr̄es ſed etiā quelibꝫ fidelē etiā abbate ꝯtradicēte Ad hoc em̄ tene quilibꝫ ſcd̓ꝫ hu. qꝛ general̓r dictū ē. ſi peccauerit in te frater tuꝰ ⁊cͣ. Ad xj. q. iij. iulianꝰ. et exͣ. de iureiurā. quēadmo­.§. fi. Alij v̓o vt ala. et gof. naſon ītelligūt monachꝰ p̄t aliū accuſare de volūtate ab­batis etiā ſi monaſterij interſit. ij. q. vij. cuꝫ paſtoris. Hoſt. aūt ē prime opi. Nunqͥd lay ci pn̄t clericos accuſare. ℟º bar. et melenduſ dixer̄t layci bone fame admittunt ad accu­ſatōꝫ clericoꝝ. et iura ꝯtradicere vident. vt ij. q. vij. c. j. et. ij. et pl̓a alia intelligunt̉ de laycis eriminoſis. ſꝫ eis aꝑte ꝯtradicit exͣ. de teſti. decetero. niſi ī criminibꝰ exceptis vt di cta ē s. In illis em̄ dicūt quidā om̄s layci e tiā crimīoſi et infames admittunt ad accuſan et teſtificandū ec̄ meretrix. exͣ de ſimo. tan ta ⁊cͣ. Alij dicūt nullꝰ laycus admitti ꝯtra clericos etiā in criminibus exceptis niſi eoꝝ opinio ſit gͣuata. vel ſiqͥs ſuā vel ſuoꝝ īiuriaꝫ ꝓſequat̉ et ſic ſentit gof. qꝛ generaliter laici ꝓhibent̉ clericos accuſare. ij. q. vij. ipſi apl̓i et c. teſtes. et totū. Et ſi querat̉ in quo ergo ſunt excepta crimina. Rn̄dꝫ qꝛ īfames admit­tunc ꝯtra laycos īfamatos et ꝯtra clericos infamatos. ij. q. j. in primis. admittunt etiā in teſtes ꝯtra laycos interueniētibꝰ etiā alijs amimmicl̓is exͣ. de ſimo. lix. et c. tuas. Tan. v̓o viā media tenens dixit om̄s layci bone fame et bone vite ī criminibꝰ exceptis admit tunt̉. et in alijs niſi ſuā vel ſuoꝝ iniuriā ſequant̉. vel niſi in caſu exͣ. de ſeruis ordi. nullꝰ. aliter hec crimīa viderent̉ excepta. Capci v̓o criminoſi vel infames admittunt̉ niſi ec̄ cl̓ici fuerīt male fane. qꝛ tūc admittu niſi ſint inimici. vt colligit̉ exͣ. de accu.. p. et de ſimo. tanta. et c. tuas. excipiunt̉ etiaꝫ ꝑticipes crimis ex. de teſti. venies jo. tn̄ dic­ layci bone fame pn̄t accuſare ſuū platuꝫ qꝛ ſua intereſt habere bonū p̄latum ar. ij. q. vij. clericos. et. iiij. q. illud tn̄. ſcd̓m etiā eundem cōior ē opinio pn̄t niſi ſuā vel ſuoꝝ iniu riam ꝓſequant̉. hec hoſt. Irca quintū nota ſi aliqͥs accuſator pe cuniā accepit ob accuſandū. vl̓ accuſā crimē ꝯcuſſionis ꝯmiſit et tene reſtituere ei dedit ſi turpiter dedit. alias ei in cuiuſ iniuriā data fuit. j. q. j. iubemꝰ ſcd̓ꝫ ray. De accuſatis ti. xlj. Einde ꝯſiderandē de reis ſiue accuſa­tis ſeu iudicādis. et prīo qui ſunt iudi cādi. ſcd̓o vtꝝ iudicādis liceat effu­gere iudiciū dānationis Circa primū querū tur plura ſcꝫ vtꝝ generaliter mali ſint iudicā di ſiue puniēdi. ℟º vl̓r mali ſunt corrigēdi ammonitōꝫ ſcd̓ꝫ illd̓ Mat. xviij. ſi peccaue­rit in te frater tuꝰ ⁊c̄. ſꝫ ſunt vl̓r puniēdi per ꝯdemnatōꝫ ⁊cͣ. em̄ ſūt aliqͣ ꝯdenandi niſi ꝯcurrētibꝰ tribꝰ ſcꝫ iuriſdictiōe ꝯuictione: et pace ſiue vnitatē ecclīe. de primis duobꝰ pꝫ ex p̄dictis ſupra ti. de iudicibꝰ ī principio. tercio.ſ. de pace ecclīe dicit augͥ. ꝯtra epl̓am ꝑmeniani. cuiuſꝙͣ crimē notū ē et oībus ex ecrabile apparet. ſi tales habeat d̓fenſores quos poſſit ſciſma ꝯtingere dormiat ſe.