ueritas diſciplīe ¶ Vtꝝ abſens poſſit ꝯdēnari ℟º ꝙ n̄ niſi ſit abſens ex ꝯtumatia. qͣles fuerūt dathā et abyron. qͥ vocati a moyſe noluerūt venire numeri. xvj. Abſens v̓o ex iuſta cā n̄ p̄t legitime ꝯdēnari. vn̄ ſeuerinꝰ papa. iij. q̄ ix. abſens nemo iudice. qꝛ h̓ diuine et hūane leges ꝓhibēt. ¶ Vtꝝ multitudo peccās ſit pu niēda et vi ꝙ n̄ Mat. xiij. d̓ zizanijs dicūt ſerui vis imus et colli. ea rn̄det dn̄s ꝙ n̄: ne for te eradicētis ſil̓ et triticū ſinite vtraqꝫ creſce re ⁊cͣ. ibi dicit glo. n̄ ē excōicanda multitudo nec prīceps ppl̓i. Itē augͥ. ad boneficiū. vbi ꝯgraues diſſenſionū ſciſſuras n̄ huius aūt illiꝰ hoīs ē ꝑiculū. ſed ſtragēs iacēt populoꝝ detrahend̓ ē ſeueritati. vt maioribꝰ malis ſa nandis ſincera caritas ſubueniat. Cōtra exo. xxvij. moyſes ꝓpter idolatriā precepit occidi multitudinē vſqꝫ ad xxiij. milia hoīm. Preterea. iiij. Re. j. helias zelo iuſticie igne celeſti duos quinqͣgenarios cū ſuis l. ꝯdenauit Pre terea deū. vij. p̄cipi filijs iſrahel vt ſeptē gē tes q̄ erat ī terris ꝓmiſſionis percuteret vſqꝫ ad interfectionē ergo ⁊cͣ. ℟º ſcd̓ꝫ augͥ. li. cotra fauſtū crimīa ſunt puniēda qn̄ ſalua pace eccleſie fieri p̄t. in quo tn̄ diſcretō ē adhibenda. aliqn̄ em̄ delinquētiū multitudo diu ꝑ pa tientiā ē expectāda. aliqn̄ ē in paucis puniēda. vt eoꝝ exēplo ceteri terreant̉: et ad penitentiā ꝓuocent ſic moyſes et helias idolatri am in paucis puniuerūt vt alij ꝑterriti eā dimitteret. Ad illd̓ qd̓ d̓r deū. vij. de gētibꝰ dicit greg̓. ibi patiēter tolerādi ſūt mali vbi ali qui inueniunt boni qd̓ qꝛ n̄ erat ī gentibꝰ ill̓ vl̓r diuīo iudicio ſūt delete. Per p̄dicta patꝫ rn̄ſio de zizanijs. illud em̄ n̄ ē faciendū vbi ti me ne ſimul eradice triticū. ſcd̓ꝫ em̄ augͥ. qn̄ multitudo ē in ſcelere nec ſalua pace ecclīe mali pn̄t puniri. debēt potiꝰ tolerari. ¶ Vtꝝ iudex punire debeat reos in ſe delinquētes. ℟º ꝙ ſic. ītuitu honoris diuini ſiue officij ſui n̄ aūt ītuitu ꝓpͥe iniurie. Vn̄ beatꝰ petrus ꝯtu melias illatas cum gaudio ſuſcipiebat. pctā v̓o q̄ ꝯmittebant̉ in deū acerbe puniebat. vt patet in anania et ſaphira act. v. aplūs etiā ꝑ totā epl̓am ſuā ad coꝝ. pia monitiōe ꝑ ꝯtēptū delinqn̄tes ī ip̄m ad amorē ſui reuocat ely nā v̓o magnū qͥ ceteros a fidē retrahebat cecitate ꝑcuſſit act. xiij. ꝙ aūt helias ignem po ſtulauit de celo n̄ cuiꝰ meriti eſſet apud deuꝫ on̄dere voluit. ſꝫ ꝙ ille verꝰ deꝰ eēt quē cole bat. Beatꝰ ec̄ ſilueriꝰ papa īiuriātes ſibi ana thematiſauit. ſꝫ h̓ intuitu dei et eccleſie cꝰ pa ſtor erat fecit. Irca ſcd̓m querunt plura ſcꝫ vtꝝ qͥs mor aliter peccꝫ negādo vitatē ꝑ quā ꝯdem nare. ℟º tho. dicit in ſcd̓a ſcd̓e ꝙ ſic. qꝛ qͥcūqꝛ facit ꝯtra debitū iuſticie mortal̓r peccat. Ad debitū aūt iuſticie ꝑtinꝫ ꝙ aliqͥs obediat ſuo ſuꝑiori ī his ad q̄ ius ſue platōis extēdit̉ et iō accuſatus ex debito te iudici qͥ ē ſuꝑior eiꝰ exponere v̓itatē quā ab eo ſym formā iuriſ exigit et iō ſi eā ꝯfiteri noluerit vl̓ mēdaciter negauerit mortal̓r peccat. Si v̓o iudex hͦ exigat qd̓ n̄ p̄t ſcd̓m ordinē iuris. n̄ te et rn̄dere ſꝫ p̄t ꝑ appellatōꝫ l̓ aliter licite ſubterfugere n̄ tn̄ licꝫ ei mēdaciū dicere ¶ Nec obſtat p̄dictis illd̓ Criſo. n̄ tibi dico vt te ꝓdas ī publicū neqꝫ apud aliū accuſes. qꝛ ī caſu p̄dicto n̄ ꝓdit̉ a ſe ſꝫ ab alio dū ei rn̄dēdi neceſſitas īpo a ſuꝑiori ſuo. ¶ Si dicat̉ ꝙ ibi vi eſſe men daciū officioſū qd̓ ē veniale pctm̄. qꝛ ibi hō mēti. vt liberꝫ ſeip̄m. dicēd̓ ꝙ īmo ē ibi aliqͥd de ꝑnicioſo admixtū qꝛ iudici debitū ſcꝫ ꝯfeſſionē veritatis negat. et accuſator punie ſi inꝓbatiōe deficiat. ¶ Vtꝝ liceat accuſato ſe ca lūnioſe defēdere. Rn̄dꝫ tho. ꝙ n̄. vn̄ etiā ī cā crimīali iuramentū de caluna ē p̄ſtandn̄. exͣ. de iur̄. calū. inherētes. ¶ Nota ec̄ ꝙ aliꝰ ē veritate tacere. aliꝰ ē falſitatē ꝓponere. primū licꝫ ī aliquo caſu. n̄ em̄ tene qͥs omnē veritatē ꝯfiteri. ſed tm̄ illā quā p̄t et dꝫ ab eo requi rere iudex ſcd̓ꝫ ordine iuris ꝓputa cū ſuꝑ aliqͦ crimīe p̄ceſſit infamia vel apparuerit aliqͣ exp̄ſſa indicia vel etiā p̄ceſſit ꝓbatio ſemiplenaſcd̓m aūt ſcꝫ falſitate ꝓponere in nullo caſu a licui licet. Sic ergo accuſato licꝫ ſe defēdere. veritatē illā quā ꝯfiteri n̄ tene occultādo ꝑ aliquos ꝯgruos et licitos modos. puta ꝙ n̄ rn̄deat ad q̄ rn̄dere n̄ tene̓. hoc aūt n̄ ē ſe calūnioſe defendere ſꝫ prudēter euadere. n̄ aūt licet ei. l̓ falſum dicere vl̓ veꝝ illud qd̓ ꝯfiteri tene tacere. neqꝫ etiā aliquā fraude l̓ do lū adhibere qꝛ fraus et dolꝰ vin mēdacij ha bēt et hoc ē ſe calūnioſe defēdere. vn̄ n̄ licet reo ī cauſa ſanguīs corrūpere ſuū aduerſariū peccat em̄ accuſator ſi colludat cuꝫ reo qui ē noxiꝰ. qd̓ patꝫ ex hͦ ꝙ penā īcurrit legibꝰ con ſtitutā. ij. q. iij. vn̄ cū inducere aliquē ad pec catū ſit pctm̄. patꝫ ꝙ ec̄ reꝰ peccat cū aduerſario colludēdo. ꝙͣuis huic peccato lex ciuil̓ n̄ adhibeat penā qꝛ multa ſcum leges humanas relinquunt̉ īpunita q̄ ſcd̓ꝫ dei iudiciū ſūt peccata. h̓ tho. ¶ Vtꝝ liceat reo ꝑ appellatōem iudiciū declinare. Rn̄dꝫ tho. ꝙ ſic. ſi appellat ex ꝯfidētia iuſte cauſe qꝛ ſcꝫ iniuſte gͣuat̉ a iudice vt habe̓. ij. q. vj. c. j. et ſe. hͦ em̄ ē prudēter euadere vn̄ apl̓s ad ceſarē appellauit act. xxv. Non aūt licet appellare cauſa more afferēde ne ꝯtra eū iuſta ſnīa ꝓferat. h̓ em̄ ē ſe calūnioſe defēdere qd̓ n̄ licꝫ vt dictū ē ¶ Vtꝝ ꝯdēnato ad mortē liceat ſe defēdere ſi poſſit Rn̄dꝫ tho. ꝙ n̄ ſi ſit iuſte ꝯdēnatꝰ. vn̄ Ro. xiij. q̄ poteſtati reſiſtit dei ordinatōni reſi ſtit et ꝑ ꝯſequēs ſibi dānatōꝫ acquirit. liꝫ em̄ iudici eū reſiſtentē īpugnare. vn̄ patꝫ ꝙ ex ꝑ te rei ſit bellū īiuſtū. et iō indubitāter peccat Si aūt ſit ꝯdēnatus īiuſte liꝫ ei ſe d̓fēdere. tl̓e eī iudiciū ē ſil̓e violētie latronū ſem illꝰ eze. xxij. prīcipes eiꝰ ī medio eiꝰ qͣſi lupi rapiētes p̄dam ad effundendū ſanguine. et iō liꝫ ī tali caſu reſiſtere niſi forte ꝓpter vitandū ſcādalū cū ex hoc aliqͣ grauis turbatio tineret̉. licet aūt ei effugere ſi poſſit etiā ſi ſit iuſte ꝯdēnatus. tene tn̄ n̄ reſiſtere agenti quin patia qd̓ iuſtū ē eū pati. ſic̄ ec̄ ſiquis iuſte eſſꝫ ꝯdēnatꝰ mori famē. n̄ peccarꝫ ſi cibū ſibi occultū datū ederet. qꝛ n̄ ſumere eſſet ſe occidere. h̓ tho. ¶ De falſarijs ti. xlij.