ueritas diſciplīe Vtꝝ abſens poſſit ꝯdēnari ℟º niſi ſit abſens ex ꝯtumatia. qͣles fue­rūt dathā et abyron. vocati a moyſe nolue­rūt venire numeri. xvj. Abſens v̓o ex iuſta p̄t legitime ꝯdēnari. vn̄ ſeuerinꝰ papa. iij. ix. abſens nemo iudice. qꝛ diuine et hūane leges ꝓhibēt. Vtꝝ multitudo peccās ſit pu niēda et vi Mat. xiij. zizanijs dicūt ſer­ui vis imus et colli. ea rn̄det dn̄s: ne for te eradicētis ſil̓ et triticū ſinite vtraqꝫ creſce re ⁊cͣ. ibi dicit glo. ē excōicanda multitudo nec prīceps ppl̓i. Itē augͥ. ad boneficiū. vbi ꝯgraues diſſenſionū ſciſſuras huius aūt il­liꝰ hoīs ē ꝑiculū. ſed ſtragēs iacēt populoꝝ detrahend̓ ē ſeueritati. vt maioribꝰ malis ſa nandis ſincera caritas ſubueniat. Cōtra exo. xxvij. moyſes ꝓpter idolatriā precepit occidi multitudinē vſqꝫ ad xxiij. milia hoīm. Prete­rea. iiij. Re. j. helias zelo iuſticie igne celeſti duos quinqͣgenarios ſuis l. ꝯdenauit Pre terea deū. vij. p̄cipi filijs iſrahel vt ſeptē tes erat ī terris ꝓmiſſionis percuteret vſqꝫ ad interfectionē ergo ⁊cͣ. ℟º ſcd̓ꝫ augͥ. li. co­tra fauſtū crimīa ſunt puniēda qn̄ ſalua pace eccleſie fieri p̄t. in quo tn̄ diſcretō ē adhiben­da. aliqn̄ em̄ delinquētiū multitudo diu pa tientiā ē expectāda. aliqn̄ ē in paucis puniē­da. vt eoꝝ exēplo ceteri terreant̉: et ad peni­tentiā ꝓuocent ſic moyſes et helias idolatri am in paucis puniuerūt vt alij ꝑterriti di­mitteret. Ad illd̓ qd̓ d̓r deū. vij. de gētibꝰ di­cit greg̓. ibi patiēter tolerādi ſūt mali vbi ali qui inueniunt boni qd̓ qꝛ erat ī gentibꝰ ill̓ vl̓r diuīo iudicio ſūt delete. Per p̄dicta patꝫ rn̄ſio de zizanijs. illud em̄ ē faciendū vbi ti me ne ſimul eradice triticū. ſcd̓ꝫ em̄ augͥ. qn̄ multitudo ē in ſcelere nec ſalua pace ecclīe mali pn̄t puniri. debēt potiꝰ tolerari. Vtꝝ iudex punire debeat reos in ſe delinquētes. ℟º ſic. ītuitu honoris diuini ſiue officij ſui aūt ītuitu ꝓpͥe iniurie. Vn̄ beatꝰ petrus ꝯtu melias illatas cum gaudio ſuſcipiebat. pctā v̓o ꝯmittebant̉ in deū acerbe puniebat. vt patet in anania et ſaphira act. v. aplūs etiā totā epl̓am ſuā ad coꝝ. pia monitiōe ꝯtēp­ delinqn̄tes ī ip̄m ad amorē ſui reuocat ely v̓o magnū ceteros a fidē retrahebat ce­citate ꝑcuſſit act. xiij. aūt helias ignem po ſtulauit de celo cuiꝰ meriti eſſet apud deuꝫ on̄dere voluit. ſꝫ ille verꝰ deꝰ eēt quē cole bat. Beatꝰ ec̄ ſilueriꝰ papa īiuriātes ſibi ana thematiſauit. ſꝫ intuitu dei et eccleſie cꝰ pa ſtor erat fecit. Irca ſcd̓m querunt plura ſcꝫ vtꝝ qͥs mor aliter peccꝫ negādo vitatē quā ꝯdem nare. ℟º tho. dicit in ſcd̓a ſcd̓e ſic. qꝛ qͥcū­qꝛ facit ꝯtra debitū iuſticie mortal̓r peccat. Ad debitū aūt iuſticie ꝑtinꝫ aliqͥs obediat ſuo ſuꝑiori ī his ad ius ſue platōis extēdit̉ et accuſatus ex debito te iudici ē ſuꝑior eiꝰ exponere v̓itatē quā ab eo ſym formā iuriſ exigit et ſi ꝯfiteri noluerit vl̓ mēdaciter negauerit mortal̓r peccat. Si v̓o iudex exi­gat qd̓ p̄t ſcd̓m ordinē iuris. te et rn̄dere ſꝫ p̄t appellatōꝫ aliter licite ſubterfugere tn̄ licꝫ ei mēdaciū dicere Nec obſtat p̄di­ctis illd̓ Criſo. tibi dico vt te ꝓdas ī pub­licū neqꝫ apud aliū accuſes. qꝛ ī caſu p̄dicto ꝓdit̉ a ſe ſꝫ ab alio ei rn̄dēdi neceſſitas īpo a ſuꝑiori ſuo. Si dicat̉ ibi vi eſſe men daciū officioſū qd̓ ē veniale pctm̄. qꝛ ibi mēti. vt liberꝫ ſeip̄m. dicēd̓ īmo ē ibi aliqͥd de ꝑnicioſo admixtū qꝛ iudici debitū ſcꝫ ꝯfeſ­ſionē veritatis negat. et accuſator punie ſi in­ꝓbatiōe deficiat. Vtꝝ liceat accuſato ſe ca lūnioſe defēdere. Rn̄dꝫ tho.. vn̄ etiā ī crimīali iuramentū de caluna ē p̄ſtandn̄. exͣ. de iur̄. calū. inherētes. Nota ec̄ aliꝰ ē ve­ritate tacere. aliꝰ ē falſitatē ꝓponere. primū licꝫ ī aliquo caſu. em̄ tene qͥs omnē verita­ ꝯfiteri. ſed tm̄ illā quā p̄t et dꝫ ab eo requi rere iudex ſcd̓ꝫ ordine iuris ꝓputa ſuꝑ aliqͦ crimīe p̄ceſſit infamia vel apparuerit aliqͣ ex­p̄ſſa indicia vel etiā p̄ceſſit ꝓbatio ſemiplena­ſcd̓m aūt ſcꝫ falſitate ꝓponere in nullo caſu a licui licet. Sic ergo accuſato licꝫ ſe defēde­re. veritatē illā quā ꝯfiteri tene occultādo aliquos ꝯgruos et licitos modos. puta rn̄deat ad rn̄dere tene̓. hoc aūt ē ſe ca­lūnioſe defendere ſꝫ prudēter euadere. aūt licet ei. falſum dicere vl̓ veꝝ illud qd̓ ꝯfi­teri tene tacere. neqꝫ etiā aliquā fraude do adhibere qꝛ fraus et dolꝰ vin mēdacij ha bēt et hoc ē ſe calūnioſe defēdere. vn̄ licet reo ī cauſa ſanguīs corrūpere ſuū aduerſariū peccat em̄ accuſator ſi colludat cuꝫ reo qui ē noxiꝰ. qd̓ patꝫ ex penā īcurrit legibꝰ con ſtitutā. ij. q. iij. vn̄ inducere aliquē ad pec catū ſit pctm̄. patꝫ ec̄ reꝰ peccat aduer­ſario colludēdo. ꝙͣuis huic peccato lex ciuil̓ adhibeat penā qꝛ multa ſcum leges huma­nas relinquunt̉ īpunita ſcd̓ꝫ dei iudiciū ſūt peccata. tho. Vtꝝ liceat reo appella­tōem iudiciū declinare. Rn̄dꝫ tho. ſic. ſi ap­pellat ex ꝯfidētia iuſte cauſe qꝛ ſcꝫ iniuſte gͣ­uat̉ a iudice vt habe̓. ij. q. vj. c. j. et ſe. em̄ ē prudēter euadere vn̄ apl̓s ad ceſarē appel­lauit act. xxv. Non aūt licet appellare cauſa more afferēde ne ꝯtra iuſta ſnīa ꝓferat. em̄ ē ſe calūnioſe defēdere qd̓ licꝫ vt dictū ē Vtꝝ ꝯdēnato ad mortē liceat ſe defēdere ſi poſſit Rn̄dꝫ tho. ſi ſit iuſte ꝯdēnatꝰ. vn̄ Ro. xiij. poteſtati reſiſtit dei ordinatōni reſi ſtit et ꝯſequēs ſibi dānatōꝫ acquirit. liꝫ em̄ iudici reſiſtentē īpugnare. vn̄ patꝫ ex te rei ſit bellū īiuſtū. et indubitāter peccat Si aūt ſit ꝯdēnatus īiuſte liꝫ ei ſe d̓fēdere. tl̓e iudiciū ē ſil̓e violētie latronū ſem illꝰ eze. xxij. prīcipes eiꝰ ī medio eiꝰ qͣſi lupi rapiētes p̄dam ad effundendū ſanguine. et liꝫ ī tali caſu reſiſtere niſi forte ꝓpter vitandū ſcādalū ex hoc aliqͣ grauis turbatio tineret̉. licet aūt ei effugere ſi poſſit etiā ſi ſit iuſte ꝯdēna­tus. tene tn̄ reſiſtere agenti quin patia qd̓ iuſtū ē pati. ſic̄ ec̄ ſiquis iuſte eſſꝫ ꝯdēnatꝰ mori famē. peccarꝫ ſi cibū ſibi occultū datū ederet. qꝛ ſumere eſſet ſe occidere. tho. De falſarijs ti. xlij.