Si certum petatur. quirat. Alij dicunt ꝙ poſſeſſio ſtici queſita fuit coheredibus ſolo animo per. l. clauibꝰ de cōtrahen. emp. ſed hoc eſt falſum qꝛ ſolo animo nō acquirit̉ poſſeſſio. vt. jͣ. de acqui. poſ. quēadmo­dum ⁊ in. l. clauibus. interceſſit actus corporeus.ſ. traditio clauiū. Preterea dato ꝙ ſolo animo queri poſſet hic nō qꝛ igno­rabant dn̄m mortuuꝫ. ⁊ ſic nō habebāt animū ſe inuiceꝫ poſſidē­di ⁊ metu huius cōtrarij hic ſunt diuerſe lecture. naꝫ Ia. bal. rece dens a lectura Io. ⁊ azo. ꝙͣ. sͣ. ſecutus ſum hāc lecturaꝫ intellige­bat vt ideꝫ reſpondeat̉ quando ignorabat ⁊ quādo ſciebat ⁊ vbi littera dici po. eſt adhuc ideꝫ reſponderi ſubaudit ipſe.ſ. vt nō que ratur actio coheredibus vt dictū eſt. sͣ. prox. caſu ⁊ ꝙ ſequitur. in tex. quo quidem caſu ⁊c̄. non referebat ad ꝓximū diciū ſed refere bat ad caſuꝫ vbi hereditas iacebat ⁊ cōiungebat hūc fineꝫ. cuꝫ il­lo ver. ⁊ poſtea reaſſumebat poſt aditaꝫ vero ⁊c̄. Iſte tamen intellectus nō placuit Odo. Nam nō eſt veriſimile ꝙ iuriſcōſul. ſia inordinate tranſpoſuiſſet litteram. ſed eam ſimul cōiunxiſſet. Preterea littera dicit coheredes. ⁊ ſic ſupponit hereditatem aditaꝫ. Naꝫ ſi iaceret nō ſeruirent ſibi nec adinuiceꝫ quererent tā­qͣꝫ coherdes. Immo acquirerent hereditati. Item vbi ſunt ne ceſſarij. iacet heceditas qꝛ ſtatim ſunt heredes. vt. jͣ. de acquir. he­re. l. nec ceſſarijs. vnde ip̄e Odo. recedebat a dicta lectura domini Ia. doctoris ſui circa iſtuꝫ ver. quo quideꝫ caſu ſed precedens re­ſponſum bene legit ſicut dominꝰ Ia. ver. quo quideꝫ caſu legebat opponendo. nō ponēdo hoc mō proponatur heredes ignoraſſe poteſt adhuc ideꝫ reſponderi.ſ. quod reſponſum eſt sͣ. ꝙ eis non queratur actio ⁊ ver. quo quidē caſu legit ſic. ſi eniꝫ aliter diceremꝰ ſ. ꝙ coheredibus actio quereret̉ eueniret ꝙ ſi eſſent eiuſdeꝫ cō­ditionis.i. omnes quibus ẜui inuiceꝫ ſe poſſiderent ⁊ inuicem ſibi ſeruire vidēt̉ ꝙ eſſet abſurduꝫ vt poſſeſſus ab alio aliū poſſideat vt in ꝯͣrio. Pe. ⁊ cōiter moderni ſecunt̉ lecturā Ioā. ⁊ azo. de qua. sͣ. dixi. ⁊ ad cōtraria reſpondēt. vt. sͣ. qꝛ veruꝫ eſt ꝙ ſe inui­cem nō poſſident quo ad veritateꝫ. ſed quo ad acquiſitioneꝫ fin­gitur poſſidere licetquātuꝫ ad veritateꝫ nō poſſideat vt predixi ⁊ vide. jͣ. in ſupplectione glo. que incipit immo ſemper heredibus. Expeditis cōtrarijs veniamus ad qōnes. primo querendo qꝛ hic dicit̉ ꝙ ſi ſciens poſt morteꝫ domini muluautt pecuniaꝫ ꝙ nō tranſfert dominiū qūo ergo cōſuletur coheredibus pro eorū par­tibus dic aut pecunia extat aut eſt cōſumpta. ſi extat poſſunt illam vendicare. vt. sͣ. e. l. rogaſti.§. fi. ſi eſt cōſūpta tunc per cōſumptio­nem recōſciliatuꝫ eſt mutuū et ſticus hꝫ certi cōditionē ad ipſam pecuniā ⁊ coheredes habēt cōtra euꝫ cōdictꝭ. ſine cā. vt. sͣ. e. l. nam ⁊ ſi fur. Sed cōtra hoc inſtatur ⁊ videt̉ ꝙ hic nō reconſciliet̉ mutuuꝫ ſicut in illa. nam ⁊ ſifur. qꝛ ibi mutuauit pecuniaꝫ alienam nomine ſuo. hic aūt mutuauit nomine dn̄i ⁊ ſic nō videt̉ reconſci liatum mutuum. vt. sͣ. e. l. ſi me. ⁊ ticium dicunt doc. ꝙ iſtud non ob. qꝛ ſi mutuo tibi pecuniam nomine ticij ⁊ ipſe ratum non habet datur mihi certi conditio vt sͣ. e. l. ſi abſentis. ergo idem in propo­ſito ex quo non potuit domino queri queretur ipſi ſtico arg. d. l. ⁊ ſic pecunia conſumpta ſticus hēbit certi ꝯditꝭ. ꝯͣ debitores ⁊ here­des habebunt contra ipſum conditionem ſine cauſa. arg. d. l. ſi ⁊ me ⁊ titiū sͣ. e. ⁊ hoc qn̄ n̄ hn̄t raiū ſꝫ ſi ratū hērēt videt̉ ꝙ eis det̉ certi cōditio ſiue ſit conſumpta ſiue non predicta. l. ſi ab enis niſi dicas ꝙ nō poſſit habere ratuꝫ qꝛ nō eſt negociū quod ad eos ꝑti neat aliquo de ſupraſciptis quatiuor modis vt dixi in quarta op­poſitione tunc eniꝫ habet̉ ratuꝫ in ſubſidiuꝫ ⁊ agitur actione neg. geſt. ⁊ hoc ſentire videt̉ hic Odoff. qui dicit ꝙ pecunia ꝯſumpta ſticus tenebitur coheredibus inquātuꝫ factus eſt locuplectior cō­ditione ſine cā vel actio negocioruꝫ geſtorum. ſi cohr̄des habent ratum in ſubſidium. Secundo quia ſticus eſt ſtipulatus ſibi vel ſimpliciter iſtaꝫ pecuniā mutuatā poſt aditaꝫ hereditateꝫ ⁊ poſtqͣꝫ coheredes ſciuerunt glo. variāt vna ſuper verbo habeāt alia ſuper verbo idem dicit glo. ꝙ pro ſua parte tantuꝫ erat cōtracta obliga tio pro alijs no. arg. jͣ. de fide. l. ſiquis ꝓ eo.§. nūmos ſed cōſum­pta pecunia cuꝫ mutuū recōſciliet̉ obligatio queritur ipſi ſtico ex quo alijs coheredibus queri nō poteſt. ar. dicte. l. ſi abſentis. C. e. ⁊ coheredes agent cōtra eū cōditiōne ſine cauſa vt diciū eſt. sͣ. ꝓx. qd̓ne ſed vbi interuenit ſtipulatio nō videt̉ expectanda cōſumptio qꝛ mutuū recōſciliat̉ ꝑ cōſūpiā ſtipulatꝭ. vt. C. e. l. quāuis ⁊ ſic ſticꝰ habebit in totum actiōeꝫ ex ſtipulatiōe ⁊ coheredes agent vel rei ven. ſi preciū extat de vtili negocioꝝ geſt. habēdo raiū in ſubſidiuꝫ ſi pecunia nō extat vt ibi no. Sꝫ hoc nō videt̉ procedere quia tunc reconſciliat̉. mutuū ꝑ ſtipulationē ⁊ agitur ex ea qn̄ ſtipulator numerat nomine ſuo vt. jͣ. de nouatꝭ. l. ſi ita ⁊. l. ſeq. an hic non nu­merauit nomine ſuo ſꝫ noīe dn̄i ⁊ ꝑ hoc videt̉ ꝙ nō ſit vtilis niſi pro parte ſua ⁊ iſtud eſt ſubtile ſi ponamꝰ ꝙ ſtipulatio ſine cā nō valeat cūeſfectū vt notaui ⁊ dixi infra de doli excep. l. ij.§. circa. ⁊. C. de non nume. pecu. l. generaliter. Ex peditum eſt qꝛ cūſticus ſtipularet̉ ex contractu mutui ⁊ nō fecerit nūmos accipientis non videt̉ impleta cā ſtipulationis ⁊ ſic ſtipulatio nō hꝫ efficacia ope exceptōis. ſi tamen peconia eſt ꝯſumpia ⁊ reconſciliaiū muluum cā impleta eſt. ⁊ ſic ceſſabit exceptio. Alij dicunt ꝙ cum con­trahit̉ ꝑ ſtipulatōem pōt eſſe alia cā ꝙͣ mutui.ſ. cā numerationis quā reputat. l. ſufficit. vi. d. l. quāuis. C. e. ⁊ ſic nihil operat̉ ꝯſum­ptio ad eam ꝑficiendā. quid tenebimus dubium ē. ſed videt̉ di­cendū ꝙ qꝛ numerauit n omine ſuo cā non ſit impleta. ⁊ ſic debeat dici vt ſupra ꝓxi. ſed certe immo videt̉ impleta ſicut ꝯͣhentes ge rebant. nam cum iſte eſſet ſeruus alienus intelligebant ꝯhentes ꝙ nomine domini mutuauerit. ⁊ ſic ſtipulatio hꝫ illaꝫ cām nume ratōis quam ipſi intellexerūt. ⁊ ſic videt̉ poſſe dici ſtipulatōem in totum eſſe vtilem in ꝑſonam ſtici. Odoſ. in hac queſtione nō firmat pedem in lectura ſua. Pet. videt̉ tenere ꝙ ſtipulatio ſit tota vtilis in ꝑſona ſtici. ⁊ agat totum ex ſtipula. ꝑ. l. i. de acꝗ­re. domi. l. liber homo.§. quicꝗd. ⁊ coheredes agent contra eum ꝯditōne ſine cā ꝑ. l. ſi ⁊ me ⁊ titium. sͣ. e. Alij e forte non male concordant glo. aut coheredes habent ratam ſtipulatōem vel nu meratōem quod poſſet in ſubſidiū. vt no. sͣ. in verſi. earum. vel ab initio de iure ꝯmuni cum negociū fuerit geſtum nomine defucti. vt no. ꝑ Di. extra de regu. iuris. c. ratum. lib. vi. etiam ſi erat defū ctus tempore ꝯͣctus. vt hic pꝫ. ⁊. jͣ. rem ratā habe. l. ſi ſiue.§. ſi. ꝓcu rator. etiam ſi ſticus fuit ſtipulatus ſibi vel ſimpliciter qꝛ p̄ſumit̉ ſtipulatus nomine defuncti. ⁊ ad eius vtilitatem. argu. jͣ. ſolu. ma. l. poſt dotem. ⁊ tunc dat̉ actio coheredibus ẜm opini. Azo. no. in glo. que eſt hic ſuꝑ verbo idem. que incipit ſi generaliter auiē non habent ratam. ⁊ tunc ipſi ſtico ẜm aliam opi. no. in alia glo. que incipit idem ſi haberent tenet̉ tamen coheredibus credere ꝓ ꝑte eorum ex equitate. vi. sͣ. e. l. ſi ⁊ me ⁊ titium. ⁊. l. cum fundus.§. ſer­uum. nec ob ꝙ interuenit. ſtipulatio. vnde nō videt̉ requiri ꝯſum ptio. vi. d. l. quāuis. C. e. qꝛ aūt coheredes habēt ratum in ſubſidi um ⁊ requirit̉ ꝯſumptio. vt. sͣ. e. l. ſi cum ſeruū. aut habent ratuꝫ ab initio de iure ꝯmuni. ⁊ tunc requirit̉ ꝯſumptio qꝛ heredes poſſent vendicare nūmos extantes. ⁊ tunc obſtat ſtico ſtipulanti ex ceptio­vt no. sͣ. e. l. nam ⁊ ſi fur. aut nō vendicarent ⁊ nō obſtaret ſibi ex­ceptio. lꝫ pecunia nō ſit facta accipientis. vt. d. l. quāuis. eis nō cō ſumptis ceſſat vendicatio coheredū. ⁊ ideo ipſi ſtico actio ꝯpetit ex ſtipulatōe cedenda coheredibus ꝓ ꝑtibus eorum ſi ratum nō habeant. vt. sͣ. dixi. Item querit̉ quādo coheredes ignoraue­runt ⁊ ſticus eſt ſtipulatus ſibi vel ſimplicit̓. quid erit. dicit glo. ꝙ ipſi ſtico obligatio querit̉. vos dicatis ꝙ ꝓ ſua ꝑte ſibi querit pro alijs coheredibus. vt dixi in vltima oppoſitōe. Ultimo que­ro vnde naſcat̉ actio an ex numeratōe an ex ſtipulatōe. gl. variāt. vnde dic aūt ſtipulatio fuit inutilis. vt quādo fuit ꝯcepta in ꝑſona domini iam defuncti. tunc ꝯſumptōe ſequuta agit̉ ex numeratōe ꝯditōe ſine cauſa. vi. d. l. ſi me ⁊ titium. sͣ. c. Si auteꝫ ſtipulatio fuit vtilis. vt qꝛ ſtipulatus fuit ſibi vel ſimplicit̓ ⁊ hereditas iacet ⁊ co heredes ſunt ignorantes. tunc agit̉ ex ſtipulatōe. exquo eſt valida quieꝗd dicat glo. vi no. sͣ. e. l. certi ꝯditio.§. quoniā. nec ob. C. e. l. iiij. qꝛ ibi ille cuius nomine numeratū erat improbabat nomen. vt ibi pꝫ in glo. que incipit recita bōe ibi. vel dic etiam olim p̓ma ve ra. vt. sͣ. dixi in expeditōe prime partis. Uenio ad ver. deinde circa hanc ꝑtem quero ibi vt alij ſ. coheredes extranei ⁊ nō neceſ ſarij in glo ergo ⁊ ſi ſciuiſſent. Ibi ⁊ tamen ſoluendo imo debet dicere ꝯhendo cum inſtitore heredē obligant. Ibi vteret̉ eodem inſtitore. Sed certe ibi loquit̉ hereditate iacente. exquo pꝫ ꝙ he­redes vtebant̉ eodem inſtitore ⁊ nō aliter. ſolue vt dixi. sͣ. in decla ratōe tertie ꝑtis in ſecūda oppoſitōe. Ibi enim nō fuit mutata cō ditio inſtitoris. hic ſic. in fi. glo. de iſta. q. dic vt dixi. sͣ. ver. modo quero p̄dictam. q. in glo. duabus ratōibus in fi. ⁊ hoc ꝙ nō com petat famil. herciſ. ſi coheredes ſtici ſciebant eum libeꝝ ⁊ adiue­rant hereditatem antequā ſtico pecunia ſolueret̉ vel videret̉ here ditaria fieri. nec ob ꝙ nō ſit vi heres vel ꝙ ꝓ ꝑte negocium ex­