Enedixiſti dn̄e terram tuam: aue­Otiſti captiuitateꝫ iacob.ˡ Remiſiſti iniquitatem plebis tue: operuiſti omnia peccata eoꝝ. Nitigaſti omnē iram tuā: auertiſti ab ira indignationis tue. Con uerte nos deus ſalutaris noſter: auerte iram tuam a nobis. Nunquid ineternū iraſceris nobis: aut extendes iram tuam a generatione in generationē. Deus tu conuerſus viuificabis nos: et plebs tua letabitur in te. Oſtende nobis dn̄e mi­ſericordiaꝫ tuā ſalutare tuū da nobisᵖ Audiam quid loquatur in me dn̄s deꝰ quoniam loquetur pacē in plebem ſuaꝫ. Et ſuper ſanctos ſuos: in eos qui con uertuntur ad cor. Teruntamen prope timētes eum ſalutare ipſius: vt inhabiter gloria in terra noſtra. Miſericordia ve ritas obuiauerunt ſibi: iuſticia pax oſcu late ſunt. Ueritas de terra orta eſt: iuſti cia de celo ꝓſpexit.. Etenim dn̄s dabit benignitatem: et terra noſtra dabit fructū ſuum. Tuſticia ante eum ambulabit: et ponet in via greſſus ſuos. Pſalmus. lxxxv. Nclina dn̄e aurem tuam et exaudi me: qm̄ inops et pauper ſum ego. Errdu haſt geſeg­net deī erd: du haſt abkeret die gefancknus iacob. Du haſt abgela­ſen die poẜhait deins vo icks: duhaſt bedecet all ir ſund. Du haſt geſenſ­tiget allendein zorn: du haſt abkert dem zorn deiner vngenā digkalte.º Gott vnſer haile bekere vns: vnd̓ abker dein zorn vns. Iurneſt du dēn vns ewigklich: od̓ wirſtu auſſtrecken dein zorn geſchlacht ingeſchlāchtᶠ Got ſodū wirſt bekeret du wirſt vns lebēdig ma chen: vnd̓ deī volck wiri erfre vt in dir. Rerr zai ge vns dein parmhertzig kait: vn̄ gib vns dei hail­Tch wird horen was herr got redt in mir: wān er wirt reden den frid in ſeī volck.ˡ Unduber ſei­ne hailigen: vn̄ in die die do werdē beker̄t dem hertzē. Tedoch nahēd iſt ſein hail dendie in fur chtē: dꝫ inwone die glori in vnſer erd. Die parn­hertzigkait vnd die war­hait ſind aināder begeg­ne: vn̄ die gerechtikait vn̄ der frid haben ainandei gekuſſet. Die warhait iſt geboren vondererdꝫ vnd die gerechtikait hat geſchawet von hymel. U ānderher̄ wirt gebē dīe gutigkait: vnd vnſer erd wirt gebenir frucht. Die gerechtikait wirt wandern vor im: vnd wirt ſetzenire gang in den weg. Err naige dein or vnd̓ erhor mich: wānich bin gepreſtig vnd arm.