SANCTI AVGVS TINIporis: de ipſis ſenſibꝰ corꝑis iudicat: Et putamꝰ nobis de omnipotētia dei incredibiledici aliꝗd: cū dicit̉ uerbū dei per qd̓ oīa facta ſunt: ſic aſſūpſiſſe corpꝰ ex uirgine:& ſenſibꝰ apparuiſſe mortalibꝰ: ut īmortalitatē ſuā non corruperit: ut æt̓nitatē ſuā non mutauerit: ut poteſtatē ſuā nō minuerit: ut adminiſtrationē mūdi nō deſeruerit: ut a ſinupatris: id eſt a ſecreto quo cū illo& in illo eſt: non receſſerit? Verbū dei ſic intellige ꝑqd̓ facta ſunt oīa: nō ut eius trāſire aliquid cogites:& ex futuro præteritū fieri. Manetſicuti ē:& ubiqꝫ totū ē. Venit aūt cū manifeſtat̉:& cum occultatur abſcedit. Adeſt tn̄ſiue occultū ſiue manifeſtū: ſicut lux adeſt oculis& uidentis& cæci: ſed uidenti adeſtpræſenti: cæco uero abſenti. Adeſt& uox audientibus auribus: adeſt etiā ſurdis: ſedillis patet: iſtis latet. Quid autē mirabilius ꝗͣ id quod accidit in uocibus noſtris: uerbiſqꝫ ſonātibꝰ: in re ſcilicet raptim trāſitoria? Cum em̄ loquimur: nec ſecūdæ ꝗdē ſyllabælocꝰ eſt niſi prima ſonare deſtiterit:& tn̄ ſi unus aſſit auditor: totum audit qd̓ dicimus:& ſi duo aſſint: tātūdem ambo audiunt: qd̓& ſingulis totū eſt. Etſi audiat multitudo ſilens: nō inter ſe particulatim cōminuunt ſonos tanꝗͣ cibos: ſed omne qd̓ ſonat& omnibus totū eſt:& ſingulis totū. Ita ne iam non illud eſt potius incredibile: ſi uerbū hoīstranſiens qd̓ exhibet̉ auribꝰ: uerbū dei ꝑmanēs nō exhibet̉ rebus: ut quēadmodumhoc ſimul audit̉ a ſingulis etiā totū: ita illud ſimul ubiqꝫ ſit totū? Nō itaqꝫ metuēdū eſt kcorpuſculū infantiæ: ne in illo tātas deus anguſtias paſſus eſſe uideat̉. Neqꝫ em̄ moleſed uirtute: magnus eſt deus: qui prouidētia ſua meliorē ſenſum magis formiculis&apiculis dedit: ꝗͣ aſinis& camelis: Qui ex grano minutiſſimo ſeminis tātā ficulneæ arboris magnitudinem creat: cum ex multo maioribꝰ ſeminibꝰ longe minora multa naſcātur: Qui pupillam tam paruā ditauit acie: qua per oculos emicāte: in ictu temporiscælum ꝓpe dimidium luſtraret: Qui ex puncto& quaſi cētro cerebri: ſenſus omnesquinaria diſtributione diffudit: Qui corde membro tam exiguo uitalē motum ꝑ corporis cuncta diſpēſat. His itaqꝫ huiuſmodi rebus: inſinuās magna de minimis: ꝗ noneſt paruus in paruis. Ipſa em̄ magnitudo uirtutis eius: quæ nullas in anguſto ſentit anguſtias: uterū uirginalē: non aduenticio ſed indigena puerperio fœcundauit: Ipſa ſibianimā rationalē:& ꝑ eandē etiā corpꝰ humanū: totūqꝫ omnino hominē in meliꝰ mutandum: nullo modo in deterius mutata coaptauit: nomē humanitatis ab eo dignanter aſſumens: diuinitatis ei largiter tribuens. Ipſa uirtus per inuiolatæ matris uirgineauiſcera: mēbra infantis eduxit: quæ poſtea per clauſa oſtia: mēbra iuuenis ītroduxit.Hic ſi ratio quæritur: non erit mirabile: ſi exemplū poſcitur: nō erit ſingulare: Demusdeum aliꝗd poſſe: qd̓ nos fateamur inueſtigare nō poſſe. In talibus rebus: tota ratio facti eſt potentia facietis. Iam illud qd̓ in ſomnos ſoluit̉:& cibo alitur:& omnes huma Enos ſentit affectꝰ: hominē perſuadet hominibꝰ: quē nō cōſumpſit utiqꝫ ſed aſſumpſit.Ecce ſic factū eſt:& tn̄ ꝗdā hæretici: peruerſe mirando laudādoqꝫ eius uirtutē: naturāhumanā in eo prorſus agnoſcere noluerūt: ubi eſt oīs gratiæ cōmendatio: qua ſaluosfacit credētes in ſe: ꝓfundos theſauros ſapientiæ& ſciētiæ cōtinēs:& fide mētes imbuens: quas ad æternam cōtēplationē ueritatis incōmutabilis ꝓuebat. Quid ſi omnipotens: hominē ubicunqꝫ formatū: non ex materno utero crearet: ſed repentinū inferret aſpectibus? Quid ſi nullas ex paruulo in iuuentā mutaret ætates: nullos cibos:nullos caꝑet ſomnos? Nōne opinionē confirmaret erroris: nec hominē uerum ſuſcepiſſe ullo modo crederetur:& dum om̄ia mirabiliter facit: auferet qd̓ miſericorditerfecit? Nunc uero ita inter deū& homines mediator apparuit: ut in unitate perſonæcopulans utrāqꝫ naturā:& ſolita ſublimaret inſolitis:& inſolita ſolitis tēperaret. Quidautem non mirum facit deus in omnibus creaturæ motibus: niſi conſuetudine quotidiana uiluiſſent? Deniqꝫ ꝗͣ multa uſitata calcantur: quæ cōſiderata ſtupentur: ſicut ipſa uis ſeminum: quos numeros habet:& ꝗͣ uiuaces: ꝗͣ efficaces: ꝗͣ latenter potentes: ꝗͣin paruo magna moliētes: quis adeat animo: quis promat eloquio? Ille igit̉ ſibi hominem ſine ſemine operatus eſt: qui in rerum natura ſine ſeminibus operatur& ſemina.Ille in ſuo corpore numeros temporū mēſuraſqꝫ ſeruauit ætatum: qui ſine ulla ſui mutabilitate mutando contexuit ordinem ſæculorum. Hoc enim creuit in tempore: ꝗd