SANCTI AVGVS TINI poris: de ipſis ſenſibꝰ corꝑis iudicat: Et putamꝰ nobis de omnipotētia dei incredibile dici aliꝗd: dicit̉ uerbū dei per qd̓ oīa facta ſunt: ſic aſſūpſiſſe corpꝰ ex uirgine:& ſen ſibꝰ apparuiſſe mortalibꝰ: ut īmortalitatē ſuā non corruperit: ut æt̓nitatē ſuā non mu­tauerit: ut poteſtatē ſuā minuerit: ut adminiſtrationē mūdi deſeruerit: ut a ſinu patris: id eſt a ſecreto quo illo& in illo eſt: non receſſerit? Verbū dei ſic intellige qd̓ facta ſunt oīa: ut eius trāſire aliquid cogites:& ex futuro præteritū fieri. Manet ſicuti ē:& ubiqꝫ totū ē. Venit aūt manifeſtat̉:& cum occultatur abſcedit. Adeſt tn̄ ſiue occultū ſiue manifeſtū: ſicut lux adeſt oculis& uidentis& cæci: ſed uidenti adeſt præſenti: cæco uero abſenti. Adeſt& uox audientibus auribus: adeſt etiā ſurdis: ſed illis patet: iſtis latet. Quid autē mirabilius ꝗͣ id quod accidit in uocibus noſtris: uerbiſ qꝫ ſonātibꝰ: in re ſcilicet raptim trāſitoria? Cum em̄ loquimur: nec ſecūdæ ꝗdē ſyllabæ locꝰ eſt niſi prima ſonare deſtiterit:& tn̄ ſi unus aſſit auditor: totum audit qd̓ dicimus: & ſi duo aſſint: tātūdem ambo audiunt: qd̓& ſingulis totū eſt. Etſi audiat multitudo ſi­lens: inter ſe particulatim cōminuunt ſonos tanꝗͣ cibos: ſed omne qd̓ ſonat& om­nibus totū eſt:& ſingulis totū. Ita ne iam non illud eſt potius incredibile: ſi uerbū hoīs tranſiens qd̓ exhibet̉ auribꝰ: uerbū dei ꝑmanēs exhibet̉ rebus: ut quēadmodum hoc ſimul audit̉ a ſingulis etiā totū: ita illud ſimul ubiqꝫ ſit totū? itaqꝫ metuēdū eſt k corpuſculū infantiæ: ne in illo tātas deus anguſtias paſſus eſſe uideat̉. Neqꝫ em̄ mole ſed uirtute: magnus eſt deus: qui prouidētia ſua meliorē ſenſum magis formiculis& apiculis dedit: ꝗͣ aſinis& camelis: Qui ex grano minutiſſimo ſeminis tātā ficulneæ ar­boris magnitudinem creat: cum ex multo maioribꝰ ſeminibꝰ longe minora multa na­ſcātur: Qui pupillam tam paruā ditauit acie: qua per oculos emicāte: in ictu temporis cælum ꝓpe dimidium luſtraret: Qui ex puncto& quaſi cētro cerebri: ſenſus omnes quinaria diſtributione diffudit: Qui corde membro tam exiguo uitalē motum cor­poris cuncta diſpēſat. His itaqꝫ huiuſmodi rebus: inſinuās magna de minimis: non eſt paruus in paruis. Ipſa em̄ magnitudo uirtutis eius: quæ nullas in anguſto ſentit an­guſtias: uterū uirginalē: non aduenticio ſed indigena puerperio fœcundauit: Ipſa ſibi animā rationalē:& eandē etiā corpꝰ humanū: totūqꝫ omnino hominē in meliꝰ mu­tandum: nullo modo in deterius mutata coaptauit: nomē humanitatis ab eo dignan­ter aſſumens: diuinitatis ei largiter tribuens. Ipſa uirtus per inuiolatæ matris uirginea uiſcera: mēbra infantis eduxit: quæ poſtea per clauſa oſtia: mēbra iuuenis ītroduxit. Hic ſi ratio quæritur: non erit mirabile: ſi exemplū poſcitur: erit ſingulare: Demus deum aliꝗd poſſe: qd̓ nos fateamur inueſtigare poſſe. In talibus rebus: tota ratio fa cti eſt potentia facietis. Iam illud qd̓ in ſomnos ſoluit̉:& cibo alitur:& omnes huma­ E nos ſentit affectꝰ: hominē perſuadet hominibꝰ: quē cōſumpſit utiqꝫ ſed aſſumpſit. Ecce ſic factū eſt:& tn̄ ꝗdā hæretici: peruerſe mirando laudādoqꝫ eius uirtutē: naturā humanā in eo prorſus agnoſcere noluerūt: ubi eſt oīs gratiæ cōmendatio: qua ſaluos facit credētes in ſe: ꝓfundos theſauros ſapientiæ& ſciētiæ cōtinēs:& fide mētes im­buens: quas ad æternam cōtēplationē ueritatis incōmutabilis ꝓuebat. Quid ſi omni potens: hominē ubicunqꝫ formatū: non ex materno utero crearet: ſed repentinū in­ferret aſpectibus? Quid ſi nullas ex paruulo in iuuentā mutaret ætates: nullos cibos: nullos caꝑet ſomnos? Nōne opinionē confirmaret erroris: nec hominē uerum ſuſce­piſſe ullo modo crederetur:& dum om̄ia mirabiliter facit: auferet qd̓ miſericorditer fecit? Nunc uero ita inter deū& homines mediator apparuit: ut in unitate perſonæ copulans utrāqꝫ naturā:& ſolita ſublimaret inſolitis:& inſolita ſolitis tēperaret. Quid autem non mirum facit deus in omnibus creaturæ motibus: niſi conſuetudine quoti­diana uiluiſſent? Deniqꝫ ꝗͣ multa uſitata calcantur: quæ cōſiderata ſtupentur: ſicut ip­ſa uis ſeminum: quos numeros habet:& ꝗͣ uiuaces: ꝗͣ efficaces: ꝗͣ latenter potentes: ꝗͣ in paruo magna moliētes: quis adeat animo: quis promat eloquio? Ille igit̉ ſibi homi­nem ſine ſemine operatus eſt: qui in rerum natura ſine ſeminibus operatur& ſemina. Ille in ſuo corpore numeros temporū mēſuraſqꝫ ſeruauit ætatum: qui ſine ulla ſui mu­tabilitate mutando contexuit ordinem ſæculorum. Hoc enim creuit in tempore: ꝗd